Romanos 9

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ قَّارغْ ثِيذتّْ ذِي لْمَاسِيحْ، وَارْ سّْخَارِّيقغْ شَا، ؤُشَا ثَانفْسشْثْ إِنُو ثْشهّذْ ذَايِي س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،

¹ Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,

² بلِّي غَارِي أَشْضَانْ إِمْغَارْ ذ ڒحْرِيقْ وَارْ إِتّْبذِّي ذڭْ وُوڒْ إِنُو.

² que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.

³ ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ معْلِيكْ ؤُفِيغْ تّْوَاحَارّْمغْ ذِي مُومُّو إِنُو خْ لْمَاسِيحْ س إِشْثْ نّعْڒثْ ذِي طّْوعْ ن وَاوْمَاثنْ إِنُو، ڒَادْجْ إِنُو زِي جِّيهثْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ.

³ Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;

⁴ أَرَّاونْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي إِتّْوَاقبْڒنْ ذ مِّيسْ. غَارْسنْ إِ يدْجَا ؤُعُودْجِي، ڒْعُوهُوذْ، شَّارِيعَا، ثَاسخَّارْثْ إِ إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ، لْوُوعُوذْ ذ ڒجْذُوذْ.

⁴ que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;

⁵ زَّايْسنْ إِ د-إِبَانْ لْمَاسِيحْ خْ وبْرِيذْ ن ويْسُومْ ن أَرِّيمثْ ونِّي ذ أَربِّي خْ مَارَّا. إِ نتَّا إِ غَا يِيڒِي مَارَّا أَسمْغَارْ ذ مَارَّا لْبَارَاكَا إِ ڒبْذَا قَاعْ. أَمِينْ!

⁵ dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.

⁶ مَاشَا وَارْ إِدْجِي أَڒَامِي أَوَاڒْ ن أَربِّي وَارْ يِيوِيضْ، مِينْزِي مَارَّا إِنِّي زِي إِسْرَائِيل وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِسْرَائِيل.

⁶ Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.

⁷ ؤُشَا ؤُڒَا ذ مَارَّا نِيثْنِي وَارْ دْجِينْ شَا ذ ثَارْوَا ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي نِيثْنِي زِي زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ، مِينْزِي إِتّْوَانَّا: ”ذِي إِسْحَاقْ أَذْ أَشْ ڒَاغَانْ زَّارِيعثْ.“

⁷ Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.

⁸ مَانْ أَيَا وَارْ إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَارْوَا عْلَاحْصَابْ جَّاذِيرَا ن أَرِّيمثْ أَقَا-ثنْ ذ ثَارْوَا ن أَربِّي، مَاشَا ثَارْوَا ن لْوَاعْذْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ ذ زَّارِيعثْ.

⁸ Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.

⁹ مِينْزِي أَوَاڒْ ن لْوَاعْذْ ذ وَا:

⁹ Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.

¹⁰ مَانْ أَيَا وَارْ إِدْجِي وَاهَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن سَارَا، مَاشَا ؤُڒَا ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن رِيفْقَا، ؤُمِي ثْمُونْ أَكْ-ذ ؤُينِّي ن بْنَاذمْ نِّي، جذِّيثغْ إِسْحَاقْ،

¹⁰ E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;

¹¹ ثُوغَا ثِيزَّارْ ثتّْوَاسّنْ ڒِيخْضَارثْ ن أَربِّي ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ د-خْڒِيقنْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، وَارْ زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ عَاذْ ڒْخَارْ نِيغْ ڒْغَارْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيڒِي ثْمسْڒَاشْثْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ڒخْذَايمْ، مَاشَا ذڭْ وبْرِيذْ ن ونِّي إِتّْڒَاغَانْ.

¹¹ (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),

¹² مَاغَارْ إِتّْوَانَّا إِ رِيفْقَا:

¹² isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.

¹³ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹³ Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.

¹⁴ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا إِقدّْ أَذْ يِيڒِي غَارْ أَربِّي مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ؟عمَّارْصْ!

¹⁴ O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!

¹⁵ خْزَارْ، نتَّا إِنَّا عَاوذْ إِ مُوسَا:

¹⁵ Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.

¹⁶ خنِّي ثَامسْڒَاشْثْ وَارْ ثقِّيمْ شَا غَارْ وِي إِتّخْسنْ ؤُڒَا غَارْ وِي إِتَّازّْڒنْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي ونِّي يَارحّْمنْ.

¹⁶ Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.

¹⁷ مِينْزِي عْلَاحْسَابْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِنَّا نتَّا إِ فِيرْعُونْ:

¹⁷ Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.

¹⁸ خنِّي نتَّا أَذْ يَارْحمْ وِي إِخْسْ، ؤُشَا أَذْ إِسّقْسحْ وِي إِخْسْ.

¹⁸ Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.

¹⁹ إِوَا، أَذْ ثَاغْ أَذْ ثِينِيذْ: مَايمِّي إِتّْشثْشَا عَاذْ، مِينْزِي وِي غَا إِمّْعَاڒَانْ أَكْ-ذ مِينْ إِخْسْ نتَّا؟

¹⁹ Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?

²⁰ مَاشَا مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ بْنَاذمْ، ونِّي إِتّْقَاشَاحنْ أَربِّي؟ مَا مِينْ إِتّْوَاڭّنْ إِزمَّارْ أَذْ إِنِي إِ ونِّي ث إِڭِّينْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثڭِّيذْ أَمُّو؟“

²⁰ Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?

²¹ مَا وَارْ إِدْجِي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ صُّولْطَا خْ ثْڒَاخْثْ حِيمَا أَذْ إِڭّْ زڭْ إِشْثْ ن ڒْعجْنثْ إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ إِ لْكَارَامَا ؤُ ونّغْنِي إِ ؤُبهْذڒْ؟

²¹ Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?

²² مَاغَارْ أَربِّي، ونِّي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسّْشنْ أَغْضَابْ نّسْ ذ جّهْذْ نّسْ، إِسِّيوضْ لْغَاضَابْ نّسْ س وَاطَّاسْ ن تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ خْ ڒقْشُوعْ ن وغْضَابْ إِنِّي إِتّْوَاسّْوجْذنْ مَارَّا إِ ؤُهلّكْ،

²² E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,

²³ ؤُشَا إِفَارْغْ ثَايْرِي نّسْ خْ ڒقْشُوعْ ن أَرّحْمثْ إِنِّي إِزْوَارْ إِسّوْجذْ إِ-ثنْ إِ ؤُعُودْجِي إِ أَربِّي!

²³ para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,

²⁴ مَاغَارْ نشِّينْ ذ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ، وَارْ إِدْجِي زڭْ وُوذَاينْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ زِي ڒڭْنُوسْ.

²⁴ até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

²⁵ أَمْ مَامّشْ إِتّْوَانَّا عَاوذْ ذِي حُوشِيعَا:

²⁵ Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.

²⁶ أَذْ يِيڒِي ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ذ أَسنْ إِتّْوَاڒَاغَا:

²⁶ E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.

²⁷ مَاشَا إِشَاعْيَا إِبَارّحْ زِي جِّيهثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل:

²⁷ Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;

²⁸ ”ثَامسْڒَاشْثْ ثْبدّْ نِيشَانْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاقْفڒْ،

²⁸ porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.

²⁹ أَمْ مَامّشْ إِزْوَارْ إِشَاعْيَا إِنَّا:

²⁹ E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.

³⁰ مِينْ غَا نِينِي خنِّي؟ مَا خنِّي ڒڭْنُوسْ إِنِّي وَارْ يَارزُّونْ ثَاسڭْذَا، أَقَا كْسِينْ ثَاسڭْذَا؟ إِوَا، مَاشَا ثَاسڭْذَا ثنِّي س لْ-إِيمَانْ.

³⁰ O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.

³¹ مَاشَا إِسْرَائِيل نِّي إِضفَّارنْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا، وَارْ يِيوِيضْ شَا غَارْ شَّارِيعَا ن ثْسڭْذَا.

³¹ Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.

³² مَايمِّي؟ مِينْزِي ثَاسڭْذَا نِّي وَارْ ثدْجِي شَا زِي لْ-إِيمَانْ مَاشَا زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا، مِينْزِي نِيثْنِي نْذرْفنْ ذڭْ وژْرُو ن ؤُنذْرفْ،

³² Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.

³³ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

³³ Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →