Marcos 11
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ؤُمِي د-قَارّْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ ن بَايْثْ-فَاجِي ذ بَايْثْ-عَانْيَا، زَّاثْ إِ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ، إِسّكّْ ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ،
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ نِّي قِيبَاتْشْ نْومْ. خْمِي غَارسْ إِ غَا ثَاذْفمْ، ڒخْذنِّي أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن وسْنُوسْ إِقّنْ، وَارْ خَاسْ إِنْيِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ. فسْيمْ أَسْ-د ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د غَارِي.
2 com a seguinte ordem:
3 مَاڒَا إِنَّا أَومْ حذْ: ’مَايمِّي إِ ثتّڭّمْ أَيَا؟‘، خنِّي إِنِيمْ: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْذَاجْ إِ-ث، ؤُشَا ڒخْذنِّي أَذْ ث-إِ-د-إِسّكّْ ذَا عَاوذْ.‘ “
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 نِيثْنِي رُوحنْ، ؤُفِينْ أَسْنُوسْ نِّي إِقّنْ غَارْ ثوَّارْثْ بَارَّا خْ وبْرِيذْ. ڒَامِي ذ أَسْ د-أَرْخُونْ،
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 نَّانْ أَسنْ شَا ن يِينِّي ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ: ”مِينْ ثتّڭّمْ، ثْفسّْيمْ إِ وسْنُوسْ؟“
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 نَّانْ أَسنْ أَمْ مَامّشْ ثنْ إِوصَّا يَاسُوع، ؤُشَا جِّينْ ثنْ.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 إِوْينْ-د أَسْنُوسْ غَارْ يَاسُوع، سَّارْسنْ خَاسْ أَرُّوضْ نْسنْ ؤُشَا إِنْيَا خَاسْ يَاسُوع
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 أَطَّاسْ سُّونْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وبْرِيذْ، شَا نّغْنِي قسّنْ-د ڒفْرُوعْ أَكْ-ذ وَافْرِيونْ زِي ثْشجُّورَا ؤُشَا سُّونْ ثنْ عَاوذْ خْ وبْرِيذْ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 إِنِّي ث إِزْوَارنْ ذ يِينِّي ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، ثُوغَا سْغُويُّونْ س جّهْذْ، قَّارنْ: ”ؤُصَانَّا! لْبَارَاكَا إِ ونِّي د-يُوسِينْ س يِيسمْ ن سِيذِي!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 أَذْ ثتّْوَابَاركْ ثْڭلْذِيثْ ثنِّي إِ د غَا يَاسنْ س ؤُفُوسْ ن بَابَاثْنغْ ذَاوُوذْ. ؤُصَانَّا ذِي ڒُوعْڒَا خْ ڒُوعْڒَا ن إِجنْوَانْ!“
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِژْرَا مَارَّا مِينْ ذِينْ إِمْسَارنْ. ڒَامِي ثُوغَا إِسُّوثمْ ڒْحَاڒْ، إِفّغْ غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا أَكْ-ذ ثنْعَاشْ.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 ثِيوشَّا نّسْ، ڒَامِي د-إِفّغْ زِي بَايْثْ-عَانْيَا، إِطّفْ إِ-ث-إِ-د ڒَاژْ.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 ؤُمِي إِژْرَا زِي ڒَاڭّْوَاجْ إِجّْ ن وَارْثُو ن ثَازَارْثْ غَارسْ ثِيفْرَايْ، يُويُورْ ذِينْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو مَا أَذْ ثَاغْ أَذْ ذَايسْ يَافْ شَا. ؤُمِي غَارسْ د-يِيوضْ، وَارْ يُوفِي وَالُو مْغِيرْ ثِيفْرَايْ، مِينْزِي وَارْ ثُوغِي بُو ڒْوقْثْ ن ثَازَارْثْ.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا أَسْ إِ وَارْثُو: ”زِي ڒخُّو ذ ثْسَاونْثْ وَارْ زَّايمْ إِتّتّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ عَاذْ ڒْغِيدْجثْ.“ ثُوغَا إِمحْضَارنْ نّسْ تّسْڒَانْ مِينْ إِقَّارْ.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 ؤُشَا يُوذفْ يَاسُوع غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي، إِبْذَا إِسُّوفُّوغْ إِمْسوَّاقنْ ذ إِسبَّابنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُشَا إِبْذَا إِسّْنقْڒَابْ طّْوَابڒْ ن إِصَارَّافنْ ن ثْمنْيَاثْ ذ ڒكْرَاسِي ن يِينِّي ثُوغَا إِزْنُوزَانْ إِذْبِيرنْ،
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 ؤُشَا وَارْ إِجِّي حذْ أَذْ إِعْذُو زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُڒَا س إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، إِنَّا أَسنْ:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ سْڒِينْ مَانْ أَيَا، كَّارنْ ؤُشَا أَرزُّونْ مَامّشْ غَا ڭّنْ أَذْ ث نْغنْ، مِينْزِي ڭّْوذنْ زَّايسْ، مِينْزِي ڒْغَاشِي مَارَّا ثُوغَا إِتّبْهثْ س ؤُسڒْمذْ نّسْ.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، فّْغنْ غَارْ بَارَّا ن ثنْذِينْثْ.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 ذِي صّْبحْ زِيشْ، ڒَامِي ذِينِّي عْذُونْ، ژْرِينْ بلِّي وَارْثُو نِّي إِسْڒَاوْ زڭْ إِژوْرَانْ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 شِيمْعُونْ إِفْثنْ، خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، خْزَارْ، أَرْثُو إِ ثْنعْڒذْ، أَقَا إِسْڒَاوْ.“
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَاعْلِيكْ أَذْ ذَايْومْ يِيڒِي لْ-إِيمَانْ ن أَربِّي،
22 Jesus respondeu:
23 مَاغَارْ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَاڒَا حذْ أَذْ يِينِي إِ وذْرَارْ-أَ: ’مكْسِي، وْضَا ذِي ڒبْحَارْ!‘، وَارْ إِتّْشكِّي ذڭْ وُوڒْ نّسْ مَاشَا أَذْ يَامنْ بلِّي مِينْ إِنَّا أَذْ إِفّغْ، إِوَا أَقَا أَذْ إِفّغْ إِ نتَّا أَمْ مَامّشْ إِنَّا نتَّا.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 س ؤُينِّي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَارَّا مِينْ غَا ثتَّارمْ أَمْ ثتّْژَادْجَامْ، أَمْننْ بلِّي أَذْ ث ثْكسْبمْ، ؤُشَا أَذْ غَارْومْ يِيڒِي.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 ؤُ خْمِي غَا ثْبدّمْ ثتّْژَّادْجَامْ، غْفَارمْ مِينْ غَارْومْ خْ شَا ن إِجّنْ، حِيمَا أَذْ أَومْ إِغْفَارْ عَاوذْ بَابَاثْومْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ دّْنُوبْ نْومْ.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 مَاڒَا وَارْ ثْغفَّارمْ كنِّيوْ، وَارْ ذ أَومْ إِغفَّارْ ؤُڒَا ذ بَابَاثْومْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ إِ دّْنُوبْ نْومْ.“
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 ؤُسِينْ-د عَاوذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. أَمْ ثُوغَا إِڭُّورْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 نَّانْ أَسْ: ”س مَانْ تّسْرِيحْ إِ زِي ثتّڭّذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟ وِي ذ أَشْ إِوْشِينْ صُّولْطَا-يَا حِيمَا أَذْ ثڭّذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟“
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ خَافِي ثَارِّيمْ، ؤُشَا خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ س مَانْ تّسْرِيحْ إِ زِي تّڭّغْ أَيَا.
29 Jesus respondeu:
30 أَسغْضَاصْ ن يُوحَانَّا، مَا إِكَّا-د زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟ أَرّمْ-د خَافِي!“
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 مْشَاوَارنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ يِينِي: ’مَايمِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 مَاشَا مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ نڭّْوذْ زِي ڒْڭنْسْ!“، مِينْزِي مَارَّا حسْبنْ يُوحَانَّا ذ أَنَابِي س ثِيذتّْ.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 أَرِّينْ-د، نَّانْ إِ يَاسُوع: ”وَارْ نسِّينْ!“ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ زِي مَانْ تّسْرِيحْ إِ زِي تّڭّغْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.“
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.