Marcos 4

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ عَاوذْ غَارْ ڒبْحَارْ ؤُ إِمُونْ-د خَاسْ ڒْغَاشِي أَطَّاسْ أَڒَامِي ينْيَا ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا إِقِّيمْ ذَايسْ خْ ڒبْحَارْ، أَمْ ڒْغَاشِي مَارَّا ثُوغَا-ث خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ خْ ڒْبَارّْ.

¹ Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.

² ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ س إِمذْيَا أَطَّاسْ. إِنَّا ذِي ثْغُورِي نّسْ:

² Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:

³ ”سْڒمْ! خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُفدْجَاحْ إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِزَارْعْ.

³ — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.

⁴ أَمْ ثُوغَا إِزَارّعْ، ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ خْ ثْمَا ن وبْرِيذْ، إِخشّْ-د إِجّْ ن ؤُجْضِيضْ، إِنقْبْ إِ-ت.

⁴ E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.

⁵ ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ نّغْنِي خْ وژْرُو مَانِي وَارْ ذَايسْ ثُوغِي بُو ؤُشَاڒْ أَطَّاسْ. ذغْيَا ثغْمِي س مِينْزِي ثَامُّورْثْ وَارْ ثُودْجِيغْ.

⁵ Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.

⁶ مَاشَا ؤُمِي د-ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ، ثشْمضْ، مِينْزِي وَارْ غَارسْ ثُوغِي بُو وژْوَارْ، خنِّي ثِيسْڒَاوْ.

⁶ Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.

⁷ ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ نّغْنِي جَارْ إِسنَّاننْ ؤُشَا مْغَارنْ خَاسْ إِسنَّاننْ ؤُشَا جيّْحنْ ت، وَارْ ثوْشِي شَا ڒْغِيدْجثْ.

⁷ Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.

⁸ ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ نّغْنِي خْ ثمُّورْثْ ثصْبحْ ؤُشَا ثغْمِي، ثڭْمَا، ثوْشَا ڒْغِيدْجثْ. شَا ن زَّارِيعثْ ثُوسَا-د س ثْڒَاثِينْ، شَا س ستِّينْ ؤُ شَا س مْيَا ن ثْسقَّارْ.“

⁸ Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.

⁹ خنِّي إِنَّا: ”ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

⁹ E Jesus acrescentou:

¹⁰ ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ وحّذْسنْ، سّقْسَانْ ث إِنِّي ذ أَسْ د-إِنّْضنْ جْمِيعْ أَكْ-ذ ثنْعَاشْ خْ ؤُمذْيَا نِّي.

¹⁰ Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.

¹¹ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا إِمّوْشْ أَومْ مَاحنْذْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي، مَاشَا إِنِّي ذِي بَارَّا أَذْ أَسنْ يِيڒِي كُوڒْشِي س إِمذْيَا،

¹¹ Jesus disse a eles:

¹² حِيمَا أَمْ تّْوَاڒَانْ، تّْوَاڒَانْ، مَاشَا وَارْ تّْوِيڒِينْ، أَمْ تّسْڒَانْ، تّسْڒَانْ، مَاشَا وَارْ فهّْمنْ، حِيمَا وَارْ تّثُوبنْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ إِتّْوَاغْفَارْ دّْنُوبْ نْسنْ.‘ “

¹² para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.

¹³ إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا إِ ؤُمذْيَا-يَا؟ مَامّشْ إِ غَا ثسّْنمْ مَارَّا إِمتِّيڒنْ-أَ؟

¹³ Então Jesus lhes perguntou:

¹⁴ أَفدْجَاحْ نِّي إِزَارْعنْ، إِزَارّعْ أَوَاڒْ.

¹⁴ O semeador semeia a palavra.

¹⁵ إِنَا أَقَا ذ إِنِّي خْ وبْرِيذْ، أَقَا يِينَا ذ يِينِّي ذَايْسنْ إِتّْوَازَارْعْ وَاوَاڒْ، مَاشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ذ أَسْ سْڒِينْ، ڒخْذنِّي يُوسَا-د شِّيطَانْ ؤُشَا إِكّسْ أَوَاڒْ إِ إِتّْوَازَارْعنْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْسنْ.

¹⁵ Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.

¹⁶ ؤُشَا يِينَا ذ إِنِّي إِتّْوَازَارْعنْ خْ ثمُّورْثْ ؤُحجْرِي، أَقَا يِينَا ذ إِنِّي خْمِي غَا سْڒنْ أَوَاڒْ، أَذْ ث قبْڒنْ ذغْيَا س ڒفْرَاحثْ،

¹⁶ E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.

¹⁷ مَاشَا وَارْ غَارْسنْ بُو جَّاذِيرَا ذڭْ إِخفْ نْسنْ، أَذْ قِّيمنْ غَارْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ وَاهَا. مَاڒَا ثمْسَارْ ڒْمحْنثْ نِيغْ ؤُمَارّثْ ذِي سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ، أَذْ نْقَارْضنْ ذغْيَا.

¹⁷ Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.

¹⁸ ؤُشَا يِينَا ذ إِنِّي إِتّْوَازَارْعنْ جَارْ إِسنَّاننْ، أَقَا يِينَا ذ إِنِّي خْمِي غَا سْڒنْ أَوَاڒْ،

¹⁸ Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,

¹⁹ أَذْ غَارْسنْ د-أَذْفنْثْ ثْحِيسَّافْ ن دُّونشْثْ-أَ ذ ؤُغكّْوِي ن وَاڭْڒَا ذ مَارَّا نّشْوَاثْ إِنّغْنِي، أَذْ جيّْفنْثْ أَوَاڒْ، خنِّي إِذَاكّْوَاڒْ وَاوَاڒْ بْڒَا ڒْغِيدْجثْ.

¹⁹ mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.

²⁰ ؤُشَا يِينَا ذ إِنِّي إِتّْوَازَارْعنْ خْ ثمُّورْثْ إِصبْحنْ، أَقَا يِينَا ذ إِنِّي، خْمِي غَا سْڒنْ أَوَاڒْ، أَذْ ث قبْڒنْ، أَذْ وْشنْ ڒْغِيدْجثْ، شَا زَّايْسنْ ثْڒَاثِينْ، إِنّغْنِي ستِّينْ ؤُ إِنّغْنِي مْيَا ن ثْسقَّارْ.“

²⁰ Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.

²¹ إِنَّا أَسنْ: ”مَا أَذْ د-أَسنْ س ڒْقنْذِيڒْ، حِيمَا أَذْ إِمَّارْسْ سَاذُو ڒْمُوذْ ن إِمنْذِي نِيغْ سَاذُو قَامَا؟ مَا وَارْ إِتّْمَارْسِي شَا خْ ڒْمرْفعْ؟

²¹ Jesus também lhes disse:

²² مِينْزِي وَارْ ذِينْ مِينْ إِنُوفَّارنْ وَارْ د-إِتّْوَاسَّارْڭبْ، ؤُشَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ذِي ثْنُوفّْرَا وَارْ ثثْوَاسّضْهَارِي.

²² Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.

²³ مَاڒَا ذِينْ حذْ إِ غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”حْضَامْ مِينْ غَا ثسْڒمْ. س ڒقْيَاسْ نِّي زَّايسْ إِ غَا ثعْبَارمْ، زَّايسْ إِ ذ أَومْ غَا عْبَارنْ عَاوذْ، ؤُشَا إِ كنِّيوْ إِنِّي إِتّسْڒَانْ أَذْ أَسنْ إِمَّارْنِي عَاذْ.

²⁴ Então lhes disse:

²⁵ مِينْزِي ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمَّارْنِي، ؤُ ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي، ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ أَذْ أَسْ إِتّْوَاكّسْ.“

²⁵ Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.

²⁶ إِنَّا: ”س ؤُينِّي أَذْ ثِيڒِي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ إِنطَّارْ زَّارِيعثْ ذِي ثمُّورْثْ،

²⁶ Jesus disse ainda:

²⁷ خنِّي أَذْ إِطّصْ، أَذْ د-إِكَّارْ، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ. ؤُشَا زَّارِيعثْ أَذْ ثْڭعّذْ، أَذْ ثڭْمَا، مَاشَا نتَّا وَارْ إِسِّينْ مَامّشْ.

²⁷ Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.

²⁸ مِينْزِي ثَامُّورْثْ ثتَّاوِي-د ڒْغِيدْجثْ س يِيخفْ نّسْ: أَمزْوَارْ أَغمُّويْ، خنِّي ثِيذَارْثْ، أَوَارْنِي أَسْ إِرْذنْ إِكمّْڒنْ ذِي ثِيذَارْثْ.

²⁸ A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.

²⁹ ڒَامِي د-ثِيوضْ ڒْغِيدْجثْ، ڒخْذنِّي إِسّكّْ أَمْجَارْ، مِينْزِي ثَاميْرَا ثِيوضْ-د.“

²⁹ E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.

³⁰ إِنَّا: ”مِينْ ذِي إِ غَا نَارْوسْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي نِيغْ س مَانْ أَمذْيَا إِ زِي ت إِ غَا نَارْشمْ؟

³⁰ Disse mais:

³¹ أَقَا-ت أَمْ ثْحبُّوشْثْ ن زَّارِيعثْ ن ؤُخرْذلْ، ثنِّي، ڒَامِي ثتّْوَازَارْعْ ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا نتَّاثْ ذ ثَامژْيَانْثْ خْ مَارَّا ثِيحبَّا ن زَّارِيعثْ إِ إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ.

³¹ Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;

³² أَوَارْنِي ڒَامِي ثتّْوَازَارْعْ، ثغْمِي-د، ثمْغَارْ خْ مَارَّا ثِيبِّي، أَذْ ثڭّْ ڒفْرُوعْ إِمْغَارنْ أَڒَامِي إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا زمَّارنْ أَذْ ڭّنْ ڒعْوَاشّْ ذِي ثِيڒِي نّسْ.“

³² mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.

³³ ثُوغَا يَاسُوع إِسَّاوَاڒْ أَوَاڒْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا أَطَّاسْ أَمْ يِينَا، س إِمذْيَا إِتّْڒِيقنْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سْڒنْ إِوْذَانْ.

³³ E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.

³⁴ بْڒَا إِمذْيَا وَارْ كِيسنْ إِسِّيوڒْ شَا، مَاشَا ثُوغَا إِسّفْهَامْ كُوڒْشِي إِ إِمحْضَارنْ نّسْ وحّذْسنْ.

³⁴ E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.

³⁵ ذڭْ وَاسّْ نِّي، ڒَامِي ذ ثوْضَا ثْمذِّيثْ، إِنَّا أَسنْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ؤُجمَّاضِينْ.“

³⁵ Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:

³⁶ سمْحنْ ذِي ڒْغَاشِي، إِوْينْ ث ؤُمِي ث ثُوغَا عَاذْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ، ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ أَكِيذْسنْ عَاوذْ ثِيغَارُّوبَا نّغْنِي.

³⁶ E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.

³⁷ ؤُشَا ثكَّارْ-د إِشْثْ ن ثْحَارْيَاضْثْ ثمْغَارْ، ڒمْوَاجْ شَّاثنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ أَڒَامِي ثبْذَا ثتّْشُورَا.

³⁷ Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.

³⁸ مَاشَا يَاسُوع ثُوغَا إِطّصْ خْ إِشْثْ ن ثْسُونْثَا غَارْ ضفَّارْ ن ثْغَارَّابُوثْ. نِيثْنِي سّْفَاقنْ ث، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ نّغْ، مَا وَارْ ذ أَشْ نشْقِي شَا نشِّينْ مَاڒَا نتّْوَاهلّكْ؟“

³⁸ E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?

³⁹ خنِّي إِكَّارْ، إِوبّخْ أَسمِّيضْ، إِنَّا إِ ڒبْحَارْ: ”أَرْسْ! سْقَارْ!“ يَارْسَا ؤُسمِّيضْ ؤُشَا إِذْوڒْ كُوڒْشِي يَارْسَا.

³⁹ E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.

⁴⁰ خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثڭّْوذمْ أَمُّو؟ مِينْ كنِّيوْ يُوغِينْ وَارْ ذَايْومْ بُو لْ-إِيمَانْ؟“

⁴⁰ Então Jesus lhes perguntou:

⁴¹ ثُوذفْ إِ-ثنْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ، نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”مِينْ إِعْنَا وَا، أَقَا ؤُڒَا ذ أَسمِّيضْ ذ ڒبْحَارْ تّطَّاعنْ أَسْ؟“

⁴¹ E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →