Mateus 27

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ غَارْ صّْبحْ زِيشْ، أَقَا مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ مْشَاوَارنْ خْ يَاسُوع، مَامّشْ إِ ث غَا نْغنْ.

¹ Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.

² ؤُشَا نِيثْنِي شَارْفنْ ث، إِوْينْ ث ؤُشَا سلّْمنْ ث إِ لْعَامِيلْ أَرُومَانِي، قَّارنْ أَسْ بِيلَاطُوسْ.

² Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.

³ ؤُمِي إِژْرَا يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، بلِّي يَاسُوع إِتّْوَاحْكمْ، إِنْذمْ، ؤُشَا يَارَّا-د ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

³ Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,

⁴ إِنَّا: ”نشّْ خْضِيغْ، أَقَا غْذَارغْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ.“ مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”مِينْ ذ أَنغْ إِرُوحنْ؟ خْزَارْ-د شكْ.“

⁴ dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!

⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْضَارْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِفّغْ ؤُشَا إِرُوحْ، يُويڒْ إِخفْ نّسْ.

⁵ Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.

⁶ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ كْسِينْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ، نَّانْ: ”وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ثنْ نسَّارْسْ ذڭْ وخَّامْ ن صّْذَاقِي، مِينْزِي ڒْوزْنَاثْ نِّي ذ تَّامَانْ ن ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ.“

⁶ Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.

⁷ كّْسنْ أَوَاڒْ جَارْ أَسنْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ سْغنْ إِيَّارْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي إِ إِمضْڒَانْ ن إِبَارَّانِييّنْ.

⁷ Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.

⁸ س ؤُينِّي إِتّْوَاسمَّا إِيَّارْ نِّي ’إِيَّارْ ن إِذَامّنْ‘ أَڒْ أَسّْ ن ڒخُّو.

⁸ Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.

⁹ ڒخْذنِّي إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي إِ إِنَّانْ: ”كْسِيغْ ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ، ڒْقدّْ ن ونِّي إِغْڒَانْ، مِيخفْ إِنِّي زِي ثَارْوَا ن إِسْرَائِيل كّْسنْ أَوَاڒْ،

⁹ Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;

¹⁰ ؤُشَا نشّْ وْشِيغْ ثنْثْ إِ إِيَّارْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي يُومُورْ سِيذِي.“

¹⁰ e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.

¹¹ يَاسُوع ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ إِ لْعَامِيلْ. لْعَامِيلْ إِسّقْسَا أَسْ، إِنَّا: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”شكْ أَقَا ثنِّيذْ ث!“

¹¹ Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.

¹² ؤُشَا ڒَامِي ث ثهْمنْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ، يَارَّا-د س وَالُو.

¹² Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.

¹³ خنِّي إِنَّا أَسْ بِيلَاطُوسْ: ”مَا وَارْ ثسْڒِيذْ مشْحَاڒْ خَاكْ شهّْذنْ؟“

¹³ Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?

¹⁴ نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ؤُڒَا س إِجّْ ن وَاوَاڒْ، أَڒَامِي إِقِّيمْ لْعَامِيلْ إِتّبْهثْ أَطَّاسْ.

¹⁴ Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.

¹⁵ ثُوغَا لْعَامِيلْ إِنُّومْ يَارخُّو ذِي كُوڒْ ڒْعِيذْ إِ يِيجّْ ن ؤُمحْبُوسْ إِ ڒْغَاشِي، ونِّي إِخْسنْ نِيثْنِي.

¹⁵ Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.

¹⁶ ثُوغَا غَارْسنْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ إِتّْوَاسّنْ، قَّارنْ أَسْ بَارْ-أَبَّاسْ.

¹⁶ Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.

¹⁷ ڒَامِي مُوننْ، إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”وِي ثخْسمْ أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ، بَارْ-أَبَّاسْ نِيغْ يَاسُوع ونِّي ؤُمِي قَّارنْ لْمَاسِيحْ؟“

¹⁷ Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?

¹⁸ مِينْزِي بِيلَاطُوسْ إِسّنْ أَقَا نِيثْنِي سلّْمنْ ث زِي ڒحْسذْ.

¹⁸ {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}

¹⁹ أَمْ ثُوغَا لْعَامِيلْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن ڒْحُوكْمْ، ثسّكّْ-د غَارسْ ثمْغَارْثْ نّسْ، ثنَّا: ”بَارَّا إِخفْ نّشْ زڭْ ؤُمْسڭَّاذْ نِّي، مِينْزِي أَقَا أَسّْ-أَ تّْوَاعدّْبغْ أَطَّاسْ ذِي ثَارْجِيثْ إِنُو ذِي سِّيبّثْ نّسْ.“

¹⁹ Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.

²⁰ مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ سّْقنْعنْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ تَّارنْ بَارْ-أَبَّاسْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَردّْدْجنْ يَاسُوع.

²⁰ Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.

²¹ لْعَامِيلْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ ونْ زِي ثْنَاينْ-أَ إِ ثخْسمْ أَذْ أَرْخُوغْ إِ كنِّيوْ؟“ نَّانْ: ”بَارْ-أَبَّاسْ!“

²¹ O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!

²² بِيلَاطُوسْ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ غَا ڭّغْ خنِّي أَكْ-ذ يَاسُوع ؤُمِي قَّارنْ لْمَاسِيحْ؟“ نَّانْ أَسْ مَارَّا: ”صلّْبْ إِ-ث!“

²² Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!

²³ إِنَّا أَسنْ لْعَامِيلْ: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِ إِڭَّا؟“ سْغُويّنْ س جّهْذْ كْثَارْ، نَّانْ: ”صلّْبْ إِ-ث.“

²³ O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!

²⁴ ڒَامِي إِژْرَا بِيلَاطُوسْ بلِّي وَارْ يِيوضْ غَارْ وَالُو، مَاهُو أَذْ إِكَّارْ ؤُغُووّغْ، إِكْسِي أَمَانْ، إِسِّيرْذْ إِفَاسّنْ نّسْ قِيبَاتْشْ إِ ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”نشّْ وَارْ تُّورْسغْ شَا ذڭْ إِذَامّنْ ن ؤُمْسڭَّاذْ-أَ، خْزَارمْ كنِّيوْ!“

²⁴ Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!

²⁵ ڒْڭنْسْ مَارَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”أجّْ إِذَامّنْ نّسْ أَذْ خَانغْ إِڒِينْ ؤُ خْ ثَارْوَا نّغْ.“

²⁵ E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!

²⁶ خنِّي يَارْخُو أَسنْ-د إِ بَارْ-أَبَّاسْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِهتّكْ يَاسُوع س ؤُركُّوضْ، إِسلّمْ إِ-ث حِيمَا أَذْ إِتّْوَاصلّبْ.

²⁶ — ausente —

²⁷ ڒخْذنِّي إِوْينْ إِعسْكَارِييّنْ ن لْعَامِيلْ يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرَاعْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘، ؤُشَا سّْمُوننْ خَاسْ مَارَّا ڒْكُومْبَانِييّثْ ن ڒْعسْكَارْ.

²⁷ Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.

²⁸ كّْسنْ أَسْ-د أَرُّوضْ، ؤُشَا أَرْضنْ أَسْ إِجّْ ن ؤُجدْجَابْ ذ أَزڭّْوَاغْ.

²⁸ Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.

²⁹ نِيثْنِي مُوذنْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ س إِسنَّاننْ، سَّارْسنْ ث خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا ڭِّينْ أَسْ إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ أَفُوسِي، خنِّي وْضَانْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ زَّاثسْ، قِّيمنْ تّْبُوصَارنْ خَاسْ، نَّانْ: ”أَزُولْ خَاكْ، أَ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ!“

²⁹ Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!

³⁰ سُّوسْفنْ أَسْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، كْسِينْ أَغَانِيمْ ؤُشَا وْثِينْ ث زَّايسْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ.

³⁰ Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.

³¹ أَوَارْنِي ڒَامِي ث ذدْجنْ، كْسِينْ خَاسْ أَسڒْهَامْ، أَرْضنْ أَسْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا نذْهنْ ث، مَاحنْذْ أَذْ ث صلّْبنْ.

³¹ Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.

³² أَمْ فّْغنْ غَارْ بَارَّا ن ثنْذِينْثْ، ؤُفِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي قَايْرَاوَانْ، قَّارنْ أَسْ شِيمْعُونْ، ؤُشَا زِييَّارنْ خَاسْ حِيمَا أَذْ يَارْبُو صَّالِيبْ نّسْ.

³² Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.

³³ أَڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’جُولْجُوثَا‘، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاشقُّوفْثْ‘،

³³ Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.

³⁴ وْشِينْ أَسْ ڒْخدْجْ إِخدْجْضنْ س ثَارْزُوڭِي ؤُشَا ؤُمِي ث إِقَّاسْ، يُوڭِي أَذْ إِسُو.

³⁴ Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.

³⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي ث صلّْبنْ، بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ جَارْ أَسنْ ؤُمِي خَاسْ ڭِّينْ أَكشُّوضْ،

³⁵ Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.

³⁶ أَمْ قِّيمنْ ذِينِّي، تّْعسَّانْ خَاسْ.

³⁶ Sentaram-se e montaram guarda.

³⁷ ڭِّينْ أَسْ سنّجْ إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ إِشْثْ ن ثِيرَا مَايمِّي خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ: ’وَا ذ يَاسُوع، أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ.‘

³⁷ Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.

³⁸ خنِّي صلّْبنْ أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِخوَّاننْ، إِجّنْ غَارْ ؤُفُوسِي نّسْ ؤُ إِجّنْ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³⁸ Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.

³⁹ إِنِّي ثُوغَا إِتّكَّانْ، تّْشقَّافنْ ذَايسْ، تّْهزَّانْ أَزدْجِيفْ نْسنْ،

³⁹ Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:

⁴⁰ نَّانْ: ”أَ شكْ، ونِّي إِهذْمنْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ ت ثبْنِيذْ عَاوذْ، سنْجمْ إِخفْ نّشْ. مَاڒَا شكْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي، هْوَا-د خنِّي زِي صَّالِيبْ.“

⁴⁰ Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!

⁴¹ ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِفَارِيسِييّنْ سْثهْزَانْ زَّايسْ أَمنِّي، نَّانْ:

⁴¹ Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:

⁴² ”إِسّنْجمْ إِنّغْنِي مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ خفْ نّسْ. مَاڒَا نتَّا ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِهْوَا زِي صَّالِيبْ، أَذْ زَّايسْ نَامنْ.

⁴² Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!

⁴³ إِتّْشڒْ خْ أَربِّي. أجّْ إِ-ث نتَّا أَذْ ث إِسّنْجمْ مَاڒَا يَارْضَا خَاسْ، مِينْزِي إِنَّا: ’نشّْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي‘.“

⁴³ Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!

⁴⁴ ؤُڒَا ذ إِخوَّاننْ، إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاصلّْبنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا سّْفطَّاحنْ زَّايسْ أَمنِّي.

⁴⁴ E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.

⁴⁵ زِي ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَڒْ ثَاسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

⁴⁵ Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.

⁴⁶ جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا إِسْغُويْ يَاسُوع س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، إِنَّا: ”أَ أَربِّي إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مَايمِّي ذَايِي ثْسمْحذْ؟“

⁴⁶ Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?

⁴⁷ ڒَامِي ذ أَسْ سْڒَانْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ، نَّانْ شَا زَّايْسنْ: ”إِتّْڒَاغَا خْ إِلِييَا.“

⁴⁷ A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.

⁴⁸ ذغْيَا يُوزّڒْ-د غَارسْ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِكْسِي سْپُونْخَا، إِسُّوفّْ إِ-ت س ڒْخدْجْ، إِڭَّا إِ-ت خْ إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو.

⁴⁸ Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.

⁴⁹ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أجّْ إِ-ث، أَذْ نْژَارْ، مَا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ ث إِسّنْجمْ.“

⁴⁹ Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.

⁵⁰ إِسْغُويّْ يَاسُوع عَاوذْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُشَا إِسَّارْخُو أَرُّوحْ نّسْ.

⁵⁰ Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.

⁵¹ خْزَارْ، أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ خْ ثْنَاينْ زِي سنّجْ أَڒْ سْوَادَّايْ، ثَامُّورْثْ ثنْهزّْ، ثِيصُوضَارْ فدْجْقنْثْ،

⁵¹ E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.

⁵² إِمضْڒَانْ تّْوَارزْمنْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن أَرِّيمَاثْ ن إِمْقدَّاسنْ إِنِّي ثُوغَا إِطّْصنْ ذِينْ، تّْوَاسّْنكَّارنْثْ-د.

⁵² Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.

⁵³ نِيثْنِي فّْغنْ زڭْ إِمضْڒَانْ، ؤُشَا أَوَارْنِي إِ ثْنُوكْرَا نّسْ ؤُذْفنْ غَارْ ثنْذِينْثْ إِقدّْسنْ ؤُشَا بَاننْ-د إِ وَاطَّاسْ.

⁵³ Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.

⁵⁴ ڒَامِي ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ذ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِحطَّانْ يَاسُوع، ژْرِينْ أَنْهزِّي ن ثمُّورْثْ ذ مِينْ إِمْسَارنْ، ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا وَا ذ مِّيسْ ن أَربِّي.“

⁵⁴ O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!

⁵⁵ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ ثِينِّي ثُوغَا إِخزَّارنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ، ضْفَارنْثْ يَاسُوع زِي لْجَالِيلْ حِيمَا أَذْ خَاسْ سخَّارنْثْ.

⁵⁵ Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.

⁵⁶ جَارَاسنْثْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يَاسِي، ذ يمَّاسْ ن أَيْثْ ن زَابْذِي.

⁵⁶ Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.

⁵⁷ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي رَامْثَا، قَّارنْ أَسْ يُوسُوفْ. نتَّا ثُوغَا عَاوذْ ذ أَمحْضَارْ ن يَاسُوع.

⁵⁷ À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,

⁵⁸ إِرُوحْ غَارْ بِيلَاطُوسْ، إِتَّارْ أَسْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع. ڒخْذنِّي إِوصَّا بِيلَاطُوسْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ وْشنْ أَرِّيمثْ

⁵⁸ foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.

⁵⁹ يُوسُوفْ إِكْسِي أَرِّيمثْ إِنّضْ إِ-ت ذڭْ إِشْثْ ن ثْخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ إِصْفَانْ،

⁵⁹ José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco

⁶⁰ إِسَّارْسْ إِ-ت ذڭْ إِجّْ ن ونْضڒْ ن جْذِيذْ إِ ثُوغَا إِغْزَا، ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّقْنُونِّي إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ حِيمَا أَذْ إِقْفڒْ ثَاوَّارْثْ ن ونْضڒْ، إِرُوحْ.

⁶⁰ e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.

⁶¹ ثُوغَا ذِينْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ نّغْنِيثْ قِّيمنْثْ قِيبَاتْشْ إِ ونْضڒْ.

⁶¹ Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.

⁶² ثِيوشَّا نّسْ أَوَارْنِي أَسّْ ن ؤُسوْجذْ، مُوننْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ غَارْ بِيلَاطُوسْ،

⁶² No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.

⁶³ نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، نعْقڒْ بلِّي أَغشَّاشْ-أَ، أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ’أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ كَّارغْ!‘

⁶³ E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.

⁶⁴ س ؤُيَا ؤُمُورْ، حِيمَا أَذْ ضمْننْ أَنْضڒْ أَڒْ أَسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، حِيمَا أَذْ ثَاغْ إِمحْضَارنْ نّسْ وَارْ د-تِّيسنْ س دْجِيڒثْ أَذْ ث أَشَارنْ، خنِّي أَذْ إِنِينْ إِ ڒْڭنْسْ، أَقَا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، ؤُشَا أَمُّو إِ غَا يِيڒِي ؤُودَّارْ أَنڭَّارُو كْثَارْ خْ ؤُمزْوَارْ.“

⁶⁴ Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.

⁶⁵ إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”أَقَا غَارْومْ إِعسَّاسنْ، رُوحمْ، ضمْننْ ث أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ.“

⁶⁵ Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.

⁶⁶ رُوحنْ حِيمَا أَذْعسّنْ خْ ونْضڒْ ؤُشَا ضمْننْ أَژْرُو، نِيثْنِي جْمِيعْ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ.

⁶⁶ Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →