Lucas 19
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs NVI
1 Ісус заавля андро Єріхон і преджялас пріґ о фоврос.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Одя есас мануш про нав Закхей. Ов есас пгуредер про одала, саве іскіденас налогі, і есас барвало.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Ов іґєн камелас те дикгєн ле Ісус, ко Ов айсо, та прекал ода, со оде есас бут мануша, на бійрінелас, важ ода бо ов есас цікно мануш.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Акор ов денашля анґлал, гой те вазденпес про тутовакєро дубос, гой одарік те дикгєн ле Ісус, кана Ов одарік преджяла.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Кана Ісус подавля пашедер ко ода тган, Ов дикгля опре про Закхей і пгендя лескє: — Закхей, ав сіґєредер тейле. Дадіве Ме маїнав те авен андро тийро кгєр!
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Ов єкгваресте авля тейле і ле радишаґога преіля ле Ісус.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Саворе, ко дикгля ода, хунде те дудрінен: — Ов ґейля андро гості ко бійношно мануш!
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Акор Закхей ушіля і пгендя ле Раєскє: — Раєя! Єпаш мійро барваліпе ме роздава чоренґє, а те варекастар ме ільом опрал, ме вісарава лескє штарвал бутередер!
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Акор Ісус лескє пгендя: — Дадіве авля ратипе андре када кгєр, бо те ов гіно о ча ле Авраамоскєро!
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 О Ча ле Манушенґєро авля те аракгєн і те ратинен ода, со есас нашадо.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Одаленґє, ко ода шунелас, Ісус розвакєрдя єкг вакєрібе. Оне есас надур ле Єрусалімостар, і мануша думіненас, гой сіґ маїнел те пгутеренпес о Краліпе ле Девлескєро.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Важ ода Ов ленґє пгендя: — Єкг раїкано мануш джялас дур пре авер пгув, гой те прелен краліпе, а паліш те вісальон пале.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ов вічіндя пескєре дешен совґен, диня ленґє по шел драхмі і пгендя ленґє: «Кєрен лендар хасна, адик ме авава пале».
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Но мануша лескєра пгуватар мержіненас лес і бічаде анґлал ле манушен, гой мі пгенен: «Амен на камас, гой ада мануш те ачел амаро краліс».
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Кана ов преіля пескєро краліпе, то диня аврі те вічінен кє лесте совґен, савенґє ов допатяндя серебро, гой те пгучен лендар, ко кєці зарондя.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Першо сікадяпес і пгендя: «Хулай, тийре шел драхмі андя манґє езерос драхмі».
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 О хулай лескє пгендя: «Міште, ту сал лачо совґас. Ту салас патівало андро цікно, важ ода ту ейга баредер про деш фовра».
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Авля дуйто совґас і пгендя: «Хулай! Тийре шел драхмі анде манґє панчшел драхмі».
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 О хулай те лескє пгендя: «Те ту ейга баредер про панч фовра».
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Паліш авля те тріто совґас і пгендя: «Хулай! Акєс тийре шел драхмі, ме ґарудьом ла андро запатярдо кгосноро.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Ме дарандільом тутар, авка сар ту жестоко мануш. Ту лес одя, кай ту на тгодял, і іскідес одя, кай на шіїндял».
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Акор о хулай лескє пгендя: «Тийра чібага тут судзінава, налачо совґас! Ту джянлял, со ме жестоко мануш, со ме лав одя, кай на тгодьом, іскідав одя, кай ме на шіїндьом.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Соскє ту на муклял мійро серебро андро дєлос, гой, кана ме вісалювава, те вісарес манґє бутередер?»
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 І ов пгендя одаленґє, ко одя тердьолас: «Лен лестар лескєре шел драхмі і ден одалескє, кє касте гін езерос».
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Лескє пгенде: «Хулай! Кє лесте те авка гін іма езерос драхмі».
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 О хулай отпгендя: «Пгенав туменґє: саконескє, кас гін, доделапес минґ, а кє касте нане, одлелапес минґ те ода, со лес гін.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 А мійре враген, саве на каменас, гой ме те ачав краліс пре ленде, анен лен аде і анґлал манде мурдарен».
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Сар Ісус розвакєрдя када, Ов ґейля дуредер ко Єрусалім.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Кана авелас пашедер ко Віффагія і Віфанія, пажо Олівково партос, Ов бічадя анґлал дує сікаден,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 вакєрібнага: — Джян андро баро ґав, саво анґлал туменде, і сар заавена андре лесте, тумен аракгєна препганле терне сомаріс, про саво минґ ніко на бешелас. Розпганден лес і анен лес аде.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 А те вареко тумендар пгучела: «Соске тумен лес отпганден?» — пгенен лескє авка: «Ов кампел ле Раєскє».
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Сікаде, савен Ов бічадя, ґейле і аракгле саворо авка, сар Ісус ленґє пгендя.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Кана оне розпганле терне сомаріс, акор лескєре хулая пгучле лендар: — Соске тумен розпганден ле сомаріс?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Оне отпгенде: — Ов кампел ле Раєскє.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Оне анде ле сомаріс ко Ісус і хунде те ракінен пре лесте пескєре голмі, а паліш тгоде те бешен пре лесте ле Ісус.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Кана Ов джялас, о мануша лачаренас пескєре голмі про дром.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Кана Ов авля пашедер ко тган, про дром, саво мукєлпес тейле пало Олівково партос, акор іґєн бут сікаде кєздинде ле радишаґога баре ганґога те ашарен ле Девлес важ саворе чудєса, саве оне дикгле.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Оне вакєренас: — Ашаріпе ле Краліскє, саво авел андро Раєскєро нав! Мірос про нєбос і слава опре андро увчібе!
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Варесаве фарісєї машкар о нийпос пгенде Лескє: — Танітов, пген пескєре сікаденґє, мієн ціхо!
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Ов ленґє отпгендя: — Пгенав туменґє, те оне ейна ціхо, акор о бара кєздинена те вріскінен.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Кана Ов авля пашедер і дикгля про фоврос, Ов кєздиндя те ровен пал лесте
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 і пгендя: — О, те ту прінджярдялас андре када тийро дівес, со шай анел тукє мірос! Та дадіве када ґарудо тийре якгендар.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Авена дівеса, кана тийре врагі окружінена тут барікаденца і пал сако єкг сийра кікідена тут.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Оне унічтожена тут і саворен, ко андре туте джівел, і на мукєна бар про бар, важ ода кай ту на прінджярдял оди овра, кана о Дейл авля кє туте.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Паліш Ісус заґейля андро храмос і кєздиндя те траден аврі ле торгашен
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 і вакєрелас ленґє: — Пісіме: «Мійро кгєр ейла молітвено кгєр», а тумен кєрдян лестар о кгєр прекал о жівана.
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Ісус сако дівес сікавелас андро храмос. А єкг баредер рашая, танітова Законоскєре і пгуредера нийпоскєре роденас овра, гой Лес те мурдарен.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Та оне на джяненас, сар ода те кєрен, бо саворе мануша шуненас ле Ісус і на каменас те премукєн ані єкг лав.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.