Malaquias 2
rifa (RIFA) vs NVI
1 ”ڒخُّو، إِ كنِّيوْ ثدْجَا ثوْصِييّثْ-أَ، أَ إِكهَّاننْ.
1 "E agora esta advertência é para vocês, ó sacerdotes.
2 مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ ؤُ وَارْ ت ثْكسِّيمْ غَارْ وُوڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْشنّْعمْ إِسمْ إِنُو، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، خنِّي نشّْ أَذْ سّكّغْ نّعْڒثْ جَارْ أَومْ ؤُ أَذْ نعْڒغْ لْبَارَاكَاثْ نْومْ، وَاهْ، أَقَا نعْڒغْ ثنْ ڒخُّو، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ت ثْكسِّيمْ غَارْ وُوڒْ.
2 Se vocês não derem ouvidos e não se dispuserem a honrar o meu nome", diz o Senhor dos Exércitos, "lançarei maldição sobre vocês, e até amaldiçoarei as suas bênçãos. Aliás já as amaldiçoei, porque vocês não me honram de coração.
3 خْزَارْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ عَاقْبغْ ذِي زَّارِيعثْ ؤُ أَذْ زُوزَّارغْ أَمسَّاڒْ خْ إِغمْبَابْ نْومْ، أَمسَّاڒْ ن ڒعْيُوذَاثْ نْومْ، ؤُ س مَانْ أَيَا أَذْ كنِّيوْ أَوْينْ سّنِّي.
3 "Por causa de vocês eu vou destruir a sua descendência; esfregarei na cara de vocês os excrementos dos animais oferecidos em sacrifício em suas festas e lançarei vocês fora, juntamente com os excrementos.
4 خنِّي أَذْ ثسّْنمْ كنِّيوْ، أَقَا ذ نشّْ إِ غَارْومْ د-إِسّكّنْ ثَاوْصيّثْ-أَ، حِيمَا أَذْ ثِيڒِي ذ ڒْعَاهْذْ إِنُو أَكْ-ذ لَاوِي، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
4 Então vocês saberão que fui eu que lhes dei esta advertência para que a minha aliança com Levi fosse mantida", diz o Senhor dos Exércitos.
5 ڒْعَاهْذْ إِنُو أَكِيذسْ ثُوغَا ذ ثُوذَارْثْ ؤُ ذ ڒهْنَا. نشّْ وْشِيغْ أَسْ ثنْ أَڒَامِي غَا إِڭّْوذْ نتَّا ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زَّايِي ؤُ إِتّنخْڒَاعْ زڭْ يِيسمْ إِنُو.
5 "A minha aliança com ele foi uma aliança de vida e de paz, que de fato lhe dei para que me temesse. Ele me temeu, e tremeu diante do meu nome.
6 شَّارِيعَا ن ثِيذتّْ ثُوغَا-ت ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ؤُ وَارْ إِتّْوِيفْ مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ خْ إِينْشِيشنْ نّسْ. نتَّا يُويُورْ أَكِيذِي ذِي ڒهْنَا ؤُ ذِي ڒصْفَايثْ ؤُ يَارَّا أَطَّاسْ ثُوبنْ زِي ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ.
6 A verdadeira lei estava em sua boca e nenhuma falsidade achou-se em seus lábios. Ele andou comigo em paz e retidão, e desviou muitos do pecado.
7 مَاغَارْ أَقَا إِتّْخصَّا إِينْشِيشنْ ن ؤُكهَّانْ أَذْ حْضَانْ ثُوسّْنَا ؤُ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ثتّْوَارزُّو شَّارِيعَا، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمْسكِّي ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
7 "Porque os lábios do sacerdote devem guardar o conhecimento, e da sua boca todos esperam a instrução na lei, porque ele é o mensageiro do Senhor dos Exércitos.
8 ”مَاشَا كنِّيوْ مَاشَا ثْحيّْذمْ خْ وبْرِيذْ، ثسّنْقَارْضمْ أَطَّاسْ زِي ثْغُورِي ن شَّارِيعَا، ثَاردّْدْجمْ ڒْعَاهْذْ ن لَاوِي، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
8 Mas vocês se desviaram do caminho e pelo seu ensino causaram a queda de muita gente; vocês quebraram a aliança de Levi", diz o Senhor dos Exércitos.
9 ؤُڒَا ذ نشّْ أَرِّيغْ كنِّيوْ ثتّْوَاعِيفّمْ ؤُ وَارْ ثدْجِيمْ زَّاثْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثحْضِيمْ إِبْرِيذنْ إِنُو ؤُ ثتّڭّمْ س وُوذْمَاونْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ؤُسڒْمذْ ن شَّارِيعَا.“
9 "Por isso eu fiz que fossem desprezados e humilhados diante de todo o povo, porque vocês não seguem os meus caminhos, mas são parciais quando ensinam a lei. "
10 ”مَا نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ مَارَّا مْغِيرْ إِجّْ ن بَابَا؟ مَا وَارْ ذ أَنغْ د-إِخْڒقْ مْغِيرْ إِجّْ ن أَربِّي؟ مَايمِّي خنِّي نشِّينْ نْغدَّارْ إِجّْ ونّغْنِي، أَڒَامِي نسّفْسَاذْ ڒْعَاهْذْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ؟
10 Não temos todos o mesmo Pai? Não fomos todos criados pelo mesmo Deus? Por que será então que quebramos a aliança dos nossos antepassados sendo infiéis uns com os outros?
11 يَاهُوذَا أَقَا إِغْذَارْ، ثتّْوَاڭّْ إِشْثْ ن جّْعِيفشْثْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ يَاهُوذَا إِسّْعِيدْجثْ مِينْ إِقدّْسنْ ن سِيذِي إِ إِتّخْسْ نتَّا، مَاغَارْ يَاهُوذَا إِمْڒشْ يدْجِيسْ ن إِجّْ ن أَربِّي ذ أَغْرِيبْ.
11 Judá tem sido infiel. Uma coisa repugnante foi cometida em Israel e em Jerusalém; Judá desonrou o santuário que o Senhor ama; homens casaram-se com mulheres que adoram deuses estrangeiros.
12 سِيذِي أَذْ إِثحَّا مَارَّا وِي إِتّڭّنْ مَانْ أَيَا زڭْ إِقِيضَانْ ن يَاعْقُوبْ، وِي إِتّْڒَاغَانْ ذ ونِّي د إِتَّارَّانْ، عَاذْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِتّْوهّْبنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ إِ سِيذِي نْ ڒْعسْكَارَاثْ.“
12 Que o Senhor lance fora das tendas de Jacó o homem que faz isso, seja ele quem for, mesmo que esteja trazendo ofertas ao Senhor dos Exércitos.
13 ”ثَامسْڒَاشْثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ ثتّڭّمْ، أَقَا كنِّيوْ ثدَّاڒمْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي س إِمطَّاونْ، س ثْغُويِّيثْ ؤُ س سْقِينْفثْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ ثدْجِي عَاذْ ثيْنِيثْ زَّايسْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُ وَارْ ت إِقبّڒْ عَاذْ س أَرْضَا زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.
13 Há outra coisa que vocês fazem: Enchem de lágrimas o altar do Senhor; choram e gemem porque ele já não dá atenção às suas ofertas nem as aceita com prazer.
14 كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَايمِّي؟‘ مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا ذ شَّاهذْ جَارْ شكْ ذ ثمْغَارْثْ ن ثمْژِي نّشْ، ثنِّي ثغْذَارذْ شكْ، وَاخَّا نتَّاثْ ذ ثَاعْشِيرْثْ نّشْ ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ ن ڒْعَاهْذْ نّشْ.
14 E vocês ainda perguntam: "Por quê? " É porque o Senhor é testemunha entre você e a mulher da sua mocidade, pois você não cumpriu a sua promessa de fidelidade, embora ela fosse a sua companheira, a mulher do seu acordo matrimonial.
15 ؤُڒَا ذ إِجّنْ زڭْ ونِّي غَارْ إِدْجَا عَاذْ بُوحْبڒْ، وَارْ إِڭِّي مَانْ أَيَا! ؤُ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا وَانِيثَا؟ وَانِيثَا ثُوغَا يَارزُّو زَّارِيعثْ ن أَربِّي! س ؤُيَا، حْضَامْ خْ بُوحْبڒْ نْومْ ؤُ أجّْ إِ-ث وَارْ إِغدَّارْ ثَامْغَارْثْ ن طمْزِي نّشْ.
15 Não foi o Senhor que os fez um só? Em corpo e em espírito eles lhe pertencem. E por que um só? Porque ele desejava uma descendência consagrada. Portanto, tenham cuidado: Ninguém seja infiel à mulher da sua mocidade.
16 مَاغَارْ: ’نتَّا إِقَّارْ، أَقَا إِشَارْهْ إِ-ت، ؤُشَا خنِّي: أَدْجَافْ!‘، إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ’أَمُّو إِ إِدَّاڒْ نتَّا ڒْغشّْ س وَارُّوضْ نّسْ!‘، إِنَّا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. س ؤُيَا حْضَامْ خْ بُوحْبڒْ نْومْ، وَارْ تّْغدَّارمْ شَا!
16 "Eu odeio o divórcio", diz o Senhor, o Deus de Israel, e "o homem que se cobre de violência como se cobre de roupas", diz o Senhor dos Exércitos. Por isso tenham bom senso; não sejam infiéis.
17 كنِّيوْ ثسَّاهَاڒمْ سِيذِي س وَاوَاڒنْ نْومْ. كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي ث نسَّاهَاڒْ نشِّينْ؟‘ مَاغَارْ كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’قَاعْ ونِّي إِتّڭّنْ ڒْغَارْ، إِصْبحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ نِيثْنِي ؤُسِينْ أَسْ-د خْ ڒْخَاضَارْ!‘، نِيغْ: ’مَانِي إِدْجَا أَربِّي ن ڒْحُوكْمْ؟‘ “
17 "Vocês têm cansado o Senhor com as suas palavras. ‘Como o temos cansado? ’, vocês ainda perguntam. Quando dizem: ‘Todos os que fazem o mal são bons aos olhos do Senhor, e ele se agrada deles’ e também quando perguntam: ‘Onde está o Deus da justiça? ’ "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.