Malaquias 2
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”ڒخُّو، إِ كنِّيوْ ثدْجَا ثوْصِييّثْ-أَ، أَ إِكهَّاننْ.
1 Agora, ó sacerdotes, para vós outros é este mandamento.
2 مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ثسْڒِيمْ ؤُ وَارْ ت ثْكسِّيمْ غَارْ وُوڒْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْشنّْعمْ إِسمْ إِنُو، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، خنِّي نشّْ أَذْ سّكّغْ نّعْڒثْ جَارْ أَومْ ؤُ أَذْ نعْڒغْ لْبَارَاكَاثْ نْومْ، وَاهْ، أَقَا نعْڒغْ ثنْ ڒخُّو، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ت ثْكسِّيمْ غَارْ وُوڒْ.
2 Se o não ouvirdes e se não propuserdes no vosso coração dar honra ao meu nome, diz o Senhor dos Exércitos, enviarei sobre vós a maldição e amaldiçoarei as vossas bênçãos; já as tenho amaldiçoado, porque vós não propondes isso no coração.
3 خْزَارْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ عَاقْبغْ ذِي زَّارِيعثْ ؤُ أَذْ زُوزَّارغْ أَمسَّاڒْ خْ إِغمْبَابْ نْومْ، أَمسَّاڒْ ن ڒعْيُوذَاثْ نْومْ، ؤُ س مَانْ أَيَا أَذْ كنِّيوْ أَوْينْ سّنِّي.
3 Eis que vos reprovarei a descendência, atirarei excremento ao vosso rosto, excremento dos vossos sacrifícios, e para junto deste sereis levados.
4 خنِّي أَذْ ثسّْنمْ كنِّيوْ، أَقَا ذ نشّْ إِ غَارْومْ د-إِسّكّنْ ثَاوْصيّثْ-أَ، حِيمَا أَذْ ثِيڒِي ذ ڒْعَاهْذْ إِنُو أَكْ-ذ لَاوِي، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
4 Então, sabereis que eu vos enviei este mandamento, para que a minha aliança continue com Levi, diz o Senhor dos Exércitos.
5 ڒْعَاهْذْ إِنُو أَكِيذسْ ثُوغَا ذ ثُوذَارْثْ ؤُ ذ ڒهْنَا. نشّْ وْشِيغْ أَسْ ثنْ أَڒَامِي غَا إِڭّْوذْ نتَّا ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زَّايِي ؤُ إِتّنخْڒَاعْ زڭْ يِيسمْ إِنُو.
5 Minha aliança com ele foi de vida e de paz; ambas lhe dei eu para que me temesse; com efeito, ele me temeu e tremeu por causa do meu nome.
6 شَّارِيعَا ن ثِيذتّْ ثُوغَا-ت ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ؤُ وَارْ إِتّْوِيفْ مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ خْ إِينْشِيشنْ نّسْ. نتَّا يُويُورْ أَكِيذِي ذِي ڒهْنَا ؤُ ذِي ڒصْفَايثْ ؤُ يَارَّا أَطَّاسْ ثُوبنْ زِي ڒْمُوعْصِييّثْ نْسنْ.
6 A verdadeira instrução esteve na sua boca, e a injustiça não se achou nos seus lábios; andou comigo em paz e em retidão e da iniquidade apartou a muitos.
7 مَاغَارْ أَقَا إِتّْخصَّا إِينْشِيشنْ ن ؤُكهَّانْ أَذْ حْضَانْ ثُوسّْنَا ؤُ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ثتّْوَارزُّو شَّارِيعَا، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمْسكِّي ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
7 Porque os lábios do sacerdote devem guardar o conhecimento, e da sua boca devem os homens procurar a instrução, porque ele é mensageiro do Senhor dos Exércitos.
8 ”مَاشَا كنِّيوْ مَاشَا ثْحيّْذمْ خْ وبْرِيذْ، ثسّنْقَارْضمْ أَطَّاسْ زِي ثْغُورِي ن شَّارِيعَا، ثَاردّْدْجمْ ڒْعَاهْذْ ن لَاوِي، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
8 Mas vós vos tendes desviado do caminho e, por vossa instrução, tendes feito tropeçar a muitos; violastes a aliança de Levi, diz o Senhor dos Exércitos.
9 ؤُڒَا ذ نشّْ أَرِّيغْ كنِّيوْ ثتّْوَاعِيفّمْ ؤُ وَارْ ثدْجِيمْ زَّاثْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثحْضِيمْ إِبْرِيذنْ إِنُو ؤُ ثتّڭّمْ س وُوذْمَاونْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ؤُسڒْمذْ ن شَّارِيعَا.“
9 Por isso, também eu vos fiz desprezíveis e indignos diante de todo o povo, visto que não guardastes os meus caminhos e vos mostrastes parciais no aplicardes a lei.
10 ”مَا نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ مَارَّا مْغِيرْ إِجّْ ن بَابَا؟ مَا وَارْ ذ أَنغْ د-إِخْڒقْ مْغِيرْ إِجّْ ن أَربِّي؟ مَايمِّي خنِّي نشِّينْ نْغدَّارْ إِجّْ ونّغْنِي، أَڒَامِي نسّفْسَاذْ ڒْعَاهْذْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ؟
10 Não temos nós todos o mesmo Pai? Não nos criou o mesmo Deus? Por que seremos desleais uns para com os outros, profanando a aliança de nossos pais?
11 يَاهُوذَا أَقَا إِغْذَارْ، ثتّْوَاڭّْ إِشْثْ ن جّْعِيفشْثْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ يَاهُوذَا إِسّْعِيدْجثْ مِينْ إِقدّْسنْ ن سِيذِي إِ إِتّخْسْ نتَّا، مَاغَارْ يَاهُوذَا إِمْڒشْ يدْجِيسْ ن إِجّْ ن أَربِّي ذ أَغْرِيبْ.
11 Judá tem sido desleal, e abominação se tem cometido em Israel e em Jerusalém; porque Judá profanou o santuário do Senhor , o qual ele ama, e se casou com adoradora de deus estranho.
12 سِيذِي أَذْ إِثحَّا مَارَّا وِي إِتّڭّنْ مَانْ أَيَا زڭْ إِقِيضَانْ ن يَاعْقُوبْ، وِي إِتّْڒَاغَانْ ذ ونِّي د إِتَّارَّانْ، عَاذْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِتّْوهّْبنْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ إِ سِيذِي نْ ڒْعسْكَارَاثْ.“
12 O Senhor eliminará das tendas de Jacó o homem que fizer tal, seja quem for, e o que apresenta ofertas ao Senhor dos Exércitos.
13 ”ثَامسْڒَاشْثْ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ ثتّڭّمْ، أَقَا كنِّيوْ ثدَّاڒمْ أَعَالْطَارْ ن سِيذِي س إِمطَّاونْ، س ثْغُويِّيثْ ؤُ س سْقِينْفثْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ ثدْجِي عَاذْ ثيْنِيثْ زَّايسْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُ وَارْ ت إِقبّڒْ عَاذْ س أَرْضَا زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ.
13 Ainda fazeis isto: cobris o altar do Senhor de lágrimas, de choro e de gemidos, de sorte que ele já não olha para a oferta, nem a aceita com prazer da vossa mão.
14 كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَايمِّي؟‘ مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا ذ شَّاهذْ جَارْ شكْ ذ ثمْغَارْثْ ن ثمْژِي نّشْ، ثنِّي ثغْذَارذْ شكْ، وَاخَّا نتَّاثْ ذ ثَاعْشِيرْثْ نّشْ ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ ن ڒْعَاهْذْ نّشْ.
14 E perguntais: Por quê? Porque o Senhor foi testemunha da aliança entre ti e a mulher da tua mocidade, com a qual tu foste desleal, sendo ela a tua companheira e a mulher da tua aliança.
15 ؤُڒَا ذ إِجّنْ زڭْ ونِّي غَارْ إِدْجَا عَاذْ بُوحْبڒْ، وَارْ إِڭِّي مَانْ أَيَا! ؤُ مِينْ ثُوغَا إِڭَّا وَانِيثَا؟ وَانِيثَا ثُوغَا يَارزُّو زَّارِيعثْ ن أَربِّي! س ؤُيَا، حْضَامْ خْ بُوحْبڒْ نْومْ ؤُ أجّْ إِ-ث وَارْ إِغدَّارْ ثَامْغَارْثْ ن طمْزِي نّشْ.
15 Não fez o Senhor um, mesmo que havendo nele um pouco de espírito? E por que somente um? Ele buscava a descendência que prometera. Portanto, cuidai de vós mesmos, e ninguém seja infiel para com a mulher da sua mocidade.
16 مَاغَارْ: ’نتَّا إِقَّارْ، أَقَا إِشَارْهْ إِ-ت، ؤُشَا خنِّي: أَدْجَافْ!‘، إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ’أَمُّو إِ إِدَّاڒْ نتَّا ڒْغشّْ س وَارُّوضْ نّسْ!‘، إِنَّا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. س ؤُيَا حْضَامْ خْ بُوحْبڒْ نْومْ، وَارْ تّْغدَّارمْ شَا!
16 Porque o Senhor , Deus de Israel, diz que odeia o repúdio e também aquele que cobre de violência as suas vestes, diz o Senhor dos Exércitos; portanto, cuidai de vós mesmos e não sejais infiéis.
17 كنِّيوْ ثسَّاهَاڒمْ سِيذِي س وَاوَاڒنْ نْومْ. كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي ث نسَّاهَاڒْ نشِّينْ؟‘ مَاغَارْ كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’قَاعْ ونِّي إِتّڭّنْ ڒْغَارْ، إِصْبحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ نِيثْنِي ؤُسِينْ أَسْ-د خْ ڒْخَاضَارْ!‘، نِيغْ: ’مَانِي إِدْجَا أَربِّي ن ڒْحُوكْمْ؟‘ “
17 Enfadais o Senhor com vossas palavras; e ainda dizeis: Em que o enfadamos? Nisto, que pensais: Qualquer que faz o mal passa por bom aos olhos do Senhor , e desses é que ele se agrada; ou: Onde está o Deus do juízo?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.