Mateus 27

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ غَارْ صّْبحْ زِيشْ، أَقَا مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ مْشَاوَارنْ خْ يَاسُوع، مَامّشْ إِ ث غَا نْغنْ.

¹ Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.

² ؤُشَا نِيثْنِي شَارْفنْ ث، إِوْينْ ث ؤُشَا سلّْمنْ ث إِ لْعَامِيلْ أَرُومَانِي، قَّارنْ أَسْ بِيلَاطُوسْ.

² Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.

³ ؤُمِي إِژْرَا يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، بلِّي يَاسُوع إِتّْوَاحْكمْ، إِنْذمْ، ؤُشَا يَارَّا-د ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

³ Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,

⁴ إِنَّا: ”نشّْ خْضِيغْ، أَقَا غْذَارغْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ.“ مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”مِينْ ذ أَنغْ إِرُوحنْ؟ خْزَارْ-د شكْ.“

⁴ dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.

⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْضَارْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِفّغْ ؤُشَا إِرُوحْ، يُويڒْ إِخفْ نّسْ.

⁵ Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.

⁶ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ كْسِينْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ، نَّانْ: ”وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ثنْ نسَّارْسْ ذڭْ وخَّامْ ن صّْذَاقِي، مِينْزِي ڒْوزْنَاثْ نِّي ذ تَّامَانْ ن ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ.“

⁶ Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa

⁷ كّْسنْ أَوَاڒْ جَارْ أَسنْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ سْغنْ إِيَّارْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي إِ إِمضْڒَانْ ن إِبَارَّانِييّنْ.

⁷ Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.

⁸ س ؤُينِّي إِتّْوَاسمَّا إِيَّارْ نِّي ’إِيَّارْ ن إِذَامّنْ‘ أَڒْ أَسّْ ن ڒخُّو.

⁸ Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.

⁹ ڒخْذنِّي إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي إِ إِنَّانْ: ”كْسِيغْ ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ، ڒْقدّْ ن ونِّي إِغْڒَانْ، مِيخفْ إِنِّي زِي ثَارْوَا ن إِسْرَائِيل كّْسنْ أَوَاڒْ،

⁹ Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,

¹⁰ ؤُشَا نشّْ وْشِيغْ ثنْثْ إِ إِيَّارْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي يُومُورْ سِيذِي.“

¹⁰ e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”

¹¹ يَاسُوع ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ إِ لْعَامِيلْ. لْعَامِيلْ إِسّقْسَا أَسْ، إِنَّا: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”شكْ أَقَا ثنِّيذْ ث!“

¹¹ Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:

¹² ؤُشَا ڒَامِي ث ثهْمنْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ، يَارَّا-د س وَالُو.

¹² Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.

¹³ خنِّي إِنَّا أَسْ بِيلَاطُوسْ: ”مَا وَارْ ثسْڒِيذْ مشْحَاڒْ خَاكْ شهّْذنْ؟“

¹³ Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?

¹⁴ نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ؤُڒَا س إِجّْ ن وَاوَاڒْ، أَڒَامِي إِقِّيمْ لْعَامِيلْ إِتّبْهثْ أَطَّاسْ.

¹⁴ Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.

¹⁵ ثُوغَا لْعَامِيلْ إِنُّومْ يَارخُّو ذِي كُوڒْ ڒْعِيذْ إِ يِيجّْ ن ؤُمحْبُوسْ إِ ڒْغَاشِي، ونِّي إِخْسنْ نِيثْنِي.

¹⁵ Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.

¹⁶ ثُوغَا غَارْسنْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ إِتّْوَاسّنْ، قَّارنْ أَسْ بَارْ-أَبَّاسْ.

¹⁶ Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.

¹⁷ ڒَامِي مُوننْ، إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”وِي ثخْسمْ أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ، بَارْ-أَبَّاسْ نِيغْ يَاسُوع ونِّي ؤُمِي قَّارنْ لْمَاسِيحْ؟“

¹⁷ Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de

¹⁸ مِينْزِي بِيلَاطُوسْ إِسّنْ أَقَا نِيثْنِي سلّْمنْ ث زِي ڒحْسذْ.

¹⁸ Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.

¹⁹ أَمْ ثُوغَا لْعَامِيلْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن ڒْحُوكْمْ، ثسّكّْ-د غَارسْ ثمْغَارْثْ نّسْ، ثنَّا: ”بَارَّا إِخفْ نّشْ زڭْ ؤُمْسڭَّاذْ نِّي، مِينْزِي أَقَا أَسّْ-أَ تّْوَاعدّْبغْ أَطَّاسْ ذِي ثَارْجِيثْ إِنُو ذِي سِّيبّثْ نّسْ.“

¹⁹ Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.

²⁰ مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ سّْقنْعنْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ تَّارنْ بَارْ-أَبَّاسْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَردّْدْجنْ يَاسُوع.

²⁰ Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.

²¹ لْعَامِيلْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ ونْ زِي ثْنَاينْ-أَ إِ ثخْسمْ أَذْ أَرْخُوغْ إِ كنِّيوْ؟“ نَّانْ: ”بَارْ-أَبَّاسْ!“

²¹ Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.

²² بِيلَاطُوسْ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ غَا ڭّغْ خنِّي أَكْ-ذ يَاسُوع ؤُمِي قَّارنْ لْمَاسِيحْ؟“ نَّانْ أَسْ مَارَّا: ”صلّْبْ إِ-ث!“

²² Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.

²³ إِنَّا أَسنْ لْعَامِيلْ: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِ إِڭَّا؟“ سْغُويّنْ س جّهْذْ كْثَارْ، نَّانْ: ”صلّْبْ إِ-ث.“

²³ Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!

²⁴ ڒَامِي إِژْرَا بِيلَاطُوسْ بلِّي وَارْ يِيوضْ غَارْ وَالُو، مَاهُو أَذْ إِكَّارْ ؤُغُووّغْ، إِكْسِي أَمَانْ، إِسِّيرْذْ إِفَاسّنْ نّسْ قِيبَاتْشْ إِ ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”نشّْ وَارْ تُّورْسغْ شَا ذڭْ إِذَامّنْ ن ؤُمْسڭَّاذْ-أَ، خْزَارمْ كنِّيوْ!“

²⁴ Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.

²⁵ ڒْڭنْسْ مَارَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”أجّْ إِذَامّنْ نّسْ أَذْ خَانغْ إِڒِينْ ؤُ خْ ثَارْوَا نّغْ.“

²⁵ E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!

²⁶ خنِّي يَارْخُو أَسنْ-د إِ بَارْ-أَبَّاسْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِهتّكْ يَاسُوع س ؤُركُّوضْ، إِسلّمْ إِ-ث حِيمَا أَذْ إِتّْوَاصلّبْ.

²⁶ Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.

²⁷ ڒخْذنِّي إِوْينْ إِعسْكَارِييّنْ ن لْعَامِيلْ يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرَاعْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘، ؤُشَا سّْمُوننْ خَاسْ مَارَّا ڒْكُومْبَانِييّثْ ن ڒْعسْكَارْ.

²⁷ Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.

²⁸ كّْسنْ أَسْ-د أَرُّوضْ، ؤُشَا أَرْضنْ أَسْ إِجّْ ن ؤُجدْجَابْ ذ أَزڭّْوَاغْ.

²⁸ Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.

²⁹ نِيثْنِي مُوذنْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ س إِسنَّاننْ، سَّارْسنْ ث خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا ڭِّينْ أَسْ إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ أَفُوسِي، خنِّي وْضَانْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ زَّاثسْ، قِّيمنْ تّْبُوصَارنْ خَاسْ، نَّانْ: ”أَزُولْ خَاكْ، أَ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ!“

²⁹ Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!

³⁰ سُّوسْفنْ أَسْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، كْسِينْ أَغَانِيمْ ؤُشَا وْثِينْ ث زَّايسْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ.

³⁰ Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.

³¹ أَوَارْنِي ڒَامِي ث ذدْجنْ، كْسِينْ خَاسْ أَسڒْهَامْ، أَرْضنْ أَسْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا نذْهنْ ث، مَاحنْذْ أَذْ ث صلّْبنْ.

³¹ Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.

³² أَمْ فّْغنْ غَارْ بَارَّا ن ثنْذِينْثْ، ؤُفِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي قَايْرَاوَانْ، قَّارنْ أَسْ شِيمْعُونْ، ؤُشَا زِييَّارنْ خَاسْ حِيمَا أَذْ يَارْبُو صَّالِيبْ نّسْ.

³² Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.

³³ أَڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’جُولْجُوثَا‘، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاشقُّوفْثْ‘،

³³ Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)

³⁴ وْشِينْ أَسْ ڒْخدْجْ إِخدْجْضنْ س ثَارْزُوڭِي ؤُشَا ؤُمِي ث إِقَّاسْ، يُوڭِي أَذْ إِسُو.

³⁴ Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.

³⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي ث صلّْبنْ، بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ جَارْ أَسنْ ؤُمِي خَاسْ ڭِّينْ أَكشُّوضْ،

³⁵ Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.

³⁶ أَمْ قِّيمنْ ذِينِّي، تّْعسَّانْ خَاسْ.

³⁶ Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.

³⁷ ڭِّينْ أَسْ سنّجْ إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ إِشْثْ ن ثِيرَا مَايمِّي خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ: ’وَا ذ يَاسُوع، أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ.‘

³⁷ Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”

³⁸ خنِّي صلّْبنْ أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِخوَّاننْ، إِجّنْ غَارْ ؤُفُوسِي نّسْ ؤُ إِجّنْ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³⁸ Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.

³⁹ إِنِّي ثُوغَا إِتّكَّانْ، تّْشقَّافنْ ذَايسْ، تّْهزَّانْ أَزدْجِيفْ نْسنْ،

³⁹ Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,

⁴⁰ نَّانْ: ”أَ شكْ، ونِّي إِهذْمنْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ ت ثبْنِيذْ عَاوذْ، سنْجمْ إِخفْ نّشْ. مَاڒَا شكْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي، هْوَا-د خنِّي زِي صَّالِيبْ.“

⁴⁰ dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!

⁴¹ ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِفَارِيسِييّنْ سْثهْزَانْ زَّايسْ أَمنِّي، نَّانْ:

⁴¹ Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:

⁴² ”إِسّنْجمْ إِنّغْنِي مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ خفْ نّسْ. مَاڒَا نتَّا ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِهْوَا زِي صَّالِيبْ، أَذْ زَّايسْ نَامنْ.

⁴² — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!

⁴³ إِتّْشڒْ خْ أَربِّي. أجّْ إِ-ث نتَّا أَذْ ث إِسّنْجمْ مَاڒَا يَارْضَا خَاسْ، مِينْزِي إِنَّا: ’نشّْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي‘.“

⁴³ Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!

⁴⁴ ؤُڒَا ذ إِخوَّاننْ، إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاصلّْبنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا سّْفطَّاحنْ زَّايسْ أَمنِّي.

⁴⁴ E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.

⁴⁵ زِي ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَڒْ ثَاسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

⁴⁵ Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.

⁴⁶ جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا إِسْغُويْ يَاسُوع س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، إِنَّا: ”أَ أَربِّي إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مَايمِّي ذَايِي ثْسمْحذْ؟“

⁴⁶ Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:

⁴⁷ ڒَامِي ذ أَسْ سْڒَانْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ، نَّانْ شَا زَّايْسنْ: ”إِتّْڒَاغَا خْ إِلِييَا.“

⁴⁷ Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.

⁴⁸ ذغْيَا يُوزّڒْ-د غَارسْ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِكْسِي سْپُونْخَا، إِسُّوفّْ إِ-ت س ڒْخدْجْ، إِڭَّا إِ-ت خْ إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو.

⁴⁸ Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.

⁴⁹ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أجّْ إِ-ث، أَذْ نْژَارْ، مَا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ ث إِسّنْجمْ.“

⁴⁹ Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!

⁵⁰ إِسْغُويّْ يَاسُوع عَاوذْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُشَا إِسَّارْخُو أَرُّوحْ نّسْ.

⁵⁰ Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.

⁵¹ خْزَارْ، أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ خْ ثْنَاينْ زِي سنّجْ أَڒْ سْوَادَّايْ، ثَامُّورْثْ ثنْهزّْ، ثِيصُوضَارْ فدْجْقنْثْ،

⁵¹ Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.

⁵² إِمضْڒَانْ تّْوَارزْمنْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن أَرِّيمَاثْ ن إِمْقدَّاسنْ إِنِّي ثُوغَا إِطّْصنْ ذِينْ، تّْوَاسّْنكَّارنْثْ-د.

⁵² Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas

⁵³ نِيثْنِي فّْغنْ زڭْ إِمضْڒَانْ، ؤُشَا أَوَارْنِي إِ ثْنُوكْرَا نّسْ ؤُذْفنْ غَارْ ثنْذِينْثْ إِقدّْسنْ ؤُشَا بَاننْ-د إِ وَاطَّاسْ.

⁵³ e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.

⁵⁴ ڒَامِي ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ذ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِحطَّانْ يَاسُوع، ژْرِينْ أَنْهزِّي ن ثمُّورْثْ ذ مِينْ إِمْسَارنْ، ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا وَا ذ مِّيسْ ن أَربِّي.“

⁵⁴ O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!

⁵⁵ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ ثِينِّي ثُوغَا إِخزَّارنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ، ضْفَارنْثْ يَاسُوع زِي لْجَالِيلْ حِيمَا أَذْ خَاسْ سخَّارنْثْ.

⁵⁵ Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.

⁵⁶ جَارَاسنْثْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يَاسِي، ذ يمَّاسْ ن أَيْثْ ن زَابْذِي.

⁵⁶ Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.

⁵⁷ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي رَامْثَا، قَّارنْ أَسْ يُوسُوفْ. نتَّا ثُوغَا عَاوذْ ذ أَمحْضَارْ ن يَاسُوع.

⁵⁷ Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.

⁵⁸ إِرُوحْ غَارْ بِيلَاطُوسْ، إِتَّارْ أَسْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع. ڒخْذنِّي إِوصَّا بِيلَاطُوسْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ وْشنْ أَرِّيمثْ

⁵⁸ José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.

⁵⁹ يُوسُوفْ إِكْسِي أَرِّيمثْ إِنّضْ إِ-ت ذڭْ إِشْثْ ن ثْخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ إِصْفَانْ،

⁵⁹ Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho

⁶⁰ إِسَّارْسْ إِ-ت ذڭْ إِجّْ ن ونْضڒْ ن جْذِيذْ إِ ثُوغَا إِغْزَا، ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّقْنُونِّي إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ حِيمَا أَذْ إِقْفڒْ ثَاوَّارْثْ ن ونْضڒْ، إِرُوحْ.

⁶⁰ e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.

⁶¹ ثُوغَا ذِينْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ نّغْنِيثْ قِّيمنْثْ قِيبَاتْشْ إِ ونْضڒْ.

⁶¹ Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.

⁶² ثِيوشَّا نّسْ أَوَارْنِي أَسّْ ن ؤُسوْجذْ، مُوننْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ غَارْ بِيلَاطُوسْ،

⁶² No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos

⁶³ نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، نعْقڒْ بلِّي أَغشَّاشْ-أَ، أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ’أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ كَّارغْ!‘

⁶³ e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”

⁶⁴ س ؤُيَا ؤُمُورْ، حِيمَا أَذْ ضمْننْ أَنْضڒْ أَڒْ أَسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، حِيمَا أَذْ ثَاغْ إِمحْضَارنْ نّسْ وَارْ د-تِّيسنْ س دْجِيڒثْ أَذْ ث أَشَارنْ، خنِّي أَذْ إِنِينْ إِ ڒْڭنْسْ، أَقَا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، ؤُشَا أَمُّو إِ غَا يِيڒِي ؤُودَّارْ أَنڭَّارُو كْثَارْ خْ ؤُمزْوَارْ.“

⁶⁴ Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.

⁶⁵ إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”أَقَا غَارْومْ إِعسَّاسنْ، رُوحمْ، ضمْننْ ث أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ.“

⁶⁵ Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.

⁶⁶ رُوحنْ حِيمَا أَذْعسّنْ خْ ونْضڒْ ؤُشَا ضمْننْ أَژْرُو، نِيثْنِي جْمِيعْ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ.

⁶⁶ Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →