Mateus 26

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ يَاسُوع أَوَاڒنْ-أَ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

¹ E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:

² ”ثسّْنمْ بلِّي أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ أَذْ ثِيڒِي ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُ ڒخْذنِّي أَذْ إِمّوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاصلّبْ.“

² Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.

³ ڒخْذنِّي مُوننْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ قَايَافَا،

³ Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;

⁴ ؤُشَا مْشَاوَارنْ مَامّشْ غَا طّْفنْ يَاسُوع س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ،

⁴ e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.

⁵ نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ حِيمَا وَارْ إِتّكَّارْ ؤُغوّغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“

⁵ Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.

⁶ ڒَامِي ثُوغَا يَاسُوع ذِي بَايْثْ-عَانْيَا، ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ،

⁶ Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,

⁷ ثُوسَا-د غَارسْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ إِشُّورْ س إِشْثْ ن زّشْثْ إِ وذْهَانْ إِغْڒَانْ، ؤُشَا ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ أَمْ إِقِّيمْ يَاسُوع غَارْ طَّابْڒَا.

⁷ chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.

⁸ ؤُمِي ژْرِينْ إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، إِقّسْ أَسنْ ڒْحَاڒْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”مِينْ ؤُمِي ثدْجَا ثْخسَّارْثْ-أَ؟

⁸ Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:

⁹ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ ثمّنْزْ زّشْثْ-أَ ن وذْهَانْ س تَّامَانْ ذ أَمقّْرَانْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“

⁹ Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.

¹⁰ مَاشَا يَاسُوع ثُوغَا إِسّنْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”مَايمِّي ثْزِييَّارمْ خْ ثمْغَارْثْ-أَ، مِينْزِي نتَّاثْ ثڭَّا أَيِي إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ثصْبحْ.

¹⁰ Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.

¹¹ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيومْ تِّيڒِيغْ إِ ڒبْذَا.

¹¹ Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;

¹² مِينْزِي نتَّاثْ، مَاڒَا ثْفَارّغْ-د زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ خْ أَرِّيمثْ إِنُو، أَقَا ثڭَّا مَانْ أَيَا إِ ؤُسوْجذْ ن ونْضڒْ إِنُو.

¹² derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.

¹³ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ زِي ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ خَافِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ سِّيوْڒنْ عَاوذْ خْ مِينْ ذَايِي ثڭَّا، ذ ڒِيضَارثْ إِ نتَّاثْ.“

¹³ Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.

¹⁴ ڒخْذنِّي إِڒُوحْ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، قَّارنْ أَسْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ،

¹⁴ Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,

¹⁵ إِنَّا: ”مِينْ ذ أَيِي غَا ثوْشمْ مَاحنْذْ أَذْ أَومْ سلّْمغْ يَاسُوع؟“ ؤُشَا وَاعْذنْ ث س ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁵ e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.

¹⁶ سّنِّي ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ حِيمَا أَذْ ث إِسلّمْ.

¹⁶ Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.

¹⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نسّوْجذْ إِ شكْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“

¹⁷ Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ غَارْ ثنْذِينْثْ غَارْ إِجّْ ن فْڒَانْ، إِنِيمْ أَسْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: أَقَا ڒْوقْثْ إِنُو ثِيوضْ-د، أَذْ غَاركْ ڭّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو.‘ “

¹⁸ Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.

¹⁹ إِمحْضَارنْ ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ إِوصَّا يَاسُوع ؤُشَا سّوْجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹⁹ Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.

²⁰ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، إِقِّيمْ غَارْ ؤُمنْسِي أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ.

²⁰ À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.

²¹ أَمْ تّتّنْ نِيثْنِي، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ أَيِي إِغْذَارْ.“

²¹ Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.

²² نِيثْنِي ذوْڒنْ شضْننْ أَطَّاسْ ؤُشَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِبْذَا أَذْ أَسْ يِينِي: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، أَ سِيذِي؟“

²² Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?

²³ يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”ونِّي إِسِّيسْننْ أَفُوسْ أَكِيذِي ذِي طّبْصِي ذ نتَّا إِ ذ أَيِي غَا إِغْذَارنْ.

²³ Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.

²⁴ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ ثُورَا، مَاشَا ؤُشْثْ خْ بْنَاذمْ نِّي إِ غَا إِغْذَارنْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ بْنَاذمْ نِّي وَارْ د-إِخْڒِيقْعمَّارْصْ.“

²⁴ O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.

²⁵ يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، يَارَّا-د، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَقَا شكْ ثنِّيذْ ث.“

²⁵ Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.

²⁶ أَمْ ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِبَاركْ، يَارْژَا إِ-ث، إِوْشَا إِ-ث إِ إِمحْضَارنْ، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“

²⁶ Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.

²⁷ إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”سْومْ زَّايسْ مَارَّا إِذْومْ،

²⁷ Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;

²⁸ مِينْزِي وَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِنِّي إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ.

²⁸ porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.

²⁹ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، زِي ڒخُّو ثْسَاونْثْ وَارْ سسّغْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي ت غَا سْوغْ زِي جْذِيذْ أَكِيذْومْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن بَابَا.“

²⁹ Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.

³⁰ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ إِزْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.

³⁰ E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.

³¹ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي أَقَا ثُورَا: ’أَذْ وْثغْ أَمكْسَاوْ، ؤُشَا إِحُوڒِييّنْ ن ثْحِيمَارْثْ أَذْ تّْوَازُوزَّارنْ.‘

³¹ Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.

³² مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِ د غَا تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“

³² Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.

³³ مَاشَا بُوطْرُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا ذَايكْ إِ غَا نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّنْذْرِيفغْ شَاعمَّارْصْ!“

³³ Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.

³⁴ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁴ Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.

³⁵ بُوطْرُوسْ إِنَّا أَسْ: ”وَاخَّا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، نشّْ وَارْ شكْ نكَّارغْعمَّارْصْ.“ أَمُّو إِ نَّانْ مَارَّا إِمحْضَارنْ عَاوذْ.

³⁵ Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.

³⁶ ڒخْذنِّي إِرُوحْ يَاسُوع أَكِيذْسنْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ قَّارنْ أَسْ خِيثْسِيمَانِييْ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَانِيثَا، أَمْ إِ غَا ژَّادْجغْ ذِينْ.“

³⁶ Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.

³⁷ أَمْ كِيسْ يِيوِي بُوطْرُوسْ ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن زَابْذِي، إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.

³⁷ E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”ڒعْمَارْ إِنُو إِسّْحِيسِّيفْ أَطَّاسْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، حْضَامْ أَكِيذِي.“

³⁸ Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.

³⁹ خنِّي إِعْزڒْ شْوَايْثْ كْثَارْ، إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، إِتّْژَادْجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أجّْ أَذْ خَافِي إِعْذُو ڒْكَاسْ-أَ! مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي أَمْ مَامّشْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثخْسذْ شكْ.“

³⁹ E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.

⁴⁰ ڒخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا إِ بُوطْرُوسْ: ”مَا وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ كِيذِي ثحْضَامْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟

⁴⁰ Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?

⁴¹ حْضَامْ، ژَّادْجمْ، حِيمَا وَارْ د-ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ ثضْعفْ.“

⁴¹ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.

⁴² يُويُورْ عَاوذْ إِ ؤُمُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا إِژُّودْجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، مَاڒَا ڒْكَاسْ-أَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَافِي يكّْ مْغِيرْ مَاڒَا نشّْ سْوِيغْ ث، أَقَا أَذْ يِيڒِي مِينْ ثخْسذْ شكْ!“

⁴² Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.

⁴³ ڒَامِي د-إِذْوڒْ، يُوفَا إِ-ثنْ عَاوذْ طّْصنْ، مِينْزِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ثُوغَا ضقّْڒنْثْ.

⁴³ E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.

⁴⁴ إِجَّا إِ-ثنْ، يُويُورْ عَاوذْ ؤُشَا إِژُّودْجْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِقَّارْ أَوَاڒنْ-أَ عَاوذْ.

⁴⁴ Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”كمّْڒمْ خْ يِيضصْ نْومْ ڒخُّو، أَريّْحمْ. خْزَارمْ، أَقَا ثْسَاعّثْ ثِيوضْ-د أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.

⁴⁵ Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.

⁴⁶ كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، ونِّي ذ أَيِي غَا إِغْذَارنْ، يُوذسْ-د.“

⁴⁶ Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.

⁴⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒْغَاشِي أَمقّْرَانْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، ؤُسِينْ-د زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴⁷ E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.

⁴⁸ يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، أَقَا إِوْشَا أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِنَّا: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا، طّْفمْ ث.“

⁴⁸ Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.

⁴⁹ ڒخْذنِّي د-إِقَارّبْ غَارْ يَاسُوع، إِنَّا: ”سْڒَامْ خَاكْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁴⁹ E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.

⁵⁰ خَاسْ ؤُشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ ذَا؟“ ڒخْذنِّي قَارّْبنْ-د غَارسْ، حَارْثنْ خْ يَاسُوع ؤُشَا طّْفنْ ث.

⁵⁰ Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.

⁵¹ ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ زڭْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ يَاسُوع، إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِجْبذْ سِّيفْ ؤُشَا إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.

⁵¹ E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.

⁵² خنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَرّْ سِّيفْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، مِينْزِي مَارَّا إِنِّي إِكسِّينْ سِّيفْ أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ.

⁵² Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.

⁵³ نِيغْ إِتّْغِيڒْ أَشْ بلِّي نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ژَّادْجغْ إِ بَابَا، أَقَا نتَّا أَذْ ذ أَيِي د-إِسّكّْ ڒخُّو كْثَارْ زِي ثنْعَاشْ ن إِلِيخِييُوننْ ن لْمَالَاكَاثْ؟

⁵³ Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?

⁵⁴ مَامّشْ خنِّي إِ غَا تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو؟“

⁵⁴ Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?

⁵⁵ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي عَاوذْ إِسِّيوڒْ يَاسُوع أَكْ-ذ ڒْغَاشِي: ”أَخْمِي خْ إِجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ د-ثفّْغمْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ثطّْفمْ. كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا قِّيمغْ غَارْومْ، سّڒْمَاذغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، وَارْ ذَايِي ثطِّيفمْ.

⁵⁵ Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.

⁵⁶ مَاشَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا ن إِنَابِييّنْ.“ ڒخْذنِّي سمْحنْ ذَايسْ مَارَّا إِمحْضَارنْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

⁵⁶ Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.

⁵⁷ إِنِّي إِطّْفنْ يَاسُوع، إِوْينْ ث غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ونِّي غَارْ ثُوغَا مُوننْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁵⁷ Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.

⁵⁸ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ أَڒَامِي ذ يِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ؤُ ڒَامِي يُوذفْ، إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ حِيمَا أَذْ إِژَارْ مَامّشْ إِ غَا ثفّغْ.

⁵⁸ E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.

⁵⁹ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، ثُوغَا أَرزُّونْ إِشهَّاذنْ إِسّْخَارِّيقنْ خْ يَاسُوع، مَاحنْذْ أَذْ ث نْغنْ.

⁵⁹ Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;

⁶⁰ مَاشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ ت أَفنْ، وَاخَّا ؤُسِينْ-د أَطَّاسْ ن ڒشْهُوذْ إِسّْخَارِّيقنْ. غَارْ ؤُنڭَّارْ ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ

⁶⁰ e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,

⁶¹ إِ إِنَّانْ: ”وَا أَقَا إِنَّا: ’نشّْ زمَّارغْ أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي ؤُ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ ت بْنِيغْ عَاوذْ.‘ “

⁶¹ e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.

⁶² أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِكَّارْ-د، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س وَالُو؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ إِنَا؟“

⁶² Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?

⁶³ مَاشَا يَاسُوع إِسْقَارْ. إِنَّا أَسْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ: ”نشّْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثجَّادْجذْ س أَربِّي إِدَّارنْ، بلِّي شكْ أَذْ أَنغْ ثِينِيذْ، مَا خنِّي شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي؟“

⁶³ Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.

⁶⁴ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”شكْ ثنِّيذْ ث. مَاشَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’زِي سَّا ثْسَاونْثْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِقِّيمْ خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ خْمِي د غَا يَاسْ خْ إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“

⁶⁴ Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.

⁶⁵ ڒخْذنِّي إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ أَرُّوضْ نّسْ، إِنَّا: ”نتَّا أَقَا إِشقّفْ ذِي أَربِّي، مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ؟ خْزَارمْ، ڒخُّو أَقَا ثسْڒِيمْ إِ ؤُشقّفْ نّسْ.

⁶⁵ Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.

⁶⁶ مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ، نَّانْ: ”نتَّا إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.“

⁶⁶ Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.

⁶⁷ خنِّي بْذَانْ سُّوسُوفنْ أَسْ خْ ؤُغمْبُوبْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ خْ ؤُزدْجِيفْ ؤُ إِنّغْنِي وْثِينْ ث عَاوذْ،

⁶⁷ Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;

⁶⁸ نَّانْ: ”نَابّْ أَنغْ، أَ شكْ، لْمَاسِيحْ، وِي شكْ إِوْثِينْ؟“

⁶⁸ e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?

⁶⁹ بُوطْرُوسْ إِقِّيمْ غَارْ بَارَّا ذِي ڒمْرَاحْ. ثْقَارّبْ-د غَارسْ إِشْثْ ن ثَايَّا، ثنَّا: ”ؤُڒَا ذ شكْ ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع، زِي نَّاصِيرَا.“

⁶⁹ Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.

⁷⁰ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ زَّاثْ إِ مَارَّا، إِنَّا: ”وَارْ سِّينغْ مِينْ خفْ ثسَّاوَاڒذْ.“

⁷⁰ Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.

⁷¹ أَمْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُسْقِيفْ ن ثوَّارْثْ، ثژْرَا إِ-ث إِشْثْ ن ثَايَّا نّغْنِي، ثنَّا أَسنْ إِ يِينِّي ذِينْ إِقِّيمنْ: ”ؤُڒَا ذ وَا ثُوغَا أَكْ-ذ يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا.“

⁷¹ E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.

⁷² نتَّا إِنْكَارْ عَاوذْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، إِنَّا: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ نِّي.“

⁷² E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.

⁷³ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ قَارّْبنْ-د إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ غَارْ بُوطْرُوسْ، نَّانْ: ”نِيشَانْ، ؤُڒَا ذ شكْ ذ إِجّنْ زَّايْسنْ، مِينْزِي ڒْهَارْذْ نّشْ إِسّْبيّنْ إِ شكْ.“

⁷³ E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.

⁷⁴ خنِّي إِبْذَا إِنعّڒْ، إِتّْجَّادْجْ: ”نشّْ وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ نِّي.“ ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ

⁷⁴ Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.

⁷⁵ ؤُشَا إِعْقڒْ بُوطْرُوسْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ ؤُشَا إِفّغْ، إِرُو س إِمطَّاونْ إِمرْزَاڭنْ.

⁷⁵ E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 26 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →