Malaquias 2
rifa (RIFA) vs VC
1 ”ڒخُّو، إِ كنِّيوْ ثدْجَا ثوْصِييّثْ-أَ، أَ إِكهَّاننْ.
1 A vós, ó sacerdotes, dou esta ordem:
2 مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ ؤُ وَارْ ت ثْكسِّيمْ غَارْ وُوڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْشنّْعمْ إِسمْ إِنُو، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، خنِّي نشّْ أَذْ سّكّغْ نّعْڒثْ جَارْ أَومْ ؤُ أَذْ نعْڒغْ لْبَارَاكَاثْ نْومْ، وَاهْ، أَقَا نعْڒغْ ثنْ ڒخُّو، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ت ثْكسِّيمْ غَارْ وُوڒْ.
2 Se não me ouvirdes, se não tomardes a peito a glória de meu nome - diz o Senhor dos exércitos -, lançarei contra vós a maldição, trocarei em maldições as vossas bênçãos; aliás, já o fiz, porque não tomastes a peito {as minhas ordens}.
3 خْزَارْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ عَاقْبغْ ذِي زَّارِيعثْ ؤُ أَذْ زُوزَّارغْ أَمسَّاڒْ خْ إِغمْبَابْ نْومْ، أَمسَّاڒْ ن ڒعْيُوذَاثْ نْومْ، ؤُ س مَانْ أَيَا أَذْ كنِّيوْ أَوْينْ سّنِّي.
3 Eis que vou abater vosso braço, espalhar-vos esterco no rosto - o esterco de vossas festas - e sereis lançados fora com ele.
4 خنِّي أَذْ ثسّْنمْ كنِّيوْ، أَقَا ذ نشّْ إِ غَارْومْ د-إِسّكّنْ ثَاوْصيّثْ-أَ، حِيمَا أَذْ ثِيڒِي ذ ڒْعَاهْذْ إِنُو أَكْ-ذ لَاوِي، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
4 Então sabereis que fui eu que vos dei esta ordem para que subsista o meu pacto com Levi - diz o Senhor dos exércitos.
5 ڒْعَاهْذْ إِنُو أَكِيذسْ ثُوغَا ذ ثُوذَارْثْ ؤُ ذ ڒهْنَا. نشّْ وْشِيغْ أَسْ ثنْ أَڒَامِي غَا إِڭّْوذْ نتَّا ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زَّايِي ؤُ إِتّنخْڒَاعْ زڭْ يِيسمْ إِنُو.
5 A minha aliança com Levi foi um pacto de vida e prosperidade e também de temor, a fim de que ele temesse o meu nome; e ele temeu-me e sempre teve reverência por meu nome;
6 شَّارِيعَا ن ثِيذتّْ ثُوغَا-ت ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ؤُ وَارْ إِتّْوِيفْ مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ خْ إِينْشِيشنْ نّسْ. نتَّا يُويُورْ أَكِيذِي ذِي ڒهْنَا ؤُ ذِي ڒصْفَايثْ ؤُ يَارَّا أَطَّاسْ ثُوبنْ زِي ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ.
6 sua boca ensinou a verdade, e não se encontrou perversidade nos seus lábios. Andou comigo na paz e na retidão, e afastou do mal grande número de homens.
7 مَاغَارْ أَقَا إِتّْخصَّا إِينْشِيشنْ ن ؤُكهَّانْ أَذْ حْضَانْ ثُوسّْنَا ؤُ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ثتّْوَارزُّو شَّارِيعَا، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمْسكِّي ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
7 Porque os lábios do sacerdote guardam a ciência e é de sua boca que se espera a doutrina, pois ele é o mensageiro do Senhor dos exércitos.
8 ”مَاشَا كنِّيوْ مَاشَا ثْحيّْذمْ خْ وبْرِيذْ، ثسّنْقَارْضمْ أَطَّاسْ زِي ثْغُورِي ن شَّارِيعَا، ثَاردّْدْجمْ ڒْعَاهْذْ ن لَاوِي، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
8 Mas vós vos desviastes do caminho reto e fostes causa de muitos vacilarem na lei; violastes o pacto de Levi - diz o Senhor dos exércitos.
9 ؤُڒَا ذ نشّْ أَرِّيغْ كنِّيوْ ثتّْوَاعِيفّمْ ؤُ وَارْ ثدْجِيمْ زَّاثْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثحْضِيمْ إِبْرِيذنْ إِنُو ؤُ ثتّڭّمْ س وُوذْمَاونْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ؤُسڒْمذْ ن شَّارِيعَا.“
9 Por isso, eu vos tornei desprezíveis e abjetos aos olhos de todo o povo, porque não guardastes os meus mandamentos e fizestes acepção de pessoas na aplicação da lei.
10 ”مَا نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ مَارَّا مْغِيرْ إِجّْ ن بَابَا؟ مَا وَارْ ذ أَنغْ د-إِخْڒقْ مْغِيرْ إِجّْ ن أَربِّي؟ مَايمِّي خنِّي نشِّينْ نْغدَّارْ إِجّْ ونّغْنِي، أَڒَامِي نسّفْسَاذْ ڒْعَاهْذْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ؟
10 Acaso não é um mesmo o Pai de todos nós? Não foi um mesmo Deus que nos criou? Por que razão somos pérfidos uns para com os outros, violando assim o pacto de nossos pais?
11 يَاهُوذَا أَقَا إِغْذَارْ، ثتّْوَاڭّْ إِشْثْ ن جّْعِيفشْثْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ يَاهُوذَا إِسّْعِيدْجثْ مِينْ إِقدّْسنْ ن سِيذِي إِ إِتّخْسْ نتَّا، مَاغَارْ يَاهُوذَا إِمْڒشْ يدْجِيسْ ن إِجّْ ن أَربِّي ذ أَغْرِيبْ.
11 Judá cometeu uma infâmia, a abominação foi perpetrada em Israel e Jerusalém; com efeito, Judá profanou o que é consagrado ao Senhor, porquanto amou e desposou a filha de um deus estrangeiro.
12 سِيذِي أَذْ إِثحَّا مَارَّا وِي إِتّڭّنْ مَانْ أَيَا زڭْ إِقِيضَانْ ن يَاعْقُوبْ، وِي إِتّْڒَاغَانْ ذ ونِّي د إِتَّارَّانْ، عَاذْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِتّْوهّْبنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ إِ سِيذِي نْ ڒْعسْكَارَاثْ.“
12 Que o Senhor extermine das tendas de Jacó todo culpado, o que testemunha e o que responde, e o elimine dentre os que apresentam uma oferta ao Senhor dos exércitos.
13 ”ثَامسْڒَاشْثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ ثتّڭّمْ، أَقَا كنِّيوْ ثدَّاڒمْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي س إِمطَّاونْ، س ثْغُويِّيثْ ؤُ س سْقِينْفثْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ ثدْجِي عَاذْ ثيْنِيثْ زَّايسْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُ وَارْ ت إِقبّڒْ عَاذْ س أَرْضَا زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.
13 Eis ainda outra maldade que cometeis: inundais de lágrimas, prantos e gemidos o altar do Senhor, porque o Senhor não dá atenção alguma a vossas ofertas e não se compraz no que lhe apresentais com vossas mãos.
14 كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَايمِّي؟‘ مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا ذ شَّاهذْ جَارْ شكْ ذ ثمْغَارْثْ ن ثمْژِي نّشْ، ثنِّي ثغْذَارذْ شكْ، وَاخَّا نتَّاثْ ذ ثَاعْشِيرْثْ نّشْ ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ ن ڒْعَاهْذْ نّشْ.
14 E dizeis: Mas por quê?! É porque o Senhor foi testemunha entre ti e a esposa de tua juventude. Foste-lhe infiel, sendo ela a tua companheira e a esposa de tua aliança.
15 ؤُڒَا ذ إِجّنْ زڭْ ونِّي غَارْ إِدْجَا عَاذْ بُوحْبڒْ، وَارْ إِڭِّي مَانْ أَيَا! ؤُ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا وَانِيثَا؟ وَانِيثَا ثُوغَا يَارزُّو زَّارِيعثْ ن أَربِّي! س ؤُيَا، حْضَامْ خْ بُوحْبڒْ نْومْ ؤُ أجّْ إِ-ث وَارْ إِغدَّارْ ثَامْغَارْثْ ن طمْزِي نّشْ.
15 Porventura não fez ele um só ser com carne e sopro de vida? E para que pende este ser único, senão para uma posteridade concedida por Deus? Tende, pois, cuidado de vós mesmos, e que ninguém seja infiel à esposa de sua juventude.
16 مَاغَارْ: ’نتَّا إِقَّارْ، أَقَا إِشَارْهْ إِ-ت، ؤُشَا خنِّي: أَدْجَافْ!‘، إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ’أَمُّو إِ إِدَّاڒْ نتَّا ڒْغشّْ س وَارُّوضْ نّسْ!‘، إِنَّا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. س ؤُيَا حْضَامْ خْ بُوحْبڒْ نْومْ، وَارْ تّْغدَّارمْ شَا!
16 Quando alguém, por aversão, repudia {a mulher} - diz o Senhor, Deus de Israel -, cobre de injustiça as suas vestes - diz o Senhor dos exércitos. Tende, pois, cuidado de vós mesmos e não sejais infiéis!
17 كنِّيوْ ثسَّاهَاڒمْ سِيذِي س وَاوَاڒنْ نْومْ. كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي ث نسَّاهَاڒْ نشِّينْ؟‘ مَاغَارْ كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’قَاعْ ونِّي إِتّڭّنْ ڒْغَارْ، إِصْبحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ نِيثْنِي ؤُسِينْ أَسْ-د خْ ڒْخَاضَارْ!‘، نِيغْ: ’مَانِي إِدْجَا أَربِّي ن ڒْحُوكْمْ؟‘ “
17 Vós sois pesados ao Senhor com vossos discursos. E perguntais: O quê? Nós o cansamos? - Sim! Porque dizeis: Aquele que faz o mal é bem visto aos olhos do Senhor, que nele se compraz; ou: Onde está Deus, para julgar?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.