Romanos 9

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ قَّارغْ ثِيذتّْ ذِي لْمَاسِيحْ، وَارْ سّْخَارِّيقغْ شَا، ؤُشَا ثَانفْسشْثْ إِنُو ثْشهّذْ ذَايِي س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،

¹ Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:

² بلِّي غَارِي أَشْضَانْ إِمْغَارْ ذ ڒحْرِيقْ وَارْ إِتّْبذِّي ذڭْ وُوڒْ إِنُو.

² tenho grande tristeza e incessante dor no coração;

³ ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ معْلِيكْ ؤُفِيغْ تّْوَاحَارّْمغْ ذِي مُومُّو إِنُو خْ لْمَاسِيحْ س إِشْثْ نّعْڒثْ ذِي طّْوعْ ن وَاوْمَاثنْ إِنُو، ڒَادْجْ إِنُو زِي جِّيهثْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ.

³ porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.

⁴ أَرَّاونْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي إِتّْوَاقبْڒنْ ذ مِّيسْ. غَارْسنْ إِ يدْجَا ؤُعُودْجِي، ڒْعُوهُوذْ، شَّارِيعَا، ثَاسخَّارْثْ إِ إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ، لْوُوعُوذْ ذ ڒجْذُوذْ.

⁴ São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;

⁵ زَّايْسنْ إِ د-إِبَانْ لْمَاسِيحْ خْ وبْرِيذْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ ونِّي ذ أَربِّي خْ مَارَّا. إِ نتَّا إِ غَا يِيڒِي مَارَّا أَسمْغَارْ ذ مَارَّا لْبَارَاكَا إِ ڒبْذَا قَاعْ. أَمِينْ!

⁵ deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!

⁶ مَاشَا وَارْ إِدْجِي أَڒَامِي أَوَاڒْ ن أَربِّي وَارْ يِيوِيضْ، مِينْزِي مَارَّا إِنِّي زِي إِسْرَائِيل وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِسْرَائِيل.

⁶ E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;

⁷ ؤُشَا ؤُڒَا ذ مَارَّا نِيثْنِي وَارْ دْجِينْ شَا ذ ثَارْوَا ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي نِيثْنِي زِي زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي إِتّْوَانَّا: ”ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ڒَاغَانْ زَّارِيعثْ.“

⁷ nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.

⁸ مَانْ أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَارْوَا عْلَاحْصَابْ جَّاذِيرَا ن أَرِّيمثْ أَقَا-ثنْ ذ ثَارْوَا ن أَربِّي، مَاشَا ثَارْوَا ن لْوَاعْذْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ ذ زَّارِيعثْ.

⁸ Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.

⁹ مِينْزِي أَوَاڒْ ن لْوَاعْذْ ذ وَا:

⁹ Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.

¹⁰ مَانْ أَيَا وَارْ إِدْجِي وَاهَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن سَارَا، مَاشَا ؤُڒَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن رِيفْقَا، ؤُمِي ثْمُونْ أَكْ-ذ ؤُينِّي ن بْنَاذمْ نِّي، جذِّيثغْ إِسْحَاقْ،

¹⁰ E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.

¹¹ ثُوغَا ثِيزَّارْ ثتّْوَاسّنْ ڒِيخْضَارثْ ن أَربِّي ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ د-خْڒِيقنْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ عَاذْ ڒْخَارْ نِيغْ ڒْغَارْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيڒِي ثْمسْڒَاشْثْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ڒخْذَايمْ، مَاشَا ذڭْ وبْرِيذْ ن ونِّي إِتّْڒَاغَانْ.

¹¹ E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),

¹² مَاغَارْ إِتّْوَانَّا إِ رِيفْقَا:

¹² já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.

¹³ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹³ Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.

¹⁴ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا إِقدّْ أَذْ يِيڒِي غَارْ أَربِّي مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ؟عمَّارْصْ!

¹⁴ Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!

¹⁵ خْزَارْ، نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ مُوسَا:

¹⁵ Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.

¹⁶ خنِّي ثَامسْڒَاشْثْ وَارْ ثقِّيمْ شَا غَارْ وِي إِتّخْسنْ ؤُڒَا غَارْ وِي إِتَّازّْڒنْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي ونِّي يَارحّْمنْ.

¹⁶ Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.

¹⁷ مِينْزِي عْلَاحْسَابْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِنَّا نتَّا إِ فِيرْعُونْ:

¹⁷ Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.

¹⁸ خنِّي نتَّا أَذْ يَارْحمْ وِي إِخْسْ، ؤُشَا أَذْ إِسّقْسحْ وِي إِخْسْ.

¹⁸ Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.

¹⁹ إِوَا، أَذْ ثَاغْ أَذْ ثِينِيذْ: مَايمِّي إِتّْشثْشَا عَاذْ، مِينْزِي وِي غَا إِمّْعَاڒَانْ أَكْ-ذ مِينْ إِخْسْ نتَّا؟

¹⁹ Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?

²⁰ مَاشَا مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ بْنَاذمْ، ونِّي إِتّْقَاشَاحنْ أَربِّي؟ مَا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ إِزمَّارْ أَذْ إِنِي إِ ونِّي ث إِڭِّينْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثڭِّيذْ أَمُّو؟“

²⁰ Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?

²¹ مَا وَارْ إِدْجِي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ صُّولْطَا خْ ثْڒَاخْثْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ زڭْ إِشْثْ ن ڒْعجْنثْ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ إِ لْكَارَامَا ؤُ ونّغْنِي إِ ؤُبهْذڒْ؟

²¹ Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?

²² مَاغَارْ أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسّْشنْ أَغْضَابْ نّسْ ذ جّهْذْ نّسْ، إِسِّيوضْ لْغَاضَابْ نّسْ س وَاطَّاسْ ن تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ خْ ڒقْشُوعْ ن وغْضَابْ إِنِّي إِتّْوَاسّْوجْذنْ مَارَّا إِ ؤُهلّكْ،

²² Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,

²³ ؤُشَا إِفَارْغْ ثَايْرِي نّسْ خْ ڒقْشُوعْ ن أَرّحْمثْ إِنِّي إِزْوَارْ إِسّوْجذْ إِ-ثنْ إِ ؤُعُودْجِي إِ أَربِّي!

²³ a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,

²⁴ مَاغَارْ نشِّينْ ذ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ، وَارْ إِدْجِي زڭْ وُوذَاينْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ زِي ڒڭْنُوسْ.

²⁴ os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

²⁵ أَمْ مَامّشْ إِتّْوَانَّا عَاوذْ ذِي حُوشِيعَا:

²⁵ Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;

²⁶ أَذْ يِيڒِي ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ذ أَسنْ إِتّْوَاڒَاغَا:

²⁶ e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.

²⁷ مَاشَا إِشَاعْيَا إِبَارّحْ زِي جِّيهثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل:

²⁷ Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.

²⁸ ”ثَامسْڒَاشْثْ ثْبدّْ نِيشَانْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاقْفڒْ،

²⁸ Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;

²⁹ أَمْ مَامّشْ إِزْوَارْ إِشَاعْيَا إِنَّا:

²⁹ como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.

³⁰ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا خنِّي ڒڭْنُوسْ إِنِّي وَارْ يَارزُّونْ ثَاسڭْذَا، أَقَا كْسِينْ ثَاسڭْذَا؟ إِوَا، مَاشَا ثَاسڭْذَا ثنِّي س لْ-إِيمَانْ.

³⁰ Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;

³¹ مَاشَا إِسْرَائِيل نِّي إِضفَّارنْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا، وَارْ يِيوِيضْ شَا غَارْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا.

³¹ e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.

³² مَايمِّي؟ مِينْزِي ثَاسڭْذَا نِّي وَارْ ثدْجِي شَا زِي لْ-إِيمَانْ مَاشَا زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مِينْزِي نِيثْنِي نْذرْفنْ ذڭْ وژْرُو ن ؤُنذْرفْ،

³² Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,

³³ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

³³ como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →