Zacarias 7
rifa (RIFA) vs VC
1 إِمْسَارْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن ؤُجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ، ڒَْامِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ زَاكَارِييَّا، ذڭْ \+bdit وَاسّْ\+bdit* وِيسّْ أَربْعَا ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثسْعَا، ذڭْ \+bdit ؤُيُورْ\+bdit* ن كِيسْلُووْ،
1 No quarto ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida a Zacarias no quarto dia do nono mês {mês de Casleu}.
2 أَقَا إِسّكّْ ڒْْڭنْسْ ن بَايْثْ-إِلْ شَارَاصِيرْ ذ رَاجَامْ-مَالِيكْ ذ يرْيَازنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ تَّارنْ أَرْضَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي،
2 Ora, Betel havia delegado Sareser e Reguemelec com seus homens
3 ؤُمِي سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ إِكهَّاننْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ أَكْ-ذ إِنَابِييّنْ، قَّارنْ: ”مَا أَذْ أَرْنِيغْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ خمْسَا أَذْ رُوغْ ؤُ أَذْعزْڒغْ إِخفْ إِنُو أَمْ مَامّشْ ث تّڭّغْ ڒخُّو عَاذْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا؟“
3 para apresentarem ao Senhor as suas orações e fazerem aos sacerdotes do templo do Senhor e aos profetas esta pergunta: Porventura precisamos nós de chorar no quinto mês, e jejuar, como o fazemos desde há muito tempo?
4 يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِنَّا:
4 A palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:
5 ”سِيوڒْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ أَكْ-ذ إِكهَّاننْ، إِنِي: ڒَامِي كنِّيوْ ثْژُومّمْ ؤُ ثوْثِيمْ خْ إِذْمَارنْ نْومْ زڭْ وشْضَانْ، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ خمْسَا ؤُ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا، ؤُ مَانْ أَيَا ڒخُّو عَاذْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا، مَا ثْژُومّمْ كنِّيوْ خنِّي إِ نشّْ، س ثِيذتّْ إِ نشّْ؟
5 Declara a todo o povo e aos sacerdotes: Vós tendes, com efeito, jejuado e chorado no quinto e no sétimo mês, durante estes setenta anos. Mas foi realmente por meu respeito que o fizestes?
6 ڒَامِي ثشِّيمْ ؤُ ڒَامِي ثسْوِيمْ، مَا وَارْ ثِيشِّيمْ إِ يِيخفْ نْومْ ؤُ مَا وَارْ ثِيسْوِيمْ إِ يِيخفْ نْومْ؟
6 Quando comeis e bebeis não sois vós que comeis e bebeis?
7 مَا وَارْ ثُوغِي إِڒِيقْ أَذْ يِيڒِي زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒنْ إِ إِجَّا سِيذِي أَذْ تّْوَابَارّْحنْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ ن زِيشْ ؤُمِي ثُوغَا ثقِّيمْ ؤُرْشَالِيمْ عَاذْ س إِمزْذَاغْ ذِي ڒْهُوذْنثْ أَكْ-ذ ثْندَّامْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ، ؤُ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِمزْذَاغْ ذِي ثَامُّورْثْ ن لْجَانُوبْ ؤُ ذِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ؟“
7 Não reconheceis nisso o ensinamento do Senhor transmitido pela boca dos antigos profetas, no tempo em que Jerusalém era habitada em paz, ela e as cidades circunvizinhas, e quando a região do sul e a da planície eram {ainda} habitadas?
8 يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ زَاكَارِييَّا، إِنَّا:
8 {A palavra do Senhor foi dirigida a Zacarias nestes termos:}
9 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِ إِقَّارنْ: ’حكْممْ س إِجّْ ن ڒْحُوكْمْ إِسڭّْذنْ ؤُ ڭّمْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ أَرّحْمثْ إِجّْ أَكْ-ذ ونّغْنِي.
9 O Senhor dizia: julgai segundo a verdadeira justiça; cada um de vós tenha bom coração e seja compassivo para com o seu irmão.
10 وَارْ حصَّارمْ ثَاجَّاتْشْ ؤُڒَا ذ أَيُوجِيڒْ نِيغْ ڒْبَارَّانِي ؤُڒَا ذ أَمژْڒُوضْ، ؤُ وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِخَارّصْ ذِي ڒْغَارْ ضِيدّْ إِ ؤُمَاسْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ!‘
10 Não oprimais a viúva nem o órfão, nem o estrangeiro, nem o pobre, e não trameis em vossos corações maus desígnios uns contra os outros.
11 مَاشَا نِيثْنِي ؤُڭِينْ أَذْ وْشنْ ثَايْنِيثْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ مَارَّا س ڒْمقْڒُوبْ ؤُ بلّْعنْ إِمزُّوغنْ نْسنْ، حِيمَا وَارْ تّسْڒِينْ.
11 Eles, porém, não quiseram escutar: voltaram-me as costas, revoltados, e taparam os ouvidos para nada ouvir.
12 نِيثْنِي سّْقسْحنْ ؤُڒْ نْسنْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمسْمِيرْ، مَاحنْذْ وَارْ تّسْڒِينْ شَّارِيعَا ذ وَاوَاڒنْ نِّي د-إِسّكّْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ س أَرُّوحْ نّسْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ ن زِيشْ، أَڒَامِي د-يُوسَا إِجّْ ن ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
12 Endureceram o seu coração como um diamante, para não entenderem as instruções e as palavras que o Senhor dos exércitos lhes dirigia pelo seu Espírito, por meio dos antigos profetas. Por isso o Senhor dos exércitos indignou-se vivamente contra eles.
13 أَقَا إِمْسَارْ أَمْ مَامّشْ إِڒَاغَا نتَّا زِيشْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا. س ؤُينِّي ڒَاغَانْ ڒخُّو نِيثْنِي ؤُ نشّْ وَارْ تّسْڒِيغْ شَا، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
13 Ele os chamou em vão, e não foi atendido! Por isso - oráculo do Senhor dos exércitos - não os ouvi quando clamaram a mim.
14 نشّْ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ نِّي ثُوغَا وَارْ سِّيننْ ؤُ أَوَارْنِي أَسنْ أَذْ ثتّْوَاخَارّبْ ثمُّورْثْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ عَاذْ وَارْ خَاسْ إِژكّْوِي ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّْ عَاذْ وَارْ د-إِذِّيكّْوِيڒْ. نِيثْنِي أَرِّينْ ثَامُّورْثْ إِعِيزّنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ.‘ “
14 Dispersei-os por todas as nações que lhes eram desconhecidas; depois que partiram, a terra ficou abandonada e ninguém mais transitou por ela. Transformaram num deserto uma terra de delícias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.