Marcos 12

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ، إِقوَّارْ أَسْ-د س إِجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ، إِبْنَا ذَايسْ صُّومْعثْ ؤُشَا إِوكّڒْ أَمَارْجُوعْ نِّي إِ إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

¹ Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.

² ڒَامِي د-يِيوضْ ڒْحَاڒْ، إِسّكّْ أَمْسخَّارْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ، حِيمَا أَذْ إِكْسِي ثَاسْغَارْثْ نّسْ زڭْ وڒْقَاضْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

² No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.

³ مَاشَا نِيثْنِي وْثِينْ ث ؤُشَا سّكّنْ ث إِخْوَا.

³ Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.

⁴ عَاوذْ إِسّكّْ غَارْسنْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ نّغْنِي، أَرجْمنْ ث، مَارْژنْ أَسْ، ؤُشَا ڒَامِي ث سّْبحْثْڒنْ، ؤُژّْڒنْ خَاسْ.

⁴ E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.

⁵ عَاوذْ إِسّكّْ-د غَارْسنْ ونّغْنِي ؤُشَا نْغِينْ ث ؤُڒَا ذ نتَّا. أَمُّو إِ إِسّكّْ عَاذْ أَطَّاسْ ن إِنّغْنِي، هتّْكنْ شَا زَّايْسنْ س ؤُركُّوضْ ذ شَا نّغْنِي زَّايْسنْ نْغِينْ ثنْ.

⁵ Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.

⁶ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارسْ إِ خَاسْ إِعِيزّنْ، مَاغَارْ إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي!‘

⁶ Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.

⁷ مَاشَا إِخمَّاسنْ، نِّي نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ وَا ذ أَوْرِيثْ. زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ ؤُشَا أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي ڒْوَارْثْ.‘

⁷ Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.

⁸ طّْفنْ ث، نْغِينْ ث ؤُشَا نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

⁸ E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.

⁹ مِينْ غَا يڭّْ بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ؟ أَذْ د-يَاسْ، أَذْ إِنغْ إِخمَّاسنْ ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِنّغْنِي.

⁹ Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.

¹⁰ مَا وَارْ ثغْرِيمْ أَوَاڒْ-أَ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ؟ ...

¹⁰ Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;

¹¹ وَا يُوسَا-د زِي سِيذِي

¹¹ pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?

¹² خْسنْ أَذْ ث طّْفنْ مَاشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي فهْمنْ بلِّي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ س ؤُمذْيَا نِّي. نِيثْنِي جِّينْ ث ؤُشَا ؤُيُورنْ.

¹² Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.

¹³ خنِّي سّكّنْ غَارسْ شَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِفَارِيسِييّنْ ؤُ شَا زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ طّْفنْ س وَاوَاڒنْ نّسْ.

¹³ Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.

¹⁴ ؤُمِي د-ؤُسِينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نشِّينْ نسّنْ أَقَا شكْ ذ ثِيذتّْ، وَارْ ثڭّْوِيذذْ زڭْ إِوْذَانْ ؤُ وَارْ ثْخزَّارذْ شَا غَارْ وُوذمْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ. مَا إِحدْجڒْ أَذْ نوْشْ دَّارِيبَا إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْنغْ إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نْخدْجصْ ضَّارِيبَا نِيغْ لَّا؟“

¹⁴ Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?

¹⁵ ڒَامِي نتَّا يَارْڭبْ خْ نِّيفَاقْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ؟ أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن ذِينَارْ حِيمَا أَذْ ث ژَترغْ!“

¹⁵ Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.

¹⁶ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ. خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“

¹⁶ E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.

¹⁷ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ خنِّي إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ، ؤُ مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي إِ أَربِّي.“ ؤُشَا تّْعجْبنْ ذَايسْ.

¹⁷ Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.

¹⁸ ؤُسِينْ-د غَارسْ عَاوذْ إِصَاذُوقِييّنْ نِّي إِقَّارنْ بلِّي وَارْ ذِينْ بُو ثْنُوكْرَا. سّقْسَانْ ث، نَّانْ:

¹⁸ Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:

¹⁹ ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا يُورَا أَنغْ مُوسَا، مَاڒَا إِمُّوثْ إِ حذْ ؤُمَاسْ ؤُشَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ، مَاشَا وَارْ د-إِجِّي بُو ثَارَّاوْثْ، أَذْ يَاوِي ؤُمَاسْ ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا أَذْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.

¹⁹ Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ.

²⁰ Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;

²¹ خنِّي يِيوْيِي إِ-ت ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ ؤُڒَا ذ نتَّا، ؤُشَا أَمُّو ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا.

²¹ o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.

²² مَارَّا سبْعَا نِّي إِوْينْ ت، وَارْ د-جِّينْ بُو دُّورِييثْ. أَنڭَّارْ نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ نِّي عَاوذْ.

²² Depois de todos, morreu também a mulher.

²³ إِوَا ذِي ثْنُوكْرَا، خْمِي د غَا كَّارنْ، ؤُمِي غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ نِّي؟ مِينْزِي سبْعَا نِّي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ.“

²³ Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?

²⁴ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْخطِّيمْ شَا مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ذ جّهْذْ ن أَربِّي؟

²⁴ Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?

²⁵ مَاغَارْ خْمِي د غَا كَّارنْ جَارْ إِمتِّيننْ، وَارْ ثنْثْ تِّيوْينْ ذ ثَامْغَارْثْ ؤُ وَارْ سّْمِيدْجِيشنْ ثِيمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁵ Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.

²⁶ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن إِمتِّيننْ أَقَا تّْوَاسّْنكَّارنْ: مَا وَارْ ثغْرِيمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن مُوسَا، مَامّشْ أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ أَربِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، إِنَّا: ’ذ نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ‘؟

²⁶ Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?

²⁷ نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ، مَاشَا ذ أَربِّي ن يِينِّي إِدَّارنْ. س ؤُينِّي أَقَا كنِّيوْ ثْخطَّامْ أَطَّاسْ.“

²⁷ Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.

²⁸ إِجّنْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِسْڒَا أَسنْ تّمْهَارْوَاضنْ جَارْ أَسنْ ؤُشَا إِسّنْ بلِّي نتَّا أَقَا يَارَّا-د خَاسنْ مْلِيحْ. خنِّي إِسّقْسَا ث: ”مَانْ ثنْثْ إِدْجَانْ ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ خْ كُوڒْشِي؟“

²⁸ Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?

²⁹ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَامزْوَارُوثْ خْ مَارَّا ثِيوصَّا: سڒْ أَ إِسْرَائِيل! سِيذِي، أَربِّي نّغْ، سِيذِي ذ إِجّْ.

²⁹ Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.

³⁰ أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ س مَارَّا جّهْذْ نّشْ. ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ.

³⁰ Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.

³¹ ؤُ ثَاوْصيّثْ وِيسّْ ثْنَاينْ، أَمشْنَاوْ ثَانِيثَا، أَقَا ذ ثَا: أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ. وَارْ ذِينْ بُو ثوْصيّثْ نّغْنِيثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثِينَا س ثْنَاينْ.“

³¹ E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.

³² إِنَّا أَسْ ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ: ”نِيشَانْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، س ثِيذتّْ ثنِّيذْ بلِّي نتَّا ذ إِجّنْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ نّغْنِي مْغِيرْ نتَّا،

³² Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;

³³ ؤُ بلِّي مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ أَذْ ث إِخْسْ س وُوڒْ مَارَّا، س ڒعْقڒْ مَارَّا، س ڒعْمَارْ مَارَّا ؤُ س جّهْذْ مَارَّا، ؤُشَا أَذْ إِخْسْ جَّارْ نّسْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّسْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا حْسنْ زِي مَارَّا ثِيغَارْصِينْ ن وشْمَاضْ ذ مَارَّا ثِيغَارْصِينْ نّغْنِيثْ.“

³³ e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع بلِّي يَارَّا-د س ڒعْقڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَقَا شكْ وَارْ ثِيڭّْوِيجذْ شَا خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“ خنِّي وَارْ إِعوّڒْ حذْ أَذْ ث إِسّقْسَا ؤُڒَا ذڭْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ.

³⁴ E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.

³⁵ ڒَامِي ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِطّفْ يَاسُوع ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”مَامّشْ قَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ بلِّي لْمَاسِيحْ ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟

³⁵ Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?

³⁶ مِينْزِي ذَاوُوذْ س يِيخفْ نّسْ إِنَّا س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ:

³⁶ O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.

³⁷ س ؤُيَا إِتّْڒَاغَا أَسْ-د ذَاوُوذْ: ’سِيذِي إِنُو!‘ مَانِيسْ د-إِكَّا ذ مِّيسْ؟“ مَارَّا ڒْغَاشِي ثُوغَا إِسْڒَا أَسْ س ڒفْرَاحثْ.

³⁷ Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.

³⁸ إِنَّا أَسنْ ذڭْ ؤُسڒْمَاذْ نّسْ: ”حْضَامْ إِخفْ نْومْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒْحَاڒْ خْمِي غَا ؤُيُورنْ س ڒعْبَايَاثْ ثِيزِيرَارِينْ ؤُ خْمِي خَاسنْ إِ غَا سدْجْمنْ إِوْذَانْ ذِي ڒسْوَاقْ،

³⁸ E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,

³⁹ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒكْرَاسِي ن زَّاثْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ، ؤُڒَا ذ إِمُوشَانْ إِمزْوُورَا غَارْ إِمنْسِيونْ ن وُورَارنْ.

³⁹ e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,

⁴⁰ نِيثْنِي تّتّنْ ثُوذْرِينْ ن ثِيجَّاڒْ أَمْ تّتَّارنْ ثِيوْهِيبِينْ ذِي طّْوعْ ن ثْژَادْجَاثِينْ نْسنْ ثِيزِيرَارِينْ. أَقَا إِنَا أَذْ كْسِينْ ڒْحُوكْمْ ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁰ que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.

⁴¹ أَمْ إِقِّيمْ يَاسُوع قِيبَاتْشْ إِ سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ، إِژْرَا مَامّشْ إِنطَّارْ ڒْغَاشِي ثِينْعَاشِينْ ذِي سّنْذُوقْ. أَطَّاسْ ن أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ثُوغَا نطَّارنْ ذَايسْ أَطَّاسْ.

⁴¹ E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.

⁴² ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ذ ڒْمسْكِينَا ثنْضَارْ ذَايسْ ثْنَاينْ ن ؤُقِييَّاثْ، سمَّانْ ثنْثْ ’شَامُونَاثْ‘.

⁴² Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.

⁴³ خنِّي إِڒَاغَا يَاسُوع إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، ثَاجَّاتْشْ-أَ ڒْمسْكِينَا أَقَا ثنْضَارْ ذَايسْ كْثَارْ خْ مَارَّا إِوْذَانْ نِّي إِنْضَارنْ ذِي سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ.

⁴³ E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;

⁴⁴ مِينْزِي مَارَّا نْضَارنْ ذَايسْ زِي مِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ، مَاشَا ثَا زِي ذْرُوسْ نّسْ ثنْضَارْ ذَايسْ كُوڒْشِي مِينْ غَارسْ، أَقَا ثنْضَارْ مَارَّا مِينْ غَارسْ ذ أَڭْڒَا.“

⁴⁴ porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →