Mateus 20

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ”مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِفّغْ غَارْ صّْبحْ زِيشْ، حِيمَا أَذْ إِشْرَا إِخمَّاسنْ إِ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ.

¹ Jesus disse:

² ڒَامِي إِكّسْ أَوَاڒْ أَكْ-ذ إِشوَّاڒنْ س يِيجّنْ ذِينَارْ إِ يِيجّنْ وَاسّْ، إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ.

² Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.

³ ڒَامِي د-إِفّغْ نتَّا عَاوذْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثسْعَا ذِي صّْبحْ، إِژْرَا إِنّغْنِي بدّنْ ذِي ڒْموْقفْ بْڒَا ڒْخذْمثْ.

³ Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.

⁴ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ’رُوحمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ غَارْ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ، أَذْ أَومْ وْشغْ مِينْ ذ أَومْ د-إِكَّارنْ!‘، ؤُشَا رُوحنْ.

⁴ Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”

⁵ إِفّغْ-د عَاوذْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا ذ وِيسّْ ثسْعَا، ؤُشَا إِڭَّا أَمنِّي عَاوذْ.

⁵ — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.

⁶ ڒَامِي د-إِفّغْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ هِيطْعَاشْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ خمْسَا ن ثْمذِّيثْ، يُوفَا ذِينْ عَاوذْ إِنّغْنِي بدّنْ ذِينْ بْڒَا ڒْخذْمثْ، إِنَّا أَسنْ: ’مَايمِّي ثْبدّمْ ذَا أَسّْ إِكْمڒْ بْڒَا ڒْخذْمثْ؟‘

⁶ Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”

⁷ نَّانْ أَسْ: ’مِينْزِي وَارْ ذ أَنغْ إِشْرِي حذْ.‘ إِنَّا أَسنْ: ’رُوحمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ غَارْ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ، أَذْ ثطّْفمْ مِينْ ذ أَومْ د-إِكَّارنْ.‘

⁷ — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.

⁸ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، إِنَّا بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ ؤُوقَّافْ نّسْ: ’ڒَاغَا-د خْ إِخمَّاسنْ، خدْجصْ أَسنْ ڒْمُونثْ، سِيزْوَارْ زڭْ إِنِّي د-يُوسِينْ ذ إِنڭُّورَا ؤُشَا أَمُّو أَڒْ إِمزْوُورَا.‘

⁸ — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”

⁹ ؤُشَا ؤُسِينْ-د إِنِّي ذ إِشْرَا ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ حِيطَاشْ، ؤُشَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِطّفْ إِجّنْ ذِينَارْ.

⁹ — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.

¹⁰ ڒَامِي د-ؤُسِينْ إِنِّي ثُوغَا ذ إِمزْوُورَا، إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَذْ طّْفنْ كْثَارْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي طّْفنْ إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ذِينَارْ.

¹⁰ Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.

¹¹ ڒَامِي ث طّْفنْ، أَقَا خيّْقنْ خْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ،

¹¹ Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,

¹² نَّانْ: ’أَقَا إِنَا ذ إِنِّي ذ إِنڭُّورَا خذْمنْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ؤُ شكْ ثسّمْقُوذذْ إِ-ثنْ أَكِيذْنغْ، نشِّينْ إِنِّي يَاربُّونْ دّْقڒْ ن وَاسّْ ذ ڒحْمُو.‘

¹² dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”

¹³ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خْ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِنَّا: ’أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، نشّْ وَارْ شكْ ضْڒِيمغْ، مَا وَارْ كِيذِي ثكِّيسذْ أَوَاڒْ خْ إِجّْ ن ذِينَارْ؟

¹³ — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?

¹⁴ طّفْ مِينْ إِدْجَانْ نّشْ ؤُشَا ؤُيُورْ. نشّْ خْسغْ أَذْ وْشغْ إِ إِنَا ذ إِنِّي ذ إِنڭُّورَا أَنشْثْ مِينْ ذ أَشْ وْشِيغْ.

¹⁴ Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.

¹⁵ نِيغْ مَا وَارْ غَارِي بُو ڒْحقّْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ مِينْ خْسغْ أَكْ-ذ مِينْ إِدْجَانْ إِنُو؟ نِيغْ ثِيطّْ نّشْ ذ ثَاعفَّانْثْ، مِينْزِي نشّْ ذ أَصبْحَانْ؟‘

¹⁵ Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”

¹⁶ أَمُّو إِ غَا ذوْڒنْ إِنڭُّورَا ذ إِمزْوُورَا، ؤُشَا إِمزْوُورَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِنڭُّورَا، مِينْزِي أَطَّاسْ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ، مَاشَا ذْرُوسْ إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ.“

¹⁶ E Jesus terminou, dizendo:

¹⁷ ڒَامِي إِكَّارْ-د يَاسُوع مَاحنْذْ أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، يِيوِي ثنْعَاشْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁷ Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:

¹⁸ ”خْزَارْ، أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أَذْ إِمّوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ.

¹⁸ — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o

¹⁹ أَذْ ث سلّْمنْ إِ ڒڭْنُوسْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ سْثهْزَانْ، أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ ؤُشَا أَذْ ث صلّْبنْ، مَاشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“

¹⁹ e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.

²⁰ ڒخْذنِّي ثُوسَا-د غَارسْ يمَّاسْ ن ثَارْوَا ن زَابْذِي أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ثسْجذْ أَسْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثتَّارْ شَا ن ڒْحَاجّثْ.

²⁰ Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.

²¹ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مِينْ ثخْسذْ؟“ ثنَّا أَسْ نتَّاثْ: ”إِنِي مَاحنْذْ أَذْ قِّيمنْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ-أَ إِنُو، إِجّنْ غَارْ ؤُفُوسِي نّشْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّشْ، ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ.“

²¹ — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.

²² يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ شَا مِينْ ثتَّارمْ. مَا ثْزمَّارمْ أَذْ ثسْومْ ڒْكَاسْ إِ غَا سْوغْ نشّْ، نِيغْ أَذْ ثتّْوَاسّْغضْصمْ س ؤُسغْضصْ إِ زِي غَا تّْوَاسّْغضْصغْ نشّْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”نْزمَّارْ!“

²² Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.

²³ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ڒْْكَاسْ إِنُو أَذْ ث ثسْومْ ؤُ أَسغْضصْ إِ زِي غَا تّْوَاسّْغضْصغْ، أَذْ زَّايسْ ثتّْوَاسّْغضْصمْ، مَاشَا أَغِيمِي غَارْ ؤُفُوسِي إِنُو ذ ؤُزڒْمَاضْ إِنُو وَارْ إِدْجِي إِ نشّْ، مَاحنْذْ أَذْ ث وْشغْ، مَاشَا أَذْ يِيڒِي إِ يِينِّي ؤُمِي ث إِسّوْجذْ بَابَا.“

²³ Então Jesus disse:

²⁴ ڒَامِي سْڒِينْعشْرَا ن إِمحْضَارنْ نّغْنِي مَانْ أَيَا، خيّْقنْ أَطَّاسْ خْ ثْنَاينْ ن وَاوْمَاثنْ.

²⁴ Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.

²⁵ مَاشَا يَاسُوع إِڒَاغَا-د خَاسنْ غَارسْ، إِنَّا: ”كنِّيوْ أَقَا ثسّْنمْ بلِّي ڒْحُوكَّامْ ن ڒڭْنُوسْ حكّْمنْ خَاسنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ تّْصلَّاطنْ خَاسنْ.

²⁵ Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:

²⁶ وَارْ إِتِّيڒِي أَمُّو جَارْ أَومْ، مَاشَا س ڒْمقْڒُوبْ: ونِّي إِخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَومْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ نْومْ،

²⁶ Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,

²⁷ ؤُ ونِّي إِخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمزْوَارُو جَارْ أَومْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ نْومْ،

²⁷ e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.

²⁸ أَمْ مَامّشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي حِيمَا أَذْ خَاسْ سخَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ خَاسنْ إِسخَّارْ ؤُشَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذ أَصْڒَاحْ إِ وَاطَّاسْ ن يوْذَانْ.“

²⁸ Porque até o

²⁹ ڒَامِي د-إِفّغْ يَاسُوع زِي أَرِيحَا، إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي.

²⁹ Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.

³⁰ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ قِّيمنْ خْ طَّارْفْ ن وبْرِيذْ، ڒَامِي سْڒِينْ بلِّي يَاسُوع أَذْ إِعْذُو، ڒَاغَانْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَنغْ!“

³⁰ Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,

³¹ مَاشَا ڒْغَاشِي إِزِييَّارْ خَاسنْ، حِيمَا أَذْ سْقَارنْ. مَاشَا نِيثْنِي سْغُوينْ س جّهْذْ كْثَارْ، نَّانْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ سِيذِيثْنغْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

³¹ A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!

³² خنِّي إِبدّْ يَاسُوع، إِڒَاغَا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”مِينْ ثخْسمْ أَذْ أَومْ ڭّغْ؟“

³² Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:

³³ نَّانْ أَسْ نِيثْنِي: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ.“

³³ — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.

³⁴ يَاسُوع إِحِينّْ خَاسنْ، خنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. ڒخْذنِّي ذوْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ تّْوَاڒَانْثْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضْفَارنْ ث-إِ-د.

³⁴ Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →