Lucas 7
rifa (RIFA) vs NTLH
1 أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ مَارَّا أَوَاڒنْ نّسْ أَمْ ذ أَسْ سْڒَانْ إِوْذَانْ، يُوذفْ يَاسُوع غَارْ كَافَارْنَاحُومْ.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 أَمْسخَّارْ ن إِجّْ ن ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا، ونِّي ثُوغَا إِسّْعِيزّْ أَطَّاسْ، ثُوغَا إِهْڒشْ، وَارْ ذ أَسْ إِقِّيمْ شَا أَذْ إِمّثْ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 ؤُمِي إِسْڒَا خْ يَاسُوع، إِسّكّْ غَارسْ شَا ن إِمْغَارنْ ن وُوذَاينْ، إِتَّارْ أَسْ مَاحنْذْ أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ إِسّنْجمْ أَمْسخَّارْ نّسْ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 ڒَامِي د-إِوْضنْ غَارْ يَاسُوع، حشّْمنْ ث أَطَّاسْ، نَّانْ: ”أَقَا إِسْذَاهدْجْ أَذْ أَسْ ثڭّذْ أَيَا،
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 مِينْزِي نتَّا إِتّخْسْ ڒْڭنْسْ نّغْ ؤُ إِبْنَا أَنغْ ثَامْزِيذَا.“
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ يَاسُوع أَكِيذْسنْ. أَڒَامِي ثُوغَا وَارْ إِڭّْوِيجْ عَاذْ خْ ثَادَّارْثْ، إِسّكّْ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا شَا ن إِمدُّوكَّاڒْ غَارسْ، ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ سِّيحِيڒْ إِخفْ نّشْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ سْذِيهدْجغْ أَذْ ثَاذْفذْ سَاذُو ثَازقَّا إِنُو.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 س ؤُينِّي نشّْ وَارْ حسْبغْ إِخفْ إِنُو سْذَاهدْجغْ حِيمَا أَذْ غَاركْ د-أَسغْ، مَاشَا إِنِي أَوَاڒْ وَاهَا ؤُشَا أَذْ إِڭّنْفَا ؤُمْسخَّارْ أَمژْيَانْ إِنُو.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 مِينْزِي ؤُڒَا ذ نشّْ عَاوذْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ سَاذُو إِفَاسّنْ إِ دْجِيغْ ؤُ غَارِي عَاوذْ إِعسْكَارِييّنْ سْوَادَّايْ إِ ؤُفُوسْ إِنُو. قَّارغْ إِ وَا: ’رُوحْ!‘، خنِّي إِتّْرَاحْ، إِ ونّغْنِي: ’أَسْ-د!‘، خنِّي إِتَّاسْ-د ؤُشَا إِ ؤُمْسخَّارْ إِنُو: ’أڭّْ أَيَا!‘، خنِّي إِتّڭّْ إِ-ث.“
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع أَيَا، إِتّبْهثْ ذَايسْ. إِنّقْڒبْ ؤُشَا إِنَّا إِ ڒْغَاشِي ونِّي ثُوغَا إِ-ث-إِ-د-إِضفَّارنْ: ”نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، وَارْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل لْ-إِيمَانْ أَمقّْرَانْ أَمْ ڒْقدّْ ن وَا.“
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 أَڒَامِيعقْبنْ إِنِّي إِتّْوَاسّكّنْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ؤُفِينْ أَمْسخَّارْ أَمهْڒُوشْ إِڭّنْفَا.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 ثِيوشَّا نّسْ إِرُوحْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ قَّارنْ أَسْ نَايِينْ. ثُوغَا ذِينْ أَكِيذسْ إِمحْضَارنْ نّسْ ذ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، كْسِينْ-د إِجّْ ن ؤُمتِّينْ خْ ڒْمحْمڒْ غَارْ بَارَّا. نتَّا ذ أَينِّي ن مِّيسْ نِّي ثُوغَا غَارْ يمَّاسْ. يمَّاسْ ثُوغَا-ت ذ ثَاجَّاتْشْ ؤُ ثُوغَا أَكِيذسْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي زِي ثنْذِينْثْ.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 ؤُمِي ت إِژْرَا يَاسُوع، ثزِّيدْجزْ أَسْ، إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّْرُو!“
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 خنِّي إِقَارّبْ-د، إِحَاذَا ڒْمحْمڒْ، ؤُشَا بدّنْ يِينِّي ث يَارْبُونْ، إِنَّا: ”أَ أَبْڒِيغْ، إِ شكْ ؤُمِي غَا إِنِيغْ، كَّارْ-د!“
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 إِقِّيمْ ؤُمتِّينْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ، خنِّي يَارَّا أَسْ ث-إِ-د إِ يمَّاسْ.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 ثُوذفْ ثِيڭّْوُوذِي ذِي مَارَّا ؤُشَا سّمْغَارنْ أَربِّي، نَّانْ: ”أَقَا إِكَّارْ-د ذَايْنغْ ؤُنَابِي إِمْغَارْ!“، ؤُشَا: ”أَقَا إِسِّيجّْ-د أَربِّي خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.“
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 إِفّغْ ڒخْبَارْ-أَ خَاسْ غَارْ مَارَّا يَاهُوذِييَّا ؤُ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا عَاوْذنْ أَسْ مَانْ أَيَا مَارَّا.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 إِڒَاغَا يُوحَانَّا إِ ثْنَاينْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ يَاسُوع، إِقَّارْ س ؤُقمُّومْ نْسنْ: ”مَا ذ شكْ ذ ونِّي د غَا يَاسنْ، نِيغْ أَذْ نْرَاجَا ونّغْنِي؟“
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 ؤُمِي رُوحنْ يرْيَازنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ أَسْ: ”يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ أَقَا إِسّكّْ أَنغْ-د غَاركْ، إِنَّا: ’مَا ذ شكْ ذ ونِّي إِ د غَا يَاسنْ نِيغْ أَذْ نْرَاجَا ونّغْنِي؟‘ “
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 ذِي ثْسَاعّثْ نِّي ثُوغَا إِسّْڭنْفَا أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ زِي ڒهْڒَاشَاثْ ذ ؤُودّبْ نْسنْ ؤُ زِي ڒَارْيَاحْ إِعفَّاننْ، ؤُشَا يَارَّا أَطَّاسْ ن إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، عَاوْذمْ إِ يُوحَانَّا مِينْ ثژْرِيمْ ذ مِينْ ثسْڒِيمْ. أَقَا إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ ؤُ إِنعْضَابنْ ڭُّورنْ ؤُ يِينِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ تّْوَاسِّيزْذڭنْ ؤُ إِذهْشَارْ تّسْڒَانْ ؤُ إِمتِّيننْ تّكَّارنْ ؤُشَا إِتّتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ إِمزْڒَاضْ.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 سّعْذْ ن ونِّي وَارْ ذ أَيِي إِتّنْذْرِيفنْ.“
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 ؤُمِي فّْغنْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا، إِبْذَا يَاسُوع إِقَّارْ إِ ڒْغَاشِي خْ يُوحَانَّا: ”مِينْ غَارْ إِ غَا د-ثفّْغمْ غَارْ ڒخْڒَا أَذْ ثْژَارمْ؟ مَا إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ إِسّنْهزَّا ث ؤُسمِّيضْ؟
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 مَاڒَا لَّا، مِينْ غَارْ ثُوغَا د-ثفّْغمْ أَذْ ثْژَارمْ؟ مَا إِجّْ ن بْنَاذمْ يَارْضْ أَرُّوضْ يَارْضبْ؟ خْزَارْ إِنِّي يَارْضنْ أَرُّوضْ إِغْڒَانْ يَارْضبْ ؤُ دَّارنْ ذڭْ ؤُفُوهَارْثْ، أَقَا أَثنْ ذِي ڒقْصُورْ ن إِجدْجِيذنْ.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 مَاشَا مِينْ غَارْ ثُوغَا د-ثفّْغمْ أَذْ ثْژَارمْ؟ مَا إِجّْ ن ؤُنَابِي؟ وَاهْ، أَذْ أَومْ إِنِيغْ ذ أَمقّْرَانْ كْثَارْ زڭْ ؤُنَابِي.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 أَقَا ذ وَا إِ خفْ إِتّْوَارِي: ’أَقَا نشّْ أَذْ سّكّغْ لْمَالَاكْ إِنُو زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّشْ، ونِّي إِ غَا إِسّْوجْذنْ أَبْرِيذْ نّشْ غَارْ زَّاثْ نّشْ.‘
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، جَارْ إِنِّي د-إِتّْوَاخڒْقنْ زِي ثمْغَارِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي ذ أَنَابِي أَمقّْرَانْ خْ يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي ذ أَمژْيَانْ قَاعْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي إِمْغَارْ خَاسْ.“
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 مَارَّا إِوْذَانْ نِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا شهْذنْ إِ ثْسڭْذَا ن أَربِّي، مِينْزِي نِيثْنِي تّْوَاسّْغضْصنْ س ؤُسغْضصْ ن يُوحَانَّا.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ؤُڭِينْ خْ شّْوَارْ ن أَربِّي إِ يِيخفْ نْسنْ، مِينْزِي ؤُڭِينْ أَذْ زَّايسْ تّْوَاسّْغضْصنْ.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 إِنَّا نتَّا: ”مِينْ زِي غَا شبّْهغْ إِوْذَانْ ن جِّيڒْ-أَ؟ وِي ذِي يَارْوسنْ؟
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 نِيثْنِي أَمشْنَاوْ إِحنْجِيرنْ إِ إِقِّيمنْ ذِي سُّوقْ، تّْڒَاغَانْ إِجّنْ ونّغْنِي، قَّارنْ: ’نشِّينْ نوْثَا أَومْ ذِي ثمْجَا، كنِّيوْ وَارْ ثشْضِيحمْ، ؤُ نشِّينْ نْغنّجْ إِجّْ ن وژْرِي ن وشْضَانْ إِ كنِّيوْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثْرُومْ شَا.‘
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 مِينْزِي يُوسَا-د يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ، وَارْ إِتّتّْ أَغْرُومْ، وَارْ إِسسّْ بِينُو ؤُشَا ثنَّامْ: ’أَقَا ذَايسْ شِّيطَانْ!‘
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 يُوسَا-د مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّتّْ، إِسسّْ، ثنَّامْ: ’خْزَارْ، بْنَاذمْ-أَ إِڒْهفْ خْ مَاشَّا ذ بِينُو، أَقَا-ث ذ أَمدُّوكّڒْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ.‘
34 O
35 مَاشَا ثِيغِيثْ ثتّْوَاسڭّذْ زِي مَارَّا ثَارْوَا نّسْ.“
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 إِعَارْضْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُفَارِيسِي حِيمَا أَذْ كِيسْ إِشّْ. يُوذفْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُفَارِيسِي ؤُشَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 ثُوغَا ثْزدّغْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَامذْنُوبْثْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي. ؤُمِي ثسّنْ أَقَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُفَارِيسِي، ثُوسَا-د س إِشْثْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ ذَايسْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ،
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 ؤُشَا ؤُمِي ثْبدّْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ غَارْ ضفَّارْ نّسْ، ثْرُو ؤُشَا ثبْذَا ثسُّوفَّا إِضَارنْ نّسْ س إِمطَّاونْ نّسْ ؤُشَا ثبْذَا ثسَّاژَاغْ إِ-ثنْ س ؤُشُووَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ، ثسُّوذمْ أَسْ إِضَارنْ ؤُشَا ثمْسحْ إِ-ثنْ س إِشْثْ ن زّشْثْ ن وذْهَانْ.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 ؤُمِي إِژْرَا ؤُفَارِيسِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِعَارْضنْ مَانْ أَيَا، إِخَارّصْ ذڭْ يِيخفْ نّشْ، إِنَّا: ”مَاڒَا وَا ذ أَنَابِي س ثِيذتّْ، إِڒِي أَقَا إِسّنْ مِينْ ثعْنَا ثَانِيثَا ؤُ مَامّشْ ثتّْوَاسّنْ نتَّاثْ، مِينْزِي ثنِّي ث إِحَاذَانْ، أَقَا-ت ذ ثَامذْنُوبْثْ.“
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”أَ شِيمْعُونْ، غَارِي إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ أَذْ أَشْ ت إِنِيغْ.“ إِنَّا أَسْ: ”إِنِي ت، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِجّْ ن بَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ تُّورْسنْ أَسْ. إِجّنْ ثُوغَا إِتُّورْسْ أَسْ خمْسَا-مْيَا ذِينَارْ ؤُ ونّغْنِي خمْسِينْ.
41 Jesus disse:
42 أَمْ وَارْ ثُوغِي غَارْسنْ مِينْ زِي غَا أَرّنْ أَمَارْوَاسْ، إِسَامْحْ أَسنْ أَمَارْوَاسْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ. إِنِي أَيِي، وِي زَّايْسنْ ث غَا إِخْسنْ كْثَارْ؟“
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا: ”إِتّْغِيڒْ أَيِي ونِّي ؤُمِي إِسَامْحْ كْثَارْ.“ إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثْحكْمذْ س صَّاحْ.“
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ يَاسُوع غَارْ ثمْغَارْثْ نِّي، إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”مَا ثتّْوَاڒِيذْ ثَامْغَارْثْ-أَ؟ أَقَا ؤُذْفغْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ. أَمَانْ إِ إِضَارنْ إِنُو وَارْ ذ أَيِي ثنْ ثوْشِيذْ. مَاشَا نتَّاثْ ثسُّوفّْ إِضَارنْ إِنُو س إِمطَّاونْ نّسْ ؤُشَا ثسِّيژغْ إِ-ثنْ س ؤُشُووَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 شكْ وَارْ ذ أَيِي ثسُّوذْمذْ، مَاشَا نتَّاثْ، زڭْ وَامِي د-ؤُذْفغْ، وَارْ ثْبدّْ زڭْ ؤُسُوذمْ ن إِضَارنْ إِنُو.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 س زّشْثْ وَارْ ثْمسْحذْ شَا أَزدْجِيفْ إِنُو، مَاشَا نتَّاثْ ثمْسحْ إِضَارنْ إِنُو س زّشْثْ ن وذْهَانْ.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 س ؤُينِّي أَذْ أَشْ إِنِيغْ: أَقَا إِتّْوَاغْفَارْ أَسْ أَطَّاسْ ن دّْنُوبْ نّسْ، مِينْزِي ثخْسْ أَطَّاسْ. ونِّي ؤُمِي إِتّْوَاغْفَارْ ذْرُوسْ، أَذْ غَارسْ يِيڒِي ذْرُوسْ ن ثَايْرِي.“
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَ ثَامطُّوثْ، أَقَا تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّمْ.“
48 Então Jesus disse à mulher:
49 إِنِّي أَكِيذسْ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا بْذَانْ قَّارنْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ: ”مِينْ إِعْنَا وَانِيثَا مَاحنْذْ أَذْ إِغْفَارْ ؤُڒَا إِ دّْنُوبْ.“
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 إِنَّا أَسْ يَاسُوع إِ ثْمطُّوثْ نِّي: ”لْ‘إِمَانْ نّمْ أَقَا إِوْشَا أَمْ ثُوذَارْثْ. رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.