Mateus 26

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ يَاسُوع أَوَاڒنْ-أَ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ:

¹ E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:

² ”ثسّْنمْ بلِّي أَوَارْنِي ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ أَذْ ثِيڒِي ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُ ڒخْذنِّي أَذْ إِمّوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاصلّبْ.“

² Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.

³ ڒخْذنِّي مُوننْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ قَايَافَا،

³ Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.

⁴ ؤُشَا مْشَاوَارنْ مَامّشْ غَا طّْفنْ يَاسُوع س ثحْرَايْمشْثْ ؤُشَا أَذْ ث نْغنْ،

⁴ E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.

⁵ نَّانْ: ”وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْعِيذْ حِيمَا وَارْ إِتّكَّارْ ؤُغوّغْ ذِي ڒْڭنْسْ.“

⁵ Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.

⁶ ڒَامِي ثُوغَا يَاسُوع ذِي بَايْثْ-عَانْيَا، ذِي ثَادَّارْثْ ن شِيمْعُونْ، ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ،

⁶ E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,

⁷ ثُوسَا-د غَارسْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س إِجّْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ إِشُّورْ س إِشْثْ ن زّشْثْ إِ وذْهَانْ إِغْڒَانْ، ؤُشَا ثْفَارّغْ إِ-ت خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ أَمْ إِقِّيمْ يَاسُوع غَارْ طَّابْڒَا.

⁷ Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.

⁸ ؤُمِي ژْرِينْ إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، إِقّسْ أَسنْ ڒْحَاڒْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”مِينْ ؤُمِي ثدْجَا ثْخسَّارْثْ-أَ؟

⁸ E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?

⁹ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ ثمّنْزْ زّشْثْ-أَ ن وذْهَانْ س تَّامَانْ ذ أَمقّْرَانْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثمّوْشْ إِ إِمزْڒَاضْ.“

⁹ Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.

¹⁰ مَاشَا يَاسُوع ثُوغَا إِسّنْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”مَايمِّي ثْزِييَّارمْ خْ ثمْغَارْثْ-أَ، مِينْزِي نتَّاثْ ثڭَّا أَيِي إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ ثصْبحْ.

¹⁰ Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.

¹¹ مِينْزِي إِمزْڒَاضْ أَقَا أَثنْ ڒبْذَا أَكِيذْومْ، مَاشَا نشّْ وَارْ كِيومْ تِّيڒِيغْ إِ ڒبْذَا.

¹¹ Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.

¹² مِينْزِي نتَّاثْ، مَاڒَا ثْفَارّغْ-د زّشْثْ-أَ إِ وذْهَانْ خْ أَرِّيمثْ إِنُو، أَقَا ثڭَّا مَانْ أَيَا إِ ؤُسوْجذْ ن ونْضڒْ إِنُو.

¹² Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.

¹³ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَانِي مَا إِ غَا إِتّْوَابَارّحْ زِي ڒخْبَارْ-أَ أَصبْحَانْ خَافِي ذِي مَارَّا دُّونشْثْ، أَذْ سِّيوْڒنْ عَاوذْ خْ مِينْ ذَايِي ثڭَّا، ذ ڒِيضَارثْ إِ نتَّاثْ.“

¹³ Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.

¹⁴ ڒخْذنِّي إِڒُوحْ إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، قَّارنْ أَسْ يَاهُوذَا إِسْخَارِييُوطِي، غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ،

¹⁴ Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,

¹⁵ إِنَّا: ”مِينْ ذ أَيِي غَا ثوْشمْ مَاحنْذْ أَذْ أَومْ سلّْمغْ يَاسُوع؟“ ؤُشَا وَاعْذنْ ث س ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁵ E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,

¹⁶ سّنِّي ثُوغَا يَارزُّو إِشْثْ ن ثوَّارْثْ حِيمَا أَذْ ث إِسلّمْ.

¹⁶ E desde então buscava oportunidade para o entregar.

¹⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ: ”مَانِي ثخْسذْ أَذْ نسّوْجذْ إِ شكْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّذْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو؟“

¹⁷ E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ غَارْ ثنْذِينْثْ غَارْ إِجّْ ن فْڒَانْ، إِنِيمْ أَسْ: ’أَمْسڒْمَاذْ نّغْ إِقَّارْ: أَقَا ڒْوقْثْ إِنُو ثِيوضْ-د، أَذْ غَاركْ ڭّغْ أَمنْسِي ن ؤُسعْذُو أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ إِنُو.‘ “

¹⁸ E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.

¹⁹ إِمحْضَارنْ ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ إِوصَّا يَاسُوع ؤُشَا سّوْجْذنْ إِ ؤُمنْسِي ن ؤُسعْذُو.

¹⁹ E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.

²⁰ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، إِقِّيمْ غَارْ ؤُمنْسِي أَكْ-ذ ثنْعَاشْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ.

²⁰ E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.

²¹ أَمْ تّتّنْ نِيثْنِي، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ أَيِي إِغْذَارْ.“

²¹ E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.

²² نِيثْنِي ذوْڒنْ شضْننْ أَطَّاسْ ؤُشَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِبْذَا أَذْ أَسْ يِينِي: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، أَ سِيذِي؟“

²² E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?

²³ يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”ونِّي إِسِّيسْننْ أَفُوسْ أَكِيذِي ذِي طّبْصِي ذ نتَّا إِ ذ أَيِي غَا إِغْذَارنْ.

²³ E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.

²⁴ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِرَاحْ أَمْ مَامّشْ خَاسْ ثُورَا، مَاشَا ؤُشْثْ خْ بْنَاذمْ نِّي إِ غَا إِغْذَارنْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ. إِحْڒَا أَسْ إِ بْنَاذمْ نِّي وَارْ د-إِخْڒِيقْعمَّارْصْ.“

²⁴ Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.

²⁵ يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، يَارَّا-د، إِنَّا: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو؟“ نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَقَا شكْ ثنِّيذْ ث.“

²⁵ E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.

²⁶ أَمْ ثُوغَا تّتّنْ، إِكْسِي يَاسُوع أَغْرُومْ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِي إِبَاركْ، يَارْژَا إِ-ث، إِوْشَا إِ-ث إِ إِمحْضَارنْ، إِنَّا: ”كْسِيمْ، شّمْ، ثَا ذ أَرِّيمثْ إِنُو.“

²⁶ E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.

²⁷ إِكْسِي ڒْكَاسْ، إِقَاذَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ ث، إِنَّا: ”سْومْ زَّايسْ مَارَّا إِذْومْ،

²⁷ E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;

²⁸ مِينْزِي وَا ذ إِذَامّنْ إِنُو ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ إِنِّي إِ غَا إِتّْوَاسِّيزْڒنْ إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ.

²⁸ Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.

²⁹ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، زِي ڒخُّو ثْسَاونْثْ وَارْ سسّغْ عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ ن ثْزَايَارْثْ أَڒْ أَسّْ إِ ذِي ت غَا سْوغْ زِي جْذِيذْ أَكِيذْومْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن بَابَا.“

²⁹ E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.

³⁰ ؤُ أَوَارْنِي ڒَامِيغنّْجنْ إِزْڒِي ن تّسْبِيحْ، فّْغنْ غَارْ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ.

³⁰ E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.

³¹ خنِّي إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَارَّا كنِّيوْ أَذْ ذَايِي ثنْذرْفمْ ذِي دْجِيڒثْ-أَ، مِينْزِي أَقَا ثُورَا: ’أَذْ وْثغْ أَمكْسَاوْ، ؤُشَا إِحُوڒِييّنْ ن ثْحِيمَارْثْ أَذْ تّْوَازُوزَّارنْ.‘

³¹ Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.

³² مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِ د غَا تّْوَاسّْنكَّارغْ، أَذْ أَومْ إِزْوَارغْ غَارْ لْجَالِيلْ.“

³² Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.

³³ مَاشَا بُوطْرُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَاڒَا ذَايكْ إِ غَا نْذرْفنْ مَارَّا، نشّْ وَارْ ذَايكْ تّنْذْرِيفغْ شَاعمَّارْصْ!“

³³ Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.

³⁴ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَشْ إِنِيغْ، ذِي دْجِيڒثْ-أَ، قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“

³⁴ Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.

³⁵ بُوطْرُوسْ إِنَّا أَسْ: ”وَاخَّا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ مّْثغْ أَكِيذكْ، نشّْ وَارْ شكْ نكَّارغْعمَّارْصْ.“ أَمُّو إِ نَّانْ مَارَّا إِمحْضَارنْ عَاوذْ.

³⁵ Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.

³⁶ ڒخْذنِّي إِرُوحْ يَاسُوع أَكِيذْسنْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ قَّارنْ أَسْ خِيثْسِيمَانِييْ، إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”قِّيممْ ذَانِيثَا، أَمْ إِ غَا ژَّادْجغْ ذِينْ.“

³⁶ Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.

³⁷ أَمْ كِيسْ يِيوِي بُوطْرُوسْ ذ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن زَابْذِي، إِبْذَا إِتّْنخْڒَاعْ، إِڭّْوذْ أَطَّاسْ.

³⁷ E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.

³⁸ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”ڒعْمَارْ إِنُو إِسّْحِيسِّيفْ أَطَّاسْ أَڒْ ڒْموْثْ. قِّيممْ ذَا، حْضَامْ أَكِيذِي.“

³⁸ Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.

³⁹ خنِّي إِعْزڒْ شْوَايْثْ كْثَارْ، إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ، إِتّْژَادْجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، مَاڒَا إِعدّڒْ، أجّْ أَذْ خَافِي إِعْذُو ڒْكَاسْ-أَ! مَاشَا وَارْ إِتِّيڒِي أَمْ مَامّشْ خْسغْ نشّْ، مَاشَا أَمْ مَامّشْ ثخْسذْ شكْ.“

³⁹ E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.

⁴⁰ ڒخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ثنْ طّْصنْ. إِنَّا إِ بُوطْرُوسْ: ”مَا وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ كِيذِي ثحْضَامْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ؟

⁴⁰ E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?

⁴¹ حْضَامْ، ژَّادْجمْ، حِيمَا وَارْ د-ثتِّيذْفمْ ذڭْ ؤُجَارّبْ. أَرُّوحْ أَقَا إِوْجذْ، مَاشَا دَّاثْ ثضْعفْ.“

⁴¹ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.

⁴² يُويُورْ عَاوذْ إِ ؤُمُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا إِژُّودْجْ، إِنَّا: ”أَ بَابَا، مَاڒَا ڒْكَاسْ-أَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَافِي يكّْ مْغِيرْ مَاڒَا نشّْ سْوِيغْ ث، أَقَا أَذْ يِيڒِي مِينْ ثخْسذْ شكْ!“

⁴² E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.

⁴³ ڒَامِي د-إِذْوڒْ، يُوفَا إِ-ثنْ عَاوذْ طّْصنْ، مِينْزِي ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ثُوغَا ضقّْڒنْثْ.

⁴³ E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.

⁴⁴ إِجَّا إِ-ثنْ، يُويُورْ عَاوذْ ؤُشَا إِژُّودْجْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِقَّارْ أَوَاڒنْ-أَ عَاوذْ.

⁴⁴ E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِذْوڒْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”كمّْڒمْ خْ يِيضصْ نْومْ ڒخُّو، أَريّْحمْ. خْزَارمْ، أَقَا ثْسَاعّثْ ثِيوضْ-د أَقَا مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمذْنَابْ.

⁴⁵ Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.

⁴⁶ كَّارمْ، أَذْ نْرَاحْ. خْزَارمْ، ونِّي ذ أَيِي غَا إِغْذَارنْ، يُوذسْ-د.“

⁴⁶ Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.

⁴⁷ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ عَاذْ، يُوسَا-د يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، إِجّنْ زِي ثنْعَاشْ، أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒْغَاشِي أَمقّْرَانْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ، ؤُسِينْ-د زڭْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴⁷ E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.

⁴⁸ يَاهُوذَا، أَغدَّارْ، أَقَا إِوْشَا أَسنْ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ، إِنَّا: ”ونِّي إِ غَا سُّوذْمغْ ذ ونِّي نتَّا، طّْفمْ ث.“

⁴⁸ E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.

⁴⁹ ڒخْذنِّي د-إِقَارّبْ غَارْ يَاسُوع، إِنَّا: ”سْڒَامْ خَاكْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“، ؤُشَا إِسُّوذمْ إِ-ث.

⁴⁹ E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.

⁵⁰ خَاسْ ؤُشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، مِينْ خفْ د-ثُوسِيذْ ذَا؟“ ڒخْذنِّي قَارّْبنْ-د غَارسْ، حَارْثنْ خْ يَاسُوع ؤُشَا طّْفنْ ث.

⁵⁰ Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.

⁵¹ ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ زڭْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ يَاسُوع، إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ، إِجْبذْ سِّيفْ ؤُشَا إِوْثَا أَمْسخَّارْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقسّْ أَسْ أَمزُّوغْ.

⁵¹ E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.

⁵² خنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَرّْ سِّيفْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، مِينْزِي مَارَّا إِنِّي إِكسِّينْ سِّيفْ أَذْ مّْثنْ س سِّيفْ.

⁵² Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.

⁵³ نِيغْ إِتّْغِيڒْ أَشْ بلِّي نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ژَّادْجغْ إِ بَابَا، أَقَا نتَّا أَذْ ذ أَيِي د-إِسّكّْ ڒخُّو كْثَارْ زِي ثنْعَاشْ ن إِلِيخِييُوننْ ن لْمَالَاكَاثْ؟

⁵³ Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?

⁵⁴ مَامّشْ خنِّي إِ غَا تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِمْسَارْ أَمُّو؟“

⁵⁴ Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?

⁵⁵ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي عَاوذْ إِسِّيوڒْ يَاسُوع أَكْ-ذ ڒْغَاشِي: ”أَخْمِي خْ إِجّْ ن ؤُقْطَاطْعِييْ إِ د-ثفّْغمْ س ڒسْيُوفْ ذ إِعُومَاذْ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ثطّْفمْ. كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا قِّيمغْ غَارْومْ، سّڒْمَاذغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، وَارْ ذَايِي ثطِّيفمْ.

⁵⁵ Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.

⁵⁶ مَاشَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاكمّْڒنْثْ ثِيرَا ن إِنَابِييّنْ.“ ڒخْذنِّي سمْحنْ ذَايسْ مَارَّا إِمحْضَارنْ ؤُشَا أَروْڒنْ.

⁵⁶ Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.

⁵⁷ إِنِّي إِطّْفنْ يَاسُوع، إِوْينْ ث غَارْ قَايَافَا، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، ونِّي غَارْ ثُوغَا مُوننْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

⁵⁷ E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.

⁵⁸ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د زِي ڒَاڭّْوَاجْ أَڒَامِي ذ يِيوضْ غَارْ ڒمْرَاحْ ن أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ؤُ ڒَامِي يُوذفْ، إِقِّيمْ جَارْ إِعسَّاسنْ حِيمَا أَذْ إِژَارْ مَامّشْ إِ غَا ثفّغْ.

⁵⁸ E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.

⁵⁹ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، ثُوغَا أَرزُّونْ إِشهَّاذنْ إِسّْخَارِّيقنْ خْ يَاسُوع، مَاحنْذْ أَذْ ث نْغنْ.

⁵⁹ Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;

⁶⁰ مَاشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ ت أَفنْ، وَاخَّا ؤُسِينْ-د أَطَّاسْ ن ڒشْهُوذْ إِسّْخَارِّيقنْ. غَارْ ؤُنڭَّارْ ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ

⁶⁰ E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,

⁶¹ إِ إِنَّانْ: ”وَا أَقَا إِنَّا: ’نشّْ زمَّارغْ أَذْ هذْمغْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي ؤُ ذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ أَذْ ت بْنِيغْ عَاوذْ.‘ “

⁶¹ E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.

⁶² أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ إِكَّارْ-د، إِنَّا أَسْ: ”مَا وَارْ د-ثَارِّيذْ س وَالُو؟ مِينْ خَاكْ شهّْذنْ إِنَا؟“

⁶² E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?

⁶³ مَاشَا يَاسُوع إِسْقَارْ. إِنَّا أَسْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ: ”نشّْ أَذْ شكْ جّغْ أَذْ ثجَّادْجذْ س أَربِّي إِدَّارنْ، بلِّي شكْ أَذْ أَنغْ ثِينِيذْ، مَا خنِّي شكْ ذ لْمَاسِيحْ، مِّيسْ ن أَربِّي؟“

⁶³ Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.

⁶⁴ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”شكْ ثنِّيذْ ث. مَاشَا نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’زِي سَّا ثْسَاونْثْ أَذْ ثْژَارمْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِقِّيمْ خْ ؤُفُوسِي ن جّهْذْ خْمِي د غَا يَاسْ خْ إِسيْنُوثنْ ن ؤُجنَّا.“

⁶⁴ Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.

⁶⁵ ڒخْذنِّي إِشَارّڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ أَرُّوضْ نّسْ، إِنَّا: ”نتَّا أَقَا إِشقّفْ ذِي أَربِّي، مَايمِّي نحْذَاجْ عَاذْ ڒشْهُوذْ؟ خْزَارمْ، ڒخُّو أَقَا ثسْڒِيمْ إِ ؤُشقّفْ نّسْ.

⁶⁵ Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.

⁶⁶ مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ، نَّانْ: ”نتَّا إِسْذَاهدْجْ ڒْموْثْ.“

⁶⁶ Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.

⁶⁷ خنِّي بْذَانْ سُّوسُوفنْ أَسْ خْ ؤُغمْبُوبْ، شَّاثنْ ث س ڒْپُونِييَّاثْ خْ ؤُزدْجِيفْ ؤُ إِنّغْنِي وْثِينْ ث عَاوذْ،

⁶⁷ Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,

⁶⁸ نَّانْ: ”نَابّْ أَنغْ، أَ شكْ، لْمَاسِيحْ، وِي شكْ إِوْثِينْ؟“

⁶⁸ Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?

⁶⁹ بُوطْرُوسْ إِقِّيمْ غَارْ بَارَّا ذِي ڒمْرَاحْ. ثْقَارّبْ-د غَارسْ إِشْثْ ن ثَايَّا، ثنَّا: ”ؤُڒَا ذ شكْ ثُوغَا شكْ أَكْ-ذ يَاسُوع، زِي نَّاصِيرَا.“

⁶⁹ Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.

⁷⁰ مَاشَا نتَّا إِنْكَارْ زَّاثْ إِ مَارَّا، إِنَّا: ”وَارْ سِّينغْ مِينْ خفْ ثسَّاوَاڒذْ.“

⁷⁰ Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.

⁷¹ أَمْ إِڭُّورْ غَارْ ؤُسْقِيفْ ن ثوَّارْثْ، ثژْرَا إِ-ث إِشْثْ ن ثَايَّا نّغْنِي، ثنَّا أَسنْ إِ يِينِّي ذِينْ إِقِّيمنْ: ”ؤُڒَا ذ وَا ثُوغَا أَكْ-ذ يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا.“

⁷¹ E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.

⁷² نتَّا إِنْكَارْ عَاوذْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، إِنَّا: ”وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ نِّي.“

⁷² E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.

⁷³ شْوَايْثْ غَارْ زَّاثْ قَارّْبنْ-د إِنِّي ذِينْ إِبدّنْ غَارْ بُوطْرُوسْ، نَّانْ: ”نِيشَانْ، ؤُڒَا ذ شكْ ذ إِجّنْ زَّايْسنْ، مِينْزِي ڒْهَارْذْ نّشْ إِسّْبيّنْ إِ شكْ.“

⁷³ E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.

⁷⁴ خنِّي إِبْذَا إِنعّڒْ، إِتّْجَّادْجْ: ”نشّْ وَارْ سِّينغْ بْنَاذمْ نِّي.“ ڒخْذنِّي إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ

⁷⁴ Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.

⁷⁵ ؤُشَا إِعْقڒْ بُوطْرُوسْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسْ إِنَّا يَاسُوع: ”قْبڒْ إِ غَا إِسّْقُوقعْ ؤُيَاژِيضْ، أَذْ أَيِي ثنْكَارذْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ.“ ؤُشَا إِفّغْ، إِرُو س إِمطَّاونْ إِمرْزَاڭنْ.

⁷⁵ E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 26 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →