Romanos 4
rifa (RIFA) vs ARC
1 مِينْ إِ غَا نِينِي خنِّي خْ إِبْرَاهِيمْ، أَزدْجِيفْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ، أَقَا يُوفَا ذِي أَرِّيمثْ نّسْ ن ويْسُومْ؟
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 مِينْزِي مَاڒَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِتّْوَاسڭّذْ س ڒخْذَايمْ، أَقَا غَارسْ شَّانْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي شَا غَارْ أَربِّي.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 مِينْزِي مِينْ قَّارنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ؟ ”يُومنْ إِبْرَاهِيمْ ذِي أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د مَانْ أَيَا ذ ثَاسڭْذَا.“
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 ونِّي إِخدّْمنْ وَارْ ذ أَسْ ثتّْوَاحسّبْ شَا ڒْمُونثْ خْ ڒحْسَابْ ن أَرْضَا، مَاشَا خْ ڒحْسَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ، مِينْزِي تُّورْسنْ أَسْ-د.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 مَاشَا ونِّي وَارْ إِخدّْمنْ، مَاشَا يُومنْ ذڭْ ونِّي إِتّْسڭَّاذنْ إِمذْنَابْ، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّسْ أَذْ أَسْ د-إِتّْوَاحْسبْ ذ ثَاسڭْذَا.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 أَمْ مَامّشْ إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ خْ سّعْذْ ن بْنَاذمْ ونِّي ؤُمِي د أَسْ إِحْسبْ أَربِّي ثَاسڭْذَا بْڒَا ڒخْذَايمْ، ؤُمِي إِنَّا:
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 ”سّعْذْ ن يِينِّي ؤُمِي إِتّْوَاغْفَارْ إِخطَّانْ نْسنْ،
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 سّعْذْ ن بْنَاذمْ
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 مَا سّعْذْ-أَ خْ يِينِّي إِتّْوَاخثْننْ وَاهَا نِيغْ عَاوذْ خْ يِينِّي وَارْ إِتّْوَاخثْننْ؟ س مِينْزِي نقَّارْ: ”لْ‘إِمَانْ ن إِبْرَاهِيمْ إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د ذ ثَاسڭْذَا!“
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 مَامّشْ ذ أَسْ ث-إِ-د إِتّْوَاحْسبْ؟ مَا ڒَامِي ثُوغَا س وخْثَانْ نِيغْ مَاڒَا ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ؟ وَارْ ثُوغِي س وخْثَانْ، مَاشَا ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 مِينْزِي إِكْسِي أَخْثَانْ ذ ڒعْڒَامثْ ذ ؤُشمِّيعْ ن ثْسڭْذَا ن لْ-إِيمَانْ نِّي غَارسْ ؤُمِي ث ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ، حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ جذِّيثْسنْ ن مَارَّا إِنِّي يُومْننْ وَاخَّا نِيثْنِي بْڒَا أَخْثَانْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ د-إِتّْوَاحْسبْ لْ-إِيمَانْ ذ ثَاسڭْذَا عَاوذْ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 نتَّا ذ جذِّيثْسنْ إِ يِينِّي س وخْثَانْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِذوْڒنْ يُومْننْ زڭْ وخْثَانْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِڭُّورنْ ذڭْ إِصُورَافْ ن لْ-إِيمَانْ ن جذِّيثْنغْ إِبْرَاهِيمْ ؤُمِي ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 مِينْزِي لْوَاعْذْ إِ إِبْرَاهِيمْ ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّسْ بلِّي أَذْ يِيڒِي ذ أَوْرِيثْ ن دُّونشْثْ، وَارْ د-إِتِّيسْ شَا س شَّارِيعَا، مَاشَا س ثْسڭْذَا ن لْ-إِيمَانْ نّسْ.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 مِينْزِي مَاڒَا إِنِّي زِي شَّارِيعَا ذ إِوْرِيثنْ، أَقَا لْ-إِيمَانْ إِخسَّارنْ ؤُڒَا ذ لْوَاعْذْ إِبضْڒنْ.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 مَاغَارْ شَّارِيعَا ثتَّارُو أَغْضَابْ. مَانِي وَارْ ثدْجِي شَّارِيعَا، وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ أَعذِّي ن شَّارِيعَا.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 س ؤُينِّي نتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي س أَرْضَا، مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي لْوَاعْذْ نِيشَانْ إِ قَاعْ زَّارِيعثْ نّسْ، وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِدْجَانْ زِي شَّارِيعَا وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِدْجَانْ زِي لْ-إِيمَانْ ن إِبْرَاهِيمْ، ونِّي ذ جذِّيثْنغْ ن مَارَّا إِذْنغْ،
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَقَا ڭِّيغْ شكْ ذ جذِّيثْسنْ إِ وَاطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ!“، زَّاثْ إِ أَربِّي ونِّي زِي ثُوغَا ثُومْنذْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ إِمتِّيننْ ذ ونِّي إِتّْڒَاغَانْ ثِيمسْڒَايِينْ إِ وَارْ إِدْجِينْ أَخْمِي دْجَانْ.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 وَاخَّا إِقْضعْ أَسْ ڒَايَاسْ، أَقَا يُومنْ س ؤُسِيثمْ أَذْ إِذْوڒْ ذ جذِّيثْسنْ إِ وَاطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَمُّو إِ غَا ثِيڒِي زَّارِيعثْ نّشْ!“
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 لْ-إِمَانْ نّسْ وَارْ ثُوغِي إِضْعفْ، ؤُمِي إِحْسبْ أَرِّيمثْ نّسْ ثمُّوثْ أَمْ ثُوغَا غَارسْ مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُ ؤُمِي إِمُّوثْ ؤُعذِّيسْ ن سَارَا.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 نتَّا وَارْ إِشكّْ شَا ذِي لْوَاعْذْ ن أَربِّي أَخْمِي س نّقْصْ ن لْ-إِيمَانْ، مَاشَا إِمْحضْ ذِي لْ-إِيمَانْ نّسْ، إِوْشَا أَعُودْجِي إِ أَربِّي.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 ثُوغَا إِسّنْ نِيشَانْ بلِّي مِينْ زَّايسْ ثُوغَا إِوَاعْذْ أَربِّي، إِزمَّارْ أَذْ ث إِڭّْ عَاوذْ.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 س ؤُينِّي إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د لْ-إِيمَانْ ذ ثَاسڭْذَا.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 مَاشَا وَارْ ثُورِي ذِي سِّيبّثْ نّسْ وَاهَا، أَقَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د لْ-إِيمَانْ نّسْ ذ ثَاسڭْذَا،
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 مَاشَا عَاوذْ ذِي سِّيبّثْ نّغْ، حِيمَا نتَّا أَذْ أَنغْ ث-إِ-د-إِحْسبْ ذ ثَاسڭْذَا، إِ نشِّينْ إِنِّي إِتَّامْننْ ذڭْ ونِّي إِ د-إِسّْنكَّارنْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ،
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 يشُّو لْمَاسِيحْ ونِّي إِتّْوَاسلّْمنْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ ؤُشَا إِكَّارْ-د حِيمَا أَذْ أَنغْ إِسڭّذْ.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.