Romanos 9
rifa (RIFA) vs NAA
1 قَّارغْ ثِيذتّْ ذِي لْمَاسِيحْ، وَارْ سّْخَارِّيقغْ شَا، ؤُشَا ثَانفْسشْثْ إِنُو ثْشهّذْ ذَايِي س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 بلِّي غَارِي أَشْضَانْ إِمْغَارْ ذ ڒحْرِيقْ وَارْ إِتّْبذِّي ذڭْ وُوڒْ إِنُو.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ معْلِيكْ ؤُفِيغْ تّْوَاحَارّْمغْ ذِي مُومُّو إِنُو خْ لْمَاسِيحْ س إِشْثْ نّعْڒثْ ذِي طّْوعْ ن وَاوْمَاثنْ إِنُو، ڒَادْجْ إِنُو زِي جِّيهثْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 أَرَّاونْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي إِتّْوَاقبْڒنْ ذ مِّيسْ. غَارْسنْ إِ يدْجَا ؤُعُودْجِي، ڒْعُوهُوذْ، شَّارِيعَا، ثَاسخَّارْثْ إِ إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ، لْوُوعُوذْ ذ ڒجْذُوذْ.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 زَّايْسنْ إِ د-إِبَانْ لْمَاسِيحْ خْ وبْرِيذْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ ونِّي ذ أَربِّي خْ مَارَّا. إِ نتَّا إِ غَا يِيڒِي مَارَّا أَسمْغَارْ ذ مَارَّا لْبَارَاكَا إِ ڒبْذَا قَاعْ. أَمِينْ!
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 مَاشَا وَارْ إِدْجِي أَڒَامِي أَوَاڒْ ن أَربِّي وَارْ يِيوِيضْ، مِينْزِي مَارَّا إِنِّي زِي إِسْرَائِيل وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِسْرَائِيل.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 ؤُشَا ؤُڒَا ذ مَارَّا نِيثْنِي وَارْ دْجِينْ شَا ذ ثَارْوَا ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي نِيثْنِي زِي زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي إِتّْوَانَّا: ”ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ڒَاغَانْ زَّارِيعثْ.“
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 مَانْ أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَارْوَا عْلَاحْصَابْ جَّاذِيرَا ن أَرِّيمثْ أَقَا-ثنْ ذ ثَارْوَا ن أَربِّي، مَاشَا ثَارْوَا ن لْوَاعْذْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ ذ زَّارِيعثْ.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 مِينْزِي أَوَاڒْ ن لْوَاعْذْ ذ وَا:
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 مَانْ أَيَا وَارْ إِدْجِي وَاهَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن سَارَا، مَاشَا ؤُڒَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن رِيفْقَا، ؤُمِي ثْمُونْ أَكْ-ذ ؤُينِّي ن بْنَاذمْ نِّي، جذِّيثغْ إِسْحَاقْ،
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 ثُوغَا ثِيزَّارْ ثتّْوَاسّنْ ڒِيخْضَارثْ ن أَربِّي ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ د-خْڒِيقنْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ عَاذْ ڒْخَارْ نِيغْ ڒْغَارْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيڒِي ثْمسْڒَاشْثْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ڒخْذَايمْ، مَاشَا ذڭْ وبْرِيذْ ن ونِّي إِتّْڒَاغَانْ.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 مَاغَارْ إِتّْوَانَّا إِ رِيفْقَا:
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 أَمْ مَامّشْ ثُورَا:
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا إِقدّْ أَذْ يِيڒِي غَارْ أَربِّي مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ؟عمَّارْصْ!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 خْزَارْ، نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ مُوسَا:
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 خنِّي ثَامسْڒَاشْثْ وَارْ ثقِّيمْ شَا غَارْ وِي إِتّخْسنْ ؤُڒَا غَارْ وِي إِتَّازّْڒنْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي ونِّي يَارحّْمنْ.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 مِينْزِي عْلَاحْسَابْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِنَّا نتَّا إِ فِيرْعُونْ:
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 خنِّي نتَّا أَذْ يَارْحمْ وِي إِخْسْ، ؤُشَا أَذْ إِسّقْسحْ وِي إِخْسْ.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 إِوَا، أَذْ ثَاغْ أَذْ ثِينِيذْ: مَايمِّي إِتّْشثْشَا عَاذْ، مِينْزِي وِي غَا إِمّْعَاڒَانْ أَكْ-ذ مِينْ إِخْسْ نتَّا؟
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 مَاشَا مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ بْنَاذمْ، ونِّي إِتّْقَاشَاحنْ أَربِّي؟ مَا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ إِزمَّارْ أَذْ إِنِي إِ ونِّي ث إِڭِّينْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثڭِّيذْ أَمُّو؟“
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 مَا وَارْ إِدْجِي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ صُّولْطَا خْ ثْڒَاخْثْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ زڭْ إِشْثْ ن ڒْعجْنثْ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ إِ لْكَارَامَا ؤُ ونّغْنِي إِ ؤُبهْذڒْ؟
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 مَاغَارْ أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسّْشنْ أَغْضَابْ نّسْ ذ جّهْذْ نّسْ، إِسِّيوضْ لْغَاضَابْ نّسْ س وَاطَّاسْ ن تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ خْ ڒقْشُوعْ ن وغْضَابْ إِنِّي إِتّْوَاسّْوجْذنْ مَارَّا إِ ؤُهلّكْ،
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 ؤُشَا إِفَارْغْ ثَايْرِي نّسْ خْ ڒقْشُوعْ ن أَرّحْمثْ إِنِّي إِزْوَارْ إِسّوْجذْ إِ-ثنْ إِ ؤُعُودْجِي إِ أَربِّي!
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 مَاغَارْ نشِّينْ ذ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ، وَارْ إِدْجِي زڭْ وُوذَاينْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ زِي ڒڭْنُوسْ.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 أَمْ مَامّشْ إِتّْوَانَّا عَاوذْ ذِي حُوشِيعَا:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 أَذْ يِيڒِي ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ذ أَسنْ إِتّْوَاڒَاغَا:
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 مَاشَا إِشَاعْيَا إِبَارّحْ زِي جِّيهثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل:
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 ”ثَامسْڒَاشْثْ ثْبدّْ نِيشَانْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاقْفڒْ،
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 أَمْ مَامّشْ إِزْوَارْ إِشَاعْيَا إِنَّا:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا خنِّي ڒڭْنُوسْ إِنِّي وَارْ يَارزُّونْ ثَاسڭْذَا، أَقَا كْسِينْ ثَاسڭْذَا؟ إِوَا، مَاشَا ثَاسڭْذَا ثنِّي س لْ-إِيمَانْ.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 مَاشَا إِسْرَائِيل نِّي إِضفَّارنْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا، وَارْ يِيوِيضْ شَا غَارْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 مَايمِّي؟ مِينْزِي ثَاسڭْذَا نِّي وَارْ ثدْجِي شَا زِي لْ-إِيمَانْ مَاشَا زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مِينْزِي نِيثْنِي نْذرْفنْ ذڭْ وژْرُو ن ؤُنذْرفْ،
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 أَمْ مَامّشْ ثُورَا:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.