Marcos 12

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا: ”إِجّْ ن بْنَاذمْ إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ، إِقوَّارْ أَسْ-د س إِجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ، إِبْنَا ذَايسْ صُّومْعثْ ؤُشَا إِوكّڒْ أَمَارْجُوعْ نِّي إِ إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

¹ E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.

² ڒَامِي د-يِيوضْ ڒْحَاڒْ، إِسّكّْ أَمْسخَّارْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ، حِيمَا أَذْ إِكْسِي ثَاسْغَارْثْ نّسْ زڭْ وڒْقَاضْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

² E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.

³ مَاشَا نِيثْنِي وْثِينْ ث ؤُشَا سّكّنْ ث إِخْوَا.

³ E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.

⁴ عَاوذْ إِسّكّْ غَارْسنْ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ نّغْنِي، أَرجْمنْ ث، مَارْژنْ أَسْ، ؤُشَا ڒَامِي ث سّْبحْثْڒنْ، ؤُژّْڒنْ خَاسْ.

⁴ E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.

⁵ عَاوذْ إِسّكّْ-د غَارْسنْ ونّغْنِي ؤُشَا نْغِينْ ث ؤُڒَا ذ نتَّا. أَمُّو إِ إِسّكّْ عَاذْ أَطَّاسْ ن إِنّغْنِي، هتّْكنْ شَا زَّايْسنْ س ؤُركُّوضْ ذ شَا نّغْنِي زَّايْسنْ نْغِينْ ثنْ.

⁵ E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.

⁶ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَينِّي ن مِّيسْ إِ غَارسْ إِ خَاسْ إِعِيزّنْ، مَاغَارْ إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي!‘

⁶ Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.

⁷ مَاشَا إِخمَّاسنْ، نِّي نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ وَا ذ أَوْرِيثْ. زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ ؤُشَا أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي ڒْوَارْثْ.‘

⁷ Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.

⁸ طّْفنْ ث، نْغِينْ ث ؤُشَا نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ.

⁸ E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.

⁹ مِينْ غَا يڭّْ بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ؟ أَذْ د-يَاسْ، أَذْ إِنغْ إِخمَّاسنْ ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِنّغْنِي.

⁹ O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.

¹⁰ مَا وَارْ ثغْرِيمْ أَوَاڒْ-أَ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ؟ ...

¹⁰ Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;

¹¹ وَا يُوسَا-د زِي سِيذِي

¹¹ isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?

¹² خْسنْ أَذْ ث طّْفنْ مَاشَا نِيثْنِي ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي فهْمنْ بلِّي ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ س ؤُمذْيَا نِّي. نِيثْنِي جِّينْ ث ؤُشَا ؤُيُورنْ.

¹² E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.

¹³ خنِّي سّكّنْ غَارسْ شَا ن يرْيَازنْ زڭْ إِفَارِيسِييّنْ ؤُ شَا زِي ثَادَّارْثْ ن هِيرُوذُوسْ، حِيمَا أَذْ أَسْ طّْفنْ س وَاوَاڒنْ نّسْ.

¹³ E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.

¹⁴ ؤُمِي د-ؤُسِينْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نشِّينْ نسّنْ أَقَا شكْ ذ ثِيذتّْ، وَارْ ثڭّْوِيذذْ زڭْ إِوْذَانْ ؤُ وَارْ ثْخزَّارذْ شَا غَارْ وُوذمْ ن إِوْذَانْ، مَاشَا ثسّڒْمَاذذْ أَبْرِيذْ ن أَربِّي س ثِيذتّْ. مَا إِحدْجڒْ أَذْ نوْشْ دَّارِيبَا إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْنغْ إِ قَايْصَارْ نِيغْ لَّا؟ مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نْخدْجصْ ضَّارِيبَا نِيغْ لَّا؟“

¹⁴ E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?

¹⁵ ڒَامِي نتَّا يَارْڭبْ خْ نِّيفَاقْ نْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْجَارَّابمْ؟ أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن ذِينَارْ حِيمَا أَذْ ث ژَترغْ!“

¹⁵ Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.

¹⁶ إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ذِينَارْ. خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”وِي يِيڒَانْ ثَاصْوِيرْثْ-أَ ذ ثِيرَا-يَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”ن قَايْصَارْ!“

¹⁶ E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.

¹⁷ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ خنِّي إِ قَايْصَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِ قَايْصَارْ، ؤُ مِينْ إِدْجَانْ إِ أَربِّي إِ أَربِّي.“ ؤُشَا تّْعجْبنْ ذَايسْ.

¹⁷ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.

¹⁸ ؤُسِينْ-د غَارسْ عَاوذْ إِصَاذُوقِييّنْ نِّي إِقَّارنْ بلِّي وَارْ ذِينْ بُو ثْنُوكْرَا. سّقْسَانْ ث، نَّانْ:

¹⁸ Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:

¹⁹ ”أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا يُورَا أَنغْ مُوسَا، مَاڒَا إِمُّوثْ إِ حذْ ؤُمَاسْ ؤُشَا إِجَّا ثَامْغَارْثْ، مَاشَا وَارْ د-إِجِّي بُو ثَارَّاوْثْ، أَذْ يَاوِي ؤُمَاسْ ثَامْغَارْثْ نِّي ؤُشَا أَذْ د-يجّْ أَحنْجِيرْ إِ ؤُمَاسْ.

¹⁹ Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن وَاوْمَاثنْ. أَمزْوَارُو يِيوِي إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ.

²⁰ Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.

²¹ خنِّي يِيوْيِي إِ-ت ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ ؤُشَا إِمُّوثْ، وَارْ د-إِجِّي بُو دُّورِييثْ ؤُڒَا ذ نتَّا، ؤُشَا أَمُّو ؤُڒَا ذ ونِّي وِيسّْ ثْڒَاثَا.

²¹ E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.

²² مَارَّا سبْعَا نِّي إِوْينْ ت، وَارْ د-جِّينْ بُو دُّورِييثْ. أَنڭَّارْ نْسنْ مَارَّا ثمُّوثْ ثمْغَارْثْ نِّي عَاوذْ.

²² E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.

²³ إِوَا ذِي ثْنُوكْرَا، خْمِي د غَا كَّارنْ، ؤُمِي غَا ثِيڒِي ثمْغَارْثْ نِّي؟ مِينْزِي سبْعَا نِّي مَارَّا إِوْينْ ت ذ ثَامْغَارْثْ.“

²³ Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.

²⁴ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثْخطِّيمْ شَا مِينْزِي وَارْ ثسِّينمْ شَا ثِيرَا إِقدّْسنْ ذ جّهْذْ ن أَربِّي؟

²⁴ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?

²⁵ مَاغَارْ خْمِي د غَا كَّارنْ جَارْ إِمتِّيننْ، وَارْ ثنْثْ تِّيوْينْ ذ ثَامْغَارْثْ ؤُ وَارْ سّْمِيدْجِيشنْ ثِيمْغَارِينْ إِ يرْيَازنْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ أَمْ لْمَالَاكَاثْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁵ Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.

²⁶ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن إِمتِّيننْ أَقَا تّْوَاسّْنكَّارنْ: مَا وَارْ ثغْرِيمْ ذڭْ وذْلِيسْ ن مُوسَا، مَامّشْ أَكِيذسْ إِسِّيوڒْ أَربِّي زِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ، إِنَّا: ’ذ نشّْ ذ أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ ذ أَربِّي ن إِسْحَاقْ ذ أَربِّي ن يَاعْقُوبْ‘؟

²⁶ E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?

²⁷ نتَّا وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي ن إِمتِّيننْ، مَاشَا ذ أَربِّي ن يِينِّي إِدَّارنْ. س ؤُينِّي أَقَا كنِّيوْ ثْخطَّامْ أَطَّاسْ.“

²⁷ Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.

²⁸ إِجّنْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِسْڒَا أَسنْ تّمْهَارْوَاضنْ جَارْ أَسنْ ؤُشَا إِسّنْ بلِّي نتَّا أَقَا يَارَّا-د خَاسنْ مْلِيحْ. خنِّي إِسّقْسَا ث: ”مَانْ ثنْثْ إِدْجَانْ ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ خْ كُوڒْشِي؟“

²⁸ E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?

²⁹ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَامزْوَارُوثْ خْ مَارَّا ثِيوصَّا: سڒْ أَ إِسْرَائِيل! سِيذِي، أَربِّي نّغْ، سِيذِي ذ إِجّْ.

²⁹ E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;

³⁰ أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ س مَارَّا جّهْذْ نّشْ. ثَا ذ ثَاوْصيّثْ ثَامزْوَارُوثْ.

³⁰ e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.

³¹ ؤُ ثَاوْصيّثْ وِيسّْ ثْنَاينْ، أَمشْنَاوْ ثَانِيثَا، أَقَا ذ ثَا: أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ. وَارْ ذِينْ بُو ثوْصيّثْ نّغْنِيثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ خْ ثِينَا س ثْنَاينْ.“

³¹ E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.

³² إِنَّا أَسْ ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ: ”نِيشَانْ، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، س ثِيذتّْ ثنِّيذْ بلِّي نتَّا ذ إِجّنْ، وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ نّغْنِي مْغِيرْ نتَّا،

³² E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;

³³ ؤُ بلِّي مَاڒَا إِجّْ ن بْنَاذمْ أَذْ ث إِخْسْ س وُوڒْ مَارَّا، س ڒعْقڒْ مَارَّا، س ڒعْمَارْ مَارَّا ؤُ س جّهْذْ مَارَّا، ؤُشَا أَذْ إِخْسْ جَّارْ نّسْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّسْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا حْسنْ زِي مَارَّا ثِيغَارْصِينْ ن وشْمَاضْ ذ مَارَّا ثِيغَارْصِينْ نّغْنِيثْ.“

³³ e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.

³⁴ ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع بلِّي يَارَّا-د س ڒعْقڒْ، إِنَّا أَسْ: ”أَقَا شكْ وَارْ ثِيڭّْوِيجذْ شَا خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“ خنِّي وَارْ إِعوّڒْ حذْ أَذْ ث إِسّقْسَا ؤُڒَا ذڭْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ.

³⁴ E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.

³⁵ ڒَامِي ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِطّفْ يَاسُوع ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا: ”مَامّشْ قَّارنْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ بلِّي لْمَاسِيحْ ذ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ؟

³⁵ E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?

³⁶ مِينْزِي ذَاوُوذْ س يِيخفْ نّسْ إِنَّا س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ:

³⁶ O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.

³⁷ س ؤُيَا إِتّْڒَاغَا أَسْ-د ذَاوُوذْ: ’سِيذِي إِنُو!‘ مَانِيسْ د-إِكَّا ذ مِّيسْ؟“ مَارَّا ڒْغَاشِي ثُوغَا إِسْڒَا أَسْ س ڒفْرَاحثْ.

³⁷ Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.

³⁸ إِنَّا أَسنْ ذڭْ ؤُسڒْمَاذْ نّسْ: ”حْضَامْ إِخفْ نْومْ زڭْ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒْحَاڒْ خْمِي غَا ؤُيُورنْ س ڒعْبَايَاثْ ثِيزِيرَارِينْ ؤُ خْمِي خَاسنْ إِ غَا سدْجْمنْ إِوْذَانْ ذِي ڒسْوَاقْ،

³⁸ E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,

³⁹ إِنِّي ؤُمِي إِتّعْجِيبْ أَسنْ ڒكْرَاسِي ن زَّاثْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ، ؤُڒَا ذ إِمُوشَانْ إِمزْوُورَا غَارْ إِمنْسِيونْ ن وُورَارنْ.

³⁹ e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;

⁴⁰ نِيثْنِي تّتّنْ ثُوذْرِينْ ن ثِيجَّاڒْ أَمْ تّتَّارنْ ثِيوْهِيبِينْ ذِي طّْوعْ ن ثْژَادْجَاثِينْ نْسنْ ثِيزِيرَارِينْ. أَقَا إِنَا أَذْ كْسِينْ ڒْحُوكْمْ ذ أَمقّْرَانْ.“

⁴⁰ que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

⁴¹ أَمْ إِقِّيمْ يَاسُوع قِيبَاتْشْ إِ سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ، إِژْرَا مَامّشْ إِنطَّارْ ڒْغَاشِي ثِينْعَاشِينْ ذِي سّنْذُوقْ. أَطَّاسْ ن أَيْثْبَابْ ن وَاڭْڒَا ثُوغَا نطَّارنْ ذَايسْ أَطَّاسْ.

⁴¹ E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.

⁴² ثُوسَا-د إِشْثْ ن ثَاجَّاتْشْ ذ ڒْمسْكِينَا ثنْضَارْ ذَايسْ ثْنَاينْ ن ؤُقِييَّاثْ، سمَّانْ ثنْثْ ’شَامُونَاثْ‘.

⁴² E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.

⁴³ خنِّي إِڒَاغَا يَاسُوع إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، ثَاجَّاتْشْ-أَ ڒْمسْكِينَا أَقَا ثنْضَارْ ذَايسْ كْثَارْ خْ مَارَّا إِوْذَانْ نِّي إِنْضَارنْ ذِي سّنْذُوقْ ن صّذْقثْ.

⁴³ E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;

⁴⁴ مِينْزِي مَارَّا نْضَارنْ ذَايسْ زِي مِينْ غَارْسنْ أَطَّاسْ، مَاشَا ثَا زِي ذْرُوسْ نّسْ ثنْضَارْ ذَايسْ كُوڒْشِي مِينْ غَارسْ، أَقَا ثنْضَارْ مَارَّا مِينْ غَارسْ ذ أَڭْڒَا.“

⁴⁴ porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →