Mateus 26

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ يَاسُوع أَوَاڒنْ-أَ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

¹ Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:

² ”ثسّْنمْ بلِّي أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ أَذْ ثِيڒِي ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُ ڒخْذنِّي أَذْ إِمّوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاصلّبْ.“

² — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.

³ ڒخْذنِّي مُوننْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ قَايَافَا،

³ Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,

⁴ ؤُشَا مْشَاوَارنْ مَامّشْ غَا طّْفنْ يَاسُوع س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ،

⁴ e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.

⁵ نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ حِيمَا وَارْ إِتّكَّارْ ؤُغوّغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“

⁵ Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.

⁶ ڒَامِي ثُوغَا يَاسُوع ذِي بَايْثْ-عَانْيَا، ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ،

⁶ Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,

⁷ ثُوسَا-د غَارسْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ إِشُّورْ س إِشْثْ ن زّشْثْ إِ وذْهَانْ إِغْڒَانْ، ؤُشَا ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ أَمْ إِقِّيمْ يَاسُوع غَارْ طَّابْڒَا.

⁷ aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.

⁸ ؤُمِي ژْرِينْ إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، إِقّسْ أَسنْ ڒْحَاڒْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”مِينْ ؤُمِي ثدْجَا ثْخسَّارْثْ-أَ؟

⁸ Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?

⁹ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ ثمّنْزْ زّشْثْ-أَ ن وذْهَانْ س تَّامَانْ ذ أَمقّْرَانْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“

⁹ Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.

¹⁰ مَاشَا يَاسُوع ثُوغَا إِسّنْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”مَايمِّي ثْزِييَّارمْ خْ ثمْغَارْثْ-أَ، مِينْزِي نتَّاثْ ثڭَّا أَيِي إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ثصْبحْ.

¹⁰ Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:

¹¹ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيومْ تِّيڒِيغْ إِ ڒبْذَا.

¹¹ Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.

¹² مِينْزِي نتَّاثْ، مَاڒَا ثْفَارّغْ-د زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ خْ أَرِّيمثْ إِنُو، أَقَا ثڭَّا مَانْ أَيَا إِ ؤُسوْجذْ ن ونْضڒْ إِنُو.

¹² Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.

¹³ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ زِي ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ خَافِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ سِّيوْڒنْ عَاوذْ خْ مِينْ ذَايِي ثڭَّا، ذ ڒِيضَارثْ إِ نتَّاثْ.“

¹³ Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.

¹⁴ ڒخْذنِّي إِڒُوحْ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، قَّارنْ أَسْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ،

¹⁴ Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.

¹⁵ إِنَّا: ”مِينْ ذ أَيِي غَا ثوْشمْ مَاحنْذْ أَذْ أَومْ سلّْمغْ يَاسُوع؟“ ؤُشَا وَاعْذنْ ث س ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁵ Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.

¹⁶ سّنِّي ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ حِيمَا أَذْ ث إِسلّمْ.

¹⁶ E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.

¹⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نسّوْجذْ إِ شكْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“

¹⁷ No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ غَارْ ثنْذِينْثْ غَارْ إِجّْ ن فْڒَانْ، إِنِيمْ أَسْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: أَقَا ڒْوقْثْ إِنُو ثِيوضْ-د، أَذْ غَاركْ ڭّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو.‘ “

¹⁸ E ele lhes respondeu:

¹⁹ إِمحْضَارنْ ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ إِوصَّا يَاسُوع ؤُشَا سّوْجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹⁹ E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.

²⁰ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، إِقِّيمْ غَارْ ؤُمنْسِي أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ.

²⁰ Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.

²¹ أَمْ تّتّنْ نِيثْنِي، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ أَيِي إِغْذَارْ.“

²¹ E, enquanto comiam, Jesus disse:

²² نِيثْنِي ذوْڒنْ شضْننْ أَطَّاسْ ؤُشَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِبْذَا أَذْ أَسْ يِينِي: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، أَ سِيذِي؟“

²² E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?

²³ يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”ونِّي إِسِّيسْننْ أَفُوسْ أَكِيذِي ذِي طّبْصِي ذ نتَّا إِ ذ أَيِي غَا إِغْذَارنْ.

²³ Jesus respondeu:

²⁴ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ ثُورَا، مَاشَا ؤُشْثْ خْ بْنَاذمْ نِّي إِ غَا إِغْذَارنْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ بْنَاذمْ نِّي وَارْ د-إِخْڒِيقْعمَّارْصْ.“

²⁴ O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!

²⁵ يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، يَارَّا-د، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَقَا شكْ ثنِّيذْ ث.“

²⁵ Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:

²⁶ أَمْ ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِبَاركْ، يَارْژَا إِ-ث، إِوْشَا إِ-ث إِ إِمحْضَارنْ، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“

²⁶ Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:

²⁷ إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”سْومْ زَّايسْ مَارَّا إِذْومْ،

²⁷ A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:

²⁸ مِينْزِي وَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِنِّي إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ.

²⁸ porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.

²⁹ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، زِي ڒخُّو ثْسَاونْثْ وَارْ سسّغْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي ت غَا سْوغْ زِي جْذِيذْ أَكِيذْومْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن بَابَا.“

²⁹ E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.

³⁰ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ إِزْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.

³⁰ E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.

³¹ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي أَقَا ثُورَا: ’أَذْ وْثغْ أَمكْسَاوْ، ؤُشَا إِحُوڒِييّنْ ن ثْحِيمَارْثْ أَذْ تّْوَازُوزَّارنْ.‘

³¹ Então Jesus disse aos discípulos:

³² مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِ د غَا تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“

³² Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.

³³ مَاشَا بُوطْرُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا ذَايكْ إِ غَا نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّنْذْرِيفغْ شَاعمَّارْصْ!“

³³ Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.

³⁴ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁴ Mas Jesus lhe disse:

³⁵ بُوطْرُوسْ إِنَّا أَسْ: ”وَاخَّا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، نشّْ وَارْ شكْ نكَّارغْعمَّارْصْ.“ أَمُّو إِ نَّانْ مَارَّا إِمحْضَارنْ عَاوذْ.

³⁵ Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.

³⁶ ڒخْذنِّي إِرُوحْ يَاسُوع أَكِيذْسنْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ قَّارنْ أَسْ خِيثْسِيمَانِييْ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَانِيثَا، أَمْ إِ غَا ژَّادْجغْ ذِينْ.“

³⁶ Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:

³⁷ أَمْ كِيسْ يِيوِي بُوطْرُوسْ ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن زَابْذِي، إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.

³⁷ E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”ڒعْمَارْ إِنُو إِسّْحِيسِّيفْ أَطَّاسْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، حْضَامْ أَكِيذِي.“

³⁸ Então lhes disse:

³⁹ خنِّي إِعْزڒْ شْوَايْثْ كْثَارْ، إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، إِتّْژَادْجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أجّْ أَذْ خَافِي إِعْذُو ڒْكَاسْ-أَ! مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي أَمْ مَامّشْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثخْسذْ شكْ.“

³⁹ E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:

⁴⁰ ڒخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا إِ بُوطْرُوسْ: ”مَا وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ كِيذِي ثحْضَامْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟

⁴⁰ E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:

⁴¹ حْضَامْ، ژَّادْجمْ، حِيمَا وَارْ د-ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ ثضْعفْ.“

⁴¹ Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.

⁴² يُويُورْ عَاوذْ إِ ؤُمُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا إِژُّودْجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، مَاڒَا ڒْكَاسْ-أَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَافِي يكّْ مْغِيرْ مَاڒَا نشّْ سْوِيغْ ث، أَقَا أَذْ يِيڒِي مِينْ ثخْسذْ شكْ!“

⁴² Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:

⁴³ ڒَامِي د-إِذْوڒْ، يُوفَا إِ-ثنْ عَاوذْ طّْصنْ، مِينْزِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ثُوغَا ضقّْڒنْثْ.

⁴³ E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.

⁴⁴ إِجَّا إِ-ثنْ، يُويُورْ عَاوذْ ؤُشَا إِژُّودْجْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِقَّارْ أَوَاڒنْ-أَ عَاوذْ.

⁴⁴ Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”كمّْڒمْ خْ يِيضصْ نْومْ ڒخُّو، أَريّْحمْ. خْزَارمْ، أَقَا ثْسَاعّثْ ثِيوضْ-د أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.

⁴⁵ Então voltou para os discípulos e lhes disse:

⁴⁶ كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، ونِّي ذ أَيِي غَا إِغْذَارنْ، يُوذسْ-د.“

⁴⁶ Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.

⁴⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒْغَاشِي أَمقّْرَانْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، ؤُسِينْ-د زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴⁷ E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.

⁴⁸ يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، أَقَا إِوْشَا أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِنَّا: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا، طّْفمْ ث.“

⁴⁸ Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”

⁴⁹ ڒخْذنِّي د-إِقَارّبْ غَارْ يَاسُوع، إِنَّا: ”سْڒَامْ خَاكْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁴⁹ E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.

⁵⁰ خَاسْ ؤُشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ ذَا؟“ ڒخْذنِّي قَارّْبنْ-د غَارسْ، حَارْثنْ خْ يَاسُوع ؤُشَا طّْفنْ ث.

⁵⁰ Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.

⁵¹ ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ زڭْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ يَاسُوع، إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِجْبذْ سِّيفْ ؤُشَا إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.

⁵¹ E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.

⁵² خنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَرّْ سِّيفْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، مِينْزِي مَارَّا إِنِّي إِكسِّينْ سِّيفْ أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ.

⁵² Então Jesus lhe disse:

⁵³ نِيغْ إِتّْغِيڒْ أَشْ بلِّي نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ژَّادْجغْ إِ بَابَا، أَقَا نتَّا أَذْ ذ أَيِي د-إِسّكّْ ڒخُّو كْثَارْ زِي ثنْعَاشْ ن إِلِيخِييُوننْ ن لْمَالَاكَاثْ؟

⁵³ Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?

⁵⁴ مَامّشْ خنِّي إِ غَا تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو؟“

⁵⁴ Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?

⁵⁵ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي عَاوذْ إِسِّيوڒْ يَاسُوع أَكْ-ذ ڒْغَاشِي: ”أَخْمِي خْ إِجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ د-ثفّْغمْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ثطّْفمْ. كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا قِّيمغْ غَارْومْ، سّڒْمَاذغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، وَارْ ذَايِي ثطِّيفمْ.

⁵⁵ Naquele momento, Jesus disse às multidões:

⁵⁶ مَاشَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا ن إِنَابِييّنْ.“ ڒخْذنِّي سمْحنْ ذَايسْ مَارَّا إِمحْضَارنْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

⁵⁶ Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.

⁵⁷ إِنِّي إِطّْفنْ يَاسُوع، إِوْينْ ث غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ونِّي غَارْ ثُوغَا مُوننْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁵⁷ E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.

⁵⁸ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ أَڒَامِي ذ يِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ؤُ ڒَامِي يُوذفْ، إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ حِيمَا أَذْ إِژَارْ مَامّشْ إِ غَا ثفّغْ.

⁵⁸ Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.

⁵⁹ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، ثُوغَا أَرزُّونْ إِشهَّاذنْ إِسّْخَارِّيقنْ خْ يَاسُوع، مَاحنْذْ أَذْ ث نْغنْ.

⁵⁹ E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.

⁶⁰ مَاشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ ت أَفنْ، وَاخَّا ؤُسِينْ-د أَطَّاسْ ن ڒشْهُوذْ إِسّْخَارِّيقنْ. غَارْ ؤُنڭَّارْ ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ

⁶⁰ E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:

⁶¹ إِ إِنَّانْ: ”وَا أَقَا إِنَّا: ’نشّْ زمَّارغْ أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي ؤُ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ ت بْنِيغْ عَاوذْ.‘ “

⁶¹ — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”

⁶² أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِكَّارْ-د، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س وَالُو؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ إِنَا؟“

⁶² E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?

⁶³ مَاشَا يَاسُوع إِسْقَارْ. إِنَّا أَسْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ: ”نشّْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثجَّادْجذْ س أَربِّي إِدَّارنْ، بلِّي شكْ أَذْ أَنغْ ثِينِيذْ، مَا خنِّي شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي؟“

⁶³ Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.

⁶⁴ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”شكْ ثنِّيذْ ث. مَاشَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’زِي سَّا ثْسَاونْثْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِقِّيمْ خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ خْمِي د غَا يَاسْ خْ إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“

⁶⁴ Jesus respondeu:

⁶⁵ ڒخْذنِّي إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ أَرُّوضْ نّسْ، إِنَّا: ”نتَّا أَقَا إِشقّفْ ذِي أَربِّي، مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ؟ خْزَارمْ، ڒخُّو أَقَا ثسْڒِيمْ إِ ؤُشقّفْ نّسْ.

⁶⁵ Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!

⁶⁶ مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ، نَّانْ: ”نتَّا إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.“

⁶⁶ O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.

⁶⁷ خنِّي بْذَانْ سُّوسُوفنْ أَسْ خْ ؤُغمْبُوبْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ خْ ؤُزدْجِيفْ ؤُ إِنّغْنِي وْثِينْ ث عَاوذْ،

⁶⁷ Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:

⁶⁸ نَّانْ: ”نَابّْ أَنغْ، أَ شكْ، لْمَاسِيحْ، وِي شكْ إِوْثِينْ؟“

⁶⁸ — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?

⁶⁹ بُوطْرُوسْ إِقِّيمْ غَارْ بَارَّا ذِي ڒمْرَاحْ. ثْقَارّبْ-د غَارسْ إِشْثْ ن ثَايَّا، ثنَّا: ”ؤُڒَا ذ شكْ ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع، زِي نَّاصِيرَا.“

⁶⁹ Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.

⁷⁰ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ زَّاثْ إِ مَارَّا، إِنَّا: ”وَارْ سِّينغْ مِينْ خفْ ثسَّاوَاڒذْ.“

⁷⁰ Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.

⁷¹ أَمْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُسْقِيفْ ن ثوَّارْثْ، ثژْرَا إِ-ث إِشْثْ ن ثَايَّا نّغْنِي، ثنَّا أَسنْ إِ يِينِّي ذِينْ إِقِّيمنْ: ”ؤُڒَا ذ وَا ثُوغَا أَكْ-ذ يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا.“

⁷¹ Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.

⁷² نتَّا إِنْكَارْ عَاوذْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، إِنَّا: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ نِّي.“

⁷² E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.

⁷³ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ قَارّْبنْ-د إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ غَارْ بُوطْرُوسْ، نَّانْ: ”نِيشَانْ، ؤُڒَا ذ شكْ ذ إِجّنْ زَّايْسنْ، مِينْزِي ڒْهَارْذْ نّشْ إِسّْبيّنْ إِ شكْ.“

⁷³ Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.

⁷⁴ خنِّي إِبْذَا إِنعّڒْ، إِتّْجَّادْجْ: ”نشّْ وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ نِّي.“ ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ

⁷⁴ Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.

⁷⁵ ؤُشَا إِعْقڒْ بُوطْرُوسْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ ؤُشَا إِفّغْ، إِرُو س إِمطَّاونْ إِمرْزَاڭنْ.

⁷⁵ Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 26 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →