Marcos 4

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ عَاوذْ غَارْ ڒبْحَارْ ؤُ إِمُونْ-د خَاسْ ڒْغَاشِي أَطَّاسْ أَڒَامِي ينْيَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا إِقِّيمْ ذَايسْ خْ ڒبْحَارْ، أَمْ ڒْغَاشِي مَارَّا ثُوغَا-ث خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ خْ ڒْبَارّْ.

¹ Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.

² ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ س إِمذْيَا أَطَّاسْ. إِنَّا ذِي ثْغُورِي نّسْ:

² E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:

³ ”سْڒمْ! خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُفدْجَاحْ إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِزَارْعْ.

³ Ouvi: Saiu o semeador a semear.

⁴ أَمْ ثُوغَا إِزَارّعْ، ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ خْ ثْمَا ن وبْرِيذْ، إِخشّْ-د إِجّْ ن ؤُجْضِيضْ، إِنقْبْ إِ-ت.

⁴ Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.

⁵ ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ نّغْنِي خْ وژْرُو مَانِي وَارْ ذَايسْ ثُوغِي بُو ؤُشَاڒْ أَطَّاسْ. ذغْيَا ثغْمِي س مِينْزِي ثَامُّورْثْ وَارْ ثُودْجِيغْ.

⁵ Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;

⁶ مَاشَا ؤُمِي د-ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ، ثشْمضْ، مِينْزِي وَارْ غَارسْ ثُوغِي بُو وژْوَارْ، خنِّي ثِيسْڒَاوْ.

⁶ mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.

⁷ ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ نّغْنِي جَارْ إِسنَّاننْ ؤُشَا مْغَارنْ خَاسْ إِسنَّاننْ ؤُشَا جيّْحنْ ت، وَارْ ثوْشِي شَا ڒْغِيدْجثْ.

⁷ Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.

⁸ ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ نّغْنِي خْ ثمُّورْثْ ثصْبحْ ؤُشَا ثغْمِي، ثڭْمَا، ثوْشَا ڒْغِيدْجثْ. شَا ن زَّارِيعثْ ثُوسَا-د س ثْڒَاثِينْ، شَا س ستِّينْ ؤُ شَا س مْيَا ن ثْسقَّارْ.“

⁸ Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.

⁹ خنِّي إِنَّا: ”ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

⁹ E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!

¹⁰ ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ وحّذْسنْ، سّقْسَانْ ث إِنِّي ذ أَسْ د-إِنّْضنْ جْمِيعْ أَكْ-ذ ثنْعَاشْ خْ ؤُمذْيَا نِّي.

¹⁰ Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.

¹¹ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِمّوْشْ أَومْ مَاحنْذْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، مَاشَا إِنِّي ذِي بَارَّا أَذْ أَسنْ يِيڒِي كُوڒْشِي س إِمذْيَا،

¹¹ Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.

¹² حِيمَا أَمْ تّْوَاڒَانْ، تّْوَاڒَانْ، مَاشَا وَارْ تّْوِيڒِينْ، أَمْ تّسْڒَانْ، تّسْڒَانْ، مَاشَا وَارْ فهّْمنْ، حِيمَا وَارْ تّثُوبنْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ إِتّْوَاغْفَارْ دّْنُوبْ نْسنْ.‘ “

¹² Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.

¹³ إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا إِ ؤُمذْيَا-يَا؟ مَامّشْ إِ غَا ثسّْنمْ مَارَّا إِمتِّيڒنْ-أَ؟

¹³ E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?

¹⁴ أَفدْجَاحْ نِّي إِزَارْعنْ، إِزَارّعْ أَوَاڒْ.

¹⁴ O semeador semeia a palavra.

¹⁵ إِنَا أَقَا ذ إِنِّي خْ وبْرِيذْ، أَقَا يِينَا ذ يِينِّي ذَايْسنْ إِتّْوَازَارْعْ وَاوَاڒْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ذ أَسْ سْڒِينْ، ڒخْذنِّي يُوسَا-د شِّيطَانْ ؤُشَا إِكّسْ أَوَاڒْ إِ إِتّْوَازَارْعنْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْسنْ.

¹⁵ Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.

¹⁶ ؤُشَا يِينَا ذ إِنِّي إِتّْوَازَارْعنْ خْ ثمُّورْثْ ؤُحجْرِي، أَقَا يِينَا ذ إِنِّي خْمِي غَا سْڒنْ أَوَاڒْ، أَذْ ث قبْڒنْ ذغْيَا س ڒفْرَاحثْ،

¹⁶ Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;

¹⁷ مَاشَا وَارْ غَارْسنْ بُو جَّاذِيرَا ذڭْ إِخفْ نْسنْ، أَذْ قِّيمنْ غَارْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ وَاهَا. مَاڒَا ثمْسَارْ ڒْمحْنثْ نِيغْ ؤُمَارّثْ ذِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ، أَذْ نْقَارْضنْ ذغْيَا.

¹⁷ mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.

¹⁸ ؤُشَا يِينَا ذ إِنِّي إِتّْوَازَارْعنْ جَارْ إِسنَّاننْ، أَقَا يِينَا ذ إِنِّي خْمِي غَا سْڒنْ أَوَاڒْ،

¹⁸ Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,

¹⁹ أَذْ غَارْسنْ د-أَذْفنْثْ ثْحِيسَّافْ ن دُّونشْثْ-أَ ذ ؤُغكّْوِي ن وَاڭْڒَا ذ مَارَّا نّشْوَاثْ إِنّغْنِي، أَذْ جيّْفنْثْ أَوَاڒْ، خنِّي إِذَاكّْوَاڒْ وَاوَاڒْ بْڒَا ڒْغِيدْجثْ.

¹⁹ mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.

²⁰ ؤُشَا يِينَا ذ إِنِّي إِتّْوَازَارْعنْ خْ ثمُّورْثْ إِصبْحنْ، أَقَا يِينَا ذ إِنِّي، خْمِي غَا سْڒنْ أَوَاڒْ، أَذْ ث قبْڒنْ، أَذْ وْشنْ ڒْغِيدْجثْ، شَا زَّايْسنْ ثْڒَاثِينْ، إِنّغْنِي ستِّينْ ؤُ إِنّغْنِي مْيَا ن ثْسقَّارْ.“

²⁰ Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.

²¹ إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ د-أَسنْ س ڒْقنْذِيڒْ، حِيمَا أَذْ إِمَّارْسْ سَاذُو ڒْمُوذْ ن إِمنْذِي نِيغْ سَاذُو قَامَا؟ مَا وَارْ إِتّْمَارْسِي شَا خْ ڒْمرْفعْ؟

²¹ Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?

²² مِينْزِي وَارْ ذِينْ مِينْ إِنُوفَّارنْ وَارْ د-إِتّْوَاسَّارْڭبْ، ؤُشَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ذِي ثْنُوفّْرَا وَارْ ثثْوَاسّضْهَارِي.

²² Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.

²³ مَاڒَا ذِينْ حذْ إِ غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”حْضَامْ مِينْ غَا ثسْڒمْ. س ڒقْيَاسْ نِّي زَّايسْ إِ غَا ثعْبَارمْ، زَّايسْ إِ ذ أَومْ غَا عْبَارنْ عَاوذْ، ؤُشَا إِ كنِّيوْ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَذْ أَسنْ إِمَّارْنِي عَاذْ.

²⁴ Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.

²⁵ مِينْزِي ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمَّارْنِي، ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ.“

²⁵ Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.

²⁶ إِنَّا: ”س ؤُينِّي أَذْ ثِيڒِي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ إِنطَّارْ زَّارِيعثْ ذِي ثمُّورْثْ،

²⁶ Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.

²⁷ خنِّي أَذْ إِطّصْ، أَذْ د-إِكَّارْ، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ. ؤُشَا زَّارِيعثْ أَذْ ثْڭعّذْ، أَذْ ثڭْمَا، مَاشَا نتَّا وَارْ إِسِّينْ مَامّشْ.

²⁷ Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.

²⁸ مِينْزِي ثَامُّورْثْ ثتَّاوِي-د ڒْغِيدْجثْ س يِيخفْ نّسْ: أَمزْوَارْ أَغمُّويْ، خنِّي ثِيذَارْثْ، أَوَارْنِي أَسْ إِرْذنْ إِكمّْڒنْ ذِي ثِيذَارْثْ.

²⁸ Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.

²⁹ ڒَامِي د-ثِيوضْ ڒْغِيدْجثْ، ڒخْذنِّي إِسّكّْ أَمْجَارْ، مِينْزِي ثَاميْرَا ثِيوضْ-د.“

²⁹ Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.

³⁰ إِنَّا: ”مِينْ ذِي إِ غَا نَارْوسْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي نِيغْ س مَانْ أَمذْيَا إِ زِي ت إِ غَا نَارْشمْ؟

³⁰ Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?

³¹ أَقَا-ت أَمْ ثْحبُّوشْثْ ن زَّارِيعثْ ن ؤُخرْذلْ، ثنِّي، ڒَامِي ثتّْوَازَارْعْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا نتَّاثْ ذ ثَامژْيَانْثْ خْ مَارَّا ثِيحبَّا ن زَّارِيعثْ إِ إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ.

³¹ É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.

³² أَوَارْنِي ڒَامِي ثتّْوَازَارْعْ، ثغْمِي-د، ثمْغَارْ خْ مَارَّا ثِيبِّي، أَذْ ثڭّْ ڒفْرُوعْ إِمْغَارنْ أَڒَامِي إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ ڒعْوَاشّْ ذِي ثِيڒِي نّسْ.“

³² Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.

³³ ثُوغَا يَاسُوع إِسَّاوَاڒْ أَوَاڒْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا أَطَّاسْ أَمْ يِينَا، س إِمذْيَا إِتّْڒِيقنْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سْڒنْ إِوْذَانْ.

³³ Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.

³⁴ بْڒَا إِمذْيَا وَارْ كِيسنْ إِسِّيوڒْ شَا، مَاشَا ثُوغَا إِسّفْهَامْ كُوڒْشِي إِ إِمحْضَارنْ نّسْ وحّذْسنْ.

³⁴ E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي، ڒَامِي ذ ثوْضَا ثْمذِّيثْ، إِنَّا أَسنْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ؤُجمَّاضِينْ.“

³⁵ À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.

³⁶ سمْحنْ ذِي ڒْغَاشِي، إِوْينْ ث ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ، ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ أَكِيذْسنْ عَاوذْ ثِيغَارُّوبَا نّغْنِي.

³⁶ Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.

³⁷ ؤُشَا ثكَّارْ-د إِشْثْ ن ثْحَارْيَاضْثْ ثمْغَارْ، ڒمْوَاجْ شَّاثنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ أَڒَامِي ثبْذَا ثتّْشُورَا.

³⁷ Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.

³⁸ مَاشَا يَاسُوع ثُوغَا إِطّصْ خْ إِشْثْ ن ثْسُونْثَا غَارْ ضفَّارْ ن ثْغَارَّابُوثْ. نِيثْنِي سّْفَاقنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، مَا وَارْ ذ أَشْ نشْقِي شَا نشِّينْ مَاڒَا نتّْوَاهلّكْ؟“

³⁸ Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?

³⁹ خنِّي إِكَّارْ، إِوبّخْ أَسمِّيضْ، إِنَّا إِ ڒبْحَارْ: ”أَرْسْ! سْقَارْ!“ يَارْسَا ؤُسمِّيضْ ؤُشَا إِذْوڒْ كُوڒْشِي يَارْسَا.

³⁹ E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.

⁴⁰ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثڭّْوذمْ أَمُّو؟ مِينْ كنِّيوْ يُوغِينْ وَارْ ذَايْومْ بُو لْ-إِيمَانْ؟“

⁴⁰ Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?

⁴¹ ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ، نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مِينْ إِعْنَا وَا، أَقَا ؤُڒَا ذ أَسمِّيضْ ذ ڒبْحَارْ تّطَّاعنْ أَسْ؟“

⁴¹ Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →