Romanos 9

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ قَّارغْ ثِيذتّْ ذِي لْمَاسِيحْ، وَارْ سّْخَارِّيقغْ شَا، ؤُشَا ثَانفْسشْثْ إِنُو ثْشهّذْ ذَايِي س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،

¹ Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:

² بلِّي غَارِي أَشْضَانْ إِمْغَارْ ذ ڒحْرِيقْ وَارْ إِتّْبذِّي ذڭْ وُوڒْ إِنُو.

² tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.

³ ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ معْلِيكْ ؤُفِيغْ تّْوَاحَارّْمغْ ذِي مُومُّو إِنُو خْ لْمَاسِيحْ س إِشْثْ نّعْڒثْ ذِي طّْوعْ ن وَاوْمَاثنْ إِنُو، ڒَادْجْ إِنُو زِي جِّيهثْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ.

³ Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,

⁴ أَرَّاونْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي إِتّْوَاقبْڒنْ ذ مِّيسْ. غَارْسنْ إِ يدْجَا ؤُعُودْجِي، ڒْعُوهُوذْ، شَّارِيعَا، ثَاسخَّارْثْ إِ إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ، لْوُوعُوذْ ذ ڒجْذُوذْ.

⁴ o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.

⁵ زَّايْسنْ إِ د-إِبَانْ لْمَاسِيحْ خْ وبْرِيذْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ ونِّي ذ أَربِّي خْ مَارَّا. إِ نتَّا إِ غَا يِيڒِي مَارَّا أَسمْغَارْ ذ مَارَّا لْبَارَاكَا إِ ڒبْذَا قَاعْ. أَمِينْ!

⁵ Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.

⁶ مَاشَا وَارْ إِدْجِي أَڒَامِي أَوَاڒْ ن أَربِّي وَارْ يِيوِيضْ، مِينْزِي مَارَّا إِنِّي زِي إِسْرَائِيل وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِسْرَائِيل.

⁶ Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.

⁷ ؤُشَا ؤُڒَا ذ مَارَّا نِيثْنِي وَارْ دْجِينْ شَا ذ ثَارْوَا ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي نِيثْنِي زِي زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي إِتّْوَانَّا: ”ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ڒَاغَانْ زَّارِيعثْ.“

⁷ Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".

⁸ مَانْ أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَارْوَا عْلَاحْصَابْ جَّاذِيرَا ن أَرِّيمثْ أَقَا-ثنْ ذ ثَارْوَا ن أَربِّي، مَاشَا ثَارْوَا ن لْوَاعْذْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ ذ زَّارِيعثْ.

⁸ Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.

⁹ مِينْزِي أَوَاڒْ ن لْوَاعْذْ ذ وَا:

⁹ Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".

¹⁰ مَانْ أَيَا وَارْ إِدْجِي وَاهَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن سَارَا، مَاشَا ؤُڒَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن رِيفْقَا، ؤُمِي ثْمُونْ أَكْ-ذ ؤُينِّي ن بْنَاذمْ نِّي، جذِّيثغْ إِسْحَاقْ،

¹⁰ E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.

¹¹ ثُوغَا ثِيزَّارْ ثتّْوَاسّنْ ڒِيخْضَارثْ ن أَربِّي ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ د-خْڒِيقنْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ عَاذْ ڒْخَارْ نِيغْ ڒْغَارْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيڒِي ثْمسْڒَاشْثْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ڒخْذَايمْ، مَاشَا ذڭْ وبْرِيذْ ن ونِّي إِتّْڒَاغَانْ.

¹¹ Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,

¹² مَاغَارْ إِتّْوَانَّا إِ رِيفْقَا:

¹² não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".

¹³ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹³ Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".

¹⁴ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا إِقدّْ أَذْ يِيڒِي غَارْ أَربِّي مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ؟عمَّارْصْ!

¹⁴ E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!

¹⁵ خْزَارْ، نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ مُوسَا:

¹⁵ Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".

¹⁶ خنِّي ثَامسْڒَاشْثْ وَارْ ثقِّيمْ شَا غَارْ وِي إِتّخْسنْ ؤُڒَا غَارْ وِي إِتَّازّْڒنْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي ونِّي يَارحّْمنْ.

¹⁶ Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.

¹⁷ مِينْزِي عْلَاحْسَابْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِنَّا نتَّا إِ فِيرْعُونْ:

¹⁷ Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".

¹⁸ خنِّي نتَّا أَذْ يَارْحمْ وِي إِخْسْ، ؤُشَا أَذْ إِسّقْسحْ وِي إِخْسْ.

¹⁸ Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.

¹⁹ إِوَا، أَذْ ثَاغْ أَذْ ثِينِيذْ: مَايمِّي إِتّْشثْشَا عَاذْ، مِينْزِي وِي غَا إِمّْعَاڒَانْ أَكْ-ذ مِينْ إِخْسْ نتَّا؟

¹⁹ Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "

²⁰ مَاشَا مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ بْنَاذمْ، ونِّي إِتّْقَاشَاحنْ أَربِّي؟ مَا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ إِزمَّارْ أَذْ إِنِي إِ ونِّي ث إِڭِّينْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثڭِّيذْ أَمُّو؟“

²⁰ Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "

²¹ مَا وَارْ إِدْجِي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ صُّولْطَا خْ ثْڒَاخْثْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ زڭْ إِشْثْ ن ڒْعجْنثْ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ إِ لْكَارَامَا ؤُ ونّغْنِي إِ ؤُبهْذڒْ؟

²¹ O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?

²² مَاغَارْ أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسّْشنْ أَغْضَابْ نّسْ ذ جّهْذْ نّسْ، إِسِّيوضْ لْغَاضَابْ نّسْ س وَاطَّاسْ ن تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ خْ ڒقْشُوعْ ن وغْضَابْ إِنِّي إِتّْوَاسّْوجْذنْ مَارَّا إِ ؤُهلّكْ،

²² E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?

²³ ؤُشَا إِفَارْغْ ثَايْرِي نّسْ خْ ڒقْشُوعْ ن أَرّحْمثْ إِنِّي إِزْوَارْ إِسّوْجذْ إِ-ثنْ إِ ؤُعُودْجِي إِ أَربِّي!

²³ Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,

²⁴ مَاغَارْ نشِّينْ ذ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ، وَارْ إِدْجِي زڭْ وُوذَاينْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ زِي ڒڭْنُوسْ.

²⁴ ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

²⁵ أَمْ مَامّشْ إِتّْوَانَّا عَاوذْ ذِي حُوشِيعَا:

²⁵ Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",

²⁶ أَذْ يِيڒِي ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ذ أَسنْ إِتّْوَاڒَاغَا:

²⁶ e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "

²⁷ مَاشَا إِشَاعْيَا إِبَارّحْ زِي جِّيهثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل:

²⁷ Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.

²⁸ ”ثَامسْڒَاشْثْ ثْبدّْ نِيشَانْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاقْفڒْ،

²⁸ Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".

²⁹ أَمْ مَامّشْ إِزْوَارْ إِشَاعْيَا إِنَّا:

²⁹ Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".

³⁰ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا خنِّي ڒڭْنُوسْ إِنِّي وَارْ يَارزُّونْ ثَاسڭْذَا، أَقَا كْسِينْ ثَاسڭْذَا؟ إِوَا، مَاشَا ثَاسڭْذَا ثنِّي س لْ-إِيمَانْ.

³⁰ Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;

³¹ مَاشَا إِسْرَائِيل نِّي إِضفَّارنْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا، وَارْ يِيوِيضْ شَا غَارْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا.

³¹ mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.

³² مَايمِّي؟ مِينْزِي ثَاسڭْذَا نِّي وَارْ ثدْجِي شَا زِي لْ-إِيمَانْ مَاشَا زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مِينْزِي نِيثْنِي نْذرْفنْ ذڭْ وژْرُو ن ؤُنذْرفْ،

³² Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".

³³ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

³³ Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →