Mateus 27

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ غَارْ صّْبحْ زِيشْ، أَقَا مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ مْشَاوَارنْ خْ يَاسُوع، مَامّشْ إِ ث غَا نْغنْ.

¹ Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;

² ؤُشَا نِيثْنِي شَارْفنْ ث، إِوْينْ ث ؤُشَا سلّْمنْ ث إِ لْعَامِيلْ أَرُومَانِي، قَّارنْ أَسْ بِيلَاطُوسْ.

² e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.

³ ؤُمِي إِژْرَا يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، بلِّي يَاسُوع إِتّْوَاحْكمْ، إِنْذمْ، ؤُشَا يَارَّا-د ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

³ Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:

⁴ إِنَّا: ”نشّْ خْضِيغْ، أَقَا غْذَارغْ إِذَامّنْ إِمزْذَاڭنْ.“ مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”مِينْ ذ أَنغْ إِرُوحنْ؟ خْزَارْ-د شكْ.“

⁴ — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.

⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْضَارْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِفّغْ ؤُشَا إِرُوحْ، يُويڒْ إِخفْ نّسْ.

⁵ Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.

⁶ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ كْسِينْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ، نَّانْ: ”وَارْ إِشُووَّارْ أَذْ ثنْ نسَّارْسْ ذڭْ وخَّامْ ن صّْذَاقِي، مِينْزِي ڒْوزْنَاثْ نِّي ذ تَّامَانْ ن ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ.“

⁶ E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.

⁷ كّْسنْ أَوَاڒْ جَارْ أَسنْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ سْغنْ إِيَّارْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي إِ إِمضْڒَانْ ن إِبَارَّانِييّنْ.

⁷ E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.

⁸ س ؤُينِّي إِتّْوَاسمَّا إِيَّارْ نِّي ’إِيَّارْ ن إِذَامّنْ‘ أَڒْ أَسّْ ن ڒخُّو.

⁸ Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.

⁹ ڒخْذنِّي إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي إِ إِنَّانْ: ”كْسِيغْ ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ، ڒْقدّْ ن ونِّي إِغْڒَانْ، مِيخفْ إِنِّي زِي ثَارْوَا ن إِسْرَائِيل كّْسنْ أَوَاڒْ،

⁹ Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,

¹⁰ ؤُشَا نشّْ وْشِيغْ ثنْثْ إِ إِيَّارْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي يُومُورْ سِيذِي.“

¹⁰ e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”

¹¹ يَاسُوع ثُوغَا إِبدّْ قِيبَاتْشْ إِ لْعَامِيلْ. لْعَامِيلْ إِسّقْسَا أَسْ، إِنَّا: ”مَا شكْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟“ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”شكْ أَقَا ثنِّيذْ ث!“

¹¹ Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:

¹² ؤُشَا ڒَامِي ث ثهْمنْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ، يَارَّا-د س وَالُو.

¹² E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.

¹³ خنِّي إِنَّا أَسْ بِيلَاطُوسْ: ”مَا وَارْ ثسْڒِيذْ مشْحَاڒْ خَاكْ شهّْذنْ؟“

¹³ Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?

¹⁴ نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ؤُڒَا س إِجّْ ن وَاوَاڒْ، أَڒَامِي إِقِّيمْ لْعَامِيلْ إِتّبْهثْ أَطَّاسْ.

¹⁴ Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.

¹⁵ ثُوغَا لْعَامِيلْ إِنُّومْ يَارخُّو ذِي كُوڒْ ڒْعِيذْ إِ يِيجّْ ن ؤُمحْبُوسْ إِ ڒْغَاشِي، ونِّي إِخْسنْ نِيثْنِي.

¹⁵ Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.

¹⁶ ثُوغَا غَارْسنْ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِجّْ ن ؤُمحْبُوسْ إِتّْوَاسّنْ، قَّارنْ أَسْ بَارْ-أَبَّاسْ.

¹⁶ Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.

¹⁷ ڒَامِي مُوننْ، إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”وِي ثخْسمْ أَذْ أَومْ د-أَرْخُوغْ، بَارْ-أَبَّاسْ نِيغْ يَاسُوع ونِّي ؤُمِي قَّارنْ لْمَاسِيحْ؟“

¹⁷ Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?

¹⁸ مِينْزِي بِيلَاطُوسْ إِسّنْ أَقَا نِيثْنِي سلّْمنْ ث زِي ڒحْسذْ.

¹⁸ Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.

¹⁹ أَمْ ثُوغَا لْعَامِيلْ إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي ن ڒْحُوكْمْ، ثسّكّْ-د غَارسْ ثمْغَارْثْ نّسْ، ثنَّا: ”بَارَّا إِخفْ نّشْ زڭْ ؤُمْسڭَّاذْ نِّي، مِينْزِي أَقَا أَسّْ-أَ تّْوَاعدّْبغْ أَطَّاسْ ذِي ثَارْجِيثْ إِنُو ذِي سِّيبّثْ نّسْ.“

¹⁹ E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.

²⁰ مَاشَا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ سّْقنْعنْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ تَّارنْ بَارْ-أَبَّاسْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَردّْدْجنْ يَاسُوع.

²⁰ Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.

²¹ لْعَامِيلْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”مَانْ ونْ زِي ثْنَاينْ-أَ إِ ثخْسمْ أَذْ أَرْخُوغْ إِ كنِّيوْ؟“ نَّانْ: ”بَارْ-أَبَّاسْ!“

²¹ De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!

²² بِيلَاطُوسْ إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ غَا ڭّغْ خنِّي أَكْ-ذ يَاسُوع ؤُمِي قَّارنْ لْمَاسِيحْ؟“ نَّانْ أَسْ مَارَّا: ”صلّْبْ إِ-ث!“

²² Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!

²³ إِنَّا أَسنْ لْعَامِيلْ: ”مَانْ ثُوعفّْنَا إِ إِڭَّا؟“ سْغُويّنْ س جّهْذْ كْثَارْ، نَّانْ: ”صلّْبْ إِ-ث.“

²³ Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!

²⁴ ڒَامِي إِژْرَا بِيلَاطُوسْ بلِّي وَارْ يِيوضْ غَارْ وَالُو، مَاهُو أَذْ إِكَّارْ ؤُغُووّغْ، إِكْسِي أَمَانْ، إِسِّيرْذْ إِفَاسّنْ نّسْ قِيبَاتْشْ إِ ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”نشّْ وَارْ تُّورْسغْ شَا ذڭْ إِذَامّنْ ن ؤُمْسڭَّاذْ-أَ، خْزَارمْ كنِّيوْ!“

²⁴ Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!

²⁵ ڒْڭنْسْ مَارَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”أجّْ إِذَامّنْ نّسْ أَذْ خَانغْ إِڒِينْ ؤُ خْ ثَارْوَا نّغْ.“

²⁵ E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!

²⁶ خنِّي يَارْخُو أَسنْ-د إِ بَارْ-أَبَّاسْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِهتّكْ يَاسُوع س ؤُركُّوضْ، إِسلّمْ إِ-ث حِيمَا أَذْ إِتّْوَاصلّبْ.

²⁶ Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.

²⁷ ڒخْذنِّي إِوْينْ إِعسْكَارِييّنْ ن لْعَامِيلْ يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن شّْرَاعْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘، ؤُشَا سّْمُوننْ خَاسْ مَارَّا ڒْكُومْبَانِييّثْ ن ڒْعسْكَارْ.

²⁷ Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.

²⁸ كّْسنْ أَسْ-د أَرُّوضْ، ؤُشَا أَرْضنْ أَسْ إِجّْ ن ؤُجدْجَابْ ذ أَزڭّْوَاغْ.

²⁸ Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.

²⁹ نِيثْنِي مُوذنْ أَسْ إِجّْ ن تَّاجْ س إِسنَّاننْ، سَّارْسنْ ث خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُشَا ڭِّينْ أَسْ إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ أَفُوسِي، خنِّي وْضَانْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ زَّاثسْ، قِّيمنْ تّْبُوصَارنْ خَاسْ، نَّانْ: ”أَزُولْ خَاكْ، أَ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ!“

²⁹ E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!

³⁰ سُّوسْفنْ أَسْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، كْسِينْ أَغَانِيمْ ؤُشَا وْثِينْ ث زَّايسْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ.

³⁰ E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.

³¹ أَوَارْنِي ڒَامِي ث ذدْجنْ، كْسِينْ خَاسْ أَسڒْهَامْ، أَرْضنْ أَسْ أَرُّوضْ نّسْ ؤُشَا نذْهنْ ث، مَاحنْذْ أَذْ ث صلّْبنْ.

³¹ Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.

³² أَمْ فّْغنْ غَارْ بَارَّا ن ثنْذِينْثْ، ؤُفِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي قَايْرَاوَانْ، قَّارنْ أَسْ شِيمْعُونْ، ؤُشَا زِييَّارنْ خَاسْ حِيمَا أَذْ يَارْبُو صَّالِيبْ نّسْ.

³² Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.

³³ أَڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ومْشَانْ ؤُمِي قَّارنْ ’جُولْجُوثَا‘، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ’ثَاشقُّوفْثْ‘،

³³ E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,

³⁴ وْشِينْ أَسْ ڒْخدْجْ إِخدْجْضنْ س ثَارْزُوڭِي ؤُشَا ؤُمِي ث إِقَّاسْ، يُوڭِي أَذْ إِسُو.

³⁴ deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.

³⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي ث صلّْبنْ، بْضَانْ أَرُّوضْ نّسْ جَارْ أَسنْ ؤُمِي خَاسْ ڭِّينْ أَكشُّوضْ،

³⁵ Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.

³⁶ أَمْ قِّيمنْ ذِينِّي، تّْعسَّانْ خَاسْ.

³⁶ E, assentados ali, o guardavam.

³⁷ ڭِّينْ أَسْ سنّجْ إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ إِشْثْ ن ثِيرَا مَايمِّي خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ: ’وَا ذ يَاسُوع، أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ.‘

³⁷ Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.

³⁸ خنِّي صلّْبنْ أَكِيذسْ ثْنَاينْ ن إِخوَّاننْ، إِجّنْ غَارْ ؤُفُوسِي نّسْ ؤُ إِجّنْ غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³⁸ E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.

³⁹ إِنِّي ثُوغَا إِتّكَّانْ، تّْشقَّافنْ ذَايسْ، تّْهزَّانْ أَزدْجِيفْ نْسنْ،

³⁹ Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:

⁴⁰ نَّانْ: ”أَ شكْ، ونِّي إِهذْمنْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ ت ثبْنِيذْ عَاوذْ، سنْجمْ إِخفْ نّشْ. مَاڒَا شكْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي، هْوَا-د خنِّي زِي صَّالِيبْ.“

⁴⁰ — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!

⁴¹ ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ أَكْ-ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِفَارِيسِييّنْ سْثهْزَانْ زَّايسْ أَمنِّي، نَّانْ:

⁴¹ De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:

⁴² ”إِسّنْجمْ إِنّغْنِي مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ خفْ نّسْ. مَاڒَا نتَّا ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أجّْ إِ-ث أَذْ د-إِهْوَا زِي صَّالِيبْ، أَذْ زَّايسْ نَامنْ.

⁴² — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.

⁴³ إِتّْشڒْ خْ أَربِّي. أجّْ إِ-ث نتَّا أَذْ ث إِسّنْجمْ مَاڒَا يَارْضَا خَاسْ، مِينْزِي إِنَّا: ’نشّْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي‘.“

⁴³ Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”

⁴⁴ ؤُڒَا ذ إِخوَّاننْ، إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاصلّْبنْ أَكِيذسْ، ثُوغَا سّْفطَّاحنْ زَّايسْ أَمنِّي.

⁴⁴ Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.

⁴⁵ زِي ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا، أَقَا-ت ذ ضّْهُورْ، ثوْضَا-د ثَادْجسْثْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ أَڒْ ثَاسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا، أَقَا-ت ذ ثْڒَاثَا ن ؤُعشِّي.

⁴⁵ A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.

⁴⁶ جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثسْعَا إِسْغُويْ يَاسُوع س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، إِنَّا: ”أَ أَربِّي إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مَايمِّي ذَايِي ثْسمْحذْ؟“

⁴⁶ Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:

⁴⁷ ڒَامِي ذ أَسْ سْڒَانْ إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ، نَّانْ شَا زَّايْسنْ: ”إِتّْڒَاغَا خْ إِلِييَا.“

⁴⁷ Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.

⁴⁸ ذغْيَا يُوزّڒْ-د غَارسْ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِكْسِي سْپُونْخَا، إِسُّوفّْ إِ-ت س ڒْخدْجْ، إِڭَّا إِ-ت خْ إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ أَذْ إِسُو.

⁴⁸ E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.

⁴⁹ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أجّْ إِ-ث، أَذْ نْژَارْ، مَا أَذْ د-يَاسْ إِلِييَا حِيمَا أَذْ ث إِسّنْجمْ.“

⁴⁹ Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.

⁵⁰ إِسْغُويّْ يَاسُوع عَاوذْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُشَا إِسَّارْخُو أَرُّوحْ نّسْ.

⁵⁰ E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.

⁵¹ خْزَارْ، أَڒحَّافْ ن وَاذَافْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِتّْوَاشَارّڭْ خْ ثْنَاينْ زِي سنّجْ أَڒْ سْوَادَّايْ، ثَامُّورْثْ ثنْهزّْ، ثِيصُوضَارْ فدْجْقنْثْ،

⁵¹ Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;

⁵² إِمضْڒَانْ تّْوَارزْمنْ ؤُشَا أَطَّاسْ ن أَرِّيمَاثْ ن إِمْقدَّاسنْ إِنِّي ثُوغَا إِطّْصنْ ذِينْ، تّْوَاسّْنكَّارنْثْ-د.

⁵² os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;

⁵³ نِيثْنِي فّْغنْ زڭْ إِمضْڒَانْ، ؤُشَا أَوَارْنِي إِ ثْنُوكْرَا نّسْ ؤُذْفنْ غَارْ ثنْذِينْثْ إِقدّْسنْ ؤُشَا بَاننْ-د إِ وَاطَّاسْ.

⁵³ e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.

⁵⁴ ڒَامِي ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ذ يِينِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِحطَّانْ يَاسُوع، ژْرِينْ أَنْهزِّي ن ثمُّورْثْ ذ مِينْ إِمْسَارنْ، ڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”س ثِيذتّْ ثُوغَا وَا ذ مِّيسْ ن أَربِّي.“

⁵⁴ O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.

⁵⁵ ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ ثِينِّي ثُوغَا إِخزَّارنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ، ضْفَارنْثْ يَاسُوع زِي لْجَالِيلْ حِيمَا أَذْ خَاسْ سخَّارنْثْ.

⁵⁵ Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.

⁵⁶ جَارَاسنْثْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يَاسِي، ذ يمَّاسْ ن أَيْثْ ن زَابْذِي.

⁵⁶ Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.

⁵⁷ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي رَامْثَا، قَّارنْ أَسْ يُوسُوفْ. نتَّا ثُوغَا عَاوذْ ذ أَمحْضَارْ ن يَاسُوع.

⁵⁷ Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.

⁵⁸ إِرُوحْ غَارْ بِيلَاطُوسْ، إِتَّارْ أَسْ أَرِّيمثْ ن يَاسُوع. ڒخْذنِّي إِوصَّا بِيلَاطُوسْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ وْشنْ أَرِّيمثْ

⁵⁸ Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.

⁵⁹ يُوسُوفْ إِكْسِي أَرِّيمثْ إِنّضْ إِ-ت ذڭْ إِشْثْ ن ثْخيَّاضْثْ ن ڒقْطنْ أَزْذَاذْ إِصْفَانْ،

⁵⁹ E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho

⁶⁰ إِسَّارْسْ إِ-ت ذڭْ إِجّْ ن ونْضڒْ ن جْذِيذْ إِ ثُوغَا إِغْزَا، ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّقْنُونِّي إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ حِيمَا أَذْ إِقْفڒْ ثَاوَّارْثْ ن ونْضڒْ، إِرُوحْ.

⁶⁰ e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.

⁶¹ ثُوغَا ذِينْ مَارْيَامْ ن مَاجْذَالَا ذ مَارْيَامْ نّغْنِيثْ قِّيمنْثْ قِيبَاتْشْ إِ ونْضڒْ.

⁶¹ Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.

⁶² ثِيوشَّا نّسْ أَوَارْنِي أَسّْ ن ؤُسوْجذْ، مُوننْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ غَارْ بِيلَاطُوسْ،

⁶² No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos

⁶³ نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، نعْقڒْ بلِّي أَغشَّاشْ-أَ، أَمْ ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ’أَوَارْنِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ كَّارغْ!‘

⁶³ e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”

⁶⁴ س ؤُيَا ؤُمُورْ، حِيمَا أَذْ ضمْننْ أَنْضڒْ أَڒْ أَسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، حِيمَا أَذْ ثَاغْ إِمحْضَارنْ نّسْ وَارْ د-تِّيسنْ س دْجِيڒثْ أَذْ ث أَشَارنْ، خنِّي أَذْ إِنِينْ إِ ڒْڭنْسْ، أَقَا إِكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، ؤُشَا أَمُّو إِ غَا يِيڒِي ؤُودَّارْ أَنڭَّارُو كْثَارْ خْ ؤُمزْوَارْ.“

⁶⁴ Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.

⁶⁵ إِنَّا أَسنْ بِيلَاطُوسْ: ”أَقَا غَارْومْ إِعسَّاسنْ، رُوحمْ، ضمْننْ ث أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ.“

⁶⁵ Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.

⁶⁶ رُوحنْ حِيمَا أَذْعسّنْ خْ ونْضڒْ ؤُشَا ضمْننْ أَژْرُو، نِيثْنِي جْمِيعْ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ.

⁶⁶ Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →