Romanos 12
rifa (RIFA) vs ARIB
1 خْ ؤُينِّي تّْڒَاغِيغْ كنِّيوْ، أَ أَيْثْمَا، س أَرّحْمثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي، أَذْ ثْقدّْممْ أَرِّيمَاثْ نْومْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِدَّارنْ، إِقدّْسنْ، يَارْضَانْ إِ أَربِّي، وَا ذ أَعْبَاذْ نْومْ إِشُووَّارنْ.
1 Rogo-vos pois, irmãos, pela compaixão de Deus, que apresenteis os vossos corpos como um sacrifício vivo, santo e agradável a Deus, que é o vosso culto racional.
2 وَارْ ثمْقُودَّامْ أَكْ-ذ دُّونشْثْ-أَ، مَاشَا بدّْڒمْ س ؤُڒقّمْ ن ڒعْقڒْ نْومْ زِي جْذِيذْ، حِيمَا أَذْ ثْقدْجْبمْ مِينْ إِخْسْ أَربِّي: مِينْ إِشْنَانْ ذ مِينْ يَارْضَانْ ذ مِينْ إِكمّْڒنْ.
2 E não vos conformeis a este mundo, mas transformai-vos pela renovação da vossa mente, para que experimenteis qual seja a boa, agradável, e perfeita vontade de Deus.
3 أَقَا س أَرْضَا ثنِّي ذ أَيِي إِمّوْشنْ، قَّارغْ أَومْ مَارَّا: وَارْ تّْخَارِّيصمْ سنّجْ إِ مِينْ إِتّْڒِيقْ ؤُخَارَّاصْ نّسْ، مَاشَا خَارّْصمْ نِيشَانْ عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ ن لْ-إِيمَانْ إِ إِوْشَا أَربِّي إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ.
3 Porque pela graça que me foi dada, digo a cada um dentre vós que não tenha de si mesmo mais alto conceito do que convém; mas que pense de si sobriamente, conforme a medida da fé que Deus, repartiu a cada um.
4 أَمْ مَامّشْ غَارْنغْ أَطَّاسْ ن إِغزْذِيسنْ ذڭْ إِشْثْ ن أَرِّيمثْ ؤُشَا مَارَّا إِغزْذِيسنْ ن أَرِّيمثْ وَارْ غَارْسنْ بُو ڒْخذْمثْ ذ إِشْثنْ،
4 Pois assim como em um corpo temos muitos membros, e nem todos os membros têm a mesma função,
5 أَمُّو نشِّينْ، وَاخَّا ذ أَطَّاسْ، أَقَا أَنغْ ذ إِشْثْ ن أَرِّيمثْ ذِي لْمَاسِيحْ ذ إِغزْذِيسنْ إِجّنْ إِ ونّغْنِي.
5 assim nós, embora muitos, somos um só corpo em Cristo, e individualmente uns dos outros.
6 مَاشَا غَارْنغْ ثِيوْهِيبِينْ إِمّْسبْضَانْ عْلَاحْسَابْ أَرْضَا إِ ذ أَنغْ إِمّوْشنْ: إِجّنْ غَارسْ ثَاوْهِيبْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِنبّْ عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ ن لْ-إِيمَانْ،
6 De modo que, tendo diferentes dons segundo a graça que nos foi dada, se é profecia, seja ela segundo a medida da fé;
7 ونّغْنِي غَارسْ نّيّثْ ن ثْسخَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِسخَّارْ، نِيغْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُمْسغَّارْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْغَارْ،
7 se é ministério, seja em ministrar; se é ensinar, haja dedicação ao ensino;
8 نِيغْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُسْفوّجْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْفوّجْ، نِيغْ ثَاوْهِيبْثْ مَاحنْذْ أَذْ إِوْشْ س ثشْرِيمثْ، نِيغْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُضبَّارْ س ومْحَاضْ، نِيغْ ثَاوْهِيبْثْ ن أَرّحْمثْ س ڒفْرَاحثْ.
8 ou que exorta, use esse dom em exortar; o que reparte, faça-o com liberalidade; o que preside, com zelo; o que usa de misericórdia, com alegria.
9 أَذْ ثِيڒِي ثَايْرِي نْومْ بْڒَا نِّيفَاقْ. شَارْهمْ ڒْغَارْ، ثْشبَّارمْ ذِي مِينْ إِشْنَانْ.
9 O amor seja não fingido. Aborrecei o mal e apegai-vos ao bem.
10 إِڒِيمْ مْلِيحْ إِجّنْ أَكْ-ذ ثَاوْمَاثْ نْومْ، خْسمْ إِجّْ إِ ونّغْنِي، إِزَّارمْ أَذْ ثْشنّْعمْ إِجّنْ ونّغْنِي.
10 Amai-vos cordialmente uns aos outros com amor fraternal, preferindo-vos em honra uns aos outros;
11 إِڒِيمْ ذ إِمْحَاضنْ، وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِفِينْيَاننْ. إِڒِيمْ ذ ثِيمسِّي ذِي أَرُّوحْ،عبْذمْ سِيذِيثْومْ،
11 não sejais vagarosos no cuidado; sede fervorosos no espírito, servindo ao Senhor;
12 فَارْحمْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ أَسِيثمْ نْومْ، ذِي ڒْمحْنثْ نْومْ صْبَارمْ ؤُشَا طّْفمْ ڒبْذَا ذِي ثْژَادْجِيثْ.
12 alegrai-vos na esperança, sede pacientes na tribulação, perseverai na oração;
13 وْشمْ أَفُوسْ ذِي مِينْ إِحْذَاجنْ إِمْقدَّاسنْ. ڭّمْ س ڒضْرَافثْ أَكْ-ذ إِبَارَّانِييّنْ.
13 acudi aos santos nas suas necessidades, exercei a hospitalidade;
14 بَارْكمْ إِنِّي كنِّيوْ إِمَارّْثنْ، بَارْكمْ وَارْ نعّْڒمْ شَا.
14 abençoai aos que vos perseguem; abençoai, e não amaldiçoeis;
15 فَارْحمْ أَكْ-ذ إِنِّي إِفَارْحنْ، رُومْ أَكْ-ذ يِينِّي إِتّْرُونْ.
15 alegrai-vos com os que se alegram; chorai com os que choram;
16 حسْبمْ أَيْثْمَاثْومْ أَمْ مَامّشْ ثْحسّْبمْ إِخفْ نْومْ، وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِمْعفَّارنْ، مَاشَا رُوحمْ أَكْ-ذ إِمْوَاضْعنْ. وَارْ تِّيڒِيمْ شَا ذ إِمِيغِيسنْ أَكْ-ذ يِيخفْ نْومْ.
16 sede unânimes entre vós; não ambicioneis coisas altivas mas acomodai-vos às humildes; não sejais sábios aos vossos olhos;
17 وَارْ تَّارِّيمْ شَا حذْ خْ ڒْغَارْ س ڒْغَارْ، مَاشَا ڭّمْ مِينْ إِشْنَانْ إِ مَارَّا إِوْذَانْ.
17 a ninguém torneis mal por mal; procurai as coisas dignas, perante todos os homens.
18 مَاڒَا ثْزمَّارمْ، مشْحَاڒْ مَا إِ د-إِتَّاسنْ زَّايْومْ، صڒْحمْ أَكْ-ذ مَارَّا إِوْذَانْ.
18 Se for possível, quanto depender de vós, tende paz com todos os homens.
19 وَارْ تّنْثِيقِيممْ شَا إِ يِيخفْ نْومْ، أَ إِمْعِيزّنْ، مَاشَا وْشمْ أَمْشَانْ إِ وغْضَابْ، مِينْزِي ثُورَا: ”مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثَارِّيمْ ثَاسْغَارْثْ س يِيخفْ نْومْ، نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَاسْغَارْثْ نومْ، إِقَّارْ أَربِّي.“
19 Não vos vingueis a vós mesmos, amados, mas dai lugar à ira de Deus, porque está escrito: Minha é a vingança, eu retribuirei, diz o Senhor.
20 مَاڒَا إِدْجُوژْ ڒعْذُو نْومْ، سشّمْ ث، مَاڒَا إِفُوذْ، وْشمْ أَسْ أَذْ إِسُو، مِينْزِي مَاڒَا ثڭِّيذْ أَيَا، أَذْ ثْيَارْوذْ ڒفْحمْ إِتّحْذُوذُوقنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
20 Antes, se o teu inimigo tiver fome, dá-lhe de comer; se tiver sede, dá-lhe de beber; porque, fazendo isto amontoarás brasas de fogo sobre a sua cabeça.
21 وَارْ تّجِّيمْ شَا ڒْغَارْ أَذْ كنِّيوْ إِغْڒبْ، مَاشَاغڒْبمْ خْ ڒْغَارْ س ڒْخَارْ.
21 Não te deixes vencer do mal, mas vence o mal com o bem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.