Mateus 22

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ إِطّفْ يَاسُوع عَاوذْ ذڭْ وَاوَاڒْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاوذْ س إِمذْيَا، إِنَّا:

¹ Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:

² ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِڭَّا ؤُرَارْ إِ مِّيسْ.

² O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.

³ إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ڒَاغَانْ خْ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ غَارْ وُورَارْ، مَاشَا ؤُڭِينْ أَذْ د-أَسنْ.

³ E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.

⁴ عَاوذْ إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، إِنَّا: ’إِنِيمْ إِ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ: أَقَا سّْوجْذغْ أَومْ أَمشْڒِي، غَارْصغْ إِ إِينْذُوزنْ إِنُو ذ ڒْمَاڒْ إِنُو إِصحّنْ، أَقَا مَارَّا إِوْجذْ، أَسمْ-د غَارْ وُورَارْ!‘ “

⁴ Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados

⁵ نِيثْنِي مَاشَا وَارْ وْشِينْ شَا ثَايْنِيثْ إِ مَانْ أَيَا، رُوحنْ، إِجّنْ غَارْ ڒعْرَاصِي نّسْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ تِّيجَارَا نّسْ.

⁵ Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;

⁶ إِنِّي إِقِّيمنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ،غزَّانْ ذَايْسنْ ؤُشَا نْغِينْ ثنْ.

⁶ e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.

⁷ ڒَْامِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ مَانْ أَيَا، إِخيّقْ أَطَّاسْ، إِسّكّْ-د ڒْعسْكَارْ نّسْ ؤُشَا يَاريّبْ إِقتَّاڒنْ نِّي ؤُشَا إِسّشْمضْ ثَانْذِينْثْ نْسنْ.

⁷ E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.

⁸ خنِّي إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ’أَقَا ؤُرَارْ إِوْجذْ مَاشَا إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاعَارْضنْ وَارْ ث سْذِيهِيدْجنْ شَا.

⁸ Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.

⁹ س ؤُيَا ؤُيُورمْ غَارْ مَانِي تّمْسبْضَانْ إِبْرِيذنْ، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنِّي إِ غَا ثَافمْ ذِينْ غَارْ وُورَارْ.‘

⁹ Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.

¹⁰ خنِّي فّْغنْ-د إِمْسخَّارنْ نِّي غَارْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا إِنِّي ؤُفِينْ، أَمْ يِيصبْحَاننْ أَمْ يِيعفَّاننْ، ؤُشَا ثَادَّارْثْ ن وُورَارْ ثذْوڒْ ثشُّورْ س إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ ذِينِّي.

¹⁰ E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.

¹¹ ڒَامِي د-يُوذفْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ إِنوْجِيونْ نِّي إِقِّيمنْ ذِينِّي، إِحكَّارْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ يَارْضْ شَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ.

¹¹ E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem

¹² إِنَّا أَسْ: ’أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، مَامّشْ د-ثُوذْفذْ ذَانِيثَا بْڒَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ؟‘ مَاشَا نتَّا إِذْوڒْ إِڭْنُو.

¹² E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.

¹³ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِمْسخَّارنْ: ’شَارْفمْ ث س إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ ؤُشَا نْضَارمْ ث بَارَّا غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثَادْجسْثْ مَانِي غَا إِڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.‘

¹³ Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-

¹⁴ مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ مَاشَا ذْرُوسْ إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ.“

¹⁴ Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.

¹⁵ خنِّي رُوحنْ إِفَارِيسِييّنْ، مْشَاوَارنْ مَامّشْ أَذْ أَسْ ڭّنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْأنْ نّسْ.

¹⁵ Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.

¹⁶ سّكّنْ غَارسْ إِمحْضَارنْ نْسنْ أَكْ-ذ إِنِّي زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا نسّنْ بلِّي شكْ ذ ثِيذتّْ، ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ، نْهْڒَا مَا ثسّڒْقِيذْ ؤُڒَا خْ يِيجّْ، مِينْزِي شكْ وَارْ ثتّڭّذْ س وُوذْمَاونْ.

¹⁶ E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.

¹⁷ إِوَا إِنِي أَنغْ مَامّشْ إِ ثْوَاڒِيذْ شكْ: مَا إِحقّْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا أَذْ ثتّْوَاخدْجصْ ضَّارِيبَا إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟“

¹⁷ Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?

¹⁸ مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ ثَاحْرَايْمشْثْ نْسنْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ، كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ؟

¹⁸ Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?

¹⁹ سشّْنمْ أَيِي إِجّْ ن ؤُقِييَّا ن ذِينَارْ ن ضَّارِيبَا خْ كُوڒْ أَزدْجِيفْ!“ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ.

¹⁹ Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.

²⁰ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“

²⁰ E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e

²¹ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ ؤُ إِ أَربِّي مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي.“

²¹ Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que

²² ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سمْحنْ ذَايسْ ؤُشَا رُوحنْ.

²² E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.

²³ ذڭْ وَاسّْ نِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِصَاذُوقِييّنْ، قَّارنْ أَسْ: ’أَقَا وَارْ ذِينْ بُو ثُوذَارْثْ إِ إِمتِّيننْ!‘، ؤُشَا سّقْسَانْ ث،

²³ No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,

²⁴ نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، مُوسَا أَقَا إِنَّا: ’مَاڒَا إِمُّوثْ حذْ وَارْ د-يجِّي بُو ثَارْوَا، إِتّْخصَّا إِ ؤُمَاسْ أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ أَذْ كِيذسْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.‘

²⁴ dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.

²⁵ ثُوغَا غَارْنغْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو إِمْڒشْ، إِمُّوثْ. ؤُمِي وَارْ د-يجِّي شَا ثَارْوَا، أَقَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ نّسْ إِ ؤُمَاسْ.

²⁵ Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.

²⁶ أَمُّو إِ إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَڒْ ونِّي وِيسّْ سبْعَا.

²⁶ Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;

²⁷ غَارْ ؤُنڭَّارُو نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ.

²⁷ por fim, depois de todos, morreu também a mulher.

²⁸ إِ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ذِي ثْنُوكْرَا، مِينْزِي نِيثْنِي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ؟“

²⁸ Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?

²⁹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا كنِّيوْ ثْودَّارمْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ جّهْذْ ن أَربِّي.

²⁹ Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.

³⁰ مِينْزِي ذِي ثْنُوكْرَا وَارْ تِّيوْينْ نِيثْنِي ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ وَارْ تِّيڒِينْثْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا.

³⁰ Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.

³¹ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن ثْنُوكْرَا جَارْ إِمتِّيننْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْ شَا مِينْ ذ أَومْ إِنَّا أَربِّي إِ إِقَّارنْ:

³¹ E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:

³² ’أَقَا نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ، أَربِّي ن يَاعْقُوبْ!‘ أَربِّي وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ مَاشَا ن يِينِّي إِدَّارنْ.“

³² Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.

³³ ڒَامِي سْڒِينْ ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ ذڭْ ؤُسڒْمذْ نّسْ.

³³ E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.

³⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ بلِّي نتَّا إِبلّعْ أَقمُّومْ ن إِصَاذُوقِييّنْ، مُوننْ جَارْ أَسنْ.

³⁴ E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.

³⁵ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِجّنْ ونِّي إِسّْننْ شَّارِيعَا مْلِيحْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ:

³⁵ E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:

³⁶ ”أَ أَمْسغَّارْ، مَانْ ثَاوْصيّثْ إِ إِدْجَانْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي شَّارِيعَا؟“

³⁶ Mestre, qual é o grande mandamento da lei?

³⁷ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ ؤُ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ.

³⁷ E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.

³⁸ ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامقّْرَانْثْ ذ ثَامزْوَارُوثْ.

³⁸ Este é o primeiro e grande mandamento.

³⁹ ثنِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ثَارْوسْ ذَايسْ، أَقَا نتَّاثْ: ’أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ‘.

³⁹ E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.

⁴⁰ خْ ثْنَاينْ ن ثْوصَّا-يَا ثتّْوَابْنَا مَارَّا شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ.“

⁴⁰ Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.

⁴¹ أَمْ ثُوغَا مُوننْ إِفَارِيسِييّنْ، إِسّقْسَا ثنْ يَاسُوع،

⁴¹ E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,

⁴² إِنَّا: ”مِينْ ثقَّارمْ خْ لْمَاسِيحْ؟ ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

⁴² dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.

⁴³ إِنَّا أَسنْ: ”مَامّشْ إِ غَا يڭّْ ذَاوُوذْ أَذْ أَسْ إِسمَّا زِي أَرُّوحْ ’سِيذِي‘، أَمْ إِقَّارْ:

⁴³ Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:

⁴⁴ ’سِيذِي إِنَّا إِ سِيذِي إِنُو: قِّيمْ-د خْ ؤُفُوسِي إِنُو أَڒْ غَا ڭّغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ سَاذُو إِضَارنْ نّشْ.‘

⁴⁴ Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.

⁴⁵ مَاڒَا ذَاوُوذْ إِڒَاغَا أَسْ ’سِيذِي‘، مَامّشْ غَا يِيڒِي ذ مِّيسْ؟“

⁴⁵ Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?

⁴⁶ ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَاسْ د-يَارّْ ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِقِّيمْ إِزعّمْ إِتّْسقْسَا ث شَا عَاذْ زڭْ وَاسّْ نِّي.

⁴⁶ E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →