Mateus 25

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ”خنِّي أَذْ ثِيڒِي ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمشْنَاوْعشْرَا ن ثعْزَارِييِّينْ إِوْينْثْ ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ، فّْغنْثْ، حِيمَا أَذْ مّڒْقنْثْ أَكْ-ذ وسْڒِي ذ ثسْڒِيثْ.

¹ Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.

² خمْسَا زَّايْسنْثْ ذ ثِيمِيغِيسِينْ ؤُ خمْسَا ذ ثِيفْغَاڒْ.

² Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.

³ ثِينِّي إِدْجَانْ ذ ثِيفْغَاڒْ كْسِينْثْ ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ، مَاشَا وَارْ إِوْيِينْثْ شَا زّشْثْ.

³ As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;

⁴ ثِيمِيغِيسِينْ إِوْينْثْ-إِ-د زّشْثْ ذِي ثْزِييَّاثِينْ نْسنْثْ أَكْ-ذ ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ.

⁴ no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.

⁵ ڒَامِي إِعْضڒْ ؤُمُوڒَايْ، بْذَانْثْ تّْنُوذُومنْثْ مَارَّا ؤُشَا طّْصنْثْ.

⁵ E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.

⁶ ذِي ڒْوسْطْ ن دْجِيڒثْ ثُوغَا ذِينْ ثْغُويِّيثْ: ’خْزَارمْ، أَقَا أَمُوڒَايْ يُوسَا-د، فّْغمْ-د، أَذْ ث ثڒْقَامْ!‘

⁶ Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!

⁷ خنِّي كَّارنْثْ ثعْزَارِييِّينْ نِّي، سّوْجْذنْثْ-إِ-د ڒفْنَارَاثْ نْسنْثْ.

⁷ Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.

⁸ ثِيفْغَاڒْ نَّانْثْ إِ ثْمِيغِيسِينْ: ’وْشنْثْ أَنغْ زِي زّشْثْ نْكنْثْ مِينْزِي ڒفْنَارَاثْ نّغْ خسْينْثْ.‘

⁸ E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.

⁹ أَرِّينْثْ-إِ-د خَاسنْثْ ثْمِيغِيسِينْ، نَّانْثْ: ’عمَّارْصْ، وَارْ ذ أَنغْ إِتّْقذِّي إِ نشِّينْ ذ كنِّينْثْ. رُوحنْثْ غَارْ إِسبَّابنْ، مَاحنْذْ أَذْ ثسْغنْثْ إِ يِيخفْ نْكنْثْ.‘

⁹ Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.

¹⁰ ڒَامِي رُوحنْثْ نِيثنْثِي حِيمَا أَذْ سْغنْثْ، يُوسَا-د ؤُمُوڒَايْ، ؤُ ثِينِّي ثُوغَا إِوجْذنْ ؤُذْفنْثْ أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ڒفْرَاحثْ ن وُورَارْ ؤُشَا ثْبلّعْ ثوَّارْثْ.

¹⁰ E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.

¹¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ؤُسِينْثْ ثعْزَارِييِّينْ نّغْنِي، قَّارنْثْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، أَ سِيذِيثْنغْ، أَرْزمْ أَنغْ!‘

¹¹ Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!

¹² نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ’س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَكنْثْ إِنِيغْ، وَارْ كنِّينْثْ سِّينغْ.‘

¹² Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.

¹³ س ؤُينِّي حْضَامْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ شَا أَسّْ ؤُڒَا ذ ثَاسَاعّثْ.“

¹³ Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.

¹⁴ ”مِينْزِي ثَامسْڒَاشْثْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ إِسَافَارْ بَارَّا إِ ثمُّورْثْ نّسْ، إِڒَاغَا-د خْ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُشَا إِكلّفْ إِ-ثنْ خْ وَاڭْڒَا نّسْ.

¹⁴ Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.

¹⁵ إِوْشَا إِ يِيجّنْ خمْسَا ثَالِينْثْ، إِ ونّغْنِي ثْنَاينْ، إِ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا إِشْثنْ ن ثَالِينْثْ، كُوڒْ إِجّنْ عْلَاحْسَابْ ثِيزمَّارْ نّسْ، ڒخْذنِّي إِكَّارْ، إِسَافَارْ ذغْيَا.

¹⁵ A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.

¹⁶ إِرُوحْ ونِّي إِطّْفنْ خمْسَا ثَالِينْثْ، إِسبّبْ ذَايْسنْ ؤُشَا يَارْبحْ خمْسَا.

¹⁶ O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.

¹⁷ أَمنِّي عَاوذْ ونِّي إِطّْفنْ ثْنَاينْ ثَالِينْثْ، يَارْبحْ ثْنَاينْ نّغْنِي.

¹⁷ Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.

¹⁸ مَاشَا ونِّي إِطّْفنْ إِشْثْ ن ثَالِينْثْ، إِرُوحْ، إِغْزَا ذِي ثمُّورْثْ ؤُشَا إِسّْنُوفَّار ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ ن بَابْ نّسْ.

¹⁸ Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.

¹⁹ ڒَامِي ثعْذُو أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ يُوسَا-د بَابْ ن إِمْسخَّارنْ نِّي ؤُشَا إِڭَّا أَكِيذْسنْ ڒحْسَابْ.

¹⁹ Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.

²⁰ خنِّي يُوسَا-د ونِّي إِطّْفنْ خمْسَا ثَالِينْثْ، يِيوِي-د خمْسَا ثَالِينْثْ نّغْنِي، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ثوْشِيذْ أَيِي خمْسَا ثَالِينْثْ، أَقَا ذَا، أَربْحغْ خمْسَا نّغْنِي كْثَارْ.‘

²⁰ Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.

²¹ يَارَّا-د خَاسْ بَابْ نّسْ، إِنَّا: ’مْلِيحْ إِ ثڭِّيذْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ ذ أَمْثِيقِّي. ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ أَشْ ڭّغْ خْ وَاطَّاسْ، أَذفْ-د غَارْ ڒفْرَاحثْ ن سِيذِي نّشْ.‘

²¹ Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.

²² خنِّي يُوسَا-د عَاوذْ ونِّي إِطّْفنْ ثْنَاينْ ثَالِينْثْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، ثوْشِيذْ أَيِي ثْنَاينْ ثَالِينْثْ، أَقَا أَربْحغْ ثْنَاينْ نّغْنِي كْثَارْ.‘

²² E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.

²³ إِنَّا أَسْ سِيذِي نّسْ: ’مْلِيحْ إِ ثڭِّيذْ، أَ أَمْسخَّارْ أَصبْحَانْ ذ أَمْثِيقِّي. ثُوغَا شكْ ذ أَمْثِيقِّي خْ ذْرُوسْ، أَذْ أَشْ ڭّغْ خْ وَاطَّاسْ، أَذفْ-د غَارْ ڒفْرَاحثْ ن سِيذِي نكّْ.‘

²³ Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.

²⁴ مَاشَا ونِّي إِطّْفنْ إِشْثْ ن ثَالِينْثْ، يُوسَا-د عَاوذْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، سّْنغْ أَقَا شكْ ذ بْنَاذمْ ثْقسْحذْ، ثْمجَّارذْ مَانِي وَارْ ثْزَارّْعذْ، ثْيَارّْوذْ مَانِي وَارْ ثسَّارْوَاثذْ.

²⁴ Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,

²⁵ س ؤُينِّي ڭّْوذغْ ؤُشَا رُوحغْ، سّْنُوفَّارغْ ثَالِينْثْ نّشْ ذِي ثمُّورْثْ. أَغَاشْ ثنِّي نّشْ.‘

²⁵ receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.

²⁶ يَارَّا-د سِيذِي نّسْ، إِنَّا أَسْ: ’أَ أَمْسخَّارْ أَعفَّانْ أَمعْڭُوزْ، أَقَا ثسّْنذْ بلِّي أَقَا مْجَارغْ مَانِي وَارْ زَارْعغْ ؤُ يَارْوغْ مَانِي وَارْ سَّارْوثغْ.

²⁶ Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?

²⁷ خنِّي مْڒِي ثِيوْيذْ نُّوقَارْثْ إِنُو غَارْ ڒْبَانْكُو، خنِّي نشّْ، خْمِي د غَا يَاسغْ، أَذْ تَّارغْ مِينْ إِدْجَانْ إِنُو س أَرِّيبَا.

²⁷ Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.

²⁸ س ؤُيَا كّْسمْ أَسْ ثَالِينْثْ نِّي، أوْشْ إِ-ت إِ ونِّي غَارْ إِدْجَاعشْرَا ثَالِينْثْ!‘

²⁸ Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.

²⁹ مِينْزِي إِ كُوڒْ إِجّنْ ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ يِيڒِي س وَاطَّاسْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ.

²⁹ Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.

³⁰ نْضَارمْ أَمْسخَّارْ إِبطّْڒنْ غَارْ بَارَّا ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن ثَادْجسْثْ مَانِي غَا إِڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.“

³⁰ E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.

³¹ ”خْمِي د غَا يَاسْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ ؤُعُودْجِي نّسْ ؤُ مَارَّا لْمَالَاكَاثْ نّسْ إِقدّْسنْ أَكِيذسْ، خنِّي أَذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ ن ؤُعُودْجِي نّسْ.

³¹ Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;

³² أَذْ سّْمُوننْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ قِيبَاتْشْ نّسْ ؤُشَا نتَّا أَذْ ثنْ إِمْسّبْضَا أَمْ مَامّشْ أَمكْسَاوْ إِسّْبطَّا إِحُوڒِييّنْ خْ إِغَايْضنْ.

³² e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;

³³ نتَّا أَذْ إِڭّْ إِحُوڒِييّنْ خْ ؤُفُوسِي نّسْ، مَاشَا إِغَايْضنْ خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ.

³³ e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;

³⁴ ڒخْذنِّي أَذْ إِنِي ؤُجدْجِيذْ إِ يِينِّي خْ ؤُفُوسِي نّسْ: ’أَسمْ-د، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِتّْوَابَارْكنْ زِي بَابَا، وَارْثمْ ثَاڭلْذِيثْ إِ ذ أَومْ د-إِوجْذنْ زڭْ وَامِي ثتّْوَاڭّْ دُّونشْثْ.

³⁴ então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.

³⁵ مِينْزِي ثُوغَا ذَايِي ڒَاژْ ؤُشَا كنِّيوْ ثسّشّمْ أَيِي. ثُوغَا فُّوذغْ، ثوْشِيمْ أَيِي أَذْ سْوغْ. ثُوغَا أَيِي ذ أَبَارَّانِي، كنِّيوْ ثسّْزذْغمْ أَيِي،

³⁵ Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;

³⁶ ثُوغَا أَيِي ذ أَعَارْيَانْ، كنِّيوْ ثسّْيَارْضمْ أَيِي، ثُوغَا هڒْشغْ، كنِّيوْ ثسِّيجمْ-د خَافِي، ثُوغَا أَيِي ذِي ڒحْبسْ، كنِّيوْ ثُوسِيمْ-د غَارِي.‘

³⁶ estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.

³⁷ خنِّي أَذْ خَاسْ د-أَرّنْ إِمْسڭَّاذنْ، قَّارنْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، مڒْمِي شكْ نژْرَا ثْدْجُوژذْ ؤُشَا نسّشّْ إِ شكْ، نِيغْ مڒْمِي شكْ نژْرَا ثفُّوذذْ ؤُشَا نوْشْ أَشْ أَذْ ثسْوذْ؟

³⁷ Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?

³⁸ مڒْمِي شكْ نژْرَا ذ أَبَارَّانِي ؤُشَا نسّزْذغْ إِ شكْ، نِيغْ ذ أَعَارْيَانْ ؤُشَا نسّْيَارْضْ إِ شكْ؟

³⁸ E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?

³⁹ مڒْمِي شكْ نژْرَا ثْهڒْشذْ نِيغْ ذِي ڒحْبسْ ؤُشَا نُوسَا-د غَاركْ؟‘

³⁹ E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?

⁴⁰ أَذْ د-يَارّْ ؤُجدْجِيذْ، أَذْ أَسنْ يِينِي: ’س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مِينْ إِ ثڭِّيمْ إِ يِيجّنْ زڭْ وَاوْمَاثنْ إِمژْيَاننْ إِنُو، إِ نشّْ ؤُمِي ث ثڭِّيمْ.‘

⁴⁰ O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.

⁴¹ ڒخْذنِّي أَذْ يِينِي إِ يِينِّي إِدْجَانْ خْ ؤُزڒْمَاضْ نّسْ: ’بعّْذمْ خَافِي، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِتّْوَانعْڒنْ، غَارْ ثْمسِّي ن ڒبْذَا إِ إِوجْذنْ إِ إِبْڒِيسْ ذ لْمَالَاكَاثْ نّسْ.

⁴¹ Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.

⁴² مِينْزِي ثُوغَا ذَايِي ڒَاژْ وَارْ ذ أَيِي ثسّشّمْ، فُّوذغْ وَارْ ذ أَيِي ثوْشِيمْ أَذْ سْوغْ.

⁴² Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;

⁴³ ثُوغَا أَيِي ذ أَبَارَّانِي، كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثسّْزذْغمْ، ثُوغَا أَيِي ذ أَعَارْيَانْ، وَارْ ذ أَيِي ثسّْيَارْضمْ، هڒْشغْ ؤُ تّْوَاحبْسغْ وَارْ خَافِي د-ثسِّيجمْ شَا.‘

⁴³ sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.

⁴⁴ ڒخْذنِّي ؤُڒَا ذ نِيثْنِي أَذْ خَاسْ د-أَرّنْ، أَذْ إِنِينْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، مڒْمِي شكْ نژْرَا ثدْجُوژذْ نِيغْ ثفُّوذذْ نِيغْ ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ أَعَارْيَانْ نِيغْ ثْهڒْشذْ نِيغْ ذِي ڒحْبسْ، خنِّي نشِّينْ وَارْ خَاكْ نْسخَّارْ شَا؟‘

⁴⁴ E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?

⁴⁵ خنِّي أَذْ خَاسنْ د-يَارّْ، أَذْ يِينِي: ’س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مِينْ وَارْ ثڭِّيمْ إِ يِيجّنْ زڭْ إِمژْيَاننْ إِنُو، إِ نشّْ ؤُمِي وَارْ ث ثڭِّيمْ عَاوذْ.‘

⁴⁵ Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.

⁴⁶ أَذْ رَاحنْ نِيثْنِي غَارْ ڒعْذَابْ إِتّْذُومَانْ، مَاشَا إِمْسڭَّاذنْ غَارْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.“

⁴⁶ E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 25 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →