Romanos 4
rifa (RIFA) vs NVI
1 مِينْ إِ غَا نِينِي خنِّي خْ إِبْرَاهِيمْ، أَزدْجِيفْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ، أَقَا يُوفَا ذِي أَرِّيمثْ نّسْ ن ويْسُومْ؟
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 مِينْزِي مَاڒَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِتّْوَاسڭّذْ س ڒخْذَايمْ، أَقَا غَارسْ شَّانْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي شَا غَارْ أَربِّي.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 مِينْزِي مِينْ قَّارنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ؟ ”يُومنْ إِبْرَاهِيمْ ذِي أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د مَانْ أَيَا ذ ثَاسڭْذَا.“
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 ونِّي إِخدّْمنْ وَارْ ذ أَسْ ثتّْوَاحسّبْ شَا ڒْمُونثْ خْ ڒحْسَابْ ن أَرْضَا، مَاشَا خْ ڒحْسَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ، مِينْزِي تُّورْسنْ أَسْ-د.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 مَاشَا ونِّي وَارْ إِخدّْمنْ، مَاشَا يُومنْ ذڭْ ونِّي إِتّْسڭَّاذنْ إِمذْنَابْ، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّسْ أَذْ أَسْ د-إِتّْوَاحْسبْ ذ ثَاسڭْذَا.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 أَمْ مَامّشْ إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ خْ سّعْذْ ن بْنَاذمْ ونِّي ؤُمِي د أَسْ إِحْسبْ أَربِّي ثَاسڭْذَا بْڒَا ڒخْذَايمْ، ؤُمِي إِنَّا:
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 ”سّعْذْ ن يِينِّي ؤُمِي إِتّْوَاغْفَارْ إِخطَّانْ نْسنْ،
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 سّعْذْ ن بْنَاذمْ
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 مَا سّعْذْ-أَ خْ يِينِّي إِتّْوَاخثْننْ وَاهَا نِيغْ عَاوذْ خْ يِينِّي وَارْ إِتّْوَاخثْننْ؟ س مِينْزِي نقَّارْ: ”لْ‘إِمَانْ ن إِبْرَاهِيمْ إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د ذ ثَاسڭْذَا!“
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 مَامّشْ ذ أَسْ ث-إِ-د إِتّْوَاحْسبْ؟ مَا ڒَامِي ثُوغَا س وخْثَانْ نِيغْ مَاڒَا ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ؟ وَارْ ثُوغِي س وخْثَانْ، مَاشَا ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 مِينْزِي إِكْسِي أَخْثَانْ ذ ڒعْڒَامثْ ذ ؤُشمِّيعْ ن ثْسڭْذَا ن لْ-إِيمَانْ نِّي غَارسْ ؤُمِي ث ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ، حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ جذِّيثْسنْ ن مَارَّا إِنِّي يُومْننْ وَاخَّا نِيثْنِي بْڒَا أَخْثَانْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ د-إِتّْوَاحْسبْ لْ-إِيمَانْ ذ ثَاسڭْذَا عَاوذْ.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 نتَّا ذ جذِّيثْسنْ إِ يِينِّي س وخْثَانْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِذوْڒنْ يُومْننْ زڭْ وخْثَانْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِڭُّورنْ ذڭْ إِصُورَافْ ن لْ-إِيمَانْ ن جذِّيثْنغْ إِبْرَاهِيمْ ؤُمِي ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 مِينْزِي لْوَاعْذْ إِ إِبْرَاهِيمْ ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّسْ بلِّي أَذْ يِيڒِي ذ أَوْرِيثْ ن دُّونشْثْ، وَارْ د-إِتِّيسْ شَا س شَّارِيعَا، مَاشَا س ثْسڭْذَا ن لْ-إِيمَانْ نّسْ.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 مِينْزِي مَاڒَا إِنِّي زِي شَّارِيعَا ذ إِوْرِيثنْ، أَقَا لْ-إِيمَانْ إِخسَّارنْ ؤُڒَا ذ لْوَاعْذْ إِبضْڒنْ.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 مَاغَارْ شَّارِيعَا ثتَّارُو أَغْضَابْ. مَانِي وَارْ ثدْجِي شَّارِيعَا، وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ أَعذِّي ن شَّارِيعَا.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 س ؤُينِّي نتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي س أَرْضَا، مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي لْوَاعْذْ نِيشَانْ إِ قَاعْ زَّارِيعثْ نّسْ، وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِدْجَانْ زِي شَّارِيعَا وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِدْجَانْ زِي لْ-إِيمَانْ ن إِبْرَاهِيمْ، ونِّي ذ جذِّيثْنغْ ن مَارَّا إِذْنغْ،
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَقَا ڭِّيغْ شكْ ذ جذِّيثْسنْ إِ وَاطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ!“، زَّاثْ إِ أَربِّي ونِّي زِي ثُوغَا ثُومْنذْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ إِمتِّيننْ ذ ونِّي إِتّْڒَاغَانْ ثِيمسْڒَايِينْ إِ وَارْ إِدْجِينْ أَخْمِي دْجَانْ.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 وَاخَّا إِقْضعْ أَسْ ڒَايَاسْ، أَقَا يُومنْ س ؤُسِيثمْ أَذْ إِذْوڒْ ذ جذِّيثْسنْ إِ وَاطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَمُّو إِ غَا ثِيڒِي زَّارِيعثْ نّشْ!“
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 لْ-إِمَانْ نّسْ وَارْ ثُوغِي إِضْعفْ، ؤُمِي إِحْسبْ أَرِّيمثْ نّسْ ثمُّوثْ أَمْ ثُوغَا غَارسْ مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُ ؤُمِي إِمُّوثْ ؤُعذِّيسْ ن سَارَا.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 نتَّا وَارْ إِشكّْ شَا ذِي لْوَاعْذْ ن أَربِّي أَخْمِي س نّقْصْ ن لْ-إِيمَانْ، مَاشَا إِمْحضْ ذِي لْ-إِيمَانْ نّسْ، إِوْشَا أَعُودْجِي إِ أَربِّي.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 ثُوغَا إِسّنْ نِيشَانْ بلِّي مِينْ زَّايسْ ثُوغَا إِوَاعْذْ أَربِّي، إِزمَّارْ أَذْ ث إِڭّْ عَاوذْ.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 س ؤُينِّي إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د لْ-إِيمَانْ ذ ثَاسڭْذَا.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 مَاشَا وَارْ ثُورِي ذِي سِّيبّثْ نّسْ وَاهَا، أَقَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د لْ-إِيمَانْ نّسْ ذ ثَاسڭْذَا،
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 مَاشَا عَاوذْ ذِي سِّيبّثْ نّغْ، حِيمَا نتَّا أَذْ أَنغْ ث-إِ-د-إِحْسبْ ذ ثَاسڭْذَا، إِ نشِّينْ إِنِّي إِتَّامْننْ ذڭْ ونِّي إِ د-إِسّْنكَّارنْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ،
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 يشُّو لْمَاسِيحْ ونِّي إِتّْوَاسلّْمنْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ ؤُشَا إِكَّارْ-د حِيمَا أَذْ أَنغْ إِسڭّذْ.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.