Oséias 2
rifa (RIFA) vs ACF
1 ”أَذْ يِيڒِي ڒْقدّْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَمْ يجْذِي ن ڒبْحَارْ إِ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاعْبَارْ ؤُ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ، ؤُشَا أَذْ ثَافذْ مَانِي ذ أَسنْ نَّانْ: ’كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو!‘، أَذْ أَسنْ إِتّْوَانَّا: ’كنِّيوْ ذ إِحنْجِيرنْ ن أَربِّي إِدَّارنْ!‘
1 Dizei a vossos irmãos: Ami; e a vossas irmãs: Ruama.
2 أَيْثْ ن يَاهُوذَا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ تّْوَاسّْمُوننْ، أَذْ ڭّنْ إِجّْ ن ؤُمْغَارْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ أَذْ ڭعّْذنْ زِي مَارَّا ثمُّورْثْ، مَاغَارْ أَسّْ ن يَازْرَاعِيلْ أَذْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن وَاسّْ ذ أَمقّْرَانْ.
2 Contendei com vossa mãe, contendei, porque ela não é minha mulher, e eu não sou seu marido; e desvie ela as suas prostituições da sua vista e os seus adultérios de entre os seus seios.
3 إِنِيمْ إِ وَاوْمَاثنْ نْومْ: ’عمِّي!‘ ؤُ إِ سُويثْمَاثْومْ ’رُوحَامَا!‘ “
3 Para que eu não a despoje, ficando ela nua, e a ponha como no dia em que nasceu, e a faça como um deserto, e a torne como uma terra seca, e a mate à sede;
4 ”ذْعَامْ أَكْ-ذ يمَّاثْومْ، ذْعَامْ، مَاغَارْ نتَّاثْ وَارْ ثدْجِي ذ ثَامْغَارْثْ إِنُو ؤُ نشّْ وَارْ دْجِيغْ ذ أَرْيَازْ نّسْ. أجّْ إِ-ت أَذْ ثكّسْ فَارْقْ-شّْغڒْ نّسْ زڭْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُڒَا ذ زِّينَا زِي جَارْ إِبَّاشْ نّسْ.
4 E não me compadeça de seus filhos, porque são filhos de prostituições.
5 نِيغْ أَقَا أَذْ أَسْ كّْسغْ أَرُّوضْ أَذْ ت جّغْ ذ ثَاعَارْيَانْثْ¸ أَذْ ت سَّارْسغْ ذِيهَا أَمْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو إِ ذِي د-ثخْڒقْ، وَاهْ، أَذْ ت أَرّغْ ذ إِشْثْ ن ڒخْڒَا، أَذْ ت أَرّغْ أَمْ يِيشْثْ ن ثمُّورْثْ يُوژْغنْ ؤُشَا أَذْ ت جّغْ أَذْ ثمّثْ س ؤُفَاذِي.
5 Porque sua mãe se prostituiu; aquela que os concebeu houve-se torpemente, porque diz: Irei atrás de meus amantes, que me dão o meu pão e a minha água, a minha lã e o meu linho, o meu óleo e as minhas bebidas.
6 نشّْ وَارْ أَرّحْمغْ خْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، مَاغَارْ نِيثْنِي ذ إِحنْجِيرنْ إِ د-إِخڒْقنْ زِي فَارْقْ-شّْغڒْ.
6 Portanto, eis que cercarei o teu caminho com espinhos; e levantarei um muro de sebe, para que ela não ache as suas veredas.
7 مَاغَارْ يمَّاثْسنْ أَقَا ثفْسذْ إِخفْ نّسْ، وَاهْ، ثنِّي ثُوغَا س دّيْسثْ زَّايْسنْ، ثڭَّا ڒفْضِيحثْ، مَاغَارْ ثقَّارْ: ’أَذْ ضْفَارغْ إِنِّي ذ أَيِي إِعشّْقنْ، إِنِّي ذ أَيِي إِتِّيشنْ أَغْرُومْ إِنُو ذ وَامَانْ إِنُو ذ ثَاضُوفْثْ إِنُو ذ ثِيفّسْثْ إِنُو ذ زّشْثْ إِنُو ذ ثْسسِّيثْ إِنُو.‘
7 Ela irá atrás de seus amantes, mas não os alcançará; e buscá-los-á, mas não os achará; então dirá: Ir-me-ei, e tornar-me-ei a meu primeiro marido, porque melhor me ia então do que agora.
8 س ؤُيَا، أَقَا أَذْ بلّْعغْ أَبْرِيذْ نّمْ س شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ ؤُ أَذْ سّْبدّغْ أَغْبَارْ نّسْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيفْ عَاذْ إِمسْرَاقْ نّسْ.
8 Ela, pois, não reconhece que eu lhe dei o grão, e o mosto, e o azeite, e que lhe multipliquei a prata e o ouro, que eles usaram para Baal.
9 نتَّاثْ أَذْ ثضْفَارْ إِنِّي ت إِعشْقنْ، مَاشَا وَارْ خَاسنْ ثْحَارّثْ. نتَّاثْ أَذْ خَاسنْ ثَارْزُو، مَاشَا وَارْ ثنْ ثتِّيفْ. خنِّي أَذْ ثِينِي: ’نشّْ أَذْعقْبغْ، أَذْ ذوْڒغْ غَارْ ورْيَازْ إِنُو أَمزْوَارُو، مَاغَارْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا أَيِي مْلِيحْ خْ ڒخُّو.‘
9 Portanto tornarei a tirar o meu grão a seu tempo e o meu mosto no seu tempo determinado; e arrebatarei a minha lã e o meu linho, com que cobriam a sua nudez.
10 نتَّاثْ وَارْ ثعْقِيڒْ، أَقَا ذ نشّْ إِ ثُوغَا ذ أَسْ إِوْشِينْ إِمنْذِي ذ بِينُو ن جْذِيذْ ذ زّشْثْ، ؤُ أَقَا ذ نشّْ إِ ثُوغَا ذ أَسْ إِوْشِينْ نُّوقَارْثْ س وَاطَّاسْ، ؤُشَا ؤُرغْ إِ ذ أَسنْ وْشِيغْ أَقَا ڭِّينْ ث غَارْ بَاعْلْ.
10 E agora descobrirei a sua vileza diante dos olhos dos seus amantes, e ninguém a livrará da minha mão.
11 س ؤُيَا إِ غَاعقْبغْ، أَذْ كّْسغْ إِمنْذِي إِنُو ذِي ڒْوقْثْ ن صَّابثْ ؤُڒَا ذ بِينُو إِنُو ن جْذِيذْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ ؤُ ثَاضُوفْثْ إِنُو ذ ثِيفّسْثْ إِنُو إِ زِي ثدَّاڒْ ثُوعَّارْينْثْ نّسْ أَذْ ثنْثْ قڒْعغْ زَّايسْ.
11 E farei cessar todo o seu gozo, as suas festas, as suas luas novas, e os seus sábados, e todas as suas festividades.
12 خنِّي ڒخُّو أَذْ عَارِّيغْ خْ ڒحْيَا نّسْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن يِينِّي ت إِتّخْسنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ت إِفكّْ زڭْ إِفَاسّنْ إِنُو.
12 E devastarei a sua vide e a sua figueira, de que ela diz: É esta a minha paga que me deram os meus amantes; eu, pois, farei delas um bosque, e as feras do campo as devorarão.
13 نشّْ أَذْ سّْبدّغْ مَارَّا ڒفْرَاحثْ نّسْ، ؤُرَارنْ نّسْ، ؤُسَّانْ نّسْ ن ؤُبذِّي ن ؤُيُورْ ؤُڒَا ذ ؤُسَّانْ نّسْ ن سّبْثْ، وَاهْ، مَارَّا ؤُسَّانْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ.
13 Castigá-la-ei pelos dias dos Baalins, nos quais lhes queimou incenso, e se adornou dos seus pendentes e das suas jóias, e andou atrás de seus amantes, mas de mim se esqueceu, diz o SENHOR.
14 أَذْ أَردّْدْجغْ ثَازَايَارْثْ نّسْ ذ ثْشجَّارْثْ ن وَارْثُو نّسْ إِ زِي ثنَّا: ’ثِينَا ذ ڒْمُونثْ إِ ذ أَيِي وْشِينْ يِينِّي ذ أَيِي إِتّخْسنْ.‘ أَذْ ثنْثْ أَرّغْ ذ إِجّْ ن وزْغَارْ ؤُ ڒْمَاڒْ ن ييَّارْ أَذْ زَّايْسنْثْ شّنْ.
14 Portanto, eis que eu a atrairei, e a levarei para o deserto, e lhe falarei ao coração.
15 نشّْ أَذْ ت وْثغْ خْ ؤُسَّانْ ن ’إِبَاعْلنْ‘، ؤُسَّانْ إِ ذِي ثِيوِي-د أَسنْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒبْخُورْ ؤُ ثڭَّا ثَاخْرَازْثْ نّسْ ذ ثْسدّشْثْ نّسْ، ؤُ ثضْفَارْ إِنِّي ت إِتّخْسنْ، مَاشَا نتَّاثْ ثتُّو أَيِي!“، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.
15 E lhe darei as suas vinhas dali, e o vale de Acor, por porta de esperança; e ali cantará, como nos dias de sua mocidade, e como no dia em que subiu da terra do Egito.
16 ”س ؤُيَا، خْزَارْ، نشّْ أَذْ ت غَارّغْ، أَذْ ت نذْهغْ غَارْ ڒخْڒَا، ؤُ ذِينْ أَذْ سِّيوْڒغْ أَكْ-ذ وُوڒْ نّسْ.
16 E naquele dia, diz o SENHOR, tu me chamarás: Meu marido; e não mais me chamarás: Meu senhor.
17 سّنِّي أَذْ أَسْ وْشغْ إِمَارْجَاعنْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ ؤُ أَذْ أَرّغْ ثَاغْزُورْثْ ن أَخُورْ ذ ثَاوَّارْثْ ن ڒَايَاسْ. نتَّاثْ أَذْ ذِينِّي ثْغنّجْ أَمْ ثْغنّجْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثمْژِي نّسْ، أَمْ خْ وَاسّْ ؤُمِي د-ثفّغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
17 E da sua boca tirarei os nomes dos Baalins, e não mais se lembrará desses nomes.
18 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ أَيِي ثْڒَاغِيذْ: ’أَرْيَازْ إِنُو!‘، ؤُ وَارْ ذ أَيِي ثقَّارذْ عَاذْ: ’بَاعْلْ إِنُو!‘
18 E naquele dia farei por eles aliança com as feras do campo, e com as aves do céu, e com os répteis da terra; e da terra quebrarei o arco, e a espada, e a guerra, e os farei deitar em segurança.
19 أَذْ أَسْ كّْسغْ إِسْمَاونْ ن ’إِبَاعْلنْ‘ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. وَارْ تّْفكَّارنْ عَاذْ ذڭْ إِسْمَاونْ نْسنْ.
19 E desposar-te-ei comigo para sempre; desposar-te-ei comigo em justiça, e em juízo, e em benignidade, e em misericórdias.
20 ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ ڭّغْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ذِي طّْوعْ نْسنْ أَكْ-ذ ڒوْحُوشْ ن ڒخْڒَا، أَكْ-ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ؤُ أَكْ-ذ إِمُودَّارنْ نِّي إِتّْبُوعنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ. أَذْ كّْسغْ ڒْقوْسْ ذ سِّيفْ ذ ؤُمنْغِي زِي ثمُّورْثْ ؤُ أَذْ ثنْ سَّارّيْحغْ ذِي ڒْهُوذْنثْ.
20 E desposar-te-ei comigo em fidelidade, e conhecerás ao Senhor.
21 نشّْ أَذْ شمْ خضْبغْ إِ ڒبْذَا، وَاهْ، أَذْ شمْ خضْبغْ س ثْسڭْذَا ذ ڒْهقّْ، س ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ذ أَرّحْمثْ.
21 E acontecerá naquele dia que eu atenderei, diz o Senhor; eu atenderei aos céus, e estes atenderão à terra.
22 نشّْ أَذْ شمْ خضْبغْ س ڒَامَانْ، ؤُ شمْ أَذْ ثسّْنذْ سِيذِي.
22 E a terra atenderá ao trigo, e ao mosto, e ao azeite, e estes atenderão a Jizreel.
23 ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ إِمْسَارْ أَقَا نشّْ أَذْ سْڒغْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُ أَجنَّا أَذْ إِسڒْ غَارْ ثمُّورْثْ
23 E semeá-la-ei para mim na terra, e compadecer-me-ei dela que não obteve misericórdia; e eu direi àquele que não era meu povo: Tu és meu povo; e ele dirá: Tu és meu Deus!
24 ؤُ ثَامُّورْثْ أَذْ ثْسڒْ غَارْ إِمنْذِي ؤُڒَا غَارْ بِينُو ن جْذِيذْ ذ زّشْثْ، ؤُ إِنَا أَذْ سْڒنْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.
24 — ausente —
25 نشّْ أَذْ ت زَارْعغْ إِ نشّْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ نشّْ أَذْ أَرّحْمغْ خْ لُو-رُوحَامَا، ؤُ أَذْ إِنِيغْ إِ لُو-عَامِّي: ’شمْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو إِ ثدْجِيذْ!‘، ؤُ ڒْڭنْسْ أَذْ يِينِي: ’أَربِّي إِنُو!‘ “
25 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Oséias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.