Lucas 6
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs VC
1 Єкгвар сомбатоне Ісус преджялас пріґ шеїме маля, а Лескєре сікаде чінґєркєренас е дів, і ле вастенца жувжаренас і ханас.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Вареко фарісєєндар пгучле лендар: — Соске тумен кєрен ода, со наший те кєрен сомбатоне?
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Ісус ленґє отпгендя: — Тумен со, на еґєндян, со кєрдя о Давід, кана бокгаліля коркоро, а те одала, ко есас лега?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Ов заавля андро Девлескєро кгєр, іля маро, саво тговенас анґлал о Дейл, саво наший есас те хан нікаскє, ча єкгє рашаєнґє, і халас ов, і диня одаленґє, ко есас лега.
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 А паліш додиня: — О Ча ле Манушенґєро гіно Хулай те ле сомбатоскєро!
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Про авер сомбат Ов заґейля андре сінаґоґа і сікавелас. Одя есас єкг мануш, ко саво есас чачо васт шувко.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Танітова Законоскєре те о фарісєї дикгєнас пал Лесте, чі на сасарела Ов сомбатоне, важ ода бо роденас, сар ленґє те засудзінен Лес.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Ісус джянелас, пал состе оне думінен, і важ ода пгендя ле манушескє, ко саво есас шувко васт: — Уші і тердю про машкар. Ов ушіля і терділя.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Акор Ісус пгендя ленґє: — Пгучав тумендар: со шай те кєрен сомбатоне — лачіпе чі подліпе, те ратинен джівіпе чі те мурдарен?
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Ов дикгля про саворе і акор пгендя манушескє: — Прецірде пескєро васт. Ов авка кєрдя, і ачіля лескєро васт цалком сасардо.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 А оне ачіле іґєн холяме і кєздинде те довакєренпес єкг аврега, со ленґє те кєрен ле Ісусога.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Обачіляпес але дівесенца: ваздняпес Ісус про брегос, гой те модліненпес, і есас цейло раті андро молітва ко Дейл.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 А кана ачіля о дівес, Ісус ізвічіндя Пескєре сікаден і іскіндя лендар дешудуєн, савен Ов і вічіндя апостоленца:
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 ле Сімон, савескє диня нав Петро, те ле Андріюс, лескєре пгралес, ле Яковс те ле Іоанн, ле Філіпп те ле Варфоломіюс,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 ле Матфіюс те ле Фомас, ле Яковс, саво есас о ча ле Алфіюскєро, те ле Сімон, савес вічіненас Зілот,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 ле Іудас, саво есас Яковскєро ча, і ле Іудас Іскаріот, саво паліш бікєндя ле Ісус.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Кана авля тейле, Ов терділя ленца про ровно тган. Одя іскіндепес пгердо Лескєре сікаде і іґєн бут нийпос андал саворі Іудєя, те андал Єрусалім, і пало фовра Тір те Сідон, саве тердьонас пажо морьос.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Оне авле те шунен Лес і те сасаренпес пескєре насвалібнендар. Те одала, саве есас мучіме нажувже духендар, і сасаренаспес аврі.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Сако єкг бутджянендар камелас те дохуденпес кє Лесте, бо Лестар авелас аврі зор, саві сасарелас саворен.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Ісус дикгля про Пескєре сікаде і кєздиндя те вакєрен:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 — ausente —
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Радисальон андро ода дівес і кгєлен радишаґостар. Барі награда тумарі про нєбос! Авка кєренас ле пророкенца кадале манушенґєре дада.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 — ausente —
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 — ausente —
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 — Туменґє, ко шунел, пгенав: камен ле враген тумарен, кєрен лачіпе одаленґє, ко мержінел тумен,
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 благословінен одален, ко кошкєрел тумен, і модліненпес важ одала, ко джюнґлярел тумен.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Одалескє, ко дикгєла тут тейле і марел тут пале чам, подтгов те авер, а одалестар, ко залел тутар опруне голмі, домук, мі залел те о ґад.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Саконескє, ко манґєл тутар, де; а одалестар, ко залел тийро, на манґ пале.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Кєрен ле манушенґє авка, сар тумен камен, гой оне те кєрен туменґє.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Те тумен камен чак одален, ко камел тумен, акор важ соске туменґє те палікєрен? Бо те о бійношне мануша камен одален, ко камел лен.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Те тумен кєрен лачіпе чак одаленґє, ко кєрел лачіпе туменґє, акор важ соске туменґє те палікєрен? Бо те о бійношне мануша авка кєрен.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Те тумен дена камібе чак одаленґє, кастар бійзіненпес те худен о камібе пале, акор важ соске туменґє те палікєрен? Бо те о бійношне мануша ден о камібе бійношне манушенґє, гой те худен пале айці.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Та тумен камен ле враген тумарен, кєрен ленґє лачіпе, і ден о камібе, та на ужарен, со вісарелапес. Акор ейла туменґє барі награда, і ейна тумен чаве Майопрунескєрес. Ов гіно лачо ко напатівале і ко холяме.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Авен лачеїлескєре авка, сар те о Дад тумаро лачоїлескєро.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 На судзінен, і на ейна судзіме. На осудзінен, і тумен на ейна осудзіме. Пребачінен, і тумен ейна пребачіме.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ден, і дена туменґє, лачі міра, тапошіме, разіме і препгердярді чівена туменґє андре брек тумаро. Бо сар тумен мійрінен авренґє, авка ейла мійріме те туменґє.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Ісус розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе: — Чі шай о коро ліджял ле корес? Чі на перена со дуйджяне андре хар?
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Сікадо нане баредер пескєре танітовстар, та сако, ко сікльолапес аврі, ейла айсо, сар лескєро танітов.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Со ту дикгєс про шмецос андре якг тийре пгралескє, а о ційло андре пескєрі якг на дикгєс?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Бо сар шай пгенес пескєре пгралескє: «Пграла, де, мі лав аврі о шмецос андал тийрі якг», кана на дикгєс о ційло андре пескєрі якг? Буджяндо, ле аврі анґлал о ційло андал пескєрі якг, а паліш дикгєга, сар те лен аврі о шмецос андал якг пескєре пгралескє.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Бо нане лачо дубос, саво шай анел кірно плодос, і нане о дубос кірно, саво шай анел лачо плодос.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Бо сако дубос прінджярелапес пал пескєро плодос. Бо кгандрендар на іскіден інжірос, і ле тернячкєндар на іскіден дракга.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Лачо мануш андал лачі сокровіщніца пескєре їлестар анел аврі лачіпе, а налачо мануш андал налачі сокровіщніца пескєре їлестар анел аврі подліпе. Бо ле манушескє пре чіб ода, сога пгердярдо лескєро їло.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 Соске тумен Ман вічінен: «Раєя, Раєя!», а на кєрен ода, со Ме вакєрав?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Сако, ко авел кє Манде, шунел Мійре лава і долікєрел лен, пгенава туменґє, пре касте ов пес марел.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Ов марелпес про мануш, саво строїнел о кгєр, саво ваїнелас, і кєрдя барі хар, і тгодя фундаментос про бар. А кана обачіляпес, со авля барі ріка і савора зорага чулялас про ода кгєр, ой на бійрінелас лес те чалавен, бо ов есас міште строїме.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 А ко шунел і на долікєрел, ода марелпес про мануш, саво строїнел о кгєр пре пгув бі фундаментос. Про саво авля барі ріка, і ов єкгваресте пейля тейле, і лескєро пгаґєрдіпе есас баро.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.