Lucas 7

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ مَارَّا أَوَاڒنْ نّسْ أَمْ ذ أَسْ سْڒَانْ إِوْذَانْ، يُوذفْ يَاسُوع غَارْ كَافَارْنَاحُومْ.

¹ E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.

² أَمْسخَّارْ ن إِجّْ ن ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا، ونِّي ثُوغَا إِسّْعِيزّْ أَطَّاسْ، ثُوغَا إِهْڒشْ، وَارْ ذ أَسْ إِقِّيمْ شَا أَذْ إِمّثْ.

² E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.

³ ؤُمِي إِسْڒَا خْ يَاسُوع، إِسّكّْ غَارسْ شَا ن إِمْغَارنْ ن وُوذَاينْ، إِتَّارْ أَسْ مَاحنْذْ أَذْ د-يَاسْ ؤُشَا أَذْ إِسّنْجمْ أَمْسخَّارْ نّسْ.

³ E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.

⁴ ڒَامِي د-إِوْضنْ غَارْ يَاسُوع، حشّْمنْ ث أَطَّاسْ، نَّانْ: ”أَقَا إِسْذَاهدْجْ أَذْ أَسْ ثڭّذْ أَيَا،

⁴ E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,

⁵ مِينْزِي نتَّا إِتّخْسْ ڒْڭنْسْ نّغْ ؤُ إِبْنَا أَنغْ ثَامْزِيذَا.“

⁵ Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.

⁶ خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ يَاسُوع أَكِيذْسنْ. أَڒَامِي ثُوغَا وَارْ إِڭّْوِيجْ عَاذْ خْ ثَادَّارْثْ، إِسّكّْ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا شَا ن إِمدُّوكَّاڒْ غَارسْ، ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، وَارْ سِّيحِيڒْ إِخفْ نّشْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ سْذِيهدْجغْ أَذْ ثَاذْفذْ سَاذُو ثَازقَّا إِنُو.

⁶ E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.

⁷ س ؤُينِّي نشّْ وَارْ حسْبغْ إِخفْ إِنُو سْذَاهدْجغْ حِيمَا أَذْ غَاركْ د-أَسغْ، مَاشَا إِنِي أَوَاڒْ وَاهَا ؤُشَا أَذْ إِڭّنْفَا ؤُمْسخَّارْ أَمژْيَانْ إِنُو.

⁷ E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.

⁸ مِينْزِي ؤُڒَا ذ نشّْ عَاوذْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ سَاذُو إِفَاسّنْ إِ دْجِيغْ ؤُ غَارِي عَاوذْ إِعسْكَارِييّنْ سْوَادَّايْ إِ ؤُفُوسْ إِنُو. قَّارغْ إِ وَا: ’رُوحْ!‘، خنِّي إِتّْرَاحْ، إِ ونّغْنِي: ’أَسْ-د!‘، خنِّي إِتَّاسْ-د ؤُشَا إِ ؤُمْسخَّارْ إِنُو: ’أڭّْ أَيَا!‘، خنِّي إِتّڭّْ إِ-ث.“

⁸ Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.

⁹ ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع أَيَا، إِتّبْهثْ ذَايسْ. إِنّقْڒبْ ؤُشَا إِنَّا إِ ڒْغَاشِي ونِّي ثُوغَا إِ-ث-إِ-د-إِضفَّارنْ: ”نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، وَارْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل لْ-إِيمَانْ أَمقّْرَانْ أَمْ ڒْقدّْ ن وَا.“

⁹ E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.

¹⁰ أَڒَامِيعقْبنْ إِنِّي إِتّْوَاسّكّنْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ؤُفِينْ أَمْسخَّارْ أَمهْڒُوشْ إِڭّنْفَا.

¹⁰ E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.

¹¹ ثِيوشَّا نّسْ إِرُوحْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ قَّارنْ أَسْ نَايِينْ. ثُوغَا ذِينْ أَكِيذسْ إِمحْضَارنْ نّسْ ذ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ.

¹¹ E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;

¹² أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ، خْزَارْ، كْسِينْ-د إِجّْ ن ؤُمتِّينْ خْ ڒْمحْمڒْ غَارْ بَارَّا. نتَّا ذ أَينِّي ن مِّيسْ نِّي ثُوغَا غَارْ يمَّاسْ. يمَّاسْ ثُوغَا-ت ذ ثَاجَّاتْشْ ؤُ ثُوغَا أَكِيذسْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي زِي ثنْذِينْثْ.

¹² E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.

¹³ ؤُمِي ت إِژْرَا يَاسُوع، ثزِّيدْجزْ أَسْ، إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّْرُو!“

¹³ E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.

¹⁴ خنِّي إِقَارّبْ-د، إِحَاذَا ڒْمحْمڒْ، ؤُشَا بدّنْ يِينِّي ث يَارْبُونْ، إِنَّا: ”أَ أَبْڒِيغْ، إِ شكْ ؤُمِي غَا إِنِيغْ، كَّارْ-د!“

¹⁴ E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.

¹⁵ إِقِّيمْ ؤُمتِّينْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ، خنِّي يَارَّا أَسْ ث-إِ-د إِ يمَّاسْ.

¹⁵ E entregou-o à sua mãe.

¹⁶ ثُوذفْ ثِيڭّْوُوذِي ذِي مَارَّا ؤُشَا سّمْغَارنْ أَربِّي، نَّانْ: ”أَقَا إِكَّارْ-د ذَايْنغْ ؤُنَابِي إِمْغَارْ!“، ؤُشَا: ”أَقَا إِسِّيجّْ-د أَربِّي خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.“

¹⁶ E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.

¹⁷ إِفّغْ ڒخْبَارْ-أَ خَاسْ غَارْ مَارَّا يَاهُوذِييَّا ؤُ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ إِ ذ أَسنْ د-إِنّْضنْ.

¹⁷ E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.

¹⁸ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا عَاوْذنْ أَسْ مَانْ أَيَا مَارَّا.

¹⁸ E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.

¹⁹ إِڒَاغَا يُوحَانَّا إِ ثْنَاينْ زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ يَاسُوع، إِقَّارْ س ؤُقمُّومْ نْسنْ: ”مَا ذ شكْ ذ ونِّي د غَا يَاسنْ، نِيغْ أَذْ نْرَاجَا ونّغْنِي؟“

¹⁹ E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?

²⁰ ؤُمِي رُوحنْ يرْيَازنْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ أَسْ: ”يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ أَقَا إِسّكّْ أَنغْ-د غَاركْ، إِنَّا: ’مَا ذ شكْ ذ ونِّي إِ د غَا يَاسنْ نِيغْ أَذْ نْرَاجَا ونّغْنِي؟‘ “

²⁰ E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?

²¹ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي ثُوغَا إِسّْڭنْفَا أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ زِي ڒهْڒَاشَاثْ ذ ؤُودّبْ نْسنْ ؤُ زِي ڒَارْيَاحْ إِعفَّاننْ، ؤُشَا يَارَّا أَطَّاسْ ن إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ.

²¹ E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.

²² يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، عَاوْذمْ إِ يُوحَانَّا مِينْ ثژْرِيمْ ذ مِينْ ثسْڒِيمْ. أَقَا إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ ؤُ إِنعْضَابنْ ڭُّورنْ ؤُ يِينِّي ذِي إِدْجَا ڒْبَارْصْ تّْوَاسِّيزْذڭنْ ؤُ إِذهْشَارْ تّسْڒَانْ ؤُ إِمتِّيننْ تّكَّارنْ ؤُشَا إِتّتّْوَابَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ إِمزْڒَاضْ.

²² Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.

²³ سّعْذْ ن ونِّي وَارْ ذ أَيِي إِتّنْذْرِيفنْ.“

²³ E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.

²⁴ ؤُمِي فّْغنْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا، إِبْذَا يَاسُوع إِقَّارْ إِ ڒْغَاشِي خْ يُوحَانَّا: ”مِينْ غَارْ إِ غَا د-ثفّْغمْ غَارْ ڒخْڒَا أَذْ ثْژَارمْ؟ مَا إِجّْ ن ؤُغَانِيمْ إِسّنْهزَّا ث ؤُسمِّيضْ؟

²⁴ E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?

²⁵ مَاڒَا لَّا، مِينْ غَارْ ثُوغَا د-ثفّْغمْ أَذْ ثْژَارمْ؟ مَا إِجّْ ن بْنَاذمْ يَارْضْ أَرُّوضْ يَارْضبْ؟ خْزَارْ إِنِّي يَارْضنْ أَرُّوضْ إِغْڒَانْ يَارْضبْ ؤُ دَّارنْ ذڭْ ؤُفُوهَارْثْ، أَقَا أَثنْ ذِي ڒقْصُورْ ن إِجدْجِيذنْ.

²⁵ Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.

²⁶ مَاشَا مِينْ غَارْ ثُوغَا د-ثفّْغمْ أَذْ ثْژَارمْ؟ مَا إِجّْ ن ؤُنَابِي؟ وَاهْ، أَذْ أَومْ إِنِيغْ ذ أَمقّْرَانْ كْثَارْ زڭْ ؤُنَابِي.

²⁶ Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.

²⁷ أَقَا ذ وَا إِ خفْ إِتّْوَارِي: ’أَقَا نشّْ أَذْ سّكّغْ لْمَالَاكْ إِنُو زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّشْ، ونِّي إِ غَا إِسّْوجْذنْ أَبْرِيذْ نّشْ غَارْ زَّاثْ نّشْ.‘

²⁷ Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.

²⁸ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، جَارْ إِنِّي د-إِتّْوَاخڒْقنْ زِي ثمْغَارِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي ذ أَنَابِي أَمقّْرَانْ خْ يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي ذ أَمژْيَانْ قَاعْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي إِمْغَارْ خَاسْ.“

²⁸ E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.

²⁹ مَارَّا إِوْذَانْ نِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا شهْذنْ إِ ثْسڭْذَا ن أَربِّي، مِينْزِي نِيثْنِي تّْوَاسّْغضْصنْ س ؤُسغْضصْ ن يُوحَانَّا.

²⁹ E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.

³⁰ مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ؤُڭِينْ خْ شّْوَارْ ن أَربِّي إِ يِيخفْ نْسنْ، مِينْزِي ؤُڭِينْ أَذْ زَّايسْ تّْوَاسّْغضْصنْ.

³⁰ Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.

³¹ إِنَّا نتَّا: ”مِينْ زِي غَا شبّْهغْ إِوْذَانْ ن جِّيڒْ-أَ؟ وِي ذِي يَارْوسنْ؟

³¹ E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?

³² نِيثْنِي أَمشْنَاوْ إِحنْجِيرنْ إِ إِقِّيمنْ ذِي سُّوقْ، تّْڒَاغَانْ إِجّنْ ونّغْنِي، قَّارنْ: ’نشِّينْ نوْثَا أَومْ ذِي ثمْجَا، كنِّيوْ وَارْ ثشْضِيحمْ، ؤُ نشِّينْ نْغنّجْ إِجّْ ن وژْرِي ن وشْضَانْ إِ كنِّيوْ، مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثْرُومْ شَا.‘

³² São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.

³³ مِينْزِي يُوسَا-د يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ، وَارْ إِتّتّْ أَغْرُومْ، وَارْ إِسسّْ بِينُو ؤُشَا ثنَّامْ: ’أَقَا ذَايسْ شِّيطَانْ!‘

³³ Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;

³⁴ يُوسَا-د مِّيسْ ن بْنَاذمْ إِتّتّْ، إِسسّْ، ثنَّامْ: ’خْزَارْ، بْنَاذمْ-أَ إِڒْهفْ خْ مَاشَّا ذ بِينُو، أَقَا-ث ذ أَمدُّوكّڒْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ.‘

³⁴ Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.

³⁵ مَاشَا ثِيغِيثْ ثتّْوَاسڭّذْ زِي مَارَّا ثَارْوَا نّسْ.“

³⁵ Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.

³⁶ إِعَارْضْ إِ-ث إِجّْ ن ؤُفَارِيسِي حِيمَا أَذْ كِيسْ إِشّْ. يُوذفْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُفَارِيسِي ؤُشَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا.

³⁶ E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.

³⁷ ثُوغَا ثْزدّغْ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَامذْنُوبْثْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي. ؤُمِي ثسّنْ أَقَا إِقِّيمْ غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُفَارِيسِي، ثُوسَا-د س إِشْثْ ن ؤُغَارَّافْ ن أَلَابَاسْثرْ ذَايسْ زّشْثْ إِ وذْهَانْ،

³⁷ E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;

³⁸ ؤُشَا ؤُمِي ثْبدّْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ غَارْ ضفَّارْ نّسْ، ثْرُو ؤُشَا ثبْذَا ثسُّوفَّا إِضَارنْ نّسْ س إِمطَّاونْ نّسْ ؤُشَا ثبْذَا ثسَّاژَاغْ إِ-ثنْ س ؤُشُووَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ، ثسُّوذمْ أَسْ إِضَارنْ ؤُشَا ثمْسحْ إِ-ثنْ س إِشْثْ ن زّشْثْ ن وذْهَانْ.

³⁸ E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.

³⁹ ؤُمِي إِژْرَا ؤُفَارِيسِي ونِّي إِ-ث-إِ-د-إِعَارْضنْ مَانْ أَيَا، إِخَارّصْ ذڭْ يِيخفْ نّشْ، إِنَّا: ”مَاڒَا وَا ذ أَنَابِي س ثِيذتّْ، إِڒِي أَقَا إِسّنْ مِينْ ثعْنَا ثَانِيثَا ؤُ مَامّشْ ثتّْوَاسّنْ نتَّاثْ، مِينْزِي ثنِّي ث إِحَاذَانْ، أَقَا-ت ذ ثَامذْنُوبْثْ.“

³⁹ Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.

⁴⁰ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”أَ شِيمْعُونْ، غَارِي إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ أَذْ أَشْ ت إِنِيغْ.“ إِنَّا أَسْ: ”إِنِي ت، أَ أَمْسڒْمَاذْ إِنُو!“

⁴⁰ E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.

⁴¹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِجّْ ن بَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ تُّورْسنْ أَسْ. إِجّنْ ثُوغَا إِتُّورْسْ أَسْ خمْسَا-مْيَا ذِينَارْ ؤُ ونّغْنِي خمْسِينْ.

⁴¹ Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.

⁴² أَمْ وَارْ ثُوغِي غَارْسنْ مِينْ زِي غَا أَرّنْ أَمَارْوَاسْ، إِسَامْحْ أَسنْ أَمَارْوَاسْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ. إِنِي أَيِي، وِي زَّايْسنْ ث غَا إِخْسنْ كْثَارْ؟“

⁴² E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?

⁴³ يَارَّا-د شِيمْعُونْ، إِنَّا: ”إِتّْغِيڒْ أَيِي ونِّي ؤُمِي إِسَامْحْ كْثَارْ.“ إِنَّا أَسْ: ”شكْ ثْحكْمذْ س صَّاحْ.“

⁴³ E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.

⁴⁴ خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ يَاسُوع غَارْ ثمْغَارْثْ نِّي، إِنَّا إِ شِيمْعُونْ: ”مَا ثتّْوَاڒِيذْ ثَامْغَارْثْ-أَ؟ أَقَا ؤُذْفغْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ. أَمَانْ إِ إِضَارنْ إِنُو وَارْ ذ أَيِي ثنْ ثوْشِيذْ. مَاشَا نتَّاثْ ثسُّوفّْ إِضَارنْ إِنُو س إِمطَّاونْ نّسْ ؤُشَا ثسِّيژغْ إِ-ثنْ س ؤُشُووَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ.

⁴⁴ E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.

⁴⁵ شكْ وَارْ ذ أَيِي ثسُّوذْمذْ، مَاشَا نتَّاثْ، زڭْ وَامِي د-ؤُذْفغْ، وَارْ ثْبدّْ زڭْ ؤُسُوذمْ ن إِضَارنْ إِنُو.

⁴⁵ Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.

⁴⁶ س زّشْثْ وَارْ ثْمسْحذْ شَا أَزدْجِيفْ إِنُو، مَاشَا نتَّاثْ ثمْسحْ إِضَارنْ إِنُو س زّشْثْ ن وذْهَانْ.

⁴⁶ Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.

⁴⁷ س ؤُينِّي أَذْ أَشْ إِنِيغْ: أَقَا إِتّْوَاغْفَارْ أَسْ أَطَّاسْ ن دّْنُوبْ نّسْ، مِينْزِي ثخْسْ أَطَّاسْ. ونِّي ؤُمِي إِتّْوَاغْفَارْ ذْرُوسْ، أَذْ غَارسْ يِيڒِي ذْرُوسْ ن ثَايْرِي.“

⁴⁷ Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.

⁴⁸ خنِّي إِنَّا أَسْ: ”أَ ثَامطُّوثْ، أَقَا تّْوَاغْفَارنْ دّْنُوبْ نّمْ.“

⁴⁸ E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.

⁴⁹ إِنِّي أَكِيذسْ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا بْذَانْ قَّارنْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ: ”مِينْ إِعْنَا وَانِيثَا مَاحنْذْ أَذْ إِغْفَارْ ؤُڒَا إِ دّْنُوبْ.“

⁴⁹ E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?

⁵⁰ إِنَّا أَسْ يَاسُوع إِ ثْمطُّوثْ نِّي: ”لْ‘إِمَانْ نّمْ أَقَا إِوْشَا أَمْ ثُوذَارْثْ. رُوحْ ذِي ڒهْنَا.“

⁵⁰ E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →