Zacarias 7
rifa (RIFA) vs ARIB
1 إِمْسَارْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ أَربْعَا ن ؤُجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ، ڒَْامِي د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ زَاكَارِييَّا، ذڭْ \+bdit وَاسّْ\+bdit* وِيسّْ أَربْعَا ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثسْعَا، ذڭْ \+bdit ؤُيُورْ\+bdit* ن كِيسْلُووْ،
1 Aconteceu no ano quarto do rei Dario, que a palavra do Senhor veio a Zacarias, no dia quarto do nono mês, que é quisleu:
2 أَقَا إِسّكّْ ڒْْڭنْسْ ن بَايْثْ-إِلْ شَارَاصِيرْ ذ رَاجَامْ-مَالِيكْ ذ يرْيَازنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ تَّارنْ أَرْضَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي،
2 Ora, o povo de Betel tinha enviado Sarezer, e Regem-Meleque, e os seus homens, para suplicarem o favor do Senhor,
3 ؤُمِي سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ إِكهَّاننْ، إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ أَكْ-ذ إِنَابِييّنْ، قَّارنْ: ”مَا أَذْ أَرْنِيغْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ خمْسَا أَذْ رُوغْ ؤُ أَذْعزْڒغْ إِخفْ إِنُو أَمْ مَامّشْ ث تّڭّغْ ڒخُّو عَاذْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا؟“
3 e para dizerem aos sacerdotes, que estavam na casa do Senhor dos exércitos, e aos profetas: Chorarei eu no quinto mês, com jejum, como o tenho feito por tantos anos?
4 يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِنَّا:
4 Então a palavra do Senhor dos exércitos veio a mim, dizendo:
5 ”سِيوڒْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ أَكْ-ذ إِكهَّاننْ، إِنِي: ڒَامِي كنِّيوْ ثْژُومّمْ ؤُ ثوْثِيمْ خْ إِذْمَارنْ نْومْ زڭْ وشْضَانْ، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ خمْسَا ؤُ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا، ؤُ مَانْ أَيَا ڒخُّو عَاذْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا، مَا ثْژُومّمْ كنِّيوْ خنِّي إِ نشّْ، س ثِيذتّْ إِ نشّْ؟
5 Fala a todo o povo desta terra, e aos sacerdotes, dizendo: Quando jejuastes, e pranteastes, no quinto e no sétimo mês, durante estes setenta anos, acaso foi mesmo para mim que jejuastes?
6 ڒَامِي ثشِّيمْ ؤُ ڒَامِي ثسْوِيمْ، مَا وَارْ ثِيشِّيمْ إِ يِيخفْ نْومْ ؤُ مَا وَارْ ثِيسْوِيمْ إِ يِيخفْ نْومْ؟
6 Ou quando comeis e quando bebeis, não é para vós mesmos que comeis e bebeis?
7 مَا وَارْ ثُوغِي إِڒِيقْ أَذْ يِيڒِي زِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒنْ إِ إِجَّا سِيذِي أَذْ تّْوَابَارّْحنْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ ن زِيشْ ؤُمِي ثُوغَا ثقِّيمْ ؤُرْشَالِيمْ عَاذْ س إِمزْذَاغْ ذِي ڒْهُوذْنثْ أَكْ-ذ ثْندَّامْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ، ؤُ ڒَامِي ثُوغَا عَاذْ إِمزْذَاغْ ذِي ثَامُّورْثْ ن لْجَانُوبْ ؤُ ذِي ثمُّورْثْ إِوَاطَانْ؟“
7 Não eram estas as palavras que o Senhor proferiu por intermédio dos profetas antigos, quando Jerusalém estava habitada e próspera, juntamente com as suas cidades ao redor dela, e quando o Sul e a campina eram habitados?
8 يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ زَاكَارِييَّا، إِنَّا:
8 E a palavra do Senhor veio a Zacarias, dizendo:
9 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِ إِقَّارنْ: ’حكْممْ س إِجّْ ن ڒْحُوكْمْ إِسڭّْذنْ ؤُ ڭّمْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ أَرّحْمثْ إِجّْ أَكْ-ذ ونّغْنِي.
9 Assim falou o Senhor dos exércitos: Executai juízo verdadeiro, mostrai bondade e compaixão cada um para com o seu irmão;
10 وَارْ حصَّارمْ ثَاجَّاتْشْ ؤُڒَا ذ أَيُوجِيڒْ نِيغْ ڒْبَارَّانِي ؤُڒَا ذ أَمژْڒُوضْ، ؤُ وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِخَارّصْ ذِي ڒْغَارْ ضِيدّْ إِ ؤُمَاسْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ!‘
10 e não oprimais a viúva, nem o órfão, nem o estrangeiro, nem o pobre; e nenhum de vós intente no seu coração o mal contra o seu irmão.
11 مَاشَا نِيثْنِي ؤُڭِينْ أَذْ وْشنْ ثَايْنِيثْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ مَارَّا س ڒْمقْڒُوبْ ؤُ بلّْعنْ إِمزُّوغنْ نْسنْ، حِيمَا وَارْ تّسْڒِينْ.
11 Eles, porém, não quiseram escutar, e me deram o ombro rebelde, e taparam os ouvidos, para que não ouvissem.
12 نِيثْنِي سّْقسْحنْ ؤُڒْ نْسنْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُمسْمِيرْ، مَاحنْذْ وَارْ تّسْڒِينْ شَّارِيعَا ذ وَاوَاڒنْ نِّي د-إِسّكّْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ س أَرُّوحْ نّسْ س ؤُفُوسْ ن إِنَابِييّنْ ن زِيشْ، أَڒَامِي د-يُوسَا إِجّْ ن ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
12 Sim, fizeram duro como diamante o seu coração, para não ouvirem a lei, nem as palavras que o Senhor dos exércitos enviara pelo seu Espírito mediante os profetas antigos; por isso veio a grande ira do Senhor dos exércitos.
13 أَقَا إِمْسَارْ أَمْ مَامّشْ إِڒَاغَا نتَّا زِيشْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا. س ؤُينِّي ڒَاغَانْ ڒخُّو نِيثْنِي ؤُ نشّْ وَارْ تّسْڒِيغْ شَا، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
13 Assim como eu clamei, e eles não ouviram, assim também eles clamaram, e eu não ouvi, diz o Senhor dos exércitos;
14 نشّْ أَذْ ثنْ زُوزَّارغْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ نِّي ثُوغَا وَارْ سِّيننْ ؤُ أَوَارْنِي أَسنْ أَذْ ثتّْوَاخَارّبْ ثمُّورْثْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ عَاذْ وَارْ خَاسْ إِژكّْوِي ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّْ عَاذْ وَارْ د-إِذِّيكّْوِيڒْ. نِيثْنِي أَرِّينْ ثَامُّورْثْ إِعِيزّنْ ذ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ ن ؤُنخْڒِيعْ.‘ “
14 mas os espalhei com um turbilhão por entre todas as nações, que eles não conheceram. Assim, pois, a terra foi assolada atrás deles, de sorte que ninguém passava por ela, nem voltava; porquanto fizeram da terra desejada uma desolação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.