Romanos 4
rifa (RIFA) vs ACF
1 مِينْ إِ غَا نِينِي خنِّي خْ إِبْرَاهِيمْ، أَزدْجِيفْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ، أَقَا يُوفَا ذِي أَرِّيمثْ نّسْ ن ويْسُومْ؟
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 مِينْزِي مَاڒَا إِبْرَاهِيمْ ثُوغَا إِتّْوَاسڭّذْ س ڒخْذَايمْ، أَقَا غَارسْ شَّانْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي شَا غَارْ أَربِّي.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 مِينْزِي مِينْ قَّارنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ؟ ”يُومنْ إِبْرَاهِيمْ ذِي أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د مَانْ أَيَا ذ ثَاسڭْذَا.“
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 ونِّي إِخدّْمنْ وَارْ ذ أَسْ ثتّْوَاحسّبْ شَا ڒْمُونثْ خْ ڒحْسَابْ ن أَرْضَا، مَاشَا خْ ڒحْسَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ، مِينْزِي تُّورْسنْ أَسْ-د.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 مَاشَا ونِّي وَارْ إِخدّْمنْ، مَاشَا يُومنْ ذڭْ ونِّي إِتّْسڭَّاذنْ إِمذْنَابْ، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّسْ أَذْ أَسْ د-إِتّْوَاحْسبْ ذ ثَاسڭْذَا.
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 أَمْ مَامّشْ إِنَّا ذَاوُوذْ عَاوذْ خْ سّعْذْ ن بْنَاذمْ ونِّي ؤُمِي د أَسْ إِحْسبْ أَربِّي ثَاسڭْذَا بْڒَا ڒخْذَايمْ، ؤُمِي إِنَّا:
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 ”سّعْذْ ن يِينِّي ؤُمِي إِتّْوَاغْفَارْ إِخطَّانْ نْسنْ،
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 سّعْذْ ن بْنَاذمْ
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 مَا سّعْذْ-أَ خْ يِينِّي إِتّْوَاخثْننْ وَاهَا نِيغْ عَاوذْ خْ يِينِّي وَارْ إِتّْوَاخثْننْ؟ س مِينْزِي نقَّارْ: ”لْ‘إِمَانْ ن إِبْرَاهِيمْ إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د ذ ثَاسڭْذَا!“
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 مَامّشْ ذ أَسْ ث-إِ-د إِتّْوَاحْسبْ؟ مَا ڒَامِي ثُوغَا س وخْثَانْ نِيغْ مَاڒَا ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ؟ وَارْ ثُوغِي س وخْثَانْ، مَاشَا ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 مِينْزِي إِكْسِي أَخْثَانْ ذ ڒعْڒَامثْ ذ ؤُشمِّيعْ ن ثْسڭْذَا ن لْ-إِيمَانْ نِّي غَارسْ ؤُمِي ث ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ، حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ جذِّيثْسنْ ن مَارَّا إِنِّي يُومْننْ وَاخَّا نِيثْنِي بْڒَا أَخْثَانْ، حِيمَا أَذْ أَسنْ د-إِتّْوَاحْسبْ لْ-إِيمَانْ ذ ثَاسڭْذَا عَاوذْ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 نتَّا ذ جذِّيثْسنْ إِ يِينِّي س وخْثَانْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِذوْڒنْ يُومْننْ زڭْ وخْثَانْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِڭُّورنْ ذڭْ إِصُورَافْ ن لْ-إِيمَانْ ن جذِّيثْنغْ إِبْرَاهِيمْ ؤُمِي ثُوغَا بْڒَا أَخْثَانْ.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 مِينْزِي لْوَاعْذْ إِ إِبْرَاهِيمْ ؤُ إِ زَّارِيعثْ نّسْ بلِّي أَذْ يِيڒِي ذ أَوْرِيثْ ن دُّونشْثْ، وَارْ د-إِتِّيسْ شَا س شَّارِيعَا، مَاشَا س ثْسڭْذَا ن لْ-إِيمَانْ نّسْ.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 مِينْزِي مَاڒَا إِنِّي زِي شَّارِيعَا ذ إِوْرِيثنْ، أَقَا لْ-إِيمَانْ إِخسَّارنْ ؤُڒَا ذ لْوَاعْذْ إِبضْڒنْ.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 مَاغَارْ شَّارِيعَا ثتَّارُو أَغْضَابْ. مَانِي وَارْ ثدْجِي شَّارِيعَا، وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ أَعذِّي ن شَّارِيعَا.
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 س ؤُينِّي نتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي س أَرْضَا، مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي لْوَاعْذْ نِيشَانْ إِ قَاعْ زَّارِيعثْ نّسْ، وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِدْجَانْ زِي شَّارِيعَا وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِدْجَانْ زِي لْ-إِيمَانْ ن إِبْرَاهِيمْ، ونِّي ذ جذِّيثْنغْ ن مَارَّا إِذْنغْ،
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَقَا ڭِّيغْ شكْ ذ جذِّيثْسنْ إِ وَاطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ!“، زَّاثْ إِ أَربِّي ونِّي زِي ثُوغَا ثُومْنذْ، ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ إِ إِمتِّيننْ ذ ونِّي إِتّْڒَاغَانْ ثِيمسْڒَايِينْ إِ وَارْ إِدْجِينْ أَخْمِي دْجَانْ.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 وَاخَّا إِقْضعْ أَسْ ڒَايَاسْ، أَقَا يُومنْ س ؤُسِيثمْ أَذْ إِذْوڒْ ذ جذِّيثْسنْ إِ وَاطَّاسْ ن ڒڭْنُوسْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَمُّو إِ غَا ثِيڒِي زَّارِيعثْ نّشْ!“
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 لْ-إِمَانْ نّسْ وَارْ ثُوغِي إِضْعفْ، ؤُمِي إِحْسبْ أَرِّيمثْ نّسْ ثمُّوثْ أَمْ ثُوغَا غَارسْ مْيَا ن إِسڭّْوُوسَا، ؤُ ؤُمِي إِمُّوثْ ؤُعذِّيسْ ن سَارَا.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 نتَّا وَارْ إِشكّْ شَا ذِي لْوَاعْذْ ن أَربِّي أَخْمِي س نّقْصْ ن لْ-إِيمَانْ، مَاشَا إِمْحضْ ذِي لْ-إِيمَانْ نّسْ، إِوْشَا أَعُودْجِي إِ أَربِّي.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 ثُوغَا إِسّنْ نِيشَانْ بلِّي مِينْ زَّايسْ ثُوغَا إِوَاعْذْ أَربِّي، إِزمَّارْ أَذْ ث إِڭّْ عَاوذْ.
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 س ؤُينِّي إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د لْ-إِيمَانْ ذ ثَاسڭْذَا.
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 مَاشَا وَارْ ثُورِي ذِي سِّيبّثْ نّسْ وَاهَا، أَقَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-د لْ-إِيمَانْ نّسْ ذ ثَاسڭْذَا،
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 مَاشَا عَاوذْ ذِي سِّيبّثْ نّغْ، حِيمَا نتَّا أَذْ أَنغْ ث-إِ-د-إِحْسبْ ذ ثَاسڭْذَا، إِ نشِّينْ إِنِّي إِتَّامْننْ ذڭْ ونِّي إِ د-إِسّْنكَّارنْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ،
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 يشُّو لْمَاسِيحْ ونِّي إِتّْوَاسلّْمنْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ ؤُشَا إِكَّارْ-د حِيمَا أَذْ أَنغْ إِسڭّذْ.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.