Tito 1
rifa (RIFA) vs ARIB
1 بُولُوسْ، أَمْسخَّارْ ن أَربِّي ذ رَّاسُولْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ذِي لْ-إِيمَانْ ن يِينِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي أَربِّي ؤُ ذِي ثُوسّْنَا ن ثِيذتّْ، ثنِّي إِدْجَانْ ذِي ثِيڭّْوُوذِي زِي أَربِّي،
1 Paulo, servo de Deus, e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus, e o pleno conhecimento da verdade que é segundo a piedade,
2 خْ ؤُسِيثمْ ن ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ، ثنِّي زِي ثُوغَا إِوَاعْذْ أَربِّي ذ ثِيذتّْ، قْبڒْ زّْمَانَاثْ ن ڒْوقْثْ-أَ.
2 na esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes dos tempos eternos,
3 نتَّا أَقَا إِسَّارْڭبْ أَوَاڒْ نّسْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ س ثْبَارّحْثْ نّغْ إِ ذ أَيِي إِتّْوَاوكّْڒنْ عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن أَربِّي، ونِّي ذ أَنغْ إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ.
3 e no tempo próprio manifestou a sua palavra, mediante a pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador;
4 إِ ثِيثُوسْ، مِّي ذ ثِيذتّْ عْلَاحْسَابْ لْ-إِيمَانْ نّغْ إِشَارْشنْ: أَرْضَا ذ ڒهْنَا زِي أَربِّي، بَابَاثْنغْ، ؤُ زِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، ونِّي ذ أَنغْ إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ.
4 a Tito, meu verdadeiro filho segundo a fé que nos é comum, graça e paz da parte de Deus Pai, e de Cristo Jesus, nosso Salvador.
5 س ؤُينِّي جِّيغْ شكْ ذِي كْرِيثَا، حِيمَا أَذْ ثْعذْڒذْ مِينْ ثُوغَا عَاذْ إِتّْخصَّا، ؤُ حِيمَا أَذْ ثسّْڭعّْذذْ إِمْغَارنْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ، أَمْ مَامّشْ شكْ ؤُمُورغْ.
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em boa ordem o que ainda não o está, e que em cada cidade estabelecesses anciãos, como já te mandei;
6 أَمْغَارْ ذ إِجّنْ نِّي وَارْ ذِي إِدْجِي ڒْعِيبْ، أَقَا-ث ذ أَرْيَازْ إِ غَارسْ مْغِيرْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، غَارسْ إِحنْجِيرنْ تَّامْننْ، وَارْ تّكّْوَارنْ، وَارْ تّْوَاطّْفنْ زڭْ ؤُفُوشّحْ.
6 alguém que seja irrepreensível, marido de uma só mulher, tendo filhos crentes que não sejam acusados de dissolução, nem sejam desobedientes.
7 مِينْزِي إِتّْخصَّا إِ ؤُمْغَارْ أَذْ يِيڒِي بْڒَا ڒْعِيبْ أَمْ ووْكِيڒْ ن أَربِّي. إِتّْخصَّا وَارْ ذَايسْ إِتِّيڒِي ؤُعفَّارْ نِيغْ زّْعَافْ، وَارْ إِسسّْ شّْرَابْ سنّجْ إِ ڒْقدّْ، وَارْ إِشِّيثْ س ؤُفُوسْ نّسْ ذغْيَا ؤُ وَارْ إِتّخْسْ أَرْبحْ وَارْ إِحْڒِينْ.
7 Pois é necessário que o bispo seja irrepreensível, como despenseiro de Deus, não soberbo, nem irascível, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de torpe ganância;
8 أجّْ إِ-ث أَذْ يَارحّبْ س إِنوْجِيونْ، أَذْ إِخْسْ مِينْ إِصبْحنْ، إِتّْخصَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَسخَّايْ، ذ أَمْسڭَّاذْ، ذ أَمزْذَاڭْ، أَذْ إِحْكمْ خْ إِخفْ نّسْ.
8 mas hospitaleiro, amigo do bem, sóbrio, justo, piedoso, temperante;
9 إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِحْضَا ثْغُورِي ن صَّاحْ ن وَاوَاڒْ ن لْ-إِيمَانْ، حِيمَا إِقدّْ أَذْ إِڭّْ وُوڒْ ذڭْ يِينِّي يُومْننْ س ثْغُورِي نّسْ ن صَّاحْ ؤُ أَذْ إِسڭّمْ ثَارْوَا ن بُو-ثْغنَّانْثْ.
9 retendo firme a palavra fiel, que é conforme a doutrina, para que seja poderoso, tanto para exortar na sã doutrina como para convencer os contradizentes.
10 مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ إِنِّي وَارْ إِخْسنْ أَذْ سّْوَاضْضْعنْ إِخفْ نْسنْ، سَّاوَاڒنْ أَوَاڒنْ إِخْوَانْ. نِيثْنِي سّْخَارْوَاضنْ إِخَارِّيصنْ ن إِوْذَانْ، غَارْ ؤُمزْوَارُو نْسنْ ذ إِنِّي إِدْجَانْ زڭْ وخْثَانْ.
10 Porque há muitos insubordinados, faladores vãos, e enganadores, especialmente os da circuncisão,
11 إِتّْخصَّا أَذْ أَسنْ إِتّْوَاقّنْ ؤُقمُّومْ، مِينْزِي نِيثْنِي قڒْعنْ خْ وَاطَّاسْ ن ڒَادْجَاثْ، سّڒْمَاذنْ مِينْ وَارْ إِشُووَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ طّْفنْ أَرْبحْ وَارْ إِحْڒِينْ.
11 aos quais é preciso tapar a boca; porque transtornam casas inteiras ensinando o que não convém, por torpe ganância.
12 إِجّنْ زَّايْسنْ، أَقَا-ث ذ أَنَابِي نْسنْ، ثُوغَا إِنَّا: ”إِكْرِيثِييّنْ سّْخَارِيقّنْ ڒبْذَا، أَقَا-ثنْ ذ ڒوْحُوشْ إِعفَّاننْ، إِمعْڭَازنْ إِ ذَايْسنْ أَعذِّيسْ وَاهَا.“
12 Um dentre eles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, glutões preguiçosos.
13 شّْهَاذثْ-أَ ذ ثِيذتّْ. س ؤُينِّي وبّخْ أَسنْ س جّهْذْ، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِصْحَاحنْ ذِي لْ-إِيمَانْ،
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto repreende-os severamente, para que sejam são na fé,
14 وَارْ تِّيشنْ شَا ثَايْنِيثْ إِ ثْحُوجَا ن وُوذَاينْ ذ ثِيوصَّا ن إِوْذَانْ نِّي إِوْشِينْ س وعْرُورْ إِ ثِيذتّْ.
14 não dando ouvidos a fábulas judaicas, nem a mandamentos de homens que se desviam da verdade.
15 إِ ؤُمزْذَاڭْ مَارَّا ذ ثَازْذُوڭِي، مَاشَا إِ يِينِّي إِتّْوَاخمْجنْ ذ يِينِّي وَارْ يُومِيننْ، إِ نِيثْنِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ ثِيزْذِيڭْ، مِينْزِي إِخَارِّيصنْ نْسنْ ذ ثْنفْسشْثْ نْسنْ خمْجنْ.
15 Tudo é puro para os que são puros, mas para os corrompidos e incrédulos nada é puro; antes tanto a sua mente como a sua consciência estão contaminadas.
16 نِيثْنِي شهّْذنْ أَقَا سّْننْ أَربِّي، مَاشَا نْضَارنْ ث س ڒخْذَايمْ نْسنْ. يَاعُّوثْ مِينْ تّڭّنْ، أَقَا وَارْ تّطِّيعنْ شَا، وَارْ نفّْعنْ ؤُڒَا إِ يِيشْثْ ن ڒْخذْمثْ إِصبْحنْ.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas pelas suas obras o negam, sendo abomináveis, e desobedientes, e réprobos para toda boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.