Mateus 20

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ”مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِفّغْ غَارْ صّْبحْ زِيشْ، حِيمَا أَذْ إِشْرَا إِخمَّاسنْ إِ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ.

¹ Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.

² ڒَامِي إِكّسْ أَوَاڒْ أَكْ-ذ إِشوَّاڒنْ س يِيجّنْ ذِينَارْ إِ يِيجّنْ وَاسّْ، إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ.

² Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.

³ ڒَامِي د-إِفّغْ نتَّا عَاوذْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثسْعَا ذِي صّْبحْ، إِژْرَا إِنّغْنِي بدّنْ ذِي ڒْموْقفْ بْڒَا ڒْخذْمثْ.

³ Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.

⁴ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ’رُوحمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ غَارْ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ، أَذْ أَومْ وْشغْ مِينْ ذ أَومْ د-إِكَّارنْ!‘، ؤُشَا رُوحنْ.

⁴ Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.

⁵ إِفّغْ-د عَاوذْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا ذ وِيسّْ ثسْعَا، ؤُشَا إِڭَّا أَمنِّي عَاوذْ.

⁵ Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.

⁶ ڒَامِي د-إِفّغْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ هِيطْعَاشْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ خمْسَا ن ثْمذِّيثْ، يُوفَا ذِينْ عَاوذْ إِنّغْنِي بدّنْ ذِينْ بْڒَا ڒْخذْمثْ، إِنَّا أَسنْ: ’مَايمِّي ثْبدّمْ ذَا أَسّْ إِكْمڒْ بْڒَا ڒْخذْمثْ؟‘

⁶ Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?

⁷ نَّانْ أَسْ: ’مِينْزِي وَارْ ذ أَنغْ إِشْرِي حذْ.‘ إِنَّا أَسنْ: ’رُوحمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ غَارْ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ، أَذْ ثطّْفمْ مِينْ ذ أَومْ د-إِكَّارنْ.‘

⁷ Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.

⁸ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، إِنَّا بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ ؤُوقَّافْ نّسْ: ’ڒَاغَا-د خْ إِخمَّاسنْ، خدْجصْ أَسنْ ڒْمُونثْ، سِيزْوَارْ زڭْ إِنِّي د-يُوسِينْ ذ إِنڭُّورَا ؤُشَا أَمُّو أَڒْ إِمزْوُورَا.‘

⁸ Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.

⁹ ؤُشَا ؤُسِينْ-د إِنِّي ذ إِشْرَا ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ حِيطَاشْ، ؤُشَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِطّفْ إِجّنْ ذِينَارْ.

⁹ Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.

¹⁰ ڒَامِي د-ؤُسِينْ إِنِّي ثُوغَا ذ إِمزْوُورَا، إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَذْ طّْفنْ كْثَارْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي طّْفنْ إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ذِينَارْ.

¹⁰ Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.

¹¹ ڒَامِي ث طّْفنْ، أَقَا خيّْقنْ خْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ،

¹¹ Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:

¹² نَّانْ: ’أَقَا إِنَا ذ إِنِّي ذ إِنڭُّورَا خذْمنْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ؤُ شكْ ثسّمْقُوذذْ إِ-ثنْ أَكِيذْنغْ، نشِّينْ إِنِّي يَاربُّونْ دّْقڒْ ن وَاسّْ ذ ڒحْمُو.‘

¹² - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.

¹³ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خْ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِنَّا: ’أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، نشّْ وَارْ شكْ ضْڒِيمغْ، مَا وَارْ كِيذِي ثكِّيسذْ أَوَاڒْ خْ إِجّْ ن ذِينَارْ؟

¹³ O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?

¹⁴ طّفْ مِينْ إِدْجَانْ نّشْ ؤُشَا ؤُيُورْ. نشّْ خْسغْ أَذْ وْشغْ إِ إِنَا ذ إِنِّي ذ إِنڭُّورَا أَنشْثْ مِينْ ذ أَشْ وْشِيغْ.

¹⁴ Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.

¹⁵ نِيغْ مَا وَارْ غَارِي بُو ڒْحقّْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ مِينْ خْسغْ أَكْ-ذ مِينْ إِدْجَانْ إِنُو؟ نِيغْ ثِيطّْ نّشْ ذ ثَاعفَّانْثْ، مِينْزِي نشّْ ذ أَصبْحَانْ؟‘

¹⁵ Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?

¹⁶ أَمُّو إِ غَا ذوْڒنْ إِنڭُّورَا ذ إِمزْوُورَا، ؤُشَا إِمزْوُورَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِنڭُّورَا، مِينْزِي أَطَّاسْ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ، مَاشَا ذْرُوسْ إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ.“

¹⁶ Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}

¹⁷ ڒَامِي إِكَّارْ-د يَاسُوع مَاحنْذْ أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، يِيوِي ثنْعَاشْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁷ Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:

¹⁸ ”خْزَارْ، أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أَذْ إِمّوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ.

¹⁸ Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.

¹⁹ أَذْ ث سلّْمنْ إِ ڒڭْنُوسْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ سْثهْزَانْ، أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ ؤُشَا أَذْ ث صلّْبنْ، مَاشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

¹⁹ E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.

²⁰ ڒخْذنِّي ثُوسَا-د غَارسْ يمَّاسْ ن ثَارْوَا ن زَابْذِي أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ثسْجذْ أَسْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثتَّارْ شَا ن ڒْحَاجّثْ.

²⁰ Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.

²¹ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مِينْ ثخْسذْ؟“ ثنَّا أَسْ نتَّاثْ: ”إِنِي مَاحنْذْ أَذْ قِّيمنْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ-أَ إِنُو، إِجّنْ غَارْ ؤُفُوسِي نّشْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّشْ، ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ.“

²¹ Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.

²² يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ شَا مِينْ ثتَّارمْ. مَا ثْزمَّارمْ أَذْ ثسْومْ ڒْكَاسْ إِ غَا سْوغْ نشّْ، نِيغْ أَذْ ثتّْوَاسّْغضْصمْ س ؤُسغْضصْ إِ زِي غَا تّْوَاسّْغضْصغْ نشّْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”نْزمَّارْ!“

²² Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.

²³ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ڒْْكَاسْ إِنُو أَذْ ث ثسْومْ ؤُ أَسغْضصْ إِ زِي غَا تّْوَاسّْغضْصغْ، أَذْ زَّايسْ ثتّْوَاسّْغضْصمْ، مَاشَا أَغِيمِي غَارْ ؤُفُوسِي إِنُو ذ ؤُزڒْمَاضْ إِنُو وَارْ إِدْجِي إِ نشّْ، مَاحنْذْ أَذْ ث وْشغْ، مَاشَا أَذْ يِيڒِي إِ يِينِّي ؤُمِي ث إِسّوْجذْ بَابَا.“

²³ De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.

²⁴ ڒَامِي سْڒِينْعشْرَا ن إِمحْضَارنْ نّغْنِي مَانْ أَيَا، خيّْقنْ أَطَّاسْ خْ ثْنَاينْ ن وَاوْمَاثنْ.

²⁴ Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.

²⁵ مَاشَا يَاسُوع إِڒَاغَا-د خَاسنْ غَارسْ، إِنَّا: ”كنِّيوْ أَقَا ثسّْنمْ بلِّي ڒْحُوكَّامْ ن ڒڭْنُوسْ حكّْمنْ خَاسنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ تّْصلَّاطنْ خَاسنْ.

²⁵ Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.

²⁶ وَارْ إِتِّيڒِي أَمُّو جَارْ أَومْ، مَاشَا س ڒْمقْڒُوبْ: ونِّي إِخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَومْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ نْومْ،

²⁶ Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.

²⁷ ؤُ ونِّي إِخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمزْوَارُو جَارْ أَومْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ نْومْ،

²⁷ E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.

²⁸ أَمْ مَامّشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي حِيمَا أَذْ خَاسْ سخَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ خَاسنْ إِسخَّارْ ؤُشَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذ أَصْڒَاحْ إِ وَاطَّاسْ ن يوْذَانْ.“

²⁸ Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.

²⁹ ڒَامِي د-إِفّغْ يَاسُوع زِي أَرِيحَا، إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي.

²⁹ Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.

³⁰ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ قِّيمنْ خْ طَّارْفْ ن وبْرِيذْ، ڒَامِي سْڒِينْ بلِّي يَاسُوع أَذْ إِعْذُو، ڒَاغَانْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَنغْ!“

³⁰ Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!

³¹ مَاشَا ڒْغَاشِي إِزِييَّارْ خَاسنْ، حِيمَا أَذْ سْقَارنْ. مَاشَا نِيثْنِي سْغُوينْ س جّهْذْ كْثَارْ، نَّانْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ سِيذِيثْنغْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

³¹ A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!

³² خنِّي إِبدّْ يَاسُوع، إِڒَاغَا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”مِينْ ثخْسمْ أَذْ أَومْ ڭّغْ؟“

³² Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?

³³ نَّانْ أَسْ نِيثْنِي: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ.“

³³ Senhor, que nossos olhos se abram!

³⁴ يَاسُوع إِحِينّْ خَاسنْ، خنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. ڒخْذنِّي ذوْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ تّْوَاڒَانْثْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضْفَارنْ ث-إِ-د.

³⁴ Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →