Mateus 7
rifa (RIFA) vs ACF
1 ”وَارْ حكّْممْ، حِيمَا وَارْ ثتّْوَاحَاكَاممْ،
1 Não julgueis, para que não sejais julgados.
2 مِينْزِي عْلَاحْسَابْ ڒْحُوكْمْ إِ زِي غَا ثْحكْممْ، أَذْ ثتّْوَاحَاكْممْ، ؤُ عْلَاحْسَابْ ڒعْبَارْ إِ زِي غَا ثعْبَارمْ، أَذْ ثتّْوَاعْبَارمْ عَاوذْ.
2 Porque com o juízo com que julgardes sereis julgados, e com a medida com que tiverdes medido vos hão de medir a vós.
3 مَايمِّي ثْخزَّارذْ غَارْ ؤُخشِّيوْ ذِي ثِيطّْ ن ؤُمَاشْ، مَاشَا وَارْ ثْحكَّارذْ شَا إِ ثحْنَاشْثْ ثنِّي ذِي ثِيطّْ نّشْ؟
3 E por que reparas tu no argueiro que está no olho do teu irmão, e não vês a trave que está no teu olho?
4 خنِّي مَامّشْ غَا ثڭّذْ أَذْ ثِينِيذْ إِ ؤُمَاشْ: ’أجّْ أَيِي أَذْ أَشْ د-سُّوفّْغغْ أَخشِّيوْ زِي ثِيطّْ نّشْ‘، ؤُشَا خْزَارْ، أَقَا شكْ غَاركْ ثَاحْنَاشْثْ ذِي ثِيطّْ نّشْ؟
4 Ou como dirás a teu irmão: Deixa-me tirar o argueiro do teu olho, estando uma trave no teu?
5 شكْ، أَ أَمْنَافقْ، سُوفّغْ-د أَمزْوَارُو ثَاحْنَاشْثْ زِي ثِيطّْ نّشْ، خنِّي ثْزمَّارذْ أَذْ ثخْزَارذْ مْلِيحْ حِيمَا أَذْ ثسُّوفّْغذْ أَخشِّيوْ زِي ثِيطّْ ن ؤُمَاشْ.
5 Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então cuidarás em tirar o argueiro do olho do teu irmão.
6 وَارْ تِّيشمْ مِينْ إِقدّْسنْ إِ يِيطَانْ، وَارْ نطَّارمْ شَا ثِييَاقُوثِينْ نْومْ إِ إِڒْفَانْ، حِيمَا وَارْ خَاسنْثْعفّْسنْ س إِضَارنْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ غَارْومْ د-نْقڒْبنْ، أَذْ كنِّيوْ مزّْقنْ.“
6 Não deis aos cães as coisas santas, nem deiteis aos porcos as vossas pérolas, não aconteça que as pisem com os pés e, voltando-se, vos despedacem.
7 ”تَّارمْ، أَذْ أَومْ إِمّوْشْ، أَرْزُومْ، أَذْ ثَافمْ، سْقَارْقْبمْ، أَذْ أَومْ إِتّْوَارْزمْ.
7 Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e encontrareis; batei, e abrir-se-vos-á.
8 مَاغَارْ مَارَّا ونِّي إِ غَا إِتَّارنْ، أَذْ إِطّفْ ؤُ ونِّي إِ غَا يَارْزُونْ أَذْ يَافْ، ؤُ ونِّي إِ غَا إِسّْقَارْقْبنْ أَذْ أَسْ إِتّْوَارْزمْ.
8 Porque, aquele que pede, recebe; e, o que busca, encontra; e, ao que bate, abrir-se-lhe-á.
9 نِيغْ مَانْ بْنَاذمْ جَارْ أَومْ، مَاڒَا مِّيسْ إِتَّارْ أَسْ أَغْرُومْ، أَذْ أَسْ إِوْشْ أَژْرُو؟
9 E qual dentre vós é o homem que, pedindo-lhe pão o seu filho, lhe dará uma pedra?
10 نِيغْ مَاڒَا إِتَّارْ أَسْ ثَاسْڒمْثْ، أَذْ أَسْ إِوْشْ أَفِيغَارْ؟
10 E, pedindo-lhe peixe, lhe dará uma serpente?
11 مَاڒَا كنِّيوْ، وَاخَّا كنِّيوْ ذ إِعفَّاننْ، أَقَا ثسّْنمْ مَامّشْ غَا ثوْشمْ مِينْ إِصبْحنْ إِ ثَارْوَا نْومْ، مشْحَاڒْ عَاذْ بَابَاثْومْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ أَذْ يوْشْ مِينْ إِصبْحنْ إِ يِينِّي ذ أَسْ إِ غَا إِتَّارنْ!
11 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas aos vossos filhos, quanto mais vosso Pai, que está nos céus, dará bens aos que lhe pedirem?
12 قَاعْ أَمْ مَامّشْ ثخْسمْ أَذْ أَومْ ڭّنْ إِوْذَانْ، ڭّمْ أَمْيَا كنِّيوْ إِ نِيثْنِي، مِينْزِي مَانْ أَيَا ذ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ.“
12 Portanto, tudo o que vós quereis que os homens vos façam, fazei-lho também vós, porque esta é a lei e os profetas.
13 ”أَذْفمْ زِي ثوَّارْثْ إِحْصَارنْ، مِينْزِي ثَاوَّارْثْ ثمْغَارْ ؤُڒَا ذ أَبْرِيذْ إِ إِتَّاوْينْ غَارْ ؤُهلّكْ ذ مِيرِيوْ، ؤُشَا أَطَّاسْ إِ زَّايسْ إِتَّاذْفنْ.
13 Entrai pela porta estreita; porque larga é a porta, e espaçoso o caminho que conduz à perdição, e muitos são os que entram por ela;
14 مَامّشْ ثحْصَارْ ثوَّارْثْ ؤُ مَامّشْ إِمْژِي وبْرِيذْ إِ إِتَّاوْينْ غَارْ ثُوذَارْثْ! مْغِيرْ ذْرُوسْ ن يِينِّي ث إِتَّافنْ.“
14 E porque estreita é a porta, e apertado o caminho que leva à vida, e poucos há que a encontrem.
15 ”حْضَامْ إِخفْ نْومْ زڭْ إِنَابِييّنْ إِسّْخَارِّيقنْ إِ د-إِتَّاسنْ غَارْومْ س ثْهِيضُورْثْ ن إِزْمَارنْ، مَاشَا ذڭْ إِعذِّيسنْ نْسنْ أَقَا نِيثْنِي ذ ؤُشَّاننْ إِتّطّْفنْ.
15 Acautelai-vos, porém, dos falsos profetas, que vêm até vós vestidos como ovelhas, mas, interiormente, são lobos devoradores.
16 زِي ڒْغِيدْجثْ نْسنْ أَذْ ثنْ ثسّْنمْ. مَا أَذْ ڒقْضنْ أَضِيڒْ زڭْ إِسنَّاننْ نِيغْ ثَازَارْثْ زِي ثْزڭّْوَارْثْ؟
16 Por seus frutos os conhecereis. Porventura colhem-se uvas dos espinheiros, ou figos dos abrolhos?
17 أَمُّو كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ ثَاصبْحَانْثْ ثتَّاوِي-د ڒْغِيدْجثْ ثصْبحْ، ؤُشَا ثَاشجَّارْثْ ثَاعفَّانْثْ ثتَّاوِي-د ڒْغِيدْجثْ ثَاعفَّانْثْ.
17 Assim, toda a árvore boa produz bons frutos, e toda a árvore má produz frutos maus.
18 ثَاشجَّارْثْ ثَاصبْحَانْثْ وَارْ ثْزمَّارْ أَذْ ثوْشْ ڒْغِيدْجثْ ثَاعفَّانْثْ، ؤُشَا ثَاشجَّارْثْ ثَاعفَّانْثْ وَارْ ثْزمَّارْ أَذْ ثوْشْ ڒْغِيدْجثْ ثَاصبْحَانْثْ.
18 Não pode a árvore boa dar maus frutos; nem a árvore má dar frutos bons.
19 كُوڒْ ثَاشجَّارْثْ ثنِّي وَارْ إِتِّيشنْ ڒْغِيدْجثْ ثصْبحْ، أَذْ ثتّْوَاقسّْ ؤُشَا أَذْ ثمّنْضَارْ ذِي ثْمسِّي.
19 Toda a árvore que não dá bom fruto corta-se e lança-se no fogo.
20 س ؤُينِّي أَذْ ثنْ ثسّْنمْ زِي ڒْغِيدْجثْ نْسنْ.“
20 Portanto, pelos seus frutos os conhecereis.
21 ”وَارْ إِدْجِي شَا كُوڒْ إِجّنْ ونِّي ذ أَيِي غَا إِنِينْ: ’أَ سِيذِي، أَ سِيذِي!‘، أَذْ يَاذفْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ، مَاشَا ذ ونِّي إِتّڭّنْ مِينْ إِخْسْ بَابَا إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ.
21 Nem todo o que me diz: Senhor, Senhor! entrará no reino dos céus, mas aquele que faz a vontade de meu Pai, que está nos céus.
22 أَطَّاسْ إِ ذ أَيِي غَا إِنِينْ ذڭْ وَاسّْ نِّي: ’أَ سِيذِي، أَ سِيذِي، مَا وَارْ نتّْنَابّْ شَا س يِيسمْ نّشْ، مَا وَارْ نُوژِّيڒْ خْ شّْوَاطنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُ س يِيسمْ نّشْ مَا وَارْ نڭِّي أَطَّاسْ ن ڒعْجَايبْ؟‘
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não profetizamos nós em teu nome? e em teu nome não expulsamos demônios? e em teu nome não fizemos muitas maravilhas?
23 خنِّي نشّْ أَذْ أَسنْ إِنِيغْ نِيشَانْ: ’عمَّارْصْ وَارْ كنِّيوْ سِّينغْ، بعّْذمْ خَافِي، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِتّڭّنْ ڒْمُوعْصِييّثْ!‘ “
23 E então lhes direi abertamente: Nunca vos conheci; apartai-vos de mim, vós que praticais a iniqüidade.
24 ”س ؤُيَا مَارَّا ونِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒنْ إِنُو، إِتّڭّْ زَّايْسنْ، أَذْ إِتّْوَامْقُودَّا أَكْ-ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمِيغِيسْ ونِّي إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ نّسْ خْ سّدْجَاحْ.
24 Todo aquele, pois, que escuta estas minhas palavras, e as pratica, assemelhá-lo-ei ao homem prudente, que edificou a sua casa sobre a rocha;
25 خنِّي إِوْثَا ونْژَارْ، حمْڒنْ-د إِغزْرَانْ، سُوضنْ-د إِسمِّيضنْ ؤُشَا ڒقْفنْ ثَادَّارْثْ نِّي، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي وَارْ د-ثوْضِي شَا، مِينْزِي ذْسَاسْ نّسْ إِمَّارْسْ خْ سّدْجَاحْ.
25 E desceu a chuva, e correram rios, e assopraram ventos, e combateram aquela casa, e não caiu, porque estava edificada sobre a rocha.
26 مَاشَا مَارَّا ونِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒنْ إِنُو، وَارْ زَّايْسنْ إِتّڭّْ، أَذْ يِيڒِي أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَفْغُوڒْ إِ إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ نّسْ خْ إِجْذِي.
26 E aquele que ouve estas minhas palavras, e não as cumpre, compará-lo-ei ao homem insensato, que edificou a sua casa sobre a areia;
27 خنِّي إِوْثَا ونْژَارْ، حمْڒنْ-د إِغزْرَانْ، سُوضنْ-د إِسمِّيضنْ، ڒقْفنْ ثَادَّارْثْ نِّي ؤُشَا ثوْضَا، ثُوغَا أَوطُّو نّسْ ذ أَمقّْرَانْ.“
27 E desceu a chuva, e correram rios, e assopraram ventos, e combateram aquela casa, e caiu, e foi grande a sua queda.
28 أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ يَاسُوع أَوَاڒنْ-أَ، أَقَا إِمْسَارْ بلِّي ڒْغَاشِي إِقِّيمْ إِتّبْهثْ س ثْغُورِي نّسْ،
28 E aconteceu que, concluindo Jesus este discurso, a multidão se admirou da sua doutrina;
29 مِينْزِي ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ أَمشْنَاوْ ونِّي غَارْ ثدْجَا صُّولْطَا، وَارْ إِدْجِي شَا أَمْ يِيمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ.
29 Porquanto os ensinava como tendo autoridade; e não como os escribas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.