Romanos 15
rifa (RIFA) vs ARA
1 مَاشَا نشِّينْ إِنِّي إِجهْذنْ، إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نَارْبُو ثُوضْعفْثْ ن يِينِّي إِضعْفنْ، وَارْ نتِّيوِي شَا أَرْضَا إِ يِيخفْ نّغْ.
1 Ora, nós que somos fortes devemos suportar as debilidades dos fracos e não agradar-nos a nós mesmos.
2 كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِسَّارْضَا جَّارْ نّسْ إِ ثْشُونِي ذ ڒبْنِي.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao próximo no que é bom para edificação.
3 مِينْزِي لْمَاسِيحْ عَاوذْ وَارْ إِسَّارْضِي شَا إِخفْ نّسْ، مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثُورَا:
3 Porque também Cristo não se agradou a si mesmo; antes, como está escrito: As injúrias dos que te ultrajavam caíram sobre mim.
4 مِينْزِي مَارَّا مِينْ ثُورَا زِيشْ، ثُورَا إِ ؤُسڒْمذْ نّغْ، حِيمَا س صّْبَارْ ذ ؤُشجّعْ س مِينْ إِدْجَانْ ذِي ثِيرَا إِقدّْسنْ أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي ؤُسِيثمْ.
4 Pois tudo quanto, outrora, foi escrito para o nosso ensino foi escrito, a fim de que, pela paciência e pela consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 أَربِّي ن صّْبَارْ ذ ؤُفوّجْ أَذْ أَومْ إِوْشْ مَاحنْذْ أَذْ ثْحسْبمْ إِجّْ ونّغْنِي غَارسْ ڒْقِيمثْ ذ إِشْثْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ،
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentir de uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 حِيمَا س إِجّْ ن أَرَّايْ ذ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا أَذْ ثسّْعُودْجَامْ أَربِّي، بَابَاسْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.
6 para que concordemente e a uma voz glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 س ؤُينِّي قبْڒمْ إِجّنْ ونّغْنِي ؤُ صبْرمْ إِجّنْ أَكْ-ذ ونّغْنِي، أَمْ مَامّشْ ذ أَنغْ إِقْبڒْ لْمَاسِيحْ عَاوذْ إِ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي.
7 Portanto, acolhei-vos uns aos outros, como também Cristo nos acolheu para a glória de Deus.
8 مَاغَارْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا يَاسُوع لْمَاسِيحْ إِذْوڒْ ذ أَمْسخَّارْ ن وخْثَانْ ذِي طّْوعْ ن ثِيذتّْ ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِضْمنْ لْوُوعُوذْ إِ إِوَاعْذْ أَربِّي إِ ڒجْذُوذْ،
8 Digo, pois, que Cristo foi constituído ministro da circuncisão, em prol da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos nossos pais;
9 ؤُ حِيمَا ڒڭْنُوسْ أَذْ سّمْغَارنْ ذِي أَربِّي خْ سِّيبّثْ ن أَرّحْمثْ إِ خَاسنْ د-ثُوسَا أَمْ مَامّشْ ثُورَا:
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus por causa da sua misericórdia, como está escrito: Por isso, eu te glorificarei entre os gentios e cantarei louvores ao teu nome.
10 ؤُشَا إِقَّارْ عَاوذْ:
10 E também diz: Alegrai-vos, ó gentios, com o seu povo.
11 ؤُشَا إِنَّا عَاوذْ:
11 E ainda: Louvai ao Senhor, vós todos os gentios, e todos os povos o louvem.
12 عَاوذْ إِشَاعْيَا إِقَّارْ:
12 Também Isaías diz: Haverá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para governar os gentios; nele os gentios esperarão.
13 أَربِّي ن ؤُسِيثمْ أَذْ كنِّيوْ إِشُّورْ س ڒفْرَاحثْ ذ ڒهْنَا ذِي لْ-إِيمَانْ، حِيمَا أَذْ ثْفيّْضمْ س ؤُسِيثمْ نّسْ زِي جّهْذْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.
13 E o Deus da esperança vos encha de todo o gozo e paz no vosso crer, para que sejais ricos de esperança no poder do Espírito Santo.
14 نشّْ سِيمَانْثْ إِنُو تّْوَاسْقنْعغْ زِي جِّيهثْ نْومْ، أَ أَيْثْمَا، أَقَا كنِّيوْ ثْعمَّارمْ س ثْشُونِي، ثشُّورمْ س مَارَّا ثُوسّْنَا، حِيمَا أَذْ ثسّْڒمْذمْ عَاوذْ إِنّغْنِي.
14 E certo estou, meus irmãos, sim, eu mesmo, a vosso respeito, de que estais possuídos de bondade, cheios de todo o conhecimento, aptos para vos admoestardes uns aos outros.
15 مَاشَا زڭْ ؤُغزْذِيسْ أَقَا ؤُرِيغْ أَومْ س ثرْيَاسْثْ، أَ أَيْثْمَا، مَاحنْذْ أَذْ كنِّيوْ سّْعقْڒغْ، س أَرْضَا إِ ذ أَيِي إِمّوْشنْ زِي أَربِّي،
15 Entretanto, vos escrevi em parte mais ousadamente, como para vos trazer isto de novo à memória, por causa da graça que me foi outorgada por Deus,
16 حِيمَا أَذْ إِڒِيغْ ذ أَمْسخَّارْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ إِ ڒڭْنُوسْ، ؤُمِي تّْسخَّارغْ إِ لْ-إِنْجِيلْ ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ ثِيڒِي ثْغَارْصْثْ ن ڒڭْنُوسْ ذ ثَامقْبُوتْشْ، ثتّْوَاقدّسْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.
16 para que eu seja ministro de Cristo Jesus entre os gentios, no sagrado encargo de anunciar o evangelho de Deus, de modo que a oferta deles seja aceitável, uma vez santificada pelo Espírito Santo.
17 س ؤُينِّي سّمْغَارغْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ زَّاثْ إِ أَربِّي.
17 Tenho, pois, motivo de gloriar-me em Cristo Jesus nas coisas concernentes a Deus.
18 مِينْزِي وَارْ زعْمغْ أَذْ سِّيوْڒغْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ڒڭْنُوسْ خْ شَا وَارْ زَّايِي ث إِڭِّي لْمَاسِيحْ س وَاوَاڒْ ذ ڒْخذْمثْ.
18 Porque não ousarei discorrer sobre coisa alguma, senão sobre aquelas que Cristo fez por meu intermédio, para conduzir os gentios à obediência, por palavra e por obras,
19 س جّهْذْ ن ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ ؤُشَا س جّهْذْ ن أَرُّوحْ ن أَربِّي، أَقَا ثُوغَا ڭُّورغْ تّنْضغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ أَڒْ إِلِّيرِيكُونْ ؤُشَا كمّْڒغْ أَبَارّحْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن لْمَاسِيحْ.
19 por força de sinais e prodígios, pelo poder do Espírito Santo; de maneira que, desde Jerusalém e circunvizinhanças até ao Ilírico, tenho divulgado o evangelho de Cristo,
20 ذِي مَارَّا مَانْ أَيَا ثُوغَا أَرزُّوغْ أَذْ بَارّْحغْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ، وَارْ إِدْجِي مَانِي إِتّْوَاڒَاغَا خْ يِيسمْ ن لْمَاسِيحْ قْبڒْ، حِيمَا وَارْ بنِّيغْ خْ ذْسَاسْ ن ونّغْنِي،
20 esforçando-me, deste modo, por pregar o evangelho, não onde Cristo já fora anunciado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثُورَا:
21 antes, como está escrito: Hão de vê-lo aqueles que não tiveram notícia dele, e compreendê-lo os que nada tinham ouvido a seu respeito.
22 س ؤُينِّي ثُوغَا وَارْ إِوِيضغْ أَطَّاسْ ن إِمُورنْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارْومْ د-أَسغْ.
22 Essa foi a razão por que também, muitas vezes, me senti impedido de visitar-vos.
23 مَاشَا ڒخُّو وَارْ غَارِي بُو تَّاسِيعْ حِيمَا أَذْ بشَّارغْ عَاذْ ذِي جّْوَايهْ-أَ ؤُ ثُوغَا عَاوذْ خْسغْ أَذْ غَارْومْ د-أَسغْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا زڭْ وَامِي.
23 Mas, agora, não tendo já campo de atividade nestas regiões e desejando há muito visitar-vos,
24 خْمِي غَا رَاحغْ غَارْ سبَّانْيَا، سِّيثِيمغْ أَذْ غَارْومْ د-أَسغْ، أَذْ كنِّيوْ ژَترغْ، ؤُ أَذْ زَّايْومْ تّْوَاسّْقبّْضغْ غَارْ ذِينِّي، أَوَارْنِي ڒَامِي إِ غَا أَرّغْ مژْرِي شْوَايْثْ ؤُمِي إِ غَا ژْرِيغْ كنِّيوْ.
24 penso em fazê-lo quando em viagem para a Espanha, pois espero que, de passagem, estarei convosco e que para lá seja por vós encaminhado, depois de haver primeiro desfrutado um pouco a vossa companhia.
25 مَاشَا ڒخُّو أَقَا رُوحغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ سخَّارغْ إِ إِمْقدَّاسنْ.
25 Mas, agora, estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 مِينْزِي ثُوغَا يَارْضَا إِ يِينِّي إِدْجَانْ ذِي مَاكِيذُونِييَا ذ أَخَايَا أَذْ ڭّنْ شَا ن ثْوِيزَا إِ إِمْقدَّاسنْ إِمزْڒَاضْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.
26 Porque aprouve à Macedônia e à Acaia levantar uma coleta em benefício dos pobres dentre os santos que vivem em Jerusalém.
27 ثُوغَا أَرْضَانْ خْ مَانْ أَيَا، مَاشَا ثُوغَا ث عَاوذْ ذَايْسنْ ذ أَمَارْوَاسْ. مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا ڒڭْنُوسْ شَارْشنْ ذِي مِينْ غَارْسنْ ذ أَڭْڒَا خْ ڒحْسَابْ ن أَرُّوحْ، أَقَا-ث عَاوذْ ذ أَمَارْوَاسْ ذِي ڒڭْنُوسْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سخَّارنْ س مِينْ غَارْسنْ ذ أَڭْڒَا خْ ڒحْسَابْ دَّاثْ.
27 Isto lhes pareceu bem, e mesmo lhes são devedores; porque, se os gentios têm sido participantes dos valores espirituais dos judeus, devem também servi-los com bens materiais.
28 خْمِي غَا كمّْڒغْ ثَاسخَّارْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَسنْ سِّيوْضغْ ڒْغِيدْجثْ ن ثْوِيزَا-يَا س ڒَامَانْ، أَذْ د خَاومْ كّغْ ذ أَبْرِيذْ خْمِي غَا رَاحغْ غَارْ سبَّانْيَا.
28 Tendo, pois, concluído isto e havendo-lhes consignado este fruto, passando por vós, irei à Espanha.
29 مَاشَا سّْنغْ بلِّي، مَاڒَا ؤُسِيغْ-د غَارْومْ، أَذْ د-أَسغْ س ڒْمُوذْ إِشُّورنْ س لْبَارَاكَا ن لْ-إِنْجِيلْ ن لْمَاسِيحْ.
29 E bem sei que, ao visitar-vos, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 تَّارغْ زَّايْومْ، أَ أَيْثْمَا، س سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ ؤُشَا س ثَايْرِي ن أَرُّوحْ، أَذْ ثْبدّمْ نِيشَانْ أَكِيذِي ذِي ثْژَادْجِيثْ غَارْ أَربِّي خْ سِّيبّثْ إِنُو،
30 Rogo-vos, pois, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e também pelo amor do Espírito, que luteis juntamente comigo nas orações a Deus a meu favor,
31 حِيمَا أَذْ تّْوَافكّغْ زڭْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ شَا ذِي يَاهُوذِييَّا، حِيمَا أَذْ ثِيڒِي ثْسخَّارْثْ إِنُو إِ إِمْقدَّاسنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ذ ثَامقْبُوتْشْ،
31 para que eu me veja livre dos rebeldes que vivem na Judeia, e que este meu serviço em Jerusalém seja bem-aceito pelos santos;
32 حِيمَا أَذْ غَارْومْ د-أَسغْ شُّورغْ س ڒفْرَاحثْ س أَرَّايْ ن أَربِّي ؤُشَا أَذْ غَارْومْ أَريّْحغْ.
32 a fim de que, ao visitar-vos, pela vontade de Deus, chegue à vossa presença com alegria e possa recrear-me convosco.
33 أَربِّي ن ڒهْنَا أَذْ كِيومْ يِيڒِي مَارَّا إِذْومْ. أَمِينْ.
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.