Tito 1
rifa (RIFA) vs BKJ
1 بُولُوسْ، أَمْسخَّارْ ن أَربِّي ذ رَّاسُولْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ذِي لْ-إِيمَانْ ن يِينِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي أَربِّي ؤُ ذِي ثُوسّْنَا ن ثِيذتّْ، ثنِّي إِدْجَانْ ذِي ثِيڭّْوُوذِي زِي أَربِّي،
1 Paulo, servo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus e o conhecimento da verdade, que é segundo a piedade,
2 خْ ؤُسِيثمْ ن ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ثنِّي زِي ثُوغَا إِوَاعْذْ أَربِّي ذ ثِيذتّْ، قْبڒْ زّْمَانَاثْ ن ڒْوقْثْ-أَ.
2 em esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes do começo do mundo,
3 نتَّا أَقَا إِسَّارْڭبْ أَوَاڒْ نّسْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ س ثْبَارّحْثْ نّغْ إِ ذ أَيِي إِتّْوَاوكّْڒنْ عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن أَربِّي، ونِّي ذ أَنغْ إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ.
3 mas, a seu tempo, manifestou a sua palavra pela pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador.
4 إِ ثِيثُوسْ، مِّي ذ ثِيذتّْ عْلَاحْسَابْ لْ-إِيمَانْ نّغْ إِشَارْشنْ: أَرْضَا ذ ڒهْنَا زِي أَربِّي، بَابَاثْنغْ، ؤُ زِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ونِّي ذ أَنغْ إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ.
4 A Tito, meu próprio filho, segundo a fé comum: Graça, misericórdia e paz, da parte de Deus o Pai e do Senhor Jesus Cristo, nosso Salvador.
5 س ؤُينِّي جِّيغْ شكْ ذِي كْرِيثَا، حِيمَا أَذْ ثْعذْڒذْ مِينْ ثُوغَا عَاذْ إِتّْخصَّا، ؤُ حِيمَا أَذْ ثسّْڭعّْذذْ إِمْغَارنْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ، أَمْ مَامّشْ شكْ ؤُمُورغْ.
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em ordem as coisas que ainda restam e estabelecesses anciãos em cada cidade, como já te mandei:
6 أَمْغَارْ ذ إِجّنْ نِّي وَارْ ذِي إِدْجِي ڒْعِيبْ، أَقَا-ث ذ أَرْيَازْ إِ غَارسْ مْغِيرْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، غَارسْ إِحنْجِيرنْ تَّامْننْ، وَارْ تّكّْوَارنْ، وَارْ تّْوَاطّْفنْ زڭْ ؤُفُوشّحْ.
6 Aquele que for irrepreensível, marido de uma só esposa, tendo filhos crentes, não acusados de libertinagem ou rebeldia.
7 مِينْزِي إِتّْخصَّا إِ ؤُمْغَارْ أَذْ يِيڒِي بْڒَا ڒْعِيبْ أَمْ ووْكِيڒْ ن أَربِّي. إِتّْخصَّا وَارْ ذَايسْ إِتِّيڒِي ؤُعفَّارْ نِيغْ زّْعَافْ، وَارْ إِسسّْ شّْرَابْ سنّجْ إِ ڒْقدّْ، وَارْ إِشِّيثْ س ؤُفُوسْ نّسْ ذغْيَا ؤُ وَارْ إِتّخْسْ أَرْبحْ وَارْ إِحْڒِينْ.
7 Porque o bispo deve ser irrepreensível, como administrador de Deus, não soberbo, nem iracundo, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de lucro desonesto;
8 أجّْ إِ-ث أَذْ يَارحّبْ س إِنوْجِيونْ، أَذْ إِخْسْ مِينْ إِصبْحنْ، إِتّْخصَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَسخَّايْ، ذ أَمْسڭَّاذْ، ذ أَمزْذَاڭْ، أَذْ إِحْكمْ خْ إِخفْ نّسْ.
8 mas amante da hospitalidade, amante dos bons, sóbrio, justo, santo, temperante;
9 إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِحْضَا ثْغُورِي ن صَّاحْ ن وَاوَاڒْ ن لْ-إِيمَانْ، حِيمَا إِقدّْ أَذْ إِڭّْ وُوڒْ ذڭْ يِينِّي يُومْننْ س ثْغُورِي نّسْ ن صَّاحْ ؤُ أَذْ إِسڭّمْ ثَارْوَا ن بُو-ثْغنَّانْثْ.
9 retendo firme a fiel palavra, que lhe foi ensinada, para que seja capaz, pela sã doutrina, tanto de admoestar como de convencer os contradizentes.
10 مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ إِنِّي وَارْ إِخْسنْ أَذْ سّْوَاضْضْعنْ إِخفْ نْسنْ، سَّاوَاڒنْ أَوَاڒنْ إِخْوَانْ. نِيثْنِي سّْخَارْوَاضنْ إِخَارِّيصنْ ن إِوْذَانْ، غَارْ ؤُمزْوَارُو نْسنْ ذ إِنِّي إِدْجَانْ زڭْ وخْثَانْ.
10 Porque há muitos desordenados, faladores e enganadores vãos, principalmente os da circuncisão,
11 إِتّْخصَّا أَذْ أَسنْ إِتّْوَاقّنْ ؤُقمُّومْ، مِينْزِي نِيثْنِي قڒْعنْ خْ وَاطَّاسْ ن ڒَادْجَاثْ، سّڒْمَاذنْ مِينْ وَارْ إِشُووَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ طّْفنْ أَرْبحْ وَارْ إِحْڒِينْ.
11 aos quais convém tapar a boca; que destroem casas inteiras, ensinando coisas que não convém, por causa da ganância do lucro.
12 إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث ذ أَنَابِي نْسنْ، ثُوغَا إِنَّا: ”إِكْرِيثِييّنْ سّْخَارِيقّنْ ڒبْذَا، أَقَا-ثنْ ذ ڒوْحُوشْ إِعفَّاننْ، إِمعْڭَازنْ إِ ذَايْسنْ أَعذِّيسْ وَاهَا.“
12 Um deles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, ventres preguiçosos.
13 شّْهَاذثْ-أَ ذ ثِيذتّْ. س ؤُينِّي وبّخْ أَسنْ س جّهْذْ، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِصْحَاحنْ ذِي لْ-إِيمَانْ،
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreende-os severamente, para que sejam sãos na fé,
14 وَارْ تِّيشنْ شَا ثَايْنِيثْ إِ ثْحُوجَا ن وُوذَاينْ ذ ثِيوصَّا ن إِوْذَانْ نِّي إِوْشِينْ س وعْرُورْ إِ ثِيذتّْ.
14 não dando ouvidos às fábulas judaicas, nem aos mandamentos de homens que se desviam da verdade.
15 إِ ؤُمزْذَاڭْ مَارَّا ذ ثَازْذُوڭِي، مَاشَا إِ يِينِّي إِتّْوَاخمْجنْ ذ يِينِّي وَارْ يُومِيننْ، إِ نِيثْنِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ ثِيزْذِيڭْ، مِينْزِي إِخَارِّيصنْ نْسنْ ذ ثْنفْسشْثْ نْسنْ خمْجنْ.
15 Para os puros, todas as coisas são puras, mas para os contaminados e infiéis, nada é puro; antes, até sua mente e consciência estão contaminadas.
16 نِيثْنِي شهّْذنْ أَقَا سّْننْ أَربِّي، مَاشَا نْضَارنْ ث س ڒخْذَايمْ نْسنْ. يَاعُّوثْ مِينْ تّڭّنْ، أَقَا وَارْ تّطِّيعنْ شَا، وَارْ نفّْعنْ ؤُڒَا إِ يِيشْثْ ن ڒْخذْمثْ إِصبْحنْ.
16 Eles professam que conhecem a Deus, mas com as obras o negam, sendo abomináveis e desobedientes, e reprovados para toda boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.