Mateus 22

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِطّفْ يَاسُوع عَاوذْ ذڭْ وَاوَاڒْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاوذْ س إِمذْيَا، إِنَّا:

¹ De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:

² ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِڭَّا ؤُرَارْ إِ مِّيسْ.

² — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.

³ إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ڒَاغَانْ خْ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ غَارْ وُورَارْ، مَاشَا ؤُڭِينْ أَذْ د-أَسنْ.

³ Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.

⁴ عَاوذْ إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، إِنَّا: ’إِنِيمْ إِ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ: أَقَا سّْوجْذغْ أَومْ أَمشْڒِي، غَارْصغْ إِ إِينْذُوزنْ إِنُو ذ ڒْمَاڒْ إِنُو إِصحّنْ، أَقَا مَارَّا إِوْجذْ، أَسمْ-د غَارْ وُورَارْ!‘ “

⁴ Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”

⁵ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ وْشِينْ شَا ثَايْنِيثْ إِ مَانْ أَيَا، رُوحنْ، إِجّنْ غَارْ ڒعْرَاصِي نّسْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ تِّيجَارَا نّسْ.

⁵ Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.

⁶ إِنِّي إِقِّيمنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ،غزَّانْ ذَايْسنْ ؤُشَا نْغِينْ ثنْ.

⁶ Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.

⁷ ڒَْامِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ مَانْ أَيَا، إِخيّقْ أَطَّاسْ، إِسّكّْ-د ڒْعسْكَارْ نّسْ ؤُشَا يَاريّبْ إِقتَّاڒنْ نِّي ؤُشَا إِسّشْمضْ ثَانْذِينْثْ نْسنْ.

⁷ — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.

⁸ خنِّي إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ’أَقَا ؤُرَارْ إِوْجذْ مَاشَا إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاعَارْضنْ وَارْ ث سْذِيهِيدْجنْ شَا.

⁸ Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.

⁹ س ؤُيَا ؤُيُورمْ غَارْ مَانِي تّمْسبْضَانْ إِبْرِيذنْ، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنِّي إِ غَا ثَافمْ ذِينْ غَارْ وُورَارْ.‘

⁹ Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”

¹⁰ خنِّي فّْغنْ-د إِمْسخَّارنْ نِّي غَارْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا إِنِّي ؤُفِينْ، أَمْ يِيصبْحَاننْ أَمْ يِيعفَّاننْ، ؤُشَا ثَادَّارْثْ ن وُورَارْ ثذْوڒْ ثشُّورْ س إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ ذِينِّي.

¹⁰ E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.

¹¹ ڒَامِي د-يُوذفْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ إِنوْجِيونْ نِّي إِقِّيمنْ ذِينِّي، إِحكَّارْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ يَارْضْ شَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ.

¹¹ — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial

¹² إِنَّا أَسْ: ’أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، مَامّشْ د-ثُوذْفذْ ذَانِيثَا بْڒَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ؟‘ مَاشَا نتَّا إِذْوڒْ إِڭْنُو.

¹² e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.

¹³ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِمْسخَّارنْ: ’شَارْفمْ ث س إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ ؤُشَا نْضَارمْ ث بَارَّا غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثَادْجسْثْ مَانِي غَا إِڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.‘

¹³ Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”

¹⁴ مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ مَاشَا ذْرُوسْ إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ.“

¹⁴ Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.

¹⁵ خنِّي رُوحنْ إِفَارِيسِييّنْ، مْشَاوَارنْ مَامّشْ أَذْ أَسْ ڭّنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْأنْ نّسْ.

¹⁵ Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.

¹⁶ سّكّنْ غَارسْ إِمحْضَارنْ نْسنْ أَكْ-ذ إِنِّي زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا نسّنْ بلِّي شكْ ذ ثِيذتّْ، ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ، نْهْڒَا مَا ثسّڒْقِيذْ ؤُڒَا خْ يِيجّْ، مِينْزِي شكْ وَارْ ثتّڭّذْ س وُوذْمَاونْ.

¹⁶ E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.

¹⁷ إِوَا إِنِي أَنغْ مَامّشْ إِ ثْوَاڒِيذْ شكْ: مَا إِحقّْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا أَذْ ثتّْوَاخدْجصْ ضَّارِيبَا إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟“

¹⁷ Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?

¹⁸ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ ثَاحْرَايْمشْثْ نْسنْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ، كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ؟

¹⁸ Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:

¹⁹ سشّْنمْ أَيِي إِجّْ ن ؤُقِييَّا ن ذِينَارْ ن ضَّارِيبَا خْ كُوڒْ أَزدْجِيفْ!“ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ.

¹⁹ Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.

²⁰ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“

²⁰ E Jesus lhes perguntou:

²¹ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ ؤُ إِ أَربِّي مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي.“

²¹ Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:

²² ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سمْحنْ ذَايسْ ؤُشَا رُوحنْ.

²² Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.

²³ ذڭْ وَاسّْ نِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِصَاذُوقِييّنْ، قَّارنْ أَسْ: ’أَقَا وَارْ ذِينْ بُو ثُوذَارْثْ إِ إِمتِّيننْ!‘، ؤُشَا سّقْسَانْ ث،

²³ Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:

²⁴ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، مُوسَا أَقَا إِنَّا: ’مَاڒَا إِمُّوثْ حذْ وَارْ د-يجِّي بُو ثَارْوَا، إِتّْخصَّا إِ ؤُمَاسْ أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ أَذْ كِيذسْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.‘

²⁴ — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”

²⁵ ثُوغَا غَارْنغْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو إِمْڒشْ، إِمُّوثْ. ؤُمِي وَارْ د-يجِّي شَا ثَارْوَا، أَقَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ نّسْ إِ ؤُمَاسْ.

²⁵ Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.

²⁶ أَمُّو إِ إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَڒْ ونِّي وِيسّْ سبْعَا.

²⁶ O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.

²⁷ غَارْ ؤُنڭَّارُو نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ.

²⁷ Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.

²⁸ إِ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ذِي ثْنُوكْرَا، مِينْزِي نِيثْنِي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ؟“

²⁸ Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.

²⁹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا كنِّيوْ ثْودَّارمْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ جّهْذْ ن أَربِّي.

²⁹ Jesus respondeu:

³⁰ مِينْزِي ذِي ثْنُوكْرَا وَارْ تِّيوْينْ نِيثْنِي ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ وَارْ تِّيڒِينْثْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا.

³⁰ Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.

³¹ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن ثْنُوكْرَا جَارْ إِمتِّيننْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْ شَا مِينْ ذ أَومْ إِنَّا أَربِّي إِ إِقَّارنْ:

³¹ Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:

³² ’أَقَا نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ، أَربِّي ن يَاعْقُوبْ!‘ أَربِّي وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ مَاشَا ن يِينِّي إِدَّارنْ.“

³² “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.

³³ ڒَامِي سْڒِينْ ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ ذڭْ ؤُسڒْمذْ نّسْ.

³³ Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.

³⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ بلِّي نتَّا إِبلّعْ أَقمُّومْ ن إِصَاذُوقِييّنْ، مُوننْ جَارْ أَسنْ.

³⁴ Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.

³⁵ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِجّنْ ونِّي إِسّْننْ شَّارِيعَا مْلِيحْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ:

³⁵ E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:

³⁶ ”أَ أَمْسغَّارْ، مَانْ ثَاوْصيّثْ إِ إِدْجَانْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي شَّارِيعَا؟“

³⁶ — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?

³⁷ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ ؤُ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ.

³⁷ Jesus respondeu:

³⁸ ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامقّْرَانْثْ ذ ثَامزْوَارُوثْ.

³⁸ Este é o grande e primeiro mandamento.

³⁹ ثنِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ثَارْوسْ ذَايسْ، أَقَا نتَّاثْ: ’أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ‘.

³⁹ E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”

⁴⁰ خْ ثْنَاينْ ن ثْوصَّا-يَا ثتّْوَابْنَا مَارَّا شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ.“

⁴⁰ Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.

⁴¹ أَمْ ثُوغَا مُوننْ إِفَارِيسِييّنْ، إِسّقْسَا ثنْ يَاسُوع،

⁴¹ Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:

⁴² إِنَّا: ”مِينْ ثقَّارمْ خْ لْمَاسِيحْ؟ ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

⁴² — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.

⁴³ إِنَّا أَسنْ: ”مَامّشْ إِ غَا يڭّْ ذَاوُوذْ أَذْ أَسْ إِسمَّا زِي أَرُّوحْ ’سِيذِي‘، أَمْ إِقَّارْ:

⁴³ E Jesus perguntou:

⁴⁴ ’سِيذِي إِنَّا إِ سِيذِي إِنُو: قِّيمْ-د خْ ؤُفُوسِي إِنُو أَڒْ غَا ڭّغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ سَاذُو إِضَارنْ نّشْ.‘

⁴⁴ “Disse o Senhor ao meu Senhor:

⁴⁵ مَاڒَا ذَاوُوذْ إِڒَاغَا أَسْ ’سِيذِي‘، مَامّشْ غَا يِيڒِي ذ مِّيسْ؟“

⁴⁵ — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?

⁴⁶ ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَاسْ د-يَارّْ ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِقِّيمْ إِزعّمْ إِتّْسقْسَا ث شَا عَاذْ زڭْ وَاسّْ نِّي.

⁴⁶ E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →