Marcos 12

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ، إِقوَّارْ أَسْ-د س إِجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ، إِبْنَا ذَايسْ صُّومْعثْ ؤُشَا إِوكّڒْ أَمَارْجُوعْ نِّي إِ إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

¹ Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:

² ڒَامِي د-يِيوضْ ڒْحَاڒْ، إِسّكّْ أَمْسخَّارْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ، حِيمَا أَذْ إِكْسِي ثَاسْغَارْثْ نّسْ زڭْ وڒْقَاضْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

² No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.

³ مَاشَا نِيثْنِي وْثِينْ ث ؤُشَا سّكّنْ ث إِخْوَا.

³ Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.

⁴ عَاوذْ إِسّكّْ غَارْسنْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ نّغْنِي، أَرجْمنْ ث، مَارْژنْ أَسْ، ؤُشَا ڒَامِي ث سّْبحْثْڒنْ، ؤُژّْڒنْ خَاسْ.

⁴ De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.

⁵ عَاوذْ إِسّكّْ-د غَارْسنْ ونّغْنِي ؤُشَا نْغِينْ ث ؤُڒَا ذ نتَّا. أَمُّو إِ إِسّكّْ عَاذْ أَطَّاسْ ن إِنّغْنِي، هتّْكنْ شَا زَّايْسنْ س ؤُركُّوضْ ذ شَا نّغْنِي زَّايْسنْ نْغِينْ ثنْ.

⁵ Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.

⁶ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارسْ إِ خَاسْ إِعِيزّنْ، مَاغَارْ إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي!‘

⁶ — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”

⁷ مَاشَا إِخمَّاسنْ، نِّي نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ وَا ذ أَوْرِيثْ. زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ ؤُشَا أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي ڒْوَارْثْ.‘

⁷ Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”

⁸ طّْفنْ ث، نْغِينْ ث ؤُشَا نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

⁸ E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.

⁹ مِينْ غَا يڭّْ بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ؟ أَذْ د-يَاسْ، أَذْ إِنغْ إِخمَّاسنْ ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِنّغْنِي.

⁹ — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.

¹⁰ مَا وَارْ ثغْرِيمْ أَوَاڒْ-أَ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ؟ ...

¹⁰ Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:

¹¹ وَا يُوسَا-د زِي سِيذِي

¹¹ Isto procede do Senhor

¹² خْسنْ أَذْ ث طّْفنْ مَاشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي فهْمنْ بلِّي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ س ؤُمذْيَا نِّي. نِيثْنِي جِّينْ ث ؤُشَا ؤُيُورنْ.

¹² E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.

¹³ خنِّي سّكّنْ غَارسْ شَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِفَارِيسِييّنْ ؤُ شَا زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ طّْفنْ س وَاوَاڒنْ نّسْ.

¹³ E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.

¹⁴ ؤُمِي د-ؤُسِينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نشِّينْ نسّنْ أَقَا شكْ ذ ثِيذتّْ، وَارْ ثڭّْوِيذذْ زڭْ إِوْذَانْ ؤُ وَارْ ثْخزَّارذْ شَا غَارْ وُوذمْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ. مَا إِحدْجڒْ أَذْ نوْشْ دَّارِيبَا إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْنغْ إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نْخدْجصْ ضَّارِيبَا نِيغْ لَّا؟“

¹⁴ Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?

¹⁵ ڒَامِي نتَّا يَارْڭبْ خْ نِّيفَاقْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ؟ أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن ذِينَارْ حِيمَا أَذْ ث ژَترغْ!“

¹⁵ Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:

¹⁶ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ. خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“

¹⁶ Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.

¹⁷ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ خنِّي إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ، ؤُ مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي إِ أَربِّي.“ ؤُشَا تّْعجْبنْ ذَايسْ.

¹⁷ Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.

¹⁸ ؤُسِينْ-د غَارسْ عَاوذْ إِصَاذُوقِييّنْ نِّي إِقَّارنْ بلِّي وَارْ ذِينْ بُو ثْنُوكْرَا. سّقْسَانْ ث، نَّانْ:

¹⁸ Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:

¹⁹ ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا يُورَا أَنغْ مُوسَا، مَاڒَا إِمُّوثْ إِ حذْ ؤُمَاسْ ؤُشَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ، مَاشَا وَارْ د-إِجِّي بُو ثَارَّاوْثْ، أَذْ يَاوِي ؤُمَاسْ ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا أَذْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.

¹⁹ — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ.

²⁰ Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;

²¹ خنِّي يِيوْيِي إِ-ت ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ ؤُڒَا ذ نتَّا، ؤُشَا أَمُّو ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا.

²¹ o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.

²² مَارَّا سبْعَا نِّي إِوْينْ ت، وَارْ د-جِّينْ بُو دُّورِييثْ. أَنڭَّارْ نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ نِّي عَاوذْ.

²² E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.

²³ إِوَا ذِي ثْنُوكْرَا، خْمِي د غَا كَّارنْ، ؤُمِي غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ نِّي؟ مِينْزِي سبْعَا نِّي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ.“

²³ Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.

²⁴ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْخطِّيمْ شَا مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ذ جّهْذْ ن أَربِّي؟

²⁴ Jesus respondeu:

²⁵ مَاغَارْ خْمِي د غَا كَّارنْ جَارْ إِمتِّيننْ، وَارْ ثنْثْ تِّيوْينْ ذ ثَامْغَارْثْ ؤُ وَارْ سّْمِيدْجِيشنْ ثِيمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁵ Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.

²⁶ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن إِمتِّيننْ أَقَا تّْوَاسّْنكَّارنْ: مَا وَارْ ثغْرِيمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن مُوسَا، مَامّشْ أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ أَربِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، إِنَّا: ’ذ نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ‘؟

²⁶ Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?

²⁷ نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ، مَاشَا ذ أَربِّي ن يِينِّي إِدَّارنْ. س ؤُينِّي أَقَا كنِّيوْ ثْخطَّامْ أَطَّاسْ.“

²⁷ Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.

²⁸ إِجّنْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِسْڒَا أَسنْ تّمْهَارْوَاضنْ جَارْ أَسنْ ؤُشَا إِسّنْ بلِّي نتَّا أَقَا يَارَّا-د خَاسنْ مْلِيحْ. خنِّي إِسّقْسَا ث: ”مَانْ ثنْثْ إِدْجَانْ ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ خْ كُوڒْشِي؟“

²⁸ Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?

²⁹ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَامزْوَارُوثْ خْ مَارَّا ثِيوصَّا: سڒْ أَ إِسْرَائِيل! سِيذِي، أَربِّي نّغْ، سِيذِي ذ إِجّْ.

²⁹ Jesus respondeu:

³⁰ أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ س مَارَّا جّهْذْ نّشْ. ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ.

³⁰ Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”

³¹ ؤُ ثَاوْصيّثْ وِيسّْ ثْنَاينْ، أَمشْنَاوْ ثَانِيثَا، أَقَا ذ ثَا: أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ. وَارْ ذِينْ بُو ثوْصيّثْ نّغْنِيثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثِينَا س ثْنَاينْ.“

³¹ O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.

³² إِنَّا أَسْ ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ: ”نِيشَانْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، س ثِيذتّْ ثنِّيذْ بلِّي نتَّا ذ إِجّنْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ نّغْنِي مْغِيرْ نتَّا،

³² Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,

³³ ؤُ بلِّي مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ أَذْ ث إِخْسْ س وُوڒْ مَارَّا، س ڒعْقڒْ مَارَّا، س ڒعْمَارْ مَارَّا ؤُ س جّهْذْ مَارَّا، ؤُشَا أَذْ إِخْسْ جَّارْ نّسْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّسْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا حْسنْ زِي مَارَّا ثِيغَارْصِينْ ن وشْمَاضْ ذ مَارَّا ثِيغَارْصِينْ نّغْنِيثْ.“

³³ e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع بلِّي يَارَّا-د س ڒعْقڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَقَا شكْ وَارْ ثِيڭّْوِيجذْ شَا خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“ خنِّي وَارْ إِعوّڒْ حذْ أَذْ ث إِسّقْسَا ؤُڒَا ذڭْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ.

³⁴ Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.

³⁵ ڒَامِي ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِطّفْ يَاسُوع ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”مَامّشْ قَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ بلِّي لْمَاسِيحْ ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟

³⁵ Jesus, ensinando no templo, perguntou:

³⁶ مِينْزِي ذَاوُوذْ س يِيخفْ نّسْ إِنَّا س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ:

³⁶ O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:

³⁷ س ؤُيَا إِتّْڒَاغَا أَسْ-د ذَاوُوذْ: ’سِيذِي إِنُو!‘ مَانِيسْ د-إِكَّا ذ مِّيسْ؟“ مَارَّا ڒْغَاشِي ثُوغَا إِسْڒَا أَسْ س ڒفْرَاحثْ.

³⁷ — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.

³⁸ إِنَّا أَسنْ ذڭْ ؤُسڒْمَاذْ نّسْ: ”حْضَامْ إِخفْ نْومْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒْحَاڒْ خْمِي غَا ؤُيُورنْ س ڒعْبَايَاثْ ثِيزِيرَارِينْ ؤُ خْمِي خَاسنْ إِ غَا سدْجْمنْ إِوْذَانْ ذِي ڒسْوَاقْ،

³⁸ E, ao ensinar, Jesus dizia:

³⁹ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒكْرَاسِي ن زَّاثْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ، ؤُڒَا ذ إِمُوشَانْ إِمزْوُورَا غَارْ إِمنْسِيونْ ن وُورَارنْ.

³⁹ buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;

⁴⁰ نِيثْنِي تّتّنْ ثُوذْرِينْ ن ثِيجَّاڒْ أَمْ تّتَّارنْ ثِيوْهِيبِينْ ذِي طّْوعْ ن ثْژَادْجَاثِينْ نْسنْ ثِيزِيرَارِينْ. أَقَا إِنَا أَذْ كْسِينْ ڒْحُوكْمْ ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁰ devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

⁴¹ أَمْ إِقِّيمْ يَاسُوع قِيبَاتْشْ إِ سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ، إِژْرَا مَامّشْ إِنطَّارْ ڒْغَاشِي ثِينْعَاشِينْ ذِي سّنْذُوقْ. أَطَّاسْ ن أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ثُوغَا نطَّارنْ ذَايسْ أَطَّاسْ.

⁴¹ Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.

⁴² ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ذ ڒْمسْكِينَا ثنْضَارْ ذَايسْ ثْنَاينْ ن ؤُقِييَّاثْ، سمَّانْ ثنْثْ ’شَامُونَاثْ‘.

⁴² Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.

⁴³ خنِّي إِڒَاغَا يَاسُوع إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، ثَاجَّاتْشْ-أَ ڒْمسْكِينَا أَقَا ثنْضَارْ ذَايسْ كْثَارْ خْ مَارَّا إِوْذَانْ نِّي إِنْضَارنْ ذِي سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ.

⁴³ E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:

⁴⁴ مِينْزِي مَارَّا نْضَارنْ ذَايسْ زِي مِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ، مَاشَا ثَا زِي ذْرُوسْ نّسْ ثنْضَارْ ذَايسْ كُوڒْشِي مِينْ غَارسْ، أَقَا ثنْضَارْ مَارَّا مِينْ غَارسْ ذ أَڭْڒَا.“

⁴⁴ Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →