Mateus 18

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ: ”مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ؟“

¹ Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?

² يَاسُوع إِڒَاغَا-د خْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ غَارسْ، إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ،

² Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,

³ إِنَّا: ”س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا وَارْ تُّوبمْ ؤُ ثْذوْڒمْ أَمْ إِحنْجِيرنْ،عمَّارْصْ أَذْ ثَاذْفمْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ.

³ e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.

⁴ س ؤُيَا ونِّي إِ غَا إِسّْمژْينْ إِخفْ نّسْ أَمْ ؤُحنْجِيرْ-أَ، أَقَا ذ ونِّي ذ أَمقّْرَانْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ،

⁴ Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.

⁵ ؤُ ونِّي إِ غَا إِقبْڒنْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِ إِدْجَانْ أَمْ ؤُحنْجِيرْ-أَ س يِيسمْ إِنُو، إِقبّڒْ أَيِي.

⁵ E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.

⁶ مَاشَا كُوڒْ إِجّنْ ونِّي إِ غَا إِسّنْقَارْضنْ إِجّنْ زڭْ إِمژْيَاننْ-أَ إِ زَّايِي إِتَّامْننْ، إِحْڒَا أَسْ أَذْ أَسْ ثتّْوَاڭّْ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ ن ثْسِيرْثْ ثذْقڒْ غَارْ يِيرِي نّسْ، أَذْ إِتّْوَاسّْغَارقْ ذِي ڒَادْجَاغْ ن ڒبْحَارْ.

⁶ Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.

⁷ ؤُشْثْ خْ دُّونشْثْ خْ سِّيبّثْ ن ثْعنْكْرِيفِينْ. إِوَا، إِتّْخصَّا أَذْ د-أَسنْثْ ثْعنْكْرِيفِينْ، مَاشَا أَمْشُومْ ن بْنَاذمْ نِّي إِتّڭّنْ ثَاعنْكْرِيفْثْ.

⁷ Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!

⁸ مَاڒَا إِسّنْقَارْضْ شكْ ؤُفُوسْ نّشْ نِيغْ أَضَارْ نّشْ، خنِّي قسّْ إِ-ث، نْضَارْ إِ-ث خَاكْ. إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثُوذَارْثْ ذ أَقجْذَاحْ نِيغْ ذ أَمعْضُوڒْ خْ ؤُمنْضَارْ س ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ نِيغْ س ثْنَاينْ ن إِضَارنْ ذِي ثْمسِّي إِ ڒبْذَا.

⁸ Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.

⁹ مَاڒَا ثسّنْقَارْضْ شكْ ثِيطّْ نّشْ، خنِّي قڒْعْ إِ-ت، نْضَارْ إِ-ت خَاكْ، إِحْڒَا أَشْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثُوذَارْثْ س إِشْثْ ن ثِيطّْ خْ ؤُوطُّو ذِي جهنَّامَا إِشُّورنْ س ثْمسِّي س ثْنَاينْ ن ثِيطَّاوِينْ.

⁹ E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.

¹⁰ غَارْومْ أَذْ ثسّحْقَارمْ إِجّنْ زڭْ إِمژْيَاننْ-أَ. مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا لْمَالَاكَاثْ نْسنْ ذڭْ إِجنْوَانْ أَقَا ڒبْذَا تّْوَاڒَانْثْ ثِيفْرَاسْ ن بَابَا إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ.

¹⁰ Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.

¹¹ مِينْزِي مِّيسْ ن بْنَاذمْ يُوسَا-د، حِيمَا أَذْ إِسّنْجمْ مِينْ ثُوغَا إِودَّارنْ.

¹¹ {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}

¹² مَامّشْ إِ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ؟ مَاڒَا ذِينْ شَا ن بْنَاذمْ غَارسْ مْيَا ن وُودْجِي ؤُشَا إِجّنْ زَّايْسنْ إِودَّارْ، مَا خنِّي وَارْ إِتّجِّي ثسْعَا ؤُ-ثسْعِينْ ذڭْ إِذُورَارْ، أَذْ إِرَاحْ أَذْ يَارْزُو خْ ونِّي إِودَّارنْ؟

¹² Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?

¹³ ؤُ مَاڒَا يُوفَا إِ-ث، س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَذْ زَّايسْ إِفَارْحْ كْثَارْ زِي مِينْ غَا إِفَارْحْ زِي ثسْعَا ؤُ-ثسْعِينْ إِنِّي وَارْ إِودَّارنْ.

¹³ E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.

¹⁴ أَمُّو ؤُڒَا ذ بَابَاثْومْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ وَارْ إِخْسْ أَذْ إِودَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِمژْيَاننْ-أَ.“

¹⁴ Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.

¹⁵ ”مَاڒَا إِخْضَا ؤُمَاشْ أَكِيذكْ، رُوحْ غَارسْ، وبّخْ إِ-ث مْغِيرْ جَارْ أَشْ ذ جَارْ أَسْ وَاهَا. مَاڒَا إِسْڒَا غَاركْ، أَقَا ثَارْبحذْ ؤُمَاشْ.

¹⁵ Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;

¹⁶ مَاڒَا وَارْ غَاركْ إِسْڒِي شَا، أَوِي أَكِيذكْ شَا ن إِجّنْ نّغْنِي نِيغْ ثْنَاينْ، حِيمَا خْ ؤُقمُّومْ ن ثْنَاينْ نِيغْ ن ثْڒَاثَا ن ڒشْهُوذْ أَذْ إِتّْوَاضْمنْ وَاوَاڒْ مَارَّا.

¹⁶ mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.

¹⁷ مَاڒَا نتَّا وَارْ غَارْسنْ إِسْڒِي، خنِّي إِنِي ت إِ ثْمسْمُونْثْ ن ڒْمُومِينِينْ، ؤُشَا مَاڒَا وَارْ إِسْڒِي ؤُڒَا غَارْ ثْمسْمُونْثْ، خنِّي أجّْ إِ-ث أَذْ غَارْومْ يِيڒِي أَمْ يِيجّْ ن بُو-ضَّارِيبَا نِيغْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُكَافْرِيوْ.

¹⁷ Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.

¹⁸ س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَارَّا مِينْ غَا ثْشدّمْ ذِي ثمُّورْثْ، أَذْ يِيڒِي إِشدّْ ذڭْ ؤُجنَّا، ؤُشَا مَارَّا مِينْ غَا ثْفسْيمْ ذِي ثمُّورْثْ، أَذْ يِيڒِي إِفْسِي ذڭْ ؤُجنَّا.

¹⁸ Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.

¹⁹ أَذْ أَومْ إِنِيغْ عَاوذْ، مَاڒَا ثْنَاينْ ن إِوْذَانْ أَذْ مّْسثْفَاقنْ خْ ثمُّورْثْ خْ شَا ن ڒْحَاجّثْ إِ غَا تَّارنْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا ذ أَسنْ إِ غَا إِتّْوَاڭّْ زِي بَابَا إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ.

¹⁹ Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.

²⁰ مِينْزِي مَانِي غَا مُوننْ ثْنَاينْ نِيغْ ثْڒَاثَا س يِيسمْ إِنُو، نشّْ أَذْ ذِينْ إِڒِيغْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ.“

²⁰ Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.

²¹ ڒخْذنِّي يُوسَا-د غَارسْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، مشْحَاڒْ ن ثْوَاڒَاوِينْ إِ غَا إِخْضَا أَكِيذِي ؤُمَا، نشّْ أَذْ أَسْ سَامْحغْ؟ مَا أَڒْ سبْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ؟“

²¹ Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?

²² إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”وَارْ ذ أَشْ قَّارغْ شَا أَڒْ سبْعَا، مَاشَا أَڒْ سبْعِينْ ذِي سبْعَا ن إِمُورنْ ذ سبْعَا ن إِمُورنْ!

²² Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.

²³ س ؤُيَا ثتَّاوِي-د ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ ذڭْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَجدْجِيذْ إِ إِخْسنْ أَذْ يڭّْ ڒحْسَابْ أَكْ-ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ.

²³ Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;

²⁴ ؤُمِي إِبْذَا أَذْ إِمْسحْسبْ، إِوْينْ-د غَارسْ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِتُّورْسْ أَسْعشْرَا-أَڒَافْ ثَالِينْثْ.

²⁴ e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;

²⁵ أَمْ وَارْ ثُوغِي غَارسْ مِينْ زِي غَا يَارّْ أَمَارْوَاسْ، يُومُورْ بَابْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَامّنْزْ، نتَّا ذ ثمْغَارْثْ نّسْ ذ ثَارْوَا نّسْ ذ مَارَّا مِينْ غَارسْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاخدْجصْ ؤُمَارْوَاسْ.

²⁵ mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.

²⁶ إِوْضَا أَسْ ؤُمْسخَّارْ نِّي غَارْ إِضَارنْ، إِسْجذْ أَسْ، إِنَّا: ’أَ سِيذِي، صْبَارْ خَافِي، أَذْ أَشْ أَرّغْ مَارَّا.‘

²⁶ Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.

²⁷ أَقَا إِزِّيدْجزْ أَسْ بَابْ ن ؤُمْسخَّارْ نِّي، إِضْڒقْ أَسْ ؤُشَا إِسَامْحْ أَسْ ذڭْ ؤُمَارْوَاسْ.

²⁷ O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.

²⁸ ڒَامِي د-إِفّغْ ؤُمْسخَّارْ نِّي، يُوفَا إِجّنْ زڭْ إِنِّي ثُوغَا ذ إِمْسخَّارنْ إِمْعَاشَارنْ نّسْ ؤُ وَانِيثَا إِتُّورْسْ أَسْ مْيَا ذِينَارْ. إِطّفْ إِ-ث، إِشبَّارْ أَسْ ذڭْ يِيرِي، إِنَّا أَسْ: ’خدْجصْ أَيِي مِينْ ذ أَشْ تُّورْسغْ!‘

²⁸ Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.

²⁹ إِوْضَا يَاسْ ؤُمْسخَّارْ أَمْعَاشَارْ نّسْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ، إِحشّمْ إِ-ث، إِنَّا: ’صْبَارْ خَافِي، أَذْ أَشْ أَرّغْ مَارَّا!‘

²⁹ Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.

³⁰ مَاشَا نتَّا وَارْ إِخْسْ، إِرُوحْ إِنْضَارْ إِ-ث ذِي ڒحْبسْ أَڒْ د غَا يَارّْ أَمَارْوَاسْ.

³⁰ Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.

³¹ ڒَامِي ژْڒِينْ إِمْسخَّارنْ إِمْعَاشَارنْ نّسْ مِينْ إِمْسَارنْ، شضْننْ أَطَّاسْ ؤُشَا رُوحنْ، نَّانْ ت إِ بَابْ نْسنْ.

³¹ Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.

³² ؤُشَا إِڒَاغَا-د خَاسْ سِيذِيسْ، إِنَّا أَسْ: ’أَ شكْ أَمْسخَّارْ أَعفَّانْ، مَارَّا مِينْ ذ أَشْ تُّورْسغْ، سَامْحغْ أَشْ، مِينْزِي ثتَّارذْ أَيِي.

³² Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;

³³ مَا وَارْ إِدْجِي زعْمَا ؤُڒَا ذ شكْ خَاكْ أَذْ أَشْ إِزِّيدْجزْ ونِّي ذ أَمْسخَّارْ أَمْعَاشَارْ نّشْ أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَيِي ثزِّيدْجذْ شكْ؟‘

³³ não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?

³⁴ خنِّي إِخيّقْ سِيذِيسْ، إِسّعْذُو ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمْعَادّبنْ أَڒْ غَا إِخدْجصْ مَارَّا مِينْ ذَايسْ ذ أَمَارْوَاسْ.

³⁴ E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.

³⁵ أَمُّو إِ غَا يڭّْ بَابَا ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُجنَّا إِ كنِّيوْ، مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثْسِيمِيحمْ س وُوڒْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ إِ ؤُمَاسْ إِخطَّانْ نّسْ.“

³⁵ Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →