Lucas 19
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARC
1 Ісус заавля андро Єріхон і преджялас пріґ о фоврос.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Одя есас мануш про нав Закхей. Ов есас пгуредер про одала, саве іскіденас налогі, і есас барвало.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Ов іґєн камелас те дикгєн ле Ісус, ко Ов айсо, та прекал ода, со оде есас бут мануша, на бійрінелас, важ ода бо ов есас цікно мануш.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Акор ов денашля анґлал, гой те вазденпес про тутовакєро дубос, гой одарік те дикгєн ле Ісус, кана Ов одарік преджяла.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Кана Ісус подавля пашедер ко ода тган, Ов дикгля опре про Закхей і пгендя лескє: — Закхей, ав сіґєредер тейле. Дадіве Ме маїнав те авен андро тийро кгєр!
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Ов єкгваресте авля тейле і ле радишаґога преіля ле Ісус.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Саворе, ко дикгля ода, хунде те дудрінен: — Ов ґейля андро гості ко бійношно мануш!
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Акор Закхей ушіля і пгендя ле Раєскє: — Раєя! Єпаш мійро барваліпе ме роздава чоренґє, а те варекастар ме ільом опрал, ме вісарава лескє штарвал бутередер!
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Акор Ісус лескє пгендя: — Дадіве авля ратипе андре када кгєр, бо те ов гіно о ча ле Авраамоскєро!
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 О Ча ле Манушенґєро авля те аракгєн і те ратинен ода, со есас нашадо.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Одаленґє, ко ода шунелас, Ісус розвакєрдя єкг вакєрібе. Оне есас надур ле Єрусалімостар, і мануша думіненас, гой сіґ маїнел те пгутеренпес о Краліпе ле Девлескєро.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Важ ода Ов ленґє пгендя: — Єкг раїкано мануш джялас дур пре авер пгув, гой те прелен краліпе, а паліш те вісальон пале.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ов вічіндя пескєре дешен совґен, диня ленґє по шел драхмі і пгендя ленґє: «Кєрен лендар хасна, адик ме авава пале».
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Но мануша лескєра пгуватар мержіненас лес і бічаде анґлал ле манушен, гой мі пгенен: «Амен на камас, гой ада мануш те ачел амаро краліс».
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Кана ов преіля пескєро краліпе, то диня аврі те вічінен кє лесте совґен, савенґє ов допатяндя серебро, гой те пгучен лендар, ко кєці зарондя.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Першо сікадяпес і пгендя: «Хулай, тийре шел драхмі андя манґє езерос драхмі».
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 О хулай лескє пгендя: «Міште, ту сал лачо совґас. Ту салас патівало андро цікно, важ ода ту ейга баредер про деш фовра».
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Авля дуйто совґас і пгендя: «Хулай! Тийре шел драхмі анде манґє панчшел драхмі».
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 О хулай те лескє пгендя: «Те ту ейга баредер про панч фовра».
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Паліш авля те тріто совґас і пгендя: «Хулай! Акєс тийре шел драхмі, ме ґарудьом ла андро запатярдо кгосноро.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Ме дарандільом тутар, авка сар ту жестоко мануш. Ту лес одя, кай ту на тгодял, і іскідес одя, кай на шіїндял».
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Акор о хулай лескє пгендя: «Тийра чібага тут судзінава, налачо совґас! Ту джянлял, со ме жестоко мануш, со ме лав одя, кай на тгодьом, іскідав одя, кай ме на шіїндьом.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Соскє ту на муклял мійро серебро андро дєлос, гой, кана ме вісалювава, те вісарес манґє бутередер?»
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 І ов пгендя одаленґє, ко одя тердьолас: «Лен лестар лескєре шел драхмі і ден одалескє, кє касте гін езерос».
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Лескє пгенде: «Хулай! Кє лесте те авка гін іма езерос драхмі».
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 О хулай отпгендя: «Пгенав туменґє: саконескє, кас гін, доделапес минґ, а кє касте нане, одлелапес минґ те ода, со лес гін.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 А мійре враген, саве на каменас, гой ме те ачав краліс пре ленде, анен лен аде і анґлал манде мурдарен».
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Сар Ісус розвакєрдя када, Ов ґейля дуредер ко Єрусалім.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Кана авелас пашедер ко Віффагія і Віфанія, пажо Олівково партос, Ов бічадя анґлал дує сікаден,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 вакєрібнага: — Джян андро баро ґав, саво анґлал туменде, і сар заавена андре лесте, тумен аракгєна препганле терне сомаріс, про саво минґ ніко на бешелас. Розпганден лес і анен лес аде.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 А те вареко тумендар пгучела: «Соске тумен лес отпганден?» — пгенен лескє авка: «Ов кампел ле Раєскє».
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Сікаде, савен Ов бічадя, ґейле і аракгле саворо авка, сар Ісус ленґє пгендя.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Кана оне розпганле терне сомаріс, акор лескєре хулая пгучле лендар: — Соске тумен розпганден ле сомаріс?
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Оне отпгенде: — Ов кампел ле Раєскє.
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Оне анде ле сомаріс ко Ісус і хунде те ракінен пре лесте пескєре голмі, а паліш тгоде те бешен пре лесте ле Ісус.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Кана Ов джялас, о мануша лачаренас пескєре голмі про дром.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Кана Ов авля пашедер ко тган, про дром, саво мукєлпес тейле пало Олівково партос, акор іґєн бут сікаде кєздинде ле радишаґога баре ганґога те ашарен ле Девлес важ саворе чудєса, саве оне дикгле.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Оне вакєренас: — Ашаріпе ле Краліскє, саво авел андро Раєскєро нав! Мірос про нєбос і слава опре андро увчібе!
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Варесаве фарісєї машкар о нийпос пгенде Лескє: — Танітов, пген пескєре сікаденґє, мієн ціхо!
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ов ленґє отпгендя: — Пгенав туменґє, те оне ейна ціхо, акор о бара кєздинена те вріскінен.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Кана Ов авля пашедер і дикгля про фоврос, Ов кєздиндя те ровен пал лесте
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 і пгендя: — О, те ту прінджярдялас андре када тийро дівес, со шай анел тукє мірос! Та дадіве када ґарудо тийре якгендар.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Авена дівеса, кана тийре врагі окружінена тут барікаденца і пал сако єкг сийра кікідена тут.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Оне унічтожена тут і саворен, ко андре туте джівел, і на мукєна бар про бар, важ ода кай ту на прінджярдял оди овра, кана о Дейл авля кє туте.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Паліш Ісус заґейля андро храмос і кєздиндя те траден аврі ле торгашен
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 і вакєрелас ленґє: — Пісіме: «Мійро кгєр ейла молітвено кгєр», а тумен кєрдян лестар о кгєр прекал о жівана.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Ісус сако дівес сікавелас андро храмос. А єкг баредер рашая, танітова Законоскєре і пгуредера нийпоскєре роденас овра, гой Лес те мурдарен.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Та оне на джяненас, сар ода те кєрен, бо саворе мануша шуненас ле Ісус і на каменас те премукєн ані єкг лав.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.