Marcos 11

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ؤُمِي د-قَارّْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ ن بَايْثْ-فَاجِي ذ بَايْثْ-عَانْيَا، زَّاثْ إِ وذْرَارْ ن زِّيثُونْ، إِسّكّْ ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ،

¹ Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos

² إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ نِّي قِيبَاتْشْ نْومْ. خْمِي غَارسْ إِ غَا ثَاذْفمْ، ڒخْذنِّي أَذْ ثَافمْ إِجّْ ن وسْنُوسْ إِقّنْ، وَارْ خَاسْ إِنْيِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ. فسْيمْ أَسْ-د ؤُشَا أَوْيمْ ث-إِ-د غَارِي.

² e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.

³ مَاڒَا إِنَّا أَومْ حذْ: ’مَايمِّي إِ ثتّڭّمْ أَيَا؟‘، خنِّي إِنِيمْ: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْذَاجْ إِ-ث، ؤُشَا ڒخْذنِّي أَذْ ث-إِ-د-إِسّكّْ ذَا عَاوذْ.‘ “

³ E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.

⁴ نِيثْنِي رُوحنْ، ؤُفِينْ أَسْنُوسْ نِّي إِقّنْ غَارْ ثوَّارْثْ بَارَّا خْ وبْرِيذْ. ڒَامِي ذ أَسْ د-أَرْخُونْ،

⁴ Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.

⁵ نَّانْ أَسنْ شَا ن يِينِّي ثُوغَا ذِينْ إِبدّنْ: ”مِينْ ثتّڭّمْ، ثْفسّْيمْ إِ وسْنُوسْ؟“

⁵ E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?

⁶ نَّانْ أَسنْ أَمْ مَامّشْ ثنْ إِوصَّا يَاسُوع، ؤُشَا جِّينْ ثنْ.

⁶ Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.

⁷ إِوْينْ-د أَسْنُوسْ غَارْ يَاسُوع، سَّارْسنْ خَاسْ أَرُّوضْ نْسنْ ؤُشَا إِنْيَا خَاسْ يَاسُوع

⁷ Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.

⁸ أَطَّاسْ سُّونْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وبْرِيذْ، شَا نّغْنِي قسّنْ-د ڒفْرُوعْ أَكْ-ذ وَافْرِيونْ زِي ثْشجُّورَا ؤُشَا سُّونْ ثنْ عَاوذْ خْ وبْرِيذْ.

⁸ Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.

⁹ إِنِّي ث إِزْوَارنْ ذ يِينِّي ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، ثُوغَا سْغُويُّونْ س جّهْذْ، قَّارنْ: ”ؤُصَانَّا! لْبَارَاكَا إِ ونِّي د-يُوسِينْ س يِيسمْ ن سِيذِي!

⁹ E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!

¹⁰ أَذْ ثتّْوَابَاركْ ثْڭلْذِيثْ ثنِّي إِ د غَا يَاسنْ س ؤُفُوسْ ن بَابَاثْنغْ ذَاوُوذْ. ؤُصَانَّا ذِي ڒُوعْڒَا خْ ڒُوعْڒَا ن إِجنْوَانْ!“

¹⁰ Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!

¹¹ يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِژْرَا مَارَّا مِينْ ذِينْ إِمْسَارنْ. ڒَامِي ثُوغَا إِسُّوثمْ ڒْحَاڒْ، إِفّغْ غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا أَكْ-ذ ثنْعَاشْ.

¹¹ Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.

¹² ثِيوشَّا نّسْ، ڒَامِي د-إِفّغْ زِي بَايْثْ-عَانْيَا، إِطّفْ إِ-ث-إِ-د ڒَاژْ.

¹² No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,

¹³ ؤُمِي إِژْرَا زِي ڒَاڭّْوَاجْ إِجّْ ن وَارْثُو ن ثَازَارْثْ غَارسْ ثِيفْرَايْ، يُويُورْ ذِينْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو مَا أَذْ ثَاغْ أَذْ ذَايسْ يَافْ شَا. ؤُمِي غَارسْ د-يِيوضْ، وَارْ يُوفِي وَالُو مْغِيرْ ثِيفْرَايْ، مِينْزِي وَارْ ثُوغِي بُو ڒْوقْثْ ن ثَازَارْثْ.

¹³ e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.

¹⁴ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا أَسْ إِ وَارْثُو: ”زِي ڒخُّو ذ ثْسَاونْثْ وَارْ زَّايمْ إِتّتّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ عَاذْ ڒْغِيدْجثْ.“ ثُوغَا إِمحْضَارنْ نّسْ تّسْڒَانْ مِينْ إِقَّارْ.

¹⁴ E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.

¹⁵ ؤُشَا يُوذفْ يَاسُوع غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي، إِبْذَا إِسُّوفُّوغْ إِمْسوَّاقنْ ذ إِسبَّابنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُشَا إِبْذَا إِسّْنقْڒَابْ طّْوَابڒْ ن إِصَارَّافنْ ن ثْمنْيَاثْ ذ ڒكْرَاسِي ن يِينِّي ثُوغَا إِزْنُوزَانْ إِذْبِيرنْ،

¹⁵ Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;

¹⁶ ؤُشَا وَارْ إِجِّي حذْ أَذْ إِعْذُو زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُڒَا س إِشْثْ ن ڒْقشْعثْ.

¹⁶ e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;

¹⁷ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁷ e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.

¹⁸ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ سْڒِينْ مَانْ أَيَا، كَّارنْ ؤُشَا أَرزُّونْ مَامّشْ غَا ڭّنْ أَذْ ث نْغنْ، مِينْزِي ڭّْوذنْ زَّايسْ، مِينْزِي ڒْغَاشِي مَارَّا ثُوغَا إِتّبْهثْ س ؤُسڒْمذْ نّسْ.

¹⁸ Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.

¹⁹ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، فّْغنْ غَارْ بَارَّا ن ثنْذِينْثْ.

¹⁹ Ao cair da tarde, saíam da cidade.

²⁰ ذِي صّْبحْ زِيشْ، ڒَامِي ذِينِّي عْذُونْ، ژْرِينْ بلِّي وَارْثُو نِّي إِسْڒَاوْ زڭْ إِژوْرَانْ.

²⁰ Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.

²¹ شِيمْعُونْ إِفْثنْ، خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، خْزَارْ، أَرْثُو إِ ثْنعْڒذْ، أَقَا إِسْڒَاوْ.“

²¹ Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.

²² يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَاعْلِيكْ أَذْ ذَايْومْ يِيڒِي لْ-إِيمَانْ ن أَربِّي،

²² Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.

²³ مَاغَارْ س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَاڒَا حذْ أَذْ يِينِي إِ وذْرَارْ-أَ: ’مكْسِي، وْضَا ذِي ڒبْحَارْ!‘، وَارْ إِتّْشكِّي ذڭْ وُوڒْ نّسْ مَاشَا أَذْ يَامنْ بلِّي مِينْ إِنَّا أَذْ إِفّغْ، إِوَا أَقَا أَذْ إِفّغْ إِ نتَّا أَمْ مَامّشْ إِنَّا نتَّا.

²³ Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.

²⁴ س ؤُينِّي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، مَارَّا مِينْ غَا ثتَّارمْ أَمْ ثتّْژَادْجَامْ، أَمْننْ بلِّي أَذْ ث ثْكسْبمْ، ؤُشَا أَذْ غَارْومْ يِيڒِي.

²⁴ Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.

²⁵ ؤُ خْمِي غَا ثْبدّمْ ثتّْژَّادْجَامْ، غْفَارمْ مِينْ غَارْومْ خْ شَا ن إِجّنْ، حِيمَا أَذْ أَومْ إِغْفَارْ عَاوذْ بَابَاثْومْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ دّْنُوبْ نْومْ.

²⁵ Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.

²⁶ مَاڒَا وَارْ ثْغفَّارمْ كنِّيوْ، وَارْ ذ أَومْ إِغفَّارْ ؤُڒَا ذ بَابَاثْومْ إِ إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ إِ دّْنُوبْ نْومْ.“

²⁶ {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}

²⁷ ؤُسِينْ-د عَاوذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. أَمْ ثُوغَا إِڭُّورْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁷ Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,

²⁸ نَّانْ أَسْ: ”س مَانْ تّسْرِيحْ إِ زِي ثتّڭّذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟ وِي ذ أَشْ إِوْشِينْ صُّولْطَا-يَا حِيمَا أَذْ ثڭّذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟“

²⁸ que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?

²⁹ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ خَافِي ثَارِّيمْ، ؤُشَا خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ س مَانْ تّسْرِيحْ إِ زِي تّڭّغْ أَيَا.

²⁹ Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.

³⁰ أَسغْضَاصْ ن يُوحَانَّا، مَا إِكَّا-د زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟ أَرّمْ-د خَافِي!“

³⁰ O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.

³¹ مْشَاوَارنْ جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ يِينِي: ’مَايمِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘

³¹ Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?

³² مَاشَا مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ نڭّْوذْ زِي ڒْڭنْسْ!“، مِينْزِي مَارَّا حسْبنْ يُوحَانَّا ذ أَنَابِي س ثِيذتّْ.

³² Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.

³³ أَرِّينْ-د، نَّانْ إِ يَاسُوع: ”وَارْ نسِّينْ!“ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ زِي مَانْ تّسْرِيحْ إِ زِي تّڭّغْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.“

³³ Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →