Lucas 19
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs NAA
1 Ісус заавля андро Єріхон і преджялас пріґ о фоврос.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Одя есас мануш про нав Закхей. Ов есас пгуредер про одала, саве іскіденас налогі, і есас барвало.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ов іґєн камелас те дикгєн ле Ісус, ко Ов айсо, та прекал ода, со оде есас бут мануша, на бійрінелас, важ ода бо ов есас цікно мануш.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Акор ов денашля анґлал, гой те вазденпес про тутовакєро дубос, гой одарік те дикгєн ле Ісус, кана Ов одарік преджяла.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Кана Ісус подавля пашедер ко ода тган, Ов дикгля опре про Закхей і пгендя лескє: — Закхей, ав сіґєредер тейле. Дадіве Ме маїнав те авен андро тийро кгєр!
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ов єкгваресте авля тейле і ле радишаґога преіля ле Ісус.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Саворе, ко дикгля ода, хунде те дудрінен: — Ов ґейля андро гості ко бійношно мануш!
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Акор Закхей ушіля і пгендя ле Раєскє: — Раєя! Єпаш мійро барваліпе ме роздава чоренґє, а те варекастар ме ільом опрал, ме вісарава лескє штарвал бутередер!
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Акор Ісус лескє пгендя: — Дадіве авля ратипе андре када кгєр, бо те ов гіно о ча ле Авраамоскєро!
9 Então Jesus lhe disse:
10 О Ча ле Манушенґєро авля те аракгєн і те ратинен ода, со есас нашадо.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Одаленґє, ко ода шунелас, Ісус розвакєрдя єкг вакєрібе. Оне есас надур ле Єрусалімостар, і мануша думіненас, гой сіґ маїнел те пгутеренпес о Краліпе ле Девлескєро.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Важ ода Ов ленґє пгендя: — Єкг раїкано мануш джялас дур пре авер пгув, гой те прелен краліпе, а паліш те вісальон пале.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ов вічіндя пескєре дешен совґен, диня ленґє по шел драхмі і пгендя ленґє: «Кєрен лендар хасна, адик ме авава пале».
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Но мануша лескєра пгуватар мержіненас лес і бічаде анґлал ле манушен, гой мі пгенен: «Амен на камас, гой ада мануш те ачел амаро краліс».
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Кана ов преіля пескєро краліпе, то диня аврі те вічінен кє лесте совґен, савенґє ов допатяндя серебро, гой те пгучен лендар, ко кєці зарондя.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Першо сікадяпес і пгендя: «Хулай, тийре шел драхмі андя манґє езерос драхмі».
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 О хулай лескє пгендя: «Міште, ту сал лачо совґас. Ту салас патівало андро цікно, важ ода ту ейга баредер про деш фовра».
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Авля дуйто совґас і пгендя: «Хулай! Тийре шел драхмі анде манґє панчшел драхмі».
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 О хулай те лескє пгендя: «Те ту ейга баредер про панч фовра».
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Паліш авля те тріто совґас і пгендя: «Хулай! Акєс тийре шел драхмі, ме ґарудьом ла андро запатярдо кгосноро.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ме дарандільом тутар, авка сар ту жестоко мануш. Ту лес одя, кай ту на тгодял, і іскідес одя, кай на шіїндял».
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Акор о хулай лескє пгендя: «Тийра чібага тут судзінава, налачо совґас! Ту джянлял, со ме жестоко мануш, со ме лав одя, кай на тгодьом, іскідав одя, кай ме на шіїндьом.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Соскє ту на муклял мійро серебро андро дєлос, гой, кана ме вісалювава, те вісарес манґє бутередер?»
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 І ов пгендя одаленґє, ко одя тердьолас: «Лен лестар лескєре шел драхмі і ден одалескє, кє касте гін езерос».
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Лескє пгенде: «Хулай! Кє лесте те авка гін іма езерос драхмі».
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 О хулай отпгендя: «Пгенав туменґє: саконескє, кас гін, доделапес минґ, а кє касте нане, одлелапес минґ те ода, со лес гін.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 А мійре враген, саве на каменас, гой ме те ачав краліс пре ленде, анен лен аде і анґлал манде мурдарен».
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Сар Ісус розвакєрдя када, Ов ґейля дуредер ко Єрусалім.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Кана авелас пашедер ко Віффагія і Віфанія, пажо Олівково партос, Ов бічадя анґлал дує сікаден,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 вакєрібнага: — Джян андро баро ґав, саво анґлал туменде, і сар заавена андре лесте, тумен аракгєна препганле терне сомаріс, про саво минґ ніко на бешелас. Розпганден лес і анен лес аде.
30 dizendo-lhes:
31 А те вареко тумендар пгучела: «Соске тумен лес отпганден?» — пгенен лескє авка: «Ов кампел ле Раєскє».
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Сікаде, савен Ов бічадя, ґейле і аракгле саворо авка, сар Ісус ленґє пгендя.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Кана оне розпганле терне сомаріс, акор лескєре хулая пгучле лендар: — Соске тумен розпганден ле сомаріс?
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Оне отпгенде: — Ов кампел ле Раєскє.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Оне анде ле сомаріс ко Ісус і хунде те ракінен пре лесте пескєре голмі, а паліш тгоде те бешен пре лесте ле Ісус.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Кана Ов джялас, о мануша лачаренас пескєре голмі про дром.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Кана Ов авля пашедер ко тган, про дром, саво мукєлпес тейле пало Олівково партос, акор іґєн бут сікаде кєздинде ле радишаґога баре ганґога те ашарен ле Девлес важ саворе чудєса, саве оне дикгле.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Оне вакєренас: — Ашаріпе ле Краліскє, саво авел андро Раєскєро нав! Мірос про нєбос і слава опре андро увчібе!
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Варесаве фарісєї машкар о нийпос пгенде Лескє: — Танітов, пген пескєре сікаденґє, мієн ціхо!
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ов ленґє отпгендя: — Пгенав туменґє, те оне ейна ціхо, акор о бара кєздинена те вріскінен.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Кана Ов авля пашедер і дикгля про фоврос, Ов кєздиндя те ровен пал лесте
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 і пгендя: — О, те ту прінджярдялас андре када тийро дівес, со шай анел тукє мірос! Та дадіве када ґарудо тийре якгендар.
42 dizendo:
43 Авена дівеса, кана тийре врагі окружінена тут барікаденца і пал сако єкг сийра кікідена тут.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Оне унічтожена тут і саворен, ко андре туте джівел, і на мукєна бар про бар, важ ода кай ту на прінджярдял оди овра, кана о Дейл авля кє туте.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Паліш Ісус заґейля андро храмос і кєздиндя те траден аврі ле торгашен
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 і вакєрелас ленґє: — Пісіме: «Мійро кгєр ейла молітвено кгєр», а тумен кєрдян лестар о кгєр прекал о жівана.
46 dizendo-lhes:
47 Ісус сако дівес сікавелас андро храмос. А єкг баредер рашая, танітова Законоскєре і пгуредера нийпоскєре роденас овра, гой Лес те мурдарен.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Та оне на джяненас, сар ода те кєрен, бо саворе мануша шуненас ле Ісус і на каменас те премукєн ані єкг лав.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.