Marcos 10
rifa (RIFA) vs ARA
1 إِكَّارْ، يُويُورْ سّنِّي ؤُشَا يِيوضْ غَارْ ثمُّورْثْ ن يَاهُوذِييَّا، غَارْ ومْشَانْ ن ؤُژكّْوِي ن لْ-ؤُرْذُونْ. مُوننْ-د خَاسْ ڒْغَاشِي أَطَّاسْ ؤُ عَاوذْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنُّومْ.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 ؤُسِينْ-د غَارسْ إِفَارِيسِييّنْ، سّقْسَانْ ث حِيمَا أَذْ ث جَارّْبنْ: ”مَا إِحدْجڒْ إِ ورْيَازْ أَذْ إِدْجفْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ؟“
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ خفْ ثُوغَا كنِّيوْ يُومُورْ مُوسَا؟“
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 نَّانْ: ”مُوسَا إِوْشَا تّسْرِيحْ أَذْ ثتّْوَارِي ثبْرَاثْ ن وَادْجَافْ مَاحنْذْ أَرْيَازْ أَذْ أَسْ إِدْجفْ.“
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”خْ سِّيبّثْ ن ڒقْسَاحثْ ن وُوڒَاونْ نْومْ أَقَا يُورَا أَومْ ثَاوْصيّثْ-أَ،
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 مَاشَا زِي بدُّو زِي مَانِي ثتّْوَاڭّْ دُّونشْثْ، إِخْڒقْ إِ-ثنْ-د أَربِّي ذ أَوْثمْ ذ ثوْثمْثْ.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 س ؤُينِّي أَذْ إِسْمحْ ورْيَازْ ذِي بَابَاسْ ذ يمَّاسْ، أَذْ إِقّنْ غَارْ ثمْغَارْثْ نّسْ،
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 ؤُشَا ثْنَاينْ إِذْسنْ خنِّي أَذْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن دَّاثْ، ؤُشَا أَمُّو وَارْ تِّيڒِينْ عَاذْ ذ ثْنَاينْ، مَاشَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن أَرِّيمثْ.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 س ؤُيَا مِينْ إِسّْمُونْ أَربِّي، وَارْ ث إِبطِّي بْنَاذمْ.“
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 ذِي ثَادَّارْثْ سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ عَاوذْ خْ مَانْ أَيَا.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 إِنَّا أَسنْ: ”وِي غَا إِدْجْفنْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ يَاوِي ثنّغْنِيثْ، أَقَا نتَّا إِزْنَا.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 ؤُ مَاڒَا ثَامْغَارْثْ ثدْجفْ إِ ورْيَازْ نّسْ، ؤُشَا خنِّي أَذْ ثِيڒِي إِ ورْيَازْ نّغْنِي، أَقَا نتَّاثْ ثزْنَا.“
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 إِوْينْ أَسْ-د إِحنْجِيرنْ حِيمَا أَذْ ثنْ إِحَاذَا، مَاشَا إِمحْضَارنْ وبّْخنْ إِنِّي ثنْ د-يِيوْينْ.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 ؤُمِي إِژْرَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِخيّقْ، إِنَّا أَسنْ: ”جّمْ إِحنْجِيرنْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ، وَارْ ثنْ منّْعمْ، مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي ن يِينِّي إِدْجَانْ أَمْ نِيثْنِي.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ”وِي وَارْ إِقبّْڒنْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَمْ يِيجّْ ن ؤُحنْجِيرْ، أَقَاعمَّارْصْ وَارْ غَارسْ إِتِّيذفْ.“
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 إِذَارّعْ أَسنْ، ؤُشَا أَمْ خَاسنْ إِسَّارْسْ إِفَاسّنْ نّسْ، إِبَارْكْ إِ-ثنْ.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 ؤُمِي إِفّغْ مَاحنْذْ أَذْ يُويُورْ ذڭْ وبْرِيذْ، يُوزّڒْ-د غَارسْ إِجّنْ، إِوْضَا أَسْ غَارْ إِفَادّنْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ أَصبْحَانْ، مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”مَايمِّي ذ أَيِي ثتّْڒَاغِيذْ: ’أَصبْحَانْ‘؟ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي ذ أَصبْحَانْ، مْغِيرْ إِجّنْ وَاهَا: أَربِّي!
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 شكْ ثسّْنذْ ثِيوصَّا: ’وَارْ زنِّي، وَارْ نقّْ، وَارْ تِّيشَارْ، وَارْ شهّذْ س ژُورْ، وَارْ تّْغشَّا، وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ.‘ “
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ أَمْسغَّارْ، أَقَا مَارَّا ثِينَا ثُوغَا ضفَّارغْ ثنْثْ زِي ثمْژِي إِنُو.“
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 إِخْزَارْ ذَايسْ يَاسُوع ؤُشَا إِسّْعِيزّْ إِ-ث، إِنَّا أَسْ: ”ثقِّيمْ إِشْثنْ عَاذْ: ؤُيُورْ، زنْزْ مَارَّا مِينْ غَاركْ، أوْشْ إِ-ث إِ إِمزْڒَاضْ ؤُشَا أَذْ غَاركْ يِيڒِي إِجّْ ن ڒْكنْزْ ذڭْ ؤُجنَّا. خنِّي كْسِي صَّالِيبْ نّشْ، ضْفَارْ أَيِي-د!“
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 مَاشَا نتَّا ثُوغَا إِحْزنْ س وَاوَاڒْ نِّي، ؤُشَا إِرُوحْ إِشْضنْ، مِينْزِي ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن وَاڭْڒَا.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 إِخْزَارْ يَاسُوع غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”مشْحَاڒْ إِوْعَارْ خْ يِينِّي غَارْ إِدْجَا أَڭْڒَا حِيمَا أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!“
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 ثْبهْثنْ إِمحْضَارنْ زڭْ وَاوَاڒنْ نّسْ. مَاشَا يَاسُوع إِعَاوذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَ ثَارْوَا إِنُو، مشْحَاڒْ إِوْعَارْ خْ يِينِّي إِتّْشَاڒَانْ خْ وَاڭْڒَا نْسنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَذْفنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 إِهْونْ أَذْ يَاذفْ وڒْغمْ زِي ثِيطّْ ن ثْسِينفْثْ زڭْ وَاذَافْ ن بُو-وَاڭْڒَا غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 إِمَّارْنِي ذَايْسنْ عَاذْ ؤُنخْڒِيعْ، نَّانْ إِ وَايَاوْيَا: ”وِي إِزمَّارنْ خنِّي أَذْ إِتّْوَاسّنْجمْ؟“
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 إِخْزَارْ ذَايْسنْ يَاسُوع، إِنَّا: ”غَارْ إِوْذَانْ وَارْ إِزمَّارْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، مِينْزِي أَقَا غَارْ أَربِّي كُوڒْشِي ذِي ثْزمَّارْ نّسْ.“
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 إِبْذَا بُوطْرُوسْ أَذْ يِينِي: ”خْزَارْ، أَقَا نشِّينْ نجَّا كُوڒْشِي، نضْفَارْ إِ شكْ-د.“
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ ونِّي إِسمْحنْ ذِي ثَادَّارْثْ نِيغْ ذڭْ أَيْثْمَاسْ نِيغْ ذِي يسّْمَاسْ نِيغْ ذِي بَابَاسْ نِيغْ ذِي يمَّاسْ نِيغْ ذِي ثمْغَارْثْ نِيغْ ذِي ثَارَّاوْثْ ؤُڒَا ذڭْ إِيَّارنْ ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ،
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 إِ وَارْ إِكسِّينْ مْيَا ن ثْسقَّارْ. ڒخُّو ذِي ڒْوقْثْ-أَ أَذْ إِكْسِي ثُوذْرِينْ ذ أَيْثْمَاسْ ذ يسّْمَاسْ ذ ثْيمَّاثِينْ ذ ثَارَّاوْثْ ذ ييَّارنْ أَكْ-ذ ؤُمَارّثْ، ؤُشَا ذِي زّْمَانْ إِ د غَا يَاسنْ أَذْ إِكْسِي ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 مَاشَا أَطَّاسْ ن يِينِّي إِدْجَانْ ذ إِمزْوُورَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِنڭُّورَا، ؤُشَا إِنِّي إِدْجَانْ ذ إِنڭُّورَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِمزْوُورَا.“
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 ثُوغَا-ثنْ ذڭْ وبْرِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ڭعّْذنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ يَاسُوع ثُوغَا إِزْوَارْ أَسنْ. نِيثْنِي ثُوغَا تّْبهْثنْ ؤُشَا ڭّْوذنْ ؤُمِي ث-إِ-د-ضفَّارنْ. إِكْسِي ثنْعَاشْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُشَا إِبْذَا إِقَّارْ أَسنْ خْ مِينْ ذ أَسْ غَا إِمْسَارنْ، إِنَّا:
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 ”خْزَارْ، نشِّينْ أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ إِمّوْشْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ، أَذْ ث سلّْمنْ إِ ڒڭْنُوسْ.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 أَذْ ث سّحْقَارنْ، أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ، أَذْ خَاسْ سُّوسْفنْ، أَذْ ث نْغنْ، ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ إِكَّارْ.“
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 يُوسَا-د غَارسْ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا، ثَارْوَا ن زَابْذِي، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَمْسغَّارْ، نخْسْ أَذْ أَنغْ ثڭّذْ مَارَّا مِينْ زَّايكْ غَا نتَّارْ.“
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 إِنَّا أَسنْ: ”مِينْ ثخْسمْ أَذْ أَومْ ڭّغْ؟“
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 نَّانْ أَسْ: ”أوْشْ أَنغْ أَذْ نقِّيمْ، إِجّنْ غَارْ ؤُفُوسِي نّشْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّشْ، ذڭْ ؤُعُودْجِي نّشْ.“
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا وَارْ ثسِّينمْ شَا مِينْ ثتَّارمْ. مَا ثْزمَّارمْ أَذْ ثسْومْ ڒْكَاسْ إِ زِي غَا سْوغْ نشّْ نِيغْ أَذْ ثتّْوَاسّْغضْصمْ س ؤُسغْضصْ إِ زِي غَا تّْوَاسّْغضْصغْ نشّْ؟“
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 نَّانْ أَسْ: ”نْزمَّارْ!“ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”ڒْْكَاسْ إِ غَا سْوغْ نشّْ، أَذْ ث ثسْومْ، ؤُ أَسغْضصْ إِ زِي تّْوَاسّْغضْصغْ نشّْ، أَذْ زَّايسْ تّْوَاسّْغضْصمْ،
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 مَاشَا أَغِيمِي خْ يفُوسْ إِنُو نِيغْ خْ ؤُزڒْمَاضْ إِنُو، وَارْ غَارِي إِدْجِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ث وْشغْ، مَاشَا أَذْ إِمّوْشْ إِ يِينِّي ؤُمِي إِتّْوَاسّوْجذْ.“
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 ڒَامِي سْڒِينْعشْرَا ن إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، خيّْقنْ خْ يَاعْقُوبْ ذ يُوحَانَّا.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 خنِّي إِڒَاغَا أَسنْ-د يَاسُوع غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ذ ڒْحُوكَّامْ ن ڒڭْنُوسْ، أَقَا حكّْمنْ خَاسنْ، ؤُ إِمقّْرَاننْ نْسنْ، أَقَا تّْصدْجَاضنْ خَاسنْ.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 وَارْ إِتِّيڒِي أَمُّو جَارْ أَومْ، مَاشَا ونِّي إِخْسنْ أَذْ إِذْوڒْ ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَومْ، أَقَا نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ نْومْ،
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 ؤُ ونِّي إِخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمزْوَارُو جَارْ أَومْ، أَقَا نتَّا أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ إِ مَارَّا.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 مِينْزِي عَاوذْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي، حِيمَا أَذْ خَاسْ سخَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِخْذمْ، أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذ أَصْڒَاحْ إِ وَاطَّاسْ ن إِوْذَانْ.“
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 إِوْضنْ-د غَارْ أَرِيحَا. ڒَامِي د-إِفّغْ يَاسُوع زِي أَرِيحَا أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ ذ وَاطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، ثُوغَا ثِيمَاوُوسْ، مِّيسْ ن ثِيمَاوُوسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَذَارْغَاڒْ، إِقِّيمْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِتّتَّارْ.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 ؤُمِي إِسْڒَا بلِّي يَاسُوع نَّاصِيرِي أَقَا-ث ذِينْ، إِبْذَا إِسْغُويُّو، إِقَّارْ: ”أَ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 وبّْخنْ ث أَطَّاسْ حِيمَا أَذْ إِسْقَارْ، مَاشَا نتَّا إِقِّيمْ إِسْغُويُّو كْثَارْ: ”أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي!“
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 إِبدّْ يَاسُوع ؤُشَا يُومُورْ أَذْ خَاسْ د-ڒَاغَانْ. ڒَاغَانْ-د إِ ؤُذَارْغَاڒْ، نَّانْ أَسْ: ”أڭّْ ؤُڒْ! كَّارْ، أَقَا إِتّْڒَاغَا-د خَاكْ!“
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 إِنْضَارْ ؤُذَارْغَاڒْ أَجدْجَابْ نّسْ، إِكَّارْ ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ يَاسُوع.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ ثخْسذْ أَذْ أَشْ ث ڭّغْ؟“ إِنَّا أَسْ ؤُذَارْغَاڒْ: ”أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو، حِيمَا أَذْ ثْوَاڒِيغْ.“
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”خْزَارْ، لْ-إِيمَانْ نّشْ إِوْشَا أَشْ ثُوذَارْثْ!“ ڒخْذنِّي إِذْوڒْ إِتّْوَاڒَا، ؤُشَا إِضْفَارْ إِ-ث ذڭْ وبْرِيذْ.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.