Levítico 25

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا خْ وذْرَارْ ن سِينَا، إِنَّا:

¹ Quando Moisés estava no monte Sinai, o S enhor lhe disse:

² ”سِيوڒْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِنِي أَسنْ: ’خْمِي غَا ثَاوْضمْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ذ أَومْ غَا وْشغْ، خنِّي أَذْ ثَاريّحْ ثمُّورْثْ، إِجّْ ن وَاريّحْ ن سّبْثْ إِ سِيذِي.

² “Dê as seguintes instruções ao povo de Israel. Quando entrarem na terra que eu lhes dou, a terra deverá observar um sábado para o S enhor a cada sete anos.

³ ستَّا ن إِسڭّْوُوسَا أَذْ ثْزَارْعذْ إِيَّارْ نّشْ ؤُشَا ستَّا ن إِسڭّْوُوسَا أَذْ ثزْبَارذْ ثِيزَايَارِينْ ن ؤُمَارْجعْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثسّْمُونذْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ،

³ Durante seis anos, vocês semearão os campos, podarão os vinhedos e farão a colheita,

⁴ مَاشَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سبْعَا أَذْ ثِيڒِي إِشْثْ ن أَرَّاحثْ ن سّبْثْ إِ ثمُّورْثْ، إِجّْ ن سّبْثْ إِ سِيذِي. وَارْ ثْزَارّْعذْ شَا إِيَّارْ نّشْ ؤُ وَارْ ثْزبَّارذْ شَا ثِيزَايَارِينْ ن ؤُمَارْجعْ نّشْ.

⁴ mas no sétimo ano a terra terá um ano sabático de descanso absoluto. É o sábado do S enhor . Durante esse ano, não semeiem os campos nem façam a poda dos vinhedos.

⁵ مِينْ د-إِغمّْينْ أَمنِّي وَاهَا، وَارْ ث مجَّارمْ ؤُ أَضِيڒْ وَارْ ث زبَّارمْ زِي ثْزَايَارْثْ نّشْ إِ وَارْ إِتّْوِيحِيذِينْ. أَذْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ن سّبْثْ إِ ثمُّورْثْ.

⁵ Não ceifem o que crescer espontaneamente nem colham as uvas dos vinhedos não podados. A terra terá um ano de descanso absoluto.

⁶ صَّابثْ ن أَرَّاحثْ ن سّبْثْ ن ثمُّورْثْ نّشْ أَذْ أَومْ ثِيڒِي ذ مَاشَّا، إِ شكْ، إِ يِيسْمغْ نّشْ، إِ ثَايَّا نّشْ، إِ ؤُشوَّاڒْ نّشْ ؤُڒَا إِ ؤُمْعزّبْ نّشْ، إِنِّي أَكِيذكْ إِزدّْغنْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ.

⁶ Comam o que a terra produzir espontaneamente durante seu descanso. Isso se aplica a vocês, a seus filhos, a seus servos e servas, e também aos trabalhadores contratados e aos residentes temporários que vivem em seu meio.

⁷ صَّابثْ نّسْ مَارَّا أَذْ ثِيڒِي ذ مَاشَّا إِ ڒبْهَايمْ ؤُ إِ ڒْمَاڒْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ثمُّورْثْ نّشْ.‘ “

⁷ Seus rebanhos e todos os animais selvagens de sua terra também poderão comer o que a terra produzir.” O Ano do Jubileu

⁸ ”أَذْ ثْحسّْبمْ كنِّيوْ عَاوذْ سبْعَا ن سِّيمَانَاثْ ن إِسڭّْوُوسَا، سبْعَا وّثْ إِ-ت ذِي سبْعَا ن إِسڭّْوُوسَا، مَاحنْذْ أَذْ أَوْضنْ وُوسَّانْ ن سبْعَا ن سِيمَانَاثْ ن إِسڭّْوُوسَا مُوننْ غَارْ ثسْعَا ؤُ-ربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

⁸ “Contem sete anos sabáticos, sete vezes sete anos, no total de 49 anos.

⁹ خنِّي ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْعشْرَا ن ؤُيُورْ، أَذْ ثجّذْ أَسُوضِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي أَذْ إِتّكّْ خْ ثمُّورْثْ نْومْ س وسْرُودّحْ. ذڭْ وَاسّْ ن وصْڒَاحْ أَذْ ثجّمْ أَذْ إِتّكّْ ؤُسُوضِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ نْومْ.

⁹ Então, no Dia da Expiação do ano seguinte, façam soar por toda a terra um toque longo e alto de trombeta.

¹⁰ أَذْ ثسّْقدّْسمْ أَسڭّْوَاسْ ن ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ خمْسِينْ. أَذْ ثْبَارّْحمْ س ثْڒلِّي إِ مَارَّا إِمزْذَاغْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ. أَذْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن \+bdit ؤُسڭّْوَاسْ ن\+bdit* ؤُسْڒِيوْڒوْ إِ كنِّيوْ ؤُشَا أَذْ د-إِعْقبْ كُوڒْ أَرْيَازْ غَارْ وَاڭْڒَا نّسْ ؤُ غَارْ رَادْجْ نّسْ.

¹⁰ Consagrem esse ano, o quinquagésimo ano, como um tempo de proclamar a liberdade por toda a terra para todos os seus habitantes. Será um ano de jubileu para vocês, no qual cada um poderá voltar à terra que pertencia a seus antepassados e regressar a seu próprio clã.

¹¹ أَسڭّْوَاسْ ن ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ خمْسِينْ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ. وَارْ ثْزَارّْعمْ ؤُ وَارْ ثْمجَّارمْ مِينْ د-إِغمّْينْ أَمنِّي وَاهَا، ؤُ وَارْ ثْزبَّارمْ شَا زِي ثْزَايَارْثْ وَارْ إِتّْوِيحِيذِينْ،

¹¹ O quinquagésimo ano será um jubileu para vocês. Nesse ano, não semearão os campos, nem ceifarão o que crescer espontaneamente, nem colherão as uvas dos vinhedos não podados.

¹² مِينْزِي أَقَا ذ أَسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ! أَقَا ثْزمَّارمْ أَذْ ثشّمْ ڒْغِيدْجثْ ن ييَّارْ.

¹² Será um ano de jubileu para vocês e deverão mantê-lo santo. Comam o que a terra produzir espontaneamente.

¹³ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ-أَ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ أَذْ د-إِعْقبْ كُوڒْ إِجّنْ غَارْ وَاڭْڒَا نّسْ.“

¹³ No Ano do Jubileu, cada um poderá retornar à terra que pertencia a seus antepassados.

¹⁴ ”مڒْمِي شكْ غَا ثزّنْزذْ شَا إِ جَّارْ نّشْ نِيغْ مَاڒَا ثسْغِيذْ شَا زڭْ ؤُفُوسْ ن جَّارْ نّشْ، وَارْ إِعدّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِغبّنْ ونّغْنِي.

¹⁴ “Quando alguém fizer um acordo com o seu próximo para comprar ou vender uma propriedade, não deverá tirar vantagem do outro.

¹⁵ عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ ن إِسڭّْوُوسَا زڭْ وَامِي إِدْجَا ؤُسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ أَذْ ثسْغذْ ثَامُّورْثْ زِي جَّارْ نّشْ ؤُ عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ ن إِسڭّْوُوسَا ن صَّابثْ أَذْ كِيكْ يڭّْ ثَامنْزِيوْثْ.

¹⁵ Ao comprar um terreno do seu próximo, o preço a ser pago será baseado no número de anos desde o último jubileu. O vendedor estipulará o preço levando em conta os anos que ainda restam de colheitas.

¹⁶ مَا أَقَا ذِينِّي عَاذْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا غَارْ زَّاثْ، خنِّي أَذْ ثَارْنِيذْ ذِي تَّامَانْ ن ثْمسْغِيوْثْ نّسْ ؤُ مَاڒَا أَقَا ذِينِّي عَاذْ ذْرُوسْ ن إِسڭّْوُوسَا غَارْ زَّاثْ، خنِّي أَذْ ثسّْنقْصمْ ذِي تَّامَانْ ن ثْمسْغِيوْثْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا أَذْ أَشْ ت إِزّنْزْ عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ ن إِسڭّْوُوسَا ن صَّابثْ.

¹⁶ Quanto mais colheitas faltarem para o próximo jubileu, mais alto será o preço; quanto menos anos faltarem, mais baixo será o preço. Afinal, o que ele está vendendo é certo número de colheitas.

¹⁷ وَارْ إِتّْغبِّي حذْ جَّارْ نّسْ. ڭّْوذْ أَربِّي نّشْ، مِينْزِي أَقَا نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ!“

¹⁷ Mostrem seu temor a Deus não tirando vantagem um do outro. Eu sou o S enhor , seu Deus.

¹⁸ ”ضْفَارمْ ثِيوصَّا إِنُو، حْضَامْ لْفَارَايِيضْ إِنُو ؤُشَا ڭّمْ زَّايْسنْثْ، أَذْ ثْزذْغمْ خنِّي ذِي ثمُّورْثْ ذِي ڒَامَانْ.

¹⁸ “Se quiserem viver seguros na terra, sigam os meus decretos e obedeçam aos meus estatutos.

¹⁹ ثَامُّورْثْ أَذْ ثوْشْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ زَّايسْ ثشّمْ أَڒْ غَا ثجِّيوْنمْ ؤُشَا أَذْ ذِينْ ثْزذْغمْ ذِي ڒَامَانْ.

¹⁹ Então a terra produzirá colheitas fartas, vocês comerão até se saciarem e viverão em segurança.

²⁰ ؤُشَا مَاڒَا ثنِّيمْ: ’مِينْ غَا نشّْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ سبْعَا؟ خْزَارْ، وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نْزَارّعْ ؤُ وَارْ نْزمَّارْ أَذْ نسّْمُونِي صَّابثْ نّغْ!‘،

²⁰ Talvez vocês perguntem: ‘O que comeremos no sétimo ano, uma vez que não temos permissão de semear nem de colher nesse ano?’.

²¹ خنِّي ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ستَّا نشّْ أَذْ أَومْ د-سّكّغْ لْبَارَاكَا إِنُو حِيمَا ثَامُّورْثْ أَذْ ثوْشْ رْغِيدْجثْ إِ ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا.

²¹ Podem ter certeza de que no sexto ano eu lhes enviarei a minha bênção, de modo que a terra produzirá o suficiente para três anos.

²² ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْيَا أَذْ ثْزَارْعمْ عَاوذْ. ؤُشَا أَذْ ثشّمْ زِي صَّابثْ ثَاقْذِيمْثْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثسْعَا. أَڒْ إِ غَا ثِيڒِي صَّابثْ نّسْ ن جْذِيذْ، أَذْ ثشّمْ عَاذْ زِي صَّابثْ ثَاقْذِيمْثْ.“

²² No oitavo ano, quando semearem seus campos, ainda estarão comendo da colheita farta do sexto ano. De fato, ainda estarão comendo dessa colheita quando fizerem a nova colheita no nono ano.” O resgate de propriedades

²³ ”ثَامُّورْثْ وَارْ ثتّْمنْزِي إِ ڒبْذَا، مِينْزِي ثَامُّورْثْ أَقَا-ت إِنُو ؤُشَا كنِّيوْ خنِّي ذ إِبَارَّانِييّنْ ذ إِمعْزَابْ غَارِي.

²³ “A terra jamais será vendida em caráter definitivo, pois ela me pertence. Vocês são apenas estrangeiros e arrendatários que trabalham para mim.

²⁴ س ؤُيَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثوْشمْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ إِفْذِي ثَامُّورْثْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ إِ غَارْومْ إِدْجَانْ ذ وَاڭْڒَا.

²⁴ “Sempre que uma propriedade for negociada, o vendedor deverá ter o direito de comprá-la de volta.

²⁵ مَاڒَا ؤُمَاشْ إِژْڒضْ ؤُشَا إِزّنْزْ شَا زڭْ وَاڭْڒَا نّسْ، أَذْ د-يَاسْ ؤُمفْذِي نّسْ، ڒَادْجْ نّسْ يُوذْسنْ، مَاحنْذْ أَذْ إِفْذِي مِينْ إِزّنْزْ ؤُمَاسْ.

²⁵ Se alguém do seu povo empobrecer e for obrigado a vender parte das terras da família, um parente próximo deverá comprar a propriedade de volta para ele.

²⁶ مَاڒَا أَرْيَازْ وَارْ غَارسْ بُو ؤُمفْذِي، مَاشَا أَفُوسْ نّسْ إِزمَّارْ أَذْ يَافْ مِينْ إِشْفَانْ، مَاحنْذْ أَذْ ث إِفْذِي،

²⁶ Se não houver qualquer parente próximo para comprar a propriedade, mas a pessoa que a vendeu conseguir dinheiro suficiente para comprá-la de volta,

²⁷ خنِّي أَذْ إِحْسبْ إِسڭّْوُوسَا زڭْ وَامِي ثتّْوَامّنْزْ ثمُّورْثْ ؤُشَا أَذْ إِخدْجصْ مِينْ إِقِّيمنْ إِ ورْيَازْ ؤُمِي ت إِزّنْزْ ؤُشَا أَذْ ت-إِ-د-يَارّْ غَارْ وَاڭْڒَا نّسْ.

²⁷ terá o direito de resgatá-la de quem a comprou. Do preço da terra será descontado um valor proporcional ao número de anos até o próximo Ano do Jubileu. Desse modo, o primeiro dono da propriedade terá condições de retornar à sua terra.

²⁸ مَاڒَا أَفُوسْ نّسْ وَارْ يُوفِي ڒْقدّْ، حِيمَا أَذْ أَسْ د-يَارّْ مِينْ ثُوغَا إِزّنْزْ، خنِّي مِينْ ثُوغَا إِزّنْزْ أَذْ إِقِّيمْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ونِّي ث إِسْغِينْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ. مَاشَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ أَذْ إِتّْوَافكّْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ ث-إِ-د-يَارّْ غَارْ وَاڭْڒَا نّسْ.“

²⁸ Se, contudo, o primeiro dono não tiver condições de comprar de volta a propriedade, ela ficará com o novo dono até o Ano do Jubileu seguinte. Nesse ano, a propriedade será devolvida aos primeiros donos, a fim de que voltem à terra de sua família.

²⁹ ”مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِزّنْزْ ثَادَّارْثْ نّسْ ذڭْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُمِي د-نّْضنْ س وغْبَارْ خنِّي إِعدّڒْ أَذْ يِيڒِي ؤُفكِّي نّسْ أَڒْ ذ إِعْذُو إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ أَمْ إِكْمڒْ زِي ثْمنْزِيوْثْ نّسْ. مَارَّا ؤُسَّانْ نِّي إِعدّڒْ أَذْ ت إِفْذِي.

²⁹ “Quem vender uma casa dentro de uma cidade murada terá, por um ano completo, o direito de comprá-la de volta. Durante esse ano, o vendedor poderá resgatar a casa.

³⁰ مَاشَا مَاڒَا وَارْ ثتّْوَافْذِي ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ، خنِّي ثَادَّارْثْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي د-إِنّْضنْ س وغْبَارْ، أَذْ ثِيڒِي ڒبْذَا إِ ونِّي ت إِسْغِينْ، إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نّسْ. وَارْ ثتّْوَافكّْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ.

³⁰ Mas, se não a comprar de volta durante esse ano, a venda da casa dentro da cidade murada não poderá ser revertida. A casa se tornará propriedade permanente do comprador. Não será devolvida ao primeiro dono no Ano do Jubileu.

³¹ مَاشَا ثُوذْرِينْ نِّي ن ڒذْشُورْ إِ ؤُمِي وَارْ د-إِنِّيضْ ڒغْبَارْ أَذْ تّْوَاحسْبنْثْ أَمْ يِيجّْ ن ييَّارْ ن ثمُّورْثْ. ذَانِيثَا إِزمَّارْ أَذْ يِيڒِي ڒْحقّْ ن ؤُفكِّي ؤُشَا أَذْ إِتّْوَافكّْ ييَّارْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ.

³¹ Já uma casa num povoado, num assentamento sem muros ao redor, será considerada uma propriedade rural. Poderá ser comprada de volta a qualquer momento e será devolvida ao primeiro proprietário no Ano do Jubileu.

³² خْ ثْندَّامْ ن إِلَاوِييّنْ، ثُوذْرِينْ ذِي ثْندَّامْ ن وَاڭْڒَا نْسنْ، أَقَا إِلَاوِييّنْ غَارْسنْ ڒْحقّْ إِ ڒبْذَا حِيمَا أَذْ ثنْثْ فْذِينْ.

³² “Os levitas sempre terão o direito de comprar de volta uma casa que tiverem vendido dentro das cidades reservadas para eles.

³³ مَاڒَا شَا ن يِيجّنْ إِفْذَا إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ ن إِلَاوِييّنْ، خنِّي أَذْ ثتّْوَافكّْ ثَادَّارْثْ إِ إِمّنْزنْ إِ إِجّنْ إِ وَارْ إِدْجِينْ زڭْ إِلَاوِييّنْ، ثنِّي إِدْجَانْ ذِي ثنْذِينْثْ ن وَاڭْڒَا نّسْ، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ، مِينْزِي ثُوذْرِينْ ن ثْندَّامْ ن إِلَاوِييّنْ أَقَا أَثنْثْ ذ أَڭْڒَا نْسنْ ذِي ڒْوسْطْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

³³ Qualquer propriedade vendida pelos levitas, ou seja, todas as casas dentro das cidades deles, será devolvida no Ano do Jubileu. Afinal, essas casas são suas únicas propriedades em todo o Israel.

³⁴ إِيَّارْ نِّي إِقّْننْ غَارْ ثْندَّامْ، وَارْ إِتّْمنْزِي، مِينْزِي أَقَا-ث ذ أَڭْڒَا نْسنْ إِ ڒبْذَا.“

³⁴ As pastagens em volta das cidades dos levitas não serão vendidas. São propriedade permanente deles.” O resgate dos pobres e dos escravos

³⁵ ”مَاڒَا ؤُمَاشْ إِژْڒضْ ؤُشَا إِفَاسّنْ نّسْ بْذَانْ أَذْ أَرْجِيجنْ ذِينْ غَاركْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ ث-إِ-د-ثْسنّْذذْ مَاحنْذْ أَذْ إِبدّْ، ؤُڒَا ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ أَمْعزّبْ، مَاحنْذْ أَذْ إِقِّيمْ أَذْ غَاركْ إِدَّارْ.

³⁵ “Se alguém do seu povo empobrecer e não puder se sustentar, ajudem-no como ajudariam um estrangeiro ou residente temporário e permitam que ele more com vocês.

³⁶ وَارْ زَّايسْ ثْكسِّيذْ أَرِّيبَا ؤُڒَا ذ أَرْبحْ، مَاشَا أَذْ ثڭّْوْذذْ أَربِّي نّشْ، حِيمَا ؤُمَاشْ إِ ذِينْ غَاركْ أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ.

³⁶ Não cobrem juros nem tenham lucro à custa dele. Em vez disso, mostrem seu temor a Deus permitindo que ele viva como parente com vocês.

³⁷ وَارْ ذ أَسْ تِّيشْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ س أَرِّيبَا ؤُ وَارْ ذ أَسْ تِّيشْ مَاشَّا س وَارْبحْ.

³⁷ Lembrem-se de não cobrar juros sobre o dinheiro que lhe emprestarem nem de ter lucro com o alimento que lhe venderem.

³⁸ أَقَا نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ونِّي كنِّيوْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، حِيمَا أَذْ أَومْ وْشغْ ثَامُّورْثْ ن كنْعَانْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِڒِيغْ ذ أَربِّي إِ كنِّيوْ.“

³⁸ Eu sou o S enhor , seu Deus, que os tirou da terra do Egito para lhes dar a terra de Canaã e ser o seu Deus.

³⁹ ”مَاڒَا ؤُمَاشْ إِژْڒضْ أَمْ كِيكْ إِدْجَا ؤُشَا إِمّنْزْ أَشْ إِ شكْ، وَارْ ث ثتَّارِّيذْ أَذْ إِخْذمْ أَمْ يِيسْمغْ.

³⁹ “Se alguém do seu povo empobrecer e for obrigado a se vender para vocês, não o tratem como escravo.

⁴⁰ أَذْ كِيكْ إِزْذغْ أَمشْنَاوْ أَشوَّاڒْ، أَمشْنَاوْ إِجّْ ن ؤُمْعزّبْ، ؤُشَا أَذْ غَاركْ إِخْذمْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ.

⁴⁰ Tratem-no como empregado ou residente temporário que mora com vocês e os servirá apenas até o Ano do Jubileu.

⁴¹ خنِّي أَذْ خَاكْ إِفّغْ، نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ أَكْ-ذ ثَارْوَا نّسْ، ؤُشَا أَذْ إِذْوڒْ غَارْ ڒَادْجْ نّسْ ؤُ أَذْ إِذْوڒْ غَارْ وَاڭْڒَا ن ڒجْذُوذْ نّسْ.

⁴¹ Então ele e seus filhos estarão livres e voltarão aos clãs e à propriedade que pertencia a seus antepassados.

⁴² مِينْزِي أَقَا أَثنْ ذ إِمْسخَارّنْ إِنُو إِنِّي سُّوفّْغغْ نشّْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. وَارْ تّْمنْزِينْ أَمْ مَامّشْ إِتّْمنْزَا إِجّْ ن إِسْمغْ.

⁴² Os israelitas são os meus servos que eu tirei da terra do Egito, de modo que jamais devem ser vendidos como escravos.

⁴³ وَارْ خَاسْ تّْصدْجضْ س ڒقْسَاحثْ، مَاشَا أَذْ ثڭّْوْذذْ أَربِّي نّشْ.

⁴³ Mostrem seu temor a Deus tratando-os sem violência.

⁴⁴ خْ إِسْمغْ نّشْ نِيغْ خْ ثَايَّا نّشْ، إِنِّي غَاركْ غَا يِيڒِينْ، أَذْ إِڒِينْ زِي ڒڭْنُوسْ إِ ذ أَشْ د-إِنّْضنْ. زَّايْسنْ أَذْ ثسْغذْ إِسمْغَانْ ذ ثيَّاوِينْ.

⁴⁴ “Vocês poderão comprar escravos e escravas de nações vizinhas.

⁴⁵ ثْزمَّارمْ أَذْ ثنْ ثسْغمْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن إِمعْزَابْ نِّي إِزدّْغنْ جَارْ أَومْ أَمْ يِيبَارَّانِييّنْ ؤُ زِي ڒَادْجَاثْ نْسنْ، إِنِّي أَكِيذْومْ إِدْجَانْ، إِنِّي ثنْ د-إِجِّينْ ذِي ثمُّورْثْ نْومْ. نِيثْنِي أَذْ ذوْڒنْ ذ أَڭْڒَا نْومْ.

⁴⁵ Também poderão comprar os filhos de residentes temporários que moram com vocês, incluindo os que nasceram em sua terra. Poderão considerá-los sua propriedade

⁴⁶ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثجّذْ ذ ڒْوَارْثْ إِ إِحنْجِيرنْ نْومْ أَوَارْنِي أَومْ. ثْزمَّارمْ أَذْ ثنْ ثَارّمْ أَذْ أَومْ سخَّارنْ ڒبْذَا، مَاشَا خْ أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، وَارْ تّْصلّْطمْ كُوڒْ إِجّْ خْ ونّغْنِي س ڒقْسَاحثْ.“

⁴⁶ e deixá-los para seus filhos como herança permanente. Poderão tratá-los como escravos, mas jamais oprimirão alguém do seu povo.

⁴⁷ ”مَاڒَا يِيوضْ ؤُفُوسْ ن إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي نِيغْ ن إِجّْ ن ؤُمْعزّبْ إِ إِزدّْغنْ جَارْ أَومْ، ؤُشَا ؤُمَاشْ إِ غَارسْ إِزدّْغنْ إِذْوڒْ إِژْڒضْ ؤُشَا أَذْ إِزّنْزْ إِخفْ نّسْ إِ ؤُبَارَّانِي نِّي إِزدّْغنْ غَاركْ نِيغْ إِ يِيجّنْ زِي جَّاذِيرَا ن ڒَادْجْ ن ؤُبَارَّانِي نِّي،

⁴⁷ “Se algum estrangeiro ou residente temporário enriquecer enquanto vive entre vocês, e se algum do seu povo empobrecer e for obrigado a se vender para esse estrangeiro ou para um membro da família dele,

⁴⁸ خنِّي إِعدّڒْ، أَوَارْنِي مَا إِزّنْزْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِتّْوَافْذِي. إِجّنْ زڭْ أَيْثْمَاسْ أَذْ ث إِفْذِي.

⁴⁸ continuará a ter o direito de ser resgatado, mesmo depois de comprado. Poderá ser comprado de volta por um irmão,

⁴⁹ إِعدّڒْ إِعمِّيسْ نِيغْ إِ مِّيسْ نعمِّيسْ أَذْ ث إِفْذِي نِيغْ إِجّنْ زِي رَادْجْ نّسْ إِ-ث-إِ-د-يُوذْسنْ، زِي ڒْوَاشُونْ نّسْ، أَذْ ث إِفْذِي، نِيغْ مَاڒَا غَارسْ س مِينْ زِي، خنِّي إِعدّڒْ أَذْ إِفْذِي إِخفْ نّسْ.

⁴⁹ tio ou primo. Aliás, qualquer parente próximo poderá resgatá-lo. Se prosperar, também poderá resgatar a si mesmo.

⁵⁰ أَذْ إِڭّْ ڒحْسَابْ أَكْ-ذ ونِّي ث إِسْغِينْ زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ مِينْ ذِي إِزّنْزْ إِخفْ نّسْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ ؤُ تَّامَانْ ن ثْمنْزِيوْثْ س نُّوقَارْثْ أَذْ يِيڒِي عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ ن إِسڭّْوُوسَا، إِنِّي إِ غَا إِتّْوَاحسْبنْ أَمْ وُوسَّانْ ن إِجّْ ن ؤُشوَّاڒْ إِخدّْمنْ أَكِيذسْ.

⁵⁰ Negociará o preço de sua liberdade com a pessoa que o comprou. O preço será baseado no número de anos transcorridos desde que foi vendido até o próximo Ano do Jubileu, ou seja, o equivalente ao custo de um trabalhador contratado para esse período.

⁵¹ مَاڒَا أَقَا ذِينْ عَاذْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا غَارْ زَّاثْ، أَذْ إِخدْجصْ مَاحنْذْ أَذْ إِتّْوَافْذِي أَنشْثْ ن ثسْغَارْثْ ن تَّامَانْ س ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ إِ زِي إِتّْوَاسغْ.

⁵¹ Se ainda faltarem muitos anos para o jubileu, pagará na devida proporção aquilo que recebeu quando vendeu a si mesmo.

⁵² مَاڒَا عَاذْ ذْرُوسْ إِ إِقِّيمنْ ن إِسڭّْوُوسَا أَڒْ أَسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ، خنِّي أَذْ إِڭّْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن ڒحْسَابْ ؤُشَا أَذْ إِخدْجصْ تَّامَانْ ن ؤُفكِّي نّسْ عْلَاحْسَابْ إِسڭّْوُوسَا إِ ذِينْ إِقِّيمنْ.

⁵² Se faltarem apenas poucos anos até o Ano do Jubileu, pagará proporcionalmente aos anos que faltarem.

⁵³ أَمْ يِيجّْ ن ؤُشوَّاڒْ أَذْ غَارسْ إِقِّيمْ زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ أَڒْ أَسڭّْوَاسْ. وَارْ إِعدّڒْ أَذْ خَاسْ صلّْطنْ س ڒقْسَاحثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ.

⁵³ O estrangeiro o tratará como um empregado com contrato anual. Não permitam que um estrangeiro trate israelitas com violência.

⁵⁴ مَاڒَا وَارْ إِتّْوَافْذِي س مَارَّا أَيَا، خنِّي أَذْ إِفكّْ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ، نتَّا ذ ثَارْوَا نّسْ أَكِيذسْ.

⁵⁴ Se algum israelita não tiver sido comprado de volta, será liberto quando chegar o Ano do Jubileu, ele e seus filhos,

⁵⁵ مِينْزِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَقَا أَثنْ ذ إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنِّي سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. أَقَا نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.“

⁵⁵ pois os israelitas me pertencem. São meus servos que eu tirei da terra do Egito. Eu sou o S enhor , seu Deus.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Levítico 25 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →