Mateus 22

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ إِطّفْ يَاسُوع عَاوذْ ذڭْ وَاوَاڒْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاوذْ س إِمذْيَا، إِنَّا:

¹ Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:

² ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِڭَّا ؤُرَارْ إِ مِّيسْ.

² “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.

³ إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ڒَاغَانْ خْ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ غَارْ وُورَارْ، مَاشَا ؤُڭِينْ أَذْ د-أَسنْ.

³ Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.

⁴ عَاوذْ إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، إِنَّا: ’إِنِيمْ إِ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ: أَقَا سّْوجْذغْ أَومْ أَمشْڒِي، غَارْصغْ إِ إِينْذُوزنْ إِنُو ذ ڒْمَاڒْ إِنُو إِصحّنْ، أَقَا مَارَّا إِوْجذْ، أَسمْ-د غَارْ وُورَارْ!‘ “

⁴ “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.

⁵ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ وْشِينْ شَا ثَايْنِيثْ إِ مَانْ أَيَا، رُوحنْ، إِجّنْ غَارْ ڒعْرَاصِي نّسْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ تِّيجَارَا نّسْ.

⁵ Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.

⁶ إِنِّي إِقِّيمنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ،غزَّانْ ذَايْسنْ ؤُشَا نْغِينْ ثنْ.

⁶ Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.

⁷ ڒَْامِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ مَانْ أَيَا، إِخيّقْ أَطَّاسْ، إِسّكّْ-د ڒْعسْكَارْ نّسْ ؤُشَا يَاريّبْ إِقتَّاڒنْ نِّي ؤُشَا إِسّشْمضْ ثَانْذِينْثْ نْسنْ.

⁷ “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.

⁸ خنِّي إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ’أَقَا ؤُرَارْ إِوْجذْ مَاشَا إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاعَارْضنْ وَارْ ث سْذِيهِيدْجنْ شَا.

⁸ Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.

⁹ س ؤُيَا ؤُيُورمْ غَارْ مَانِي تّمْسبْضَانْ إِبْرِيذنْ، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنِّي إِ غَا ثَافمْ ذِينْ غَارْ وُورَارْ.‘

⁹ Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.

¹⁰ خنِّي فّْغنْ-د إِمْسخَّارنْ نِّي غَارْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا إِنِّي ؤُفِينْ، أَمْ يِيصبْحَاننْ أَمْ يِيعفَّاننْ، ؤُشَا ثَادَّارْثْ ن وُورَارْ ثذْوڒْ ثشُّورْ س إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ ذِينِّي.

¹⁰ Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.

¹¹ ڒَامِي د-يُوذفْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ إِنوْجِيونْ نِّي إِقِّيمنْ ذِينِّي، إِحكَّارْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ يَارْضْ شَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ.

¹¹ “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento

¹² إِنَّا أَسْ: ’أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، مَامّشْ د-ثُوذْفذْ ذَانِيثَا بْڒَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ؟‘ مَاشَا نتَّا إِذْوڒْ إِڭْنُو.

¹² e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.

¹³ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِمْسخَّارنْ: ’شَارْفمْ ث س إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ ؤُشَا نْضَارمْ ث بَارَّا غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثَادْجسْثْ مَانِي غَا إِڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.‘

¹³ Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.

¹⁴ مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ مَاشَا ذْرُوسْ إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ.“

¹⁴ “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.

¹⁵ خنِّي رُوحنْ إِفَارِيسِييّنْ، مْشَاوَارنْ مَامّشْ أَذْ أَسْ ڭّنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْأنْ نّسْ.

¹⁵ Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.

¹⁶ سّكّنْ غَارسْ إِمحْضَارنْ نْسنْ أَكْ-ذ إِنِّي زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا نسّنْ بلِّي شكْ ذ ثِيذتّْ، ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ، نْهْڒَا مَا ثسّڒْقِيذْ ؤُڒَا خْ يِيجّْ، مِينْزِي شكْ وَارْ ثتّڭّذْ س وُوذْمَاونْ.

¹⁶ Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.

¹⁷ إِوَا إِنِي أَنغْ مَامّشْ إِ ثْوَاڒِيذْ شكْ: مَا إِحقّْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا أَذْ ثتّْوَاخدْجصْ ضَّارِيبَا إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟“

¹⁷ Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.

¹⁸ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ ثَاحْرَايْمشْثْ نْسنْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ، كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ؟

¹⁸ Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?

¹⁹ سشّْنمْ أَيِي إِجّْ ن ؤُقِييَّا ن ذِينَارْ ن ضَّارِيبَا خْ كُوڒْ أَزدْجِيفْ!“ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ.

¹⁹ Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,

²⁰ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“

²⁰ ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.

²¹ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ ؤُ إِ أَربِّي مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي.“

²¹ “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.

²² ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سمْحنْ ذَايسْ ؤُشَا رُوحنْ.

²² Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.

²³ ذڭْ وَاسّْ نِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِصَاذُوقِييّنْ، قَّارنْ أَسْ: ’أَقَا وَارْ ذِينْ بُو ثُوذَارْثْ إِ إِمتِّيننْ!‘، ؤُشَا سّقْسَانْ ث،

²³ No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,

²⁴ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، مُوسَا أَقَا إِنَّا: ’مَاڒَا إِمُّوثْ حذْ وَارْ د-يجِّي بُو ثَارْوَا، إِتّْخصَّا إِ ؤُمَاسْ أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ أَذْ كِيذسْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.‘

²⁴ e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.

²⁵ ثُوغَا غَارْنغْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو إِمْڒشْ، إِمُّوثْ. ؤُمِي وَارْ د-يجِّي شَا ثَارْوَا، أَقَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ نّسْ إِ ؤُمَاسْ.

²⁵ Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.

²⁶ أَمُّو إِ إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَڒْ ونِّي وِيسّْ سبْعَا.

²⁶ O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.

²⁷ غَارْ ؤُنڭَّارُو نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ.

²⁷ Por fim, a mulher também morreu.

²⁸ إِ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ذِي ثْنُوكْرَا، مِينْزِي نِيثْنِي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ؟“

²⁸ Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.

²⁹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا كنِّيوْ ثْودَّارمْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ جّهْذْ ن أَربِّي.

²⁹ Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,

³⁰ مِينْزِي ذِي ثْنُوكْرَا وَارْ تِّيوْينْ نِيثْنِي ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ وَارْ تِّيڒِينْثْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا.

³⁰ pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.

³¹ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن ثْنُوكْرَا جَارْ إِمتِّيننْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْ شَا مِينْ ذ أَومْ إِنَّا أَربِّي إِ إِقَّارنْ:

³¹ “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:

³² ’أَقَا نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ، أَربِّي ن يَاعْقُوبْ!‘ أَربِّي وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ مَاشَا ن يِينِّي إِدَّارنْ.“

³² ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.

³³ ڒَامِي سْڒِينْ ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ ذڭْ ؤُسڒْمذْ نّسْ.

³³ Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.

³⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ بلِّي نتَّا إِبلّعْ أَقمُّومْ ن إِصَاذُوقِييّنْ، مُوننْ جَارْ أَسنْ.

³⁴ Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.

³⁵ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِجّنْ ونِّي إِسّْننْ شَّارِيعَا مْلِيحْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ:

³⁵ Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:

³⁶ ”أَ أَمْسغَّارْ، مَانْ ثَاوْصيّثْ إِ إِدْجَانْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي شَّارِيعَا؟“

³⁶ “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.

³⁷ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ ؤُ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ.

³⁷ Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.

³⁸ ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامقّْرَانْثْ ذ ثَامزْوَارُوثْ.

³⁸ Este é o primeiro e o maior mandamento.

³⁹ ثنِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ثَارْوسْ ذَايسْ، أَقَا نتَّاثْ: ’أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ‘.

³⁹ O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.

⁴⁰ خْ ثْنَاينْ ن ثْوصَّا-يَا ثتّْوَابْنَا مَارَّا شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ.“

⁴⁰ Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.

⁴¹ أَمْ ثُوغَا مُوننْ إِفَارِيسِييّنْ، إِسّقْسَا ثنْ يَاسُوع،

⁴¹ Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:

⁴² إِنَّا: ”مِينْ ثقَّارمْ خْ لْمَاسِيحْ؟ ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

⁴² “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.

⁴³ إِنَّا أَسنْ: ”مَامّشْ إِ غَا يڭّْ ذَاوُوذْ أَذْ أَسْ إِسمَّا زِي أَرُّوحْ ’سِيذِي‘، أَمْ إِقَّارْ:

⁴³ Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:

⁴⁴ ’سِيذِي إِنَّا إِ سِيذِي إِنُو: قِّيمْ-د خْ ؤُفُوسِي إِنُو أَڒْ غَا ڭّغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ سَاذُو إِضَارنْ نّشْ.‘

⁴⁴ ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.

⁴⁵ مَاڒَا ذَاوُوذْ إِڒَاغَا أَسْ ’سِيذِي‘، مَامّشْ غَا يِيڒِي ذ مِّيسْ؟“

⁴⁵ Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.

⁴⁶ ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَاسْ د-يَارّْ ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِقِّيمْ إِزعّمْ إِتّْسقْسَا ث شَا عَاذْ زڭْ وَاسّْ نِّي.

⁴⁶ Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →