Mateus 25

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ”خنِّي أَذْ ثِيڒِي ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمشْنَاوْعشْرَا ن ثعْزَارِييِّينْ إِوْينْثْ ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ، فّْغنْثْ، حِيمَا أَذْ مّڒْقنْثْ أَكْ-ذ وسْڒِي ذ ثسْڒِيثْ.

¹ Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.

² خمْسَا زَّايْسنْثْ ذ ثِيمِيغِيسِينْ ؤُ خمْسَا ذ ثِيفْغَاڒْ.

² E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.

³ ثِينِّي إِدْجَانْ ذ ثِيفْغَاڒْ كْسِينْثْ ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ، مَاشَا وَارْ إِوْيِينْثْ شَا زّشْثْ.

³ As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.

⁴ ثِيمِيغِيسِينْ إِوْينْثْ-إِ-د زّشْثْ ذِي ثْزِييَّاثِينْ نْسنْثْ أَكْ-ذ ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ.

⁴ Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.

⁵ ڒَامِي إِعْضڒْ ؤُمُوڒَايْ، بْذَانْثْ تّْنُوذُومنْثْ مَارَّا ؤُشَا طّْصنْثْ.

⁵ E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.

⁶ ذِي ڒْوسْطْ ن دْجِيڒثْ ثُوغَا ذِينْ ثْغُويِّيثْ: ’خْزَارمْ، أَقَا أَمُوڒَايْ يُوسَا-د، فّْغمْ-د، أَذْ ث ثڒْقَامْ!‘

⁶ Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!

⁷ خنِّي كَّارنْثْ ثعْزَارِييِّينْ نِّي، سّوْجْذنْثْ-إِ-د ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ.

⁷ Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.

⁸ ثِيفْغَاڒْ نَّانْثْ إِ ثْمِيغِيسِينْ: ’وْشنْثْ أَنغْ زِي زّشْثْ نْكنْثْ مِينْزِي ڒفْنَارَاثْ نّغْ خسْينْثْ.‘

⁸ E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.

⁹ أَرِّينْثْ-إِ-د خَاسنْثْ ثْمِيغِيسِينْ، نَّانْثْ: ’عمَّارْصْ، وَارْ ذ أَنغْ إِتّْقذِّي إِ نشِّينْ ذ كنِّينْثْ. رُوحنْثْ غَارْ إِسبَّابنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثسْغنْثْ إِ يِيخفْ نْكنْثْ.‘

⁹ Mas as prudentes responderam, dizendo:

¹⁰ ڒَامِي رُوحنْثْ نِيثنْثِي حِيمَا أَذْ سْغنْثْ، يُوسَا-د ؤُمُوڒَايْ، ؤُ ثِينِّي ثُوغَا إِوجْذنْ ؤُذْفنْثْ أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ڒفْرَاحثْ ن وُورَارْ ؤُشَا ثْبلّعْ ثوَّارْثْ.

¹⁰ E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.

¹¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ؤُسِينْثْ ثعْزَارِييِّينْ نّغْنِي، قَّارنْثْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَ سِيذِيثْنغْ، أَرْزمْ أَنغْ!‘

¹¹ E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!

¹² نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ’س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَكنْثْ إِنِيغْ، وَارْ كنِّينْثْ سِّينغْ.‘

¹² E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.

¹³ س ؤُينِّي حْضَامْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ شَا أَسّْ ؤُڒَا ذ ثَاسَاعّثْ.“

¹³ Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.

¹⁴ ”مِينْزِي ثَامسْڒَاشْثْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ إِسَافَارْ بَارَّا إِ ثمُّورْثْ نّسْ، إِڒَاغَا-د خْ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِكلّفْ إِ-ثنْ خْ وَاڭْڒَا نّسْ.

¹⁴ Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,

¹⁵ إِوْشَا إِ يِيجّنْ خمْسَا ثَالِينْثْ، إِ ونّغْنِي ثْنَاينْ، إِ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا إِشْثنْ ن ثَالِينْثْ، كُوڒْ إِجّنْ عْلَاحْسَابْ ثِيزمَّارْ نّسْ، ڒخْذنِّي إِكَّارْ، إِسَافَارْ ذغْيَا.

¹⁵ e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.

¹⁶ إِرُوحْ ونِّي إِطّْفنْ خمْسَا ثَالِينْثْ، إِسبّبْ ذَايْسنْ ؤُشَا يَارْبحْ خمْسَا.

¹⁶ E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.

¹⁷ أَمنِّي عَاوذْ ونِّي إِطّْفنْ ثْنَاينْ ثَالِينْثْ، يَارْبحْ ثْنَاينْ نّغْنِي.

¹⁷ Da mesma sorte, o que

¹⁸ مَاشَا ونِّي إِطّْفنْ إِشْثْ ن ثَالِينْثْ، إِرُوحْ، إِغْزَا ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا إِسّْنُوفَّار ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ن بَابْ نّسْ.

¹⁸ Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.

¹⁹ ڒَامِي ثعْذُو أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ يُوسَا-د بَابْ ن إِمْسخَّارنْ نِّي ؤُشَا إِڭَّا أَكِيذْسنْ ڒحْسَابْ.

¹⁹ E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.

²⁰ خنِّي يُوسَا-د ونِّي إِطّْفنْ خمْسَا ثَالِينْثْ، يِيوِي-د خمْسَا ثَالِينْثْ نّغْنِي، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ثوْشِيذْ أَيِي خمْسَا ثَالِينْثْ، أَقَا ذَا، أَربْحغْ خمْسَا نّغْنِي كْثَارْ.‘

²⁰ Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.

²¹ يَارَّا-د خَاسْ بَابْ نّسْ، إِنَّا: ’مْلِيحْ إِ ثڭِّيذْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ ذ أَمْثِيقِّي. ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ أَشْ ڭّغْ خْ وَاطَّاسْ، أَذفْ-د غَارْ ڒفْرَاحثْ ن سِيذِي نّشْ.‘

²¹ E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.

²² خنِّي يُوسَا-د عَاوذْ ونِّي إِطّْفنْ ثْنَاينْ ثَالِينْثْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ثوْشِيذْ أَيِي ثْنَاينْ ثَالِينْثْ، أَقَا أَربْحغْ ثْنَاينْ نّغْنِي كْثَارْ.‘

²² E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.

²³ إِنَّا أَسْ سِيذِي نّسْ: ’مْلِيحْ إِ ثڭِّيذْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ ذ أَمْثِيقِّي. ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ أَشْ ڭّغْ خْ وَاطَّاسْ، أَذفْ-د غَارْ ڒفْرَاحثْ ن سِيذِي نكّْ.‘

²³ Disse-lhe o seu senhor: Bem

²⁴ مَاشَا ونِّي إِطّْفنْ إِشْثْ ن ثَالِينْثْ، يُوسَا-د عَاوذْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، سّْنغْ أَقَا شكْ ذ بْنَاذمْ ثْقسْحذْ، ثْمجَّارذْ مَانِي وَارْ ثْزَارّْعذْ، ثْيَارّْوذْ مَانِي وَارْ ثسَّارْوَاثذْ.

²⁴ Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;

²⁵ س ؤُينِّي ڭّْوذغْ ؤُشَا رُوحغْ، سّْنُوفَّارغْ ثَالِينْثْ نّشْ ذِي ثمُّورْثْ. أَغَاشْ ثنِّي نّشْ.‘

²⁵ e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o

²⁶ يَارَّا-د سِيذِي نّسْ، إِنَّا أَسْ: ’أَ أَمْسخَّارْ أَعفَّانْ أَمعْڭُوزْ، أَقَا ثسّْنذْ بلِّي أَقَا مْجَارغْ مَانِي وَارْ زَارْعغْ ؤُ يَارْوغْ مَانِي وَارْ سَّارْوثغْ.

²⁶ Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;

²⁷ خنِّي مْڒِي ثِيوْيذْ نُّوقَارْثْ إِنُو غَارْ ڒْبَانْكُو، خنِّي نشّْ، خْمِي د غَا يَاسغْ، أَذْ تَّارغْ مِينْ إِدْجَانْ إِنُو س أَرِّيبَا.

²⁷ devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.

²⁸ س ؤُيَا كّْسمْ أَسْ ثَالِينْثْ نِّي، أوْشْ إِ-ت إِ ونِّي غَارْ إِدْجَاعشْرَا ثَالِينْثْ!‘

²⁸ Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.

²⁹ مِينْزِي إِ كُوڒْ إِجّنْ ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ يِيڒِي س وَاطَّاسْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ.

²⁹ Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.

³⁰ نْضَارمْ أَمْسخَّارْ إِبطّْڒنْ غَارْ بَارَّا ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن ثَادْجسْثْ مَانِي غَا إِڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.“

³⁰ Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.

³¹ ”خْمِي د غَا يَاسْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ ؤُعُودْجِي نّسْ ؤُ مَارَّا لْمَالَاكَاثْ نّسْ إِقدّْسنْ أَكِيذسْ، خنِّي أَذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ ن ؤُعُودْجِي نّسْ.

³¹ E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;

³² أَذْ سّْمُوننْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا نتَّا أَذْ ثنْ إِمْسّبْضَا أَمْ مَامّشْ أَمكْسَاوْ إِسّْبطَّا إِحُوڒِييّنْ خْ إِغَايْضنْ.

³² e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.

³³ نتَّا أَذْ إِڭّْ إِحُوڒِييّنْ خْ ؤُفُوسِي نّسْ، مَاشَا إِغَايْضنْ خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³³ E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.

³⁴ ڒخْذنِّي أَذْ إِنِي ؤُجدْجِيذْ إِ يِينِّي خْ ؤُفُوسِي نّسْ: ’أَسمْ-د، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِتّْوَابَارْكنْ زِي بَابَا، وَارْثمْ ثَاڭلْذِيثْ إِ ذ أَومْ د-إِوجْذنْ زڭْ وَامِي ثتّْوَاڭّْ دُّونشْثْ.

³⁴ Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;

³⁵ مِينْزِي ثُوغَا ذَايِي ڒَاژْ ؤُشَا كنِّيوْ ثسّشّمْ أَيِي. ثُوغَا فُّوذغْ، ثوْشِيمْ أَيِي أَذْ سْوغْ. ثُوغَا أَيِي ذ أَبَارَّانِي، كنِّيوْ ثسّْزذْغمْ أَيِي،

³⁵ porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;

³⁶ ثُوغَا أَيِي ذ أَعَارْيَانْ، كنِّيوْ ثسّْيَارْضمْ أَيِي، ثُوغَا هڒْشغْ، كنِّيوْ ثسِّيجمْ-د خَافِي، ثُوغَا أَيِي ذِي ڒحْبسْ، كنِّيوْ ثُوسِيمْ-د غَارِي.‘

³⁶ e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.

³⁷ خنِّي أَذْ خَاسْ د-أَرّنْ إِمْسڭَّاذنْ، قَّارنْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، مڒْمِي شكْ نژْرَا ثْدْجُوژذْ ؤُشَا نسّشّْ إِ شكْ، نِيغْ مڒْمِي شكْ نژْرَا ثفُّوذذْ ؤُشَا نوْشْ أَشْ أَذْ ثسْوذْ؟

³⁷ Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e

³⁸ مڒْمِي شكْ نژْرَا ذ أَبَارَّانِي ؤُشَا نسّزْذغْ إِ شكْ، نِيغْ ذ أَعَارْيَانْ ؤُشَا نسّْيَارْضْ إِ شكْ؟

³⁸ E, quando te vimos estrangeiro e

³⁹ مڒْمِي شكْ نژْرَا ثْهڒْشذْ نِيغْ ذِي ڒحْبسْ ؤُشَا نُوسَا-د غَاركْ؟‘

³⁹ E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?

⁴⁰ أَذْ د-يَارّْ ؤُجدْجِيذْ، أَذْ أَسنْ يِينِي: ’س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مِينْ إِ ثڭِّيمْ إِ يِيجّنْ زڭْ وَاوْمَاثنْ إِمژْيَاننْ إِنُو، إِ نشّْ ؤُمِي ث ثڭِّيمْ.‘

⁴⁰ E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim

⁴¹ ڒخْذنِّي أَذْ يِينِي إِ يِينِّي إِدْجَانْ خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ: ’بعّْذمْ خَافِي، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِتّْوَانعْڒنْ، غَارْ ثْمسِّي ن ڒبْذَا إِ إِوجْذنْ إِ إِبْڒِيسْ ذ لْمَالَاكَاثْ نّسْ.

⁴¹ Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;

⁴² مِينْزِي ثُوغَا ذَايِي ڒَاژْ وَارْ ذ أَيِي ثسّشّمْ، فُّوذغْ وَارْ ذ أَيِي ثوْشِيمْ أَذْ سْوغْ.

⁴² porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;

⁴³ ثُوغَا أَيِي ذ أَبَارَّانِي، كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثسّْزذْغمْ، ثُوغَا أَيِي ذ أَعَارْيَانْ، وَارْ ذ أَيِي ثسّْيَارْضمْ، هڒْشغْ ؤُ تّْوَاحبْسغْ وَارْ خَافِي د-ثسِّيجمْ شَا.‘

⁴³ sendo estrangeiro, não me recolhestes;

⁴⁴ ڒخْذنِّي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْ خَاسْ د-أَرّنْ، أَذْ إِنِينْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، مڒْمِي شكْ نژْرَا ثدْجُوژذْ نِيغْ ثفُّوذذْ نِيغْ ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ أَعَارْيَانْ نِيغْ ثْهڒْشذْ نِيغْ ذِي ڒحْبسْ، خنِّي نشِّينْ وَارْ خَاكْ نْسخَّارْ شَا؟‘

⁴⁴ Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?

⁴⁵ خنِّي أَذْ خَاسنْ د-يَارّْ، أَذْ يِينِي: ’س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مِينْ وَارْ ثڭِّيمْ إِ يِيجّنْ زڭْ إِمژْيَاننْ إِنُو، إِ نشّْ ؤُمِي وَارْ ث ثڭِّيمْ عَاوذْ.‘

⁴⁵ Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos

⁴⁶ أَذْ رَاحنْ نِيثْنِي غَارْ ڒعْذَابْ إِتّْذُومَانْ، مَاشَا إِمْسڭَّاذنْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

⁴⁶ E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 25 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →