Mateus 22
rifa (RIFA) vs ACF
1 إِطّفْ يَاسُوع عَاوذْ ذڭْ وَاوَاڒْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاوذْ س إِمذْيَا، إِنَّا:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِڭَّا ؤُرَارْ إِ مِّيسْ.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّسْ حِيمَا أَذْ ڒَاغَانْ خْ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ غَارْ وُورَارْ، مَاشَا ؤُڭِينْ أَذْ د-أَسنْ.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 عَاوذْ إِسّكّْ-د إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، إِنَّا: ’إِنِيمْ إِ يِينِّي إِتّْوَاعَارْضنْ: أَقَا سّْوجْذغْ أَومْ أَمشْڒِي، غَارْصغْ إِ إِينْذُوزنْ إِنُو ذ ڒْمَاڒْ إِنُو إِصحّنْ، أَقَا مَارَّا إِوْجذْ، أَسمْ-د غَارْ وُورَارْ!‘ “
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 نِيثْنِي مَاشَا وَارْ وْشِينْ شَا ثَايْنِيثْ إِ مَانْ أَيَا، رُوحنْ، إِجّنْ غَارْ ڒعْرَاصِي نّسْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ تِّيجَارَا نّسْ.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 إِنِّي إِقِّيمنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ،غزَّانْ ذَايْسنْ ؤُشَا نْغِينْ ثنْ.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 ڒَْامِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ مَانْ أَيَا، إِخيّقْ أَطَّاسْ، إِسّكّْ-د ڒْعسْكَارْ نّسْ ؤُشَا يَاريّبْ إِقتَّاڒنْ نِّي ؤُشَا إِسّشْمضْ ثَانْذِينْثْ نْسنْ.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 خنِّي إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ’أَقَا ؤُرَارْ إِوْجذْ مَاشَا إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاعَارْضنْ وَارْ ث سْذِيهِيدْجنْ شَا.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 س ؤُيَا ؤُيُورمْ غَارْ مَانِي تّمْسبْضَانْ إِبْرِيذنْ، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنِّي إِ غَا ثَافمْ ذِينْ غَارْ وُورَارْ.‘
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 خنِّي فّْغنْ-د إِمْسخَّارنْ نِّي غَارْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا إِنِّي ؤُفِينْ، أَمْ يِيصبْحَاننْ أَمْ يِيعفَّاننْ، ؤُشَا ثَادَّارْثْ ن وُورَارْ ثذْوڒْ ثشُّورْ س إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ ذِينِّي.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 ڒَامِي د-يُوذفْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ أَذْ إِژَارْ إِنوْجِيونْ نِّي إِقِّيمنْ ذِينِّي، إِحكَّارْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ وَارْ يَارْضْ شَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 إِنَّا أَسْ: ’أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، مَامّشْ د-ثُوذْفذْ ذَانِيثَا بْڒَا أَرُّوضْ ن وُورَارْ؟‘ مَاشَا نتَّا إِذْوڒْ إِڭْنُو.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِمْسخَّارنْ: ’شَارْفمْ ث س إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ ؤُشَا نْضَارمْ ث بَارَّا غَارْ ؤُنڭَّارْ ن ثَادْجسْثْ مَانِي غَا إِڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.‘
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 مِينْزِي أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ مَاشَا ذْرُوسْ إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ.“
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 خنِّي رُوحنْ إِفَارِيسِييّنْ، مْشَاوَارنْ مَامّشْ أَذْ أَسْ ڭّنْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْأنْ نّسْ.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 سّكّنْ غَارسْ إِمحْضَارنْ نْسنْ أَكْ-ذ إِنِّي زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، نَّانْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا نسّنْ بلِّي شكْ ذ ثِيذتّْ، ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ، نْهْڒَا مَا ثسّڒْقِيذْ ؤُڒَا خْ يِيجّْ، مِينْزِي شكْ وَارْ ثتّڭّذْ س وُوذْمَاونْ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 إِوَا إِنِي أَنغْ مَامّشْ إِ ثْوَاڒِيذْ شكْ: مَا إِحقّْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا أَذْ ثتّْوَاخدْجصْ ضَّارِيبَا إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟“
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 مَاشَا يَاسُوع إِسّنْ ثَاحْرَايْمشْثْ نْسنْ ؤُشَا إِنَّا: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ، كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ؟
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 سشّْنمْ أَيِي إِجّْ ن ؤُقِييَّا ن ذِينَارْ ن ضَّارِيبَا خْ كُوڒْ أَزدْجِيفْ!“ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ ؤُ إِ أَربِّي مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي.“
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سمْحنْ ذَايسْ ؤُشَا رُوحنْ.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 ذڭْ وَاسّْ نِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِصَاذُوقِييّنْ، قَّارنْ أَسْ: ’أَقَا وَارْ ذِينْ بُو ثُوذَارْثْ إِ إِمتِّيننْ!‘، ؤُشَا سّقْسَانْ ث،
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، مُوسَا أَقَا إِنَّا: ’مَاڒَا إِمُّوثْ حذْ وَارْ د-يجِّي بُو ثَارْوَا، إِتّْخصَّا إِ ؤُمَاسْ أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ أَذْ كِيذسْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.‘
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 ثُوغَا غَارْنغْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو إِمْڒشْ، إِمُّوثْ. ؤُمِي وَارْ د-يجِّي شَا ثَارْوَا، أَقَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ نّسْ إِ ؤُمَاسْ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 أَمُّو إِ إِمُّوثْ ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ذ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَڒْ ونِّي وِيسّْ سبْعَا.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 غَارْ ؤُنڭَّارُو نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 إِ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ذِي ثْنُوكْرَا، مِينْزِي نِيثْنِي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ؟“
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا كنِّيوْ ثْودَّارمْ، مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ؤُڒَا ذ جّهْذْ ن أَربِّي.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 مِينْزِي ذِي ثْنُوكْرَا وَارْ تِّيوْينْ نِيثْنِي ثِيمْغَارِينْ، ؤُ ثِيمْغَارِينْ وَارْ تِّيڒِينْثْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 مَاشَا زِي جِّيهثْ ن ثْنُوكْرَا جَارْ إِمتِّيننْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْ شَا مِينْ ذ أَومْ إِنَّا أَربِّي إِ إِقَّارنْ:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ’أَقَا نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، أَربِّي ن إِسْحَاقْ، أَربِّي ن يَاعْقُوبْ!‘ أَربِّي وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ مَاشَا ن يِينِّي إِدَّارنْ.“
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 ڒَامِي سْڒِينْ ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ ذڭْ ؤُسڒْمذْ نّسْ.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ بلِّي نتَّا إِبلّعْ أَقمُّومْ ن إِصَاذُوقِييّنْ، مُوننْ جَارْ أَسنْ.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 إِجّنْ زَّايْسنْ، إِجّنْ ونِّي إِسّْننْ شَّارِيعَا مْلِيحْ، إِسّقْسَا ث حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 ”أَ أَمْسغَّارْ، مَانْ ثَاوْصيّثْ إِ إِدْجَانْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي شَّارِيعَا؟“
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ ؤُ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامقّْرَانْثْ ذ ثَامزْوَارُوثْ.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 ثنِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ثَارْوسْ ذَايسْ، أَقَا نتَّاثْ: ’أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ‘.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 خْ ثْنَاينْ ن ثْوصَّا-يَا ثتّْوَابْنَا مَارَّا شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ.“
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 أَمْ ثُوغَا مُوننْ إِفَارِيسِييّنْ، إِسّقْسَا ثنْ يَاسُوع،
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 إِنَّا: ”مِينْ ثقَّارمْ خْ لْمَاسِيحْ؟ ؤُمِي إِڭَّا مِّيسْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 إِنَّا أَسنْ: ”مَامّشْ إِ غَا يڭّْ ذَاوُوذْ أَذْ أَسْ إِسمَّا زِي أَرُّوحْ ’سِيذِي‘، أَمْ إِقَّارْ:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ’سِيذِي إِنَّا إِ سِيذِي إِنُو: قِّيمْ-د خْ ؤُفُوسِي إِنُو أَڒْ غَا ڭّغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ سَاذُو إِضَارنْ نّشْ.‘
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 مَاڒَا ذَاوُوذْ إِڒَاغَا أَسْ ’سِيذِي‘، مَامّشْ غَا يِيڒِي ذ مِّيسْ؟“
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَاسْ د-يَارّْ ؤُ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِقِّيمْ إِزعّمْ إِتّْسقْسَا ث شَا عَاذْ زڭْ وَاسّْ نِّي.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.