Marcos 12

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ، إِقوَّارْ أَسْ-د س إِجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ، إِبْنَا ذَايسْ صُّومْعثْ ؤُشَا إِوكّڒْ أَمَارْجُوعْ نِّي إِ إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

¹ Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.

² ڒَامِي د-يِيوضْ ڒْحَاڒْ، إِسّكّْ أَمْسخَّارْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ، حِيمَا أَذْ إِكْسِي ثَاسْغَارْثْ نّسْ زڭْ وڒْقَاضْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

² No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;

³ مَاشَا نِيثْنِي وْثِينْ ث ؤُشَا سّكّنْ ث إِخْوَا.

³ eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.

⁴ عَاوذْ إِسّكّْ غَارْسنْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ نّغْنِي، أَرجْمنْ ث، مَارْژنْ أَسْ، ؤُشَا ڒَامِي ث سّْبحْثْڒنْ، ؤُژّْڒنْ خَاسْ.

⁴ De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.

⁵ عَاوذْ إِسّكّْ-د غَارْسنْ ونّغْنِي ؤُشَا نْغِينْ ث ؤُڒَا ذ نتَّا. أَمُّو إِ إِسّكّْ عَاذْ أَطَّاسْ ن إِنّغْنِي، هتّْكنْ شَا زَّايْسنْ س ؤُركُّوضْ ذ شَا نّغْنِي زَّايْسنْ نْغِينْ ثنْ.

⁵ Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.

⁶ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارسْ إِ خَاسْ إِعِيزّنْ، مَاغَارْ إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي!‘

⁶ Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.

⁷ مَاشَا إِخمَّاسنْ، نِّي نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ وَا ذ أَوْرِيثْ. زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ ؤُشَا أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي ڒْوَارْثْ.‘

⁷ Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.

⁸ طّْفنْ ث، نْغِينْ ث ؤُشَا نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

⁸ E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.

⁹ مِينْ غَا يڭّْ بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ؟ أَذْ د-يَاسْ، أَذْ إِنغْ إِخمَّاسنْ ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِنّغْنِي.

⁹ Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.

¹⁰ مَا وَارْ ثغْرِيمْ أَوَاڒْ-أَ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ؟ ...

¹⁰ Ainda não lestes esta Escritura:

¹¹ وَا يُوسَا-د زِي سِيذِي

¹¹ isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?

¹² خْسنْ أَذْ ث طّْفنْ مَاشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي فهْمنْ بلِّي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ س ؤُمذْيَا نِّي. نِيثْنِي جِّينْ ث ؤُشَا ؤُيُورنْ.

¹² E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.

¹³ خنِّي سّكّنْ غَارسْ شَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِفَارِيسِييّنْ ؤُ شَا زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ طّْفنْ س وَاوَاڒنْ نّسْ.

¹³ E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.

¹⁴ ؤُمِي د-ؤُسِينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نشِّينْ نسّنْ أَقَا شكْ ذ ثِيذتّْ، وَارْ ثڭّْوِيذذْ زڭْ إِوْذَانْ ؤُ وَارْ ثْخزَّارذْ شَا غَارْ وُوذمْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ. مَا إِحدْجڒْ أَذْ نوْشْ دَّارِيبَا إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْنغْ إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نْخدْجصْ ضَّارِيبَا نِيغْ لَّا؟“

¹⁴ Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?

¹⁵ ڒَامِي نتَّا يَارْڭبْ خْ نِّيفَاقْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ؟ أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن ذِينَارْ حِيمَا أَذْ ث ژَترغْ!“

¹⁵ Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.

¹⁶ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ. خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“

¹⁶ E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.

¹⁷ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ خنِّي إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ، ؤُ مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي إِ أَربِّي.“ ؤُشَا تّْعجْبنْ ذَايسْ.

¹⁷ Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.

¹⁸ ؤُسِينْ-د غَارسْ عَاوذْ إِصَاذُوقِييّنْ نِّي إِقَّارنْ بلِّي وَارْ ذِينْ بُو ثْنُوكْرَا. سّقْسَانْ ث، نَّانْ:

¹⁸ Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:

¹⁹ ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا يُورَا أَنغْ مُوسَا، مَاڒَا إِمُّوثْ إِ حذْ ؤُمَاسْ ؤُشَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ، مَاشَا وَارْ د-إِجِّي بُو ثَارَّاوْثْ، أَذْ يَاوِي ؤُمَاسْ ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا أَذْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.

¹⁹ Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ.

²⁰ Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;

²¹ خنِّي يِيوْيِي إِ-ت ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ ؤُڒَا ذ نتَّا، ؤُشَا أَمُّو ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا.

²¹ o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.

²² مَارَّا سبْعَا نِّي إِوْينْ ت، وَارْ د-جِّينْ بُو دُّورِييثْ. أَنڭَّارْ نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ نِّي عَاوذْ.

²² E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.

²³ إِوَا ذِي ثْنُوكْرَا، خْمِي د غَا كَّارنْ، ؤُمِي غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ نِّي؟ مِينْزِي سبْعَا نِّي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ.“

²³ Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.

²⁴ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْخطِّيمْ شَا مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ذ جّهْذْ ن أَربِّي؟

²⁴ Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?

²⁵ مَاغَارْ خْمِي د غَا كَّارنْ جَارْ إِمتِّيننْ، وَارْ ثنْثْ تِّيوْينْ ذ ثَامْغَارْثْ ؤُ وَارْ سّْمِيدْجِيشنْ ثِيمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁵ Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.

²⁶ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن إِمتِّيننْ أَقَا تّْوَاسّْنكَّارنْ: مَا وَارْ ثغْرِيمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن مُوسَا، مَامّشْ أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ أَربِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، إِنَّا: ’ذ نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ‘؟

²⁶ Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:

²⁷ نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ، مَاشَا ذ أَربِّي ن يِينِّي إِدَّارنْ. س ؤُينِّي أَقَا كنِّيوْ ثْخطَّامْ أَطَّاسْ.“

²⁷ Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.

²⁸ إِجّنْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِسْڒَا أَسنْ تّمْهَارْوَاضنْ جَارْ أَسنْ ؤُشَا إِسّنْ بلِّي نتَّا أَقَا يَارَّا-د خَاسنْ مْلِيحْ. خنِّي إِسّقْسَا ث: ”مَانْ ثنْثْ إِدْجَانْ ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ خْ كُوڒْشِي؟“

²⁸ Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?

²⁹ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَامزْوَارُوثْ خْ مَارَّا ثِيوصَّا: سڒْ أَ إِسْرَائِيل! سِيذِي، أَربِّي نّغْ، سِيذِي ذ إِجّْ.

²⁹ Respondeu Jesus: O principal é:

³⁰ أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ س مَارَّا جّهْذْ نّشْ. ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ.

³⁰ Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.

³¹ ؤُ ثَاوْصيّثْ وِيسّْ ثْنَاينْ، أَمشْنَاوْ ثَانِيثَا، أَقَا ذ ثَا: أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ. وَارْ ذِينْ بُو ثوْصيّثْ نّغْنِيثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثِينَا س ثْنَاينْ.“

³¹ O segundo é:

³² إِنَّا أَسْ ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ: ”نِيشَانْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، س ثِيذتّْ ثنِّيذْ بلِّي نتَّا ذ إِجّنْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ نّغْنِي مْغِيرْ نتَّا،

³² Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,

³³ ؤُ بلِّي مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ أَذْ ث إِخْسْ س وُوڒْ مَارَّا، س ڒعْقڒْ مَارَّا، س ڒعْمَارْ مَارَّا ؤُ س جّهْذْ مَارَّا، ؤُشَا أَذْ إِخْسْ جَّارْ نّسْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّسْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا حْسنْ زِي مَارَّا ثِيغَارْصِينْ ن وشْمَاضْ ذ مَارَّا ثِيغَارْصِينْ نّغْنِيثْ.“

³³ e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع بلِّي يَارَّا-د س ڒعْقڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَقَا شكْ وَارْ ثِيڭّْوِيجذْ شَا خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“ خنِّي وَارْ إِعوّڒْ حذْ أَذْ ث إِسّقْسَا ؤُڒَا ذڭْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ.

³⁴ Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.

³⁵ ڒَامِي ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِطّفْ يَاسُوع ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”مَامّشْ قَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ بلِّي لْمَاسِيحْ ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟

³⁵ Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?

³⁶ مِينْزِي ذَاوُوذْ س يِيخفْ نّسْ إِنَّا س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ:

³⁶ O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:

³⁷ س ؤُيَا إِتّْڒَاغَا أَسْ-د ذَاوُوذْ: ’سِيذِي إِنُو!‘ مَانِيسْ د-إِكَّا ذ مِّيسْ؟“ مَارَّا ڒْغَاشِي ثُوغَا إِسْڒَا أَسْ س ڒفْرَاحثْ.

³⁷ O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.

³⁸ إِنَّا أَسنْ ذڭْ ؤُسڒْمَاذْ نّسْ: ”حْضَامْ إِخفْ نْومْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒْحَاڒْ خْمِي غَا ؤُيُورنْ س ڒعْبَايَاثْ ثِيزِيرَارِينْ ؤُ خْمِي خَاسنْ إِ غَا سدْجْمنْ إِوْذَانْ ذِي ڒسْوَاقْ،

³⁸ E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;

³⁹ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒكْرَاسِي ن زَّاثْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ، ؤُڒَا ذ إِمُوشَانْ إِمزْوُورَا غَارْ إِمنْسِيونْ ن وُورَارنْ.

³⁹ e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;

⁴⁰ نِيثْنِي تّتّنْ ثُوذْرِينْ ن ثِيجَّاڒْ أَمْ تّتَّارنْ ثِيوْهِيبِينْ ذِي طّْوعْ ن ثْژَادْجَاثِينْ نْسنْ ثِيزِيرَارِينْ. أَقَا إِنَا أَذْ كْسِينْ ڒْحُوكْمْ ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁰ os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

⁴¹ أَمْ إِقِّيمْ يَاسُوع قِيبَاتْشْ إِ سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ، إِژْرَا مَامّشْ إِنطَّارْ ڒْغَاشِي ثِينْعَاشِينْ ذِي سّنْذُوقْ. أَطَّاسْ ن أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ثُوغَا نطَّارنْ ذَايسْ أَطَّاسْ.

⁴¹ Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.

⁴² ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ذ ڒْمسْكِينَا ثنْضَارْ ذَايسْ ثْنَاينْ ن ؤُقِييَّاثْ، سمَّانْ ثنْثْ ’شَامُونَاثْ‘.

⁴² Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.

⁴³ خنِّي إِڒَاغَا يَاسُوع إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، ثَاجَّاتْشْ-أَ ڒْمسْكِينَا أَقَا ثنْضَارْ ذَايسْ كْثَارْ خْ مَارَّا إِوْذَانْ نِّي إِنْضَارنْ ذِي سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ.

⁴³ E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.

⁴⁴ مِينْزِي مَارَّا نْضَارنْ ذَايسْ زِي مِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ، مَاشَا ثَا زِي ذْرُوسْ نّسْ ثنْضَارْ ذَايسْ كُوڒْشِي مِينْ غَارسْ، أَقَا ثنْضَارْ مَارَّا مِينْ غَارسْ ذ أَڭْڒَا.“

⁴⁴ Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →