Lucas 19
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs NVT
1 Ісус заавля андро Єріхон і преджялас пріґ о фоврос.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Одя есас мануш про нав Закхей. Ов есас пгуредер про одала, саве іскіденас налогі, і есас барвало.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ов іґєн камелас те дикгєн ле Ісус, ко Ов айсо, та прекал ода, со оде есас бут мануша, на бійрінелас, важ ода бо ов есас цікно мануш.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Акор ов денашля анґлал, гой те вазденпес про тутовакєро дубос, гой одарік те дикгєн ле Ісус, кана Ов одарік преджяла.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Кана Ісус подавля пашедер ко ода тган, Ов дикгля опре про Закхей і пгендя лескє: — Закхей, ав сіґєредер тейле. Дадіве Ме маїнав те авен андро тийро кгєр!
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Ов єкгваресте авля тейле і ле радишаґога преіля ле Ісус.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Саворе, ко дикгля ода, хунде те дудрінен: — Ов ґейля андро гості ко бійношно мануш!
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Акор Закхей ушіля і пгендя ле Раєскє: — Раєя! Єпаш мійро барваліпе ме роздава чоренґє, а те варекастар ме ільом опрал, ме вісарава лескє штарвал бутередер!
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Акор Ісус лескє пгендя: — Дадіве авля ратипе андре када кгєр, бо те ов гіно о ча ле Авраамоскєро!
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 О Ча ле Манушенґєро авля те аракгєн і те ратинен ода, со есас нашадо.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Одаленґє, ко ода шунелас, Ісус розвакєрдя єкг вакєрібе. Оне есас надур ле Єрусалімостар, і мануша думіненас, гой сіґ маїнел те пгутеренпес о Краліпе ле Девлескєро.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Важ ода Ов ленґє пгендя: — Єкг раїкано мануш джялас дур пре авер пгув, гой те прелен краліпе, а паліш те вісальон пале.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ов вічіндя пескєре дешен совґен, диня ленґє по шел драхмі і пгендя ленґє: «Кєрен лендар хасна, адик ме авава пале».
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Но мануша лескєра пгуватар мержіненас лес і бічаде анґлал ле манушен, гой мі пгенен: «Амен на камас, гой ада мануш те ачел амаро краліс».
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Кана ов преіля пескєро краліпе, то диня аврі те вічінен кє лесте совґен, савенґє ов допатяндя серебро, гой те пгучен лендар, ко кєці зарондя.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Першо сікадяпес і пгендя: «Хулай, тийре шел драхмі андя манґє езерос драхмі».
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 О хулай лескє пгендя: «Міште, ту сал лачо совґас. Ту салас патівало андро цікно, важ ода ту ейга баредер про деш фовра».
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Авля дуйто совґас і пгендя: «Хулай! Тийре шел драхмі анде манґє панчшел драхмі».
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 О хулай те лескє пгендя: «Те ту ейга баредер про панч фовра».
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Паліш авля те тріто совґас і пгендя: «Хулай! Акєс тийре шел драхмі, ме ґарудьом ла андро запатярдо кгосноро.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ме дарандільом тутар, авка сар ту жестоко мануш. Ту лес одя, кай ту на тгодял, і іскідес одя, кай на шіїндял».
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Акор о хулай лескє пгендя: «Тийра чібага тут судзінава, налачо совґас! Ту джянлял, со ме жестоко мануш, со ме лав одя, кай на тгодьом, іскідав одя, кай ме на шіїндьом.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Соскє ту на муклял мійро серебро андро дєлос, гой, кана ме вісалювава, те вісарес манґє бутередер?»
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 І ов пгендя одаленґє, ко одя тердьолас: «Лен лестар лескєре шел драхмі і ден одалескє, кє касте гін езерос».
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Лескє пгенде: «Хулай! Кє лесте те авка гін іма езерос драхмі».
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 О хулай отпгендя: «Пгенав туменґє: саконескє, кас гін, доделапес минґ, а кє касте нане, одлелапес минґ те ода, со лес гін.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 А мійре враген, саве на каменас, гой ме те ачав краліс пре ленде, анен лен аде і анґлал манде мурдарен».
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Сар Ісус розвакєрдя када, Ов ґейля дуредер ко Єрусалім.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Кана авелас пашедер ко Віффагія і Віфанія, пажо Олівково партос, Ов бічадя анґлал дує сікаден,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 вакєрібнага: — Джян андро баро ґав, саво анґлал туменде, і сар заавена андре лесте, тумен аракгєна препганле терне сомаріс, про саво минґ ніко на бешелас. Розпганден лес і анен лес аде.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 А те вареко тумендар пгучела: «Соске тумен лес отпганден?» — пгенен лескє авка: «Ов кампел ле Раєскє».
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Сікаде, савен Ов бічадя, ґейле і аракгле саворо авка, сар Ісус ленґє пгендя.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Кана оне розпганле терне сомаріс, акор лескєре хулая пгучле лендар: — Соске тумен розпганден ле сомаріс?
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Оне отпгенде: — Ов кампел ле Раєскє.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Оне анде ле сомаріс ко Ісус і хунде те ракінен пре лесте пескєре голмі, а паліш тгоде те бешен пре лесте ле Ісус.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Кана Ов джялас, о мануша лачаренас пескєре голмі про дром.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Кана Ов авля пашедер ко тган, про дром, саво мукєлпес тейле пало Олівково партос, акор іґєн бут сікаде кєздинде ле радишаґога баре ганґога те ашарен ле Девлес важ саворе чудєса, саве оне дикгле.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Оне вакєренас: — Ашаріпе ле Краліскє, саво авел андро Раєскєро нав! Мірос про нєбос і слава опре андро увчібе!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Варесаве фарісєї машкар о нийпос пгенде Лескє: — Танітов, пген пескєре сікаденґє, мієн ціхо!
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ов ленґє отпгендя: — Пгенав туменґє, те оне ейна ціхо, акор о бара кєздинена те вріскінен.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Кана Ов авля пашедер і дикгля про фоврос, Ов кєздиндя те ровен пал лесте
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 і пгендя: — О, те ту прінджярдялас андре када тийро дівес, со шай анел тукє мірос! Та дадіве када ґарудо тийре якгендар.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Авена дівеса, кана тийре врагі окружінена тут барікаденца і пал сако єкг сийра кікідена тут.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Оне унічтожена тут і саворен, ко андре туте джівел, і на мукєна бар про бар, важ ода кай ту на прінджярдял оди овра, кана о Дейл авля кє туте.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Паліш Ісус заґейля андро храмос і кєздиндя те траден аврі ле торгашен
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 і вакєрелас ленґє: — Пісіме: «Мійро кгєр ейла молітвено кгєр», а тумен кєрдян лестар о кгєр прекал о жівана.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ісус сако дівес сікавелас андро храмос. А єкг баредер рашая, танітова Законоскєре і пгуредера нийпоскєре роденас овра, гой Лес те мурдарен.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Та оне на джяненас, сар ода те кєрен, бо саворе мануша шуненас ле Ісус і на каменас те премукєн ані єкг лав.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.